Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2019

Bat Man - Οι απαρχές του Σκοτεινού Ιππότη

Bat Man - Oι απαρχές του σκοτεινού ιππότη

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί την ομιλία μου στην εκδήλωση για τα 80 χρόνια του Bat Man που έγινε στις 15-9-19 στην Death Disco.


Στις αρχές του 1939,και μετά τη μεγάλη επιτυχία που είχε σημειώσει σχεδόν ένα χρόνο πριν η κυκλοφορία του Action Comics #1(τον Ιούνιο του 1938)με τη πρώτη εμφάνιση του Superman,οι εκδότες της National comics publication(της μετέπειτα γνωστής ως DC comics)αναζητούσαν νέους ήρωες που θα επαναλάμβαναν την ίδια επιτυχία.





O νεαρός σχεδιαστής Bob Kane,που είχε αρχίσει τη καριέρα του στα κόμικς δύο χρόνια νωρίτερα το 1936,δημιούργησε τότε το χαρακτήρα του Bat Man,επηρεασμένος τόσο από την ταινία του 1920 The Mark of Zorro με τον Douglas Fairbans,όσο και από τον μυστηριώδη Shadow έναν pulp  χαρακτήρα της εποχής εκείνης.Επίσης κάποιο ρόλο στο σχεδιασμό της φιγούρας του Bat Man πρέπει να είχε παίξει και ο πρωταγωνιστής της ταινίας του 1930 The Bat Whispers,Chester Morris(η ταινία αποτελούσε remake της βωβής ταινίας The Bat του 1926).Σε μία συνέντευξη του το 1989 ο Bob Kane ανέφερε "Το αφεντικό μου στη DC μου ανέθεσε να σχεδιάσω έναν ήρωα για να συναγωνιστεί τον Superman.Για 1000 δολάρια την εβδομάδα σου σχεδιάζω ότι θέλεις του είπα(τότε έπαιρνα 25 δολάρια).Πήγα σπίτι μου,πήρα μία εικόνα του Superman,και άρχιζα να σχεδιάζω επάνω της.Σε ένα Σαβ/Κύριακο είχα φτιάξει τον Bat Man...O Bruce Wayne ήταν κατ' εικόνα και καθ'ομοίωσιν εγώ ο ίδιος.."




Ο Bob Kane δεν ήταν εκείνος όμως που έδωσε τη μορφή που έχει ο άνθρωπος νυχτερίδα όπως τον γνωρίζουμε σήμερα...Μεγάλη βοήθεια στην εξέλιξη του χαρακτήρα τόσο σεναριακά,όσο και σχεδιαστικά έδωσε ο συνεργάτης του Kane,o Βill Finger.O Finger θυμάται ότι ο Kane τον κάλεσε για να του δείξει τα σχέδια της νέας του δημιουργίας η οποία θύμιζε εκείνη του Superman.Ήταν ξανθός,με κόκκινη στολή,μία domino μάσκα στο πρόσωπο,με μπότες χωρίς γάντια,και με μαύρα φτερά που έμοιαζαν με εκείνα της νυχτερίδας και τα οποία ο Kane τα είχε εμπνευστεί από σχέδια του Da Vinci που είχε δει όταν ήταν παιδί,και παρουσίαζαν την ιπτάμενη συσκευή "ορνιθόπτερο".







Ο Finger ήταν εκείνος που πρότεινε στον Kane να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές στο χαρακτήρα.Η domino μάσκα αντικαταστάθηκε από κουκούλα με τα χαρακτηριστικά μυτερά αυτιά νυχτερίδας,τα φτερά μετατρέπονται σε μπέρτα για να έχει μεγαλύτερη ευκολία κινήσεων ο χαρακτήρας,και το κόκκινο χρώμα της στολής γίνεται γκρίζο έτσι ώστε ο ήρωας να γίνει πιο σκοτεινός.Τέλος ο Finger προτείνει για το χαρακτήρα το όνομα Bruce Wayne,όνομα που προέρχεται από έναν Σκοτσέζο πατριώτη ονόματι Robert Bruce.




Εδώ να κάνω μία μικρή παρένθεση και να μιλήσω για την υποτιμημένη προσφορά του Bill Finger στην εξέλιξη του Bat Man.Το όνομα του Bob Kane έμπαινε στις ιστορίες του Bat Man σαν σήμα κατατεθέν(όπως του Walt Disney ένα πράγμα)και εκείνο του Finger αγνοήθηκε για δεκαετίες για να φτάσουμε το 2015 να του αποδοθεί η αναγνώριση που του άξιζε(με το να αναφέρετε πλέον "Bat Man created by Bob Kane with Bill Finger).Παρόλο τη τεράστια προσφορά του στην εξέλιξη του ήρωα,εγώ προσωπικά δεν το θεωρώ συν-δημιουργό του.


Ο Kane είχε την ιδέα και ο Finger την εξέλιξε...Δεν δημιούργησαν από κοινού το χαρακτήρα όπως έγινε με τους Shuster&Siegel με τον Superman.Είναι σαν να λέμε ότι ο Franquin δημιούργησε τους Spirou et Fantasio,γιατί έγραψε και σχεδίασε τις πιο κλασσικές τους ιστορίες τις δεκαετίες του '50 και του '60 προσθέτοντας πολλούς νέους χαρακτήρες.Ή ότι ο Lucky Luke είναι συν δημιουργία των Morris-Goscinny,ενώ ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε από τον Morris 10 χρόνια πριν αρχίσει ο Goscinny να γράφει τις κλασικές ιστορίες του,που όλοι αγαπήσαμε και πρόσθεσαν νέα στοιχεία στο σύμπαν του φτωχού και μόνου cow boy...Και κλείνω εδώ την παρένθεση,χωρίς φυσικά να ζητήσω να συμφωνήσετε με την άποψή μου...


Μεγάλη βοήθεια στη μετέπειτα εξέλιξη του χαρακτήρα στα πρώτα εκείνα χρόνια ύπαρξης του εκτός από τον Finger,θα δώσουν και άλλοι δημιουργοί όπως οι Jerry Robinson(μαζί με τον Finger θα δημιουργήσει τον Joker το μεγαλύτερο εχθρό του Bat Man)Dick Sprang,Mort Meskin,Win Mortimer κ.α.

Tόσο ο Kane όσο και ο Finger εμπνεύστηκαν από την pop culture της δεκαετίας του '30 (κυρίως)για να προσθέσουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα στον ήρωα,από δημιουργίες  όπως ο Shadow που προανέφερα,ο Dick Tracey,o Sherlock Holmes(o Bat Man θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Detective)κ.α.Έχοντας δύο ταυτότητες,και διαθέτοντας ένα κοινωνικό status σαν γόνος πλούσιας οικογένειας,οι ηρωικές του πράξεις θα έπρεπε να είναι μυστικές.Ο χαρακτήρας του Bruce Wayne βασίζονταν επίσης σε χαρακτήρες όπως ο Scarlet Pimpermel(δημιουργημένος από την Ουγγαροβρετανίδα βαρόνη Emmuska Orczy το 1903)και αυτόν του Zorro(δημιουργημένος από τον Johnston McCulley το 1919).


Πρώτη εμφάνιση του Robin τον Απρίλιο του 1940


Στην αρχή ο Bat Man είναι βίαιος,δε διστάζει ακόμα και να χρησιμοποιήσει όπλο για να εξουδετερώσει τους αντίπαλους του.Ένα χρόνο όμως μετά τη πρώτη εμφάνιση του νυχτερίδα,θα παρουσιαστεί και ο Robin.Oυσιαστικά πρόκειται για τη μορφή που είχε αρχικά ο Bat Man όπως τον σχεδίασε ο Kane,με τη domino μάσκα,τη κόκκινη στολή αν και ο χαρακτήρας έχει πάρει πολλά στοιχεία και από τον Robin Hood.Η παρουσία του όμως θα εξανθρωπίσει τον βίαιο Bat Man και μαζί θα σχηματίσουν το πιο φοβερό δίδυμο δίωξης του εγκλήματος,το οποίο θα έχει αναρίθμητες απομιμήσεις στο χώρο των κόμικ.Οι λόγοι που θα ωθήσουν τον Robin να πολεμήσει το έγκλημα είναι οι ίδιοι ακριβώς με εκείνους του Bat Man.Εγκληματίες σκοτώνουν τους γονείς του,και ο Bruce Wayne βλέποντας στο πρόσωπο του Dick Grayson(όπως είναι το κανονικό όνομα του Robin)τον εαυτό του σαν παιδί,τον υιοθετεί και γίνεται έτσι πατέρας,φίλος,μέντορας και σύντροφος στη μάχη.




Η "αθώα" δεκαετία του '40,θα δώσει τη θέση της στην μεταπολεμική αλλά "ατομική"δεκαετία του '50..Με το Μακαρθισμό,τον κώδικα δεοντολογίας στα κόμικς,και τη sci-fi κουλτούρα να κυριαρχεί σχεδόν παντού(λογοτεχνία,σινεμά)ακόμα και στις ιστορίες του Bat Man.Προσπαθώντας να τον προσαρμόσουν στις απαιτήσεις των καιρών,οι δημιουργοί απομακρύνουν τον Bat Man από τις ρίζες του...

Detective Comics #327 (Μαιος 1964) Επιστροφή στις ρίζες!!



Το 1964 και ενώ οι πωλήσεις των bat τίτλων έχουν μειωθεί δραματικά(τόσο που η DC σκεφτόταν ακόμα και να σκοτώσει τον χαρακτήρα),ο Julius Schwartz αναλαμβάνει editor στα περιοδικά του Bat Man.Αρχής γενομένης από το Detective comics #327(τον Μάιο του 1964)και με σχεδιαστή το βετεράνο Carmine Infantino,θα γυρίσουν τον Bat Man πίσω στις "αστυνομικές" του ρίζες και ο τίτλος Detective Comics θα δικαιολογήσει το όνομά του.Η τηλεοπτική σειρά του 1966 με πρωταγωνιστή τον Adam West θα δώσει για περίπου 2 χρόνια περισσότερη ώθηση και στις πωλήσεις των κόμικ.

Κλασικός Neal Adams


Το 1969 ο συγγραφέας Dennis(Denny) O'Neil μαζί με το σχεδιαστή Neal Adams(που είχε ανανεώσει τον Green Arrow ένα χρόνο πριν)θα απομακρύνουν αισθητά τον άνθρωπο νυχτερίδα από τη ψυχεδέλεια και την pop culture των 60's και της τηλεοπτικής σειράς για να παρουσιάσουν ένα "σκοτεινό ιππότη" εκδικητή της νύχτας όπως ακριβώς είχε πρωτοπαρουσιάσει τριάντα χρόνια πριν ο Bob Kane.

Με τη πάροδο των χρόνων και όλες τις αλλαγές στα creative teams,στα σενάρια,στη μόδα κ.α. θα γνωρίσει και ο Bat Man τις δικές του.Μετά τους Ο'Νeil&Adams ο άνθρωπος νυχτερίδα γίνεται πιο σκοτεινός στη συμπεριφορά και τα αισθήματα του και η βία μαζί με την κυνικότητα θα γίνουν μέρος της εξέλιξής του.Μαζί με κάποιους άτυπους "κανόνες":Οι εγκληματίες θα πρέπει να εξοντώνονται και ο κόσμος θα πρέπει να προστατεύεται.Για να γίνεται εφικτό όμως αυτό κάθε μέσο είναι επιτρεπτό,πάντα όμως σε νόμιμα πλαίσια και πάντα ακολουθώντας πιστά έναν κώδικα τιμής...

Dark Knigt Returns : Επαναπροσδιορίζοντας το μύθο.


Κανόνες που θα καταρριφθούν στη δεκαετία του '80 όταν ο Frank Miller θα συν ταράξει τη βιομηχανία των κόμικ παρουσιάζοντας το 1986 το κλασικό πλέον Dark Knight Returns(κριτική μου εδώ)επαναπροσδιορίζοντας το μύθο του σκοτεινού ιππότη,σε μία εκδοτική επιτυχία που όμοια της δεν είχε ξαναυπάρξει.Ο Miller παρουσίασε έναν Bat Man που έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση για παραπάνω από μια δεκαετία,γερασμένο,κουρασμένο ψυχικά και σωματικά,που χωρίς να καταλαβαίνει τον κόσμο στον οποίο πλέον ζει,ξαναγυρίζει στην ενεργό δράση όταν νιώθει ότι εκείνος τον χρειάζεται πιο σκοτεινός,βίαιος και κυνικός από ποτέ...Ένα noir πολιτικό θρίλερ γεμάτο δράση,βία αλλά και μία ειρωνεία για την Αμερική και τα ιδανικά της...Θα ακολουθήσουν και άλλες σημαντικές δημιουργίες τη δεκαετία αυτή όπως το Killing Joke των Alan Moore και Brian Bolland,το Bat Man Year one των Frank Miller(ναι πάλι) και David Mazzucchelli,to Death in the family των Jim Starlin και Jim Aparo κ.α.

Σχέδιο του Jim Lee




Μεγάλοι δημιουργοί θα αφήσουν και αυτοί το στίγμα τους στο χαρακτήρα τα επόμενα χρόνια(Jim Lee,Kelley Jones,Scott Snyder,Lee Bermejo κ.α.)πάντα πιστοί όμως στα πρότυπα των Kane&Finger.Και σήμερα 80 χρόνια μετά τη δημιουργία του και τη πρώτη του εμφάνιση το Μάιο του 1939,ο Bat Man φαντάζει πιο φρέσκος και συναρπαστικός από ποτέ.Και δείχνει σε όλους τους φίλους και αναγνώστες του πως αυτά τα 80 χρόνια που κουβαλάει στη πλάτη του,είναι απλά ένα πρελούδιο όλων αυτών που έχει ακόμα να δώσει.


Σπύρος Ανδριανός

Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2019

Spider Man : Life Story #6 (the 10's) Από Chip Zdarsky και Mark Bagley

Spider Man : Life Story (the 10's)

"What you want is to save Ben...But you can't so you save everyone else..." - May Parker

Σήμερα φτάνουμε  στο τέλος της συγκεκριμένης σειράς που μέσα σε 6 τεύχη μας διηγήθηκε την ιστορία του Peter Parker σε αληθινό χρόνο.




Βρισκόμαστε πλέων στο 2019 και ο 72χρονος Peter Parker μαζί με τον καινούργιο Spider Man,Miles Morales,αναλαμβάνουν μία δύσκολη αποστολή...Μετά τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των ηρώων(που τους αποδεκάτισε κυριολεκτικά)ο Doctor Doom εκμεταλλευόμενος το γεγονός αυτό,απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη δύναμη...Τώρα ο Peter(που είναι ο αρχηγός της αντίστασης ενάντια στον Doom) μαζί με τον Miles θα εισχωρήσουν μέσα σε έναν διαστημικό σταθμό που άνηκε στον Stark,για να τον χρησιμοποιήσουν στη προσπάθεια αντιμετώπισης του Doom....



Αφήνοντας πίσω τη Mary Jane να τη προσέχουν τα παιδιά(O Benjy που επιβίωσε τη μάχη με το Morlun αλλά και την Claire που είναι η νέα Spider Woman)ο Peter σκέφτεται πόσο η Claire έγινε δύο φορές καλύτερη ηρωίδα από ότι ήταν εκείνος σαν ήρωας στην ηλικία της..Καθώς και πώς ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των ηρώων δεν είχε νικητές και χαμένους...Γιατί και οι δύο πλευρές έχασαν τελικά...Τώρα η υπευθυνότητα του Peter είναι απέναντι στη νέα γενιά των ηρώων,να τους διδάξει να μην κάνουν τα ίδια λάθη...



Και ενώ ο Peter βρίσκεται στο σταθμό,παρατηρεί μία περίεργη συμπεριφορά στον Miles,που πριν προλάβει να διαπιστώσει θα δεχθεί επίθεση από έναν παλιό γνωστό(ή μάλλον δύο).Αυτής του Venom που χρησιμοποιώντας το σώμα του Kraven επιτίθεται τόσο στον Peter,όσο και στον Miles...Όταν ο Peter θα εξουδετερώσει τον Venom/Kraven(που το συμβιοτικό χρησιμοποιούσε μόνο το σκελετό του εδώ και καιρό πεθαμένου Kraven)θα συνειδητοποιήσει ότι τελικά όλοι του οι εχθροί δεν είναι πεθαμένοι όπως νόμιζε,όταν ο μεγαλύτερος από αυτούς θα ζει πλέον μέσα από το σώμα του Miles...Kαι η τελική μάχη του Spider Man θα αρχίζει τώρα...Σε τελείως διαφορετικό επίπεδο όμως...Μία μάχη σε ψυχικό επίπεδο για να σωθεί η ψυχή του Miles....Αλλά και για επιβίωση σε έναν σταθμό που καταστρέφεται...



Ο Chip Zdarsky μετά το εκπληκτικό του run στον Spectacular Spider Man,ολοκληρώνει και εδώ με τον επικό τρόπο που του αξίζει το Spider Man saga,υπενθυμίζοντας μας γιατί είναι ο μεγαλύτερος ήρωας του Marvel universe,σε μία ιστορία που εμένα προσωπικά μου θύμισε τις παλιές,καλές εποχές που ο Stan Lee έγραφε τις ιστορίες του Spidey.Από την αρχή του έκτου και τελευταίου τεύχους,όταν βλέπουμε ότι ο Peter ακόμα βασανίζεται από τις ενοχές του για το θάνατο του θείου Ben,κάτι που ποτέ δεν ξεπέρασε και πάντα τον στοίχειωνε,αλλά και το γεγονός ότι θέλει να σταθεί δίπλα στη νέα γενιά των ηρώων,βλέπουμε ότι ο Peter γνωρίζει ότι το ταξίδι του έφτασε στο τέλος του.Θεωρώντας ότι είναι ο τελευταίος ήρωας της γενιάς του,θα αναλάβει μία ακόμα τελευταία αποστολή για να εξαλείψει τα λάθη της,και να γλυτώσει από εκείνα τη νέα γενιά των ηρώων.Στην οποία θέλει να παραδώσει έναν καλύτερο κόσμο από ότι εκείνος ζούσε...Χρησιμοποιώντας επίσης το αμφιλεγόμενο concept του Superior Spider Man(στο οποίο ο συγγραφέας δίνει μία νέα και φρέσκια ματιά),ο Zdarsky θα βάλει τον Peter,να αντιμετωπίσει για τελευταία φορά τους προσωπικούς του δαίμονες,αλλά και να υπενθυμίσει στον ήρωα του,πόσο σημαντική ήταν η παρουσία της θείας του May,στη ζωή του αλλά και σε ολόκληρο το Spider man franchise.



Eξίσου συγκινητική είναι και η παρουσία της Mary Jane,στις τελευταίες στιγμές του ήρωα μας.Έιναι εκείνη η γυναίκα που μέσα σε όλες τις τραγωδίες που έζησε ο Peter σαν Spider Man,του έδινε αληθινή δύναμη για να τις αντιμετωπίσει,και πάντα ήταν το λιμάνι που ο Peter θα αγκυροβολούσε μετά από κάθε δύσκολο ταξίδι της ζωής του...Και εκείνη θα συνεχίσει να είναι εκεί για τα παιδιά τους,και για να σιγουρέψει ότι ο μύθος του Spider Man θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια ακόμα(το panel που η MJ δίνει την αρχική στολή του Spidey στον Miles φέρνει δάκρυα στα μάτια)...Ίσως το πιο συγκινητικό τεύχος ολόκληρης της σειράς,ο Zdarksy μοιάζει να γνωρίζει τον χαρακτήρα που γράφει καλύτερα από τον καθένα,αποδεικνύοντας επίσης πόσο εκπληκτικός συγγραφέας είναι.



Ο Βagley για μία ακόμα φορά μας δείχνει γιατί πλέον θεωρείται ένας από τους definitive Spidey artists,με λεπτομερειακά σχέδια και έμφαση στη σωστή ανατομία,εντυπωσιακά spread action  δισέλιδα,και εντυπωσιακά νέα design.Tόσες δεκαετίες σχεδιάζοντας τον Spidey όποτε χρειαζόταν,πλέον γνωρίζει τους χαρακτήρες σαν να είναι δικοί του άνθρωποι.Και μέσα σε αυτή τη σειρά πραγματικά έβγαλε το καλύτερο του σχεδιαστικό εαυτό. Η χρωματική παλέτα του Frank D'Armata συμπληρώνει απόλυτα τα εκπληκτικά σχέδια του Bagley.



Μπορεί το ταξίδι της ζωής για τον αγαπημένο μας ήρωα να τελειώνει εδώ,αλλά η παρακαταθήκη που αφήνει για τις επόμενες γενιές και ο θρύλος που δημιούργησε γύρω από την ηρωική του personna σαν άνθρωπος αράχνη θα αφήνουν πάντα το στίγμα τους στις επόμενες γενιές.Η ομάδα των Zdarsky-Bagley-D'Armata μας έδωσε μία διαφορετική σειρά για τον wall crawler,ίσως περισσότερο σκοτεινή από όσο είχαμε συνηθίσει,αλλά σίγουρα με ένα επικό,άκρως συγκινητικό αλλά και παράλληλα αισιόδοξο φινάλε,όπως ακριβώς ταιριάζει στο μεγαλύτερο ήρωα του Marvel universe.Αραχνομανιακοί αν δεν πήρατε τα τεύχη σπεύσατε να αγοράσετε τη σειρά όταν βγει σε trade.Μία σειρά που ήδη ανήκει στις καλύτερες και πιο κλασικές που έχουν γραφτεί ποτέ για τον άνθρωπο αράχνη.Οι Stan Lee και Steve Ditko από εκεί ψηλά,θα είναι σίγουρα περήφανοι!!


Σπύρος Ανδριανός








Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2019

Μπλε Κομήτης...Στο τελευταίο ταξίδι του..

Οι φήμες κυκλοφορούσαν τους τελευταίους δύο περίπου μήνες στους κύκλους των κομικσόφιλων..Κανείς φυσικά δεν ήθελε να τις πιστέψει...Και δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν τη Τετάρτη στις 11 του Σεπτέμβρη από τους ίδιους τους εκδότες...Ο Μπλε Κομήτης,η θαυμάσια αυτή έντυπη έκδοση,που συνέχιζε επάξια τη παράδοση κλασικών περιοδικών για κόμικς όπως η Βαβέλ,το ΠαραΠέντε ή το 9 της Ελευθεροτυπίας,δυστυχώς σταματά το ταξίδι του στο σύμπαν της 9ης τέχνης,με το 9ο(σημαδιακό;;)τεύχος του,ακολουθώντας τη μοίρα αυτών των εκδόσεων,μέσα όμως σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα σε σχέση με εκείνες....



Μία ακόμα μαχαιριά στο κόσμο των έντυπων εκδόσεων αλλά και της ελληνικής σκηνής των κόμικ,της οποίας ο Κομήτης υπήρξε ένας από τους κυριότερους εκπρόσωπους της(μαζί με το ψηφιακό Comic Cultura) από το πρώτο του κιόλας τεύχος.Σύμφωνα με τους εκδότες,τα προβλήματα πολλά και η μάχη για την επιβίωση του περιοδικού ήταν άνιση...Μολονότι είχαν γίνει από το 6ο τεύχος πολλές διορθωτικές κινήσεις(προστέθηκαν κόμικ ξένων δημιουργών όπως το Kobane Calling του Ζerocalcare και το δημιουργικό δίδυμο των Kerascoët με το θαυμάσιο Σατανία)και είχε μειωθεί η τιμή του περιοδικού το οποίο είχε γίνει διμηνιαίο,δεν ήταν αρκετά για να γλυτώσουν το Κομήτη από τη διακοπή της έκδοσής του....


Το τεύχος #9 έμελλε να είναι το τελευταίο για το Μπλε Κομήτη


Δε θα καθίσω να αναλύσω διεξοδικά τους λόγους που οδήγησαν στη διακοπή της κυκλοφορίας του περιοδικού.Δε θέλω να πιστέψω ότι οι αναγνώστες δεν έμειναν ικανοποιημένοι από την έκδοση που κράταγαν στα χέρια τους,το αντίθετο μάλιστα!!Άλλωστε τα σχόλια αναγνωστών στη σελίδα του περιοδικού στο Facebook μόνο απογοήτευση δεν εξέφραζαν...Και φυσικά σαν ρομαντικός(ή τρελός για κάποιους)που είμαι δε θέλω επ'ουδενί να δεχτώ ότι η μορφή των περιοδικών κόμικς ή μη,σε έντυπη έχει περάσει ανεπιστρεπτί ,και ότι το μέλλον των εκδόσεων θα είναι ΜΟΝΟ ψηφιακό...

Μιχάλης Διαλυνάς/Δημοσθένης Παπαμάρκος


Το μόνο που αναρωτιέμαι με λίγο παράπονο και πικρία είναι η αλήθεια,είναι το γεγονός πώς ενώ γίνονται τόσες πλέον εκδηλώσεις και φεστιβάλ για κόμικς και μάλιστα με ιδιαίτερη επιτυχία και επισκεψιμότητα που ξεπερνάει κάθε προηγούμενο,από την άλλη δε μπορεί να επιβιώσουν τα περιοδικά που αφορούν τα κόμικς στη χώρα μας...Εντάξει το φαινόμενο των πτωτικών πωλήσεων δεν αφορά μόνο τη χώρα μας αλλά είναι παγκόσμιο φαινόμενο...Ειδικά όμως στην Ελλάδα έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις και ειλικρινά δεν θα έπρεπε..



Ταλέντα υπάρχουν που περιμένουν από περιοδικά όπως ο Κομήτης να τα ανακαλύψετε,και εκδότες με μεράκι και αγάπη για το αντικείμενο επίσης.Θα πρέπει να υπάρχει όμως και στήριξη από το αναγνωστικό κοινό,για να μπορούν εκδόσεις σαν το Μπλε Κομήτη να συνεχίζουν επιβιώνουν...Ενώ όλα δείχνουν κάπως να αλλάζουν στο χώρο των ελληνικών κόμικ τα τελευταία χρόνια,με λύπη διαπιστώνω ότι κάποια πράγματα παραμένουν δυστυχώς τα ίδια....Εκτός από ρομαντικός καταντάω δυστυχώς και γκρινιάρης....

Θα κρατήσω τα 9 υπέροχα τεύχη που έβγαλε ο Κομήτης,ένα στολίδι πραγματικά για τις εκδόσεις Polaris.Γιατί αυτό ήταν το περιοδικό σε όλο του το μεγαλείο...Με τέλεια ποιότητα χαρτιού και χρώματος,με υπέροχες σειρές(Γυμνά Οστά,Άρπη,Ληστές,Αληθινά Κουραφέλκυθρα/Θάνατος κ.α.)από αξιόλογους ταλαντούχους δημιουργούς που έκαναν τη διαφορά και προκάλεσαν το θαυμασμό των αναγνωστών,δείχνοντας πραγματικά ότι η ελληνική σκηνή των κόμικ δεν υστερεί σε τίποτα εκείνων των υπόλοιπων μεγάλων σχολών(αμερικάνικης,ευρωπαϊκής και ιαπωνικής)με αφιερώματα,συνεντεύξεις και όλα τα νέα γύρω από το χώρο της 9ης τέχνης,ο Μπλε Κομήτης δεν ήταν απλά ένας κομήτης που...πέρασε....



Αλλά ένα άστρο που φώτισε έστω και για λίγο το χώρο των ελληνικών έντυπων εκδόσεων και άφησε το στίγμα του,αλλά και παρακαταθήκη για τις επόμενες εκδοτικές γενιές(αν υπάρξουν)αν θελήσουν να ακολουθήσουν το δικό του ταξίδι κάποια στιγμή,κόντρα στα σημεία των καιρών που υπαγορεύουν άλλες κατευθύνσεις...




Όπως έγραψα και σε δική μου ανάρτηση στο FB,μαθαίνοντας επίσημα πλέον τα νέα για τη διακοπή της κυκλοφορίας του περιοδικού,δε θα πω αντίο,αλλά εις το επανιδείν....Γιατί είναι σίγουρο ότι το ταξίδι δεν σταματάει εδώ...Σίγουρα θα συνεχιστεί κάποια στιγμή από ανθρώπους που αγαπάνε το μέσο,και με περίσσιο ρομαντισμό(και λίγη δόση τρέλας αν προτιμάτε)θα συνεχίσουν το δρόμο που χάραξε ο Μπλε Κομήτης,το δικό τους εκδοτικό ταξίδι στον υπέροχο κόσμο των κόμικς.

Φωτογραφίες από τη σελίδα του περιοδικού στο FaceBook

Σπύρος Ανδριανός



Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2019

STILK&METAL TIM από Κωνσταντίνο Πετρόχειλο

STILK&METAL TIM

Τον ταλαντούχο Κωνσταντίνο Πετρόχειλο ένα από τα καλύτερα παιδιά στο χώρο,σας τον είχα παρoυσιάσει τον περασμένο Γενάρη μέσα από τα Skits@kia Friend's Edition.Ένας καλλιτέχνης με ήθος και ταπεινότητα,που δεν έπαψε στιγμή να κυνηγά και να πιστεύει στα όνειρά του,και με την απεριόριστη συμπαράσταση της οικογένειας του(κάτι που με είχε συγκινήσει προσωπικά αφού το να πιστεύουν οι δικοί σου άνθρωποι  στο ταλέντο σου και τις δυνάμεις σου είναι ανυπολόγιστης αξίας)κατόρθωσε να τα κάνει πραγματικότητα.





Σήμερα θα σας παρουσιάσω τη κόμικ σειρά του Κωνσταντίνου STILK&METAL TIM,της οποίας ο Κωνσταντίνος είναι δημιουργός σεναριογράφος και σχεδιαστής και της οποίας το 1ο τεύχος κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2018 από την ανεξάρτητη Rising Sun Comics(www.risingsuncomics.com)και ήδη βρίσκεται πλέον στο τέταρτο τεύχος της.





Βρισκόμαστε στα τέλη του 21ου αιώνα και μία υπερφυσική απειλή,κινδυνεύει να αφανίσει τη πόλη του New Glory...Η Αnnabelle Darshal μαζί με τον επιστήμονα φίλο της Edwin Best,κατορθώνουν να φέρουν στη ζωή το ανθρωποειδές Stilk,που μοιράζεται μία ψυχική σύνδεση με την Annabelle...Ένα χρόνο αργότερα ο Stilk μαζί με τον cyborg σύντροφό του Tim Vince ή πιο απλά Metal Tim αποτελούν το ασυναγώνιστο δίδυμο ασύγκριτης δύναμης που αντιστέκεται στην απειλή των τεράτων(γνωστών ως Nightmares)κάτω από την καθοδήγηση του πατέρα του Edwin,Darryl Best.



Aυτός είναι ο βασικός κορμός της σειράς,ένα Lethal Weapon του μέλλοντος,ένα υπερηρωικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας και ασυναγώνιστης δράσης.Ο Κωνσταντίνος δείχνει να έχει δημιουργήσει ολόκληρο σύμπαν το οποίο θα μας αποκαλύψει σταδιακά στα επόμενα τεύχη της σειράς,και αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι ότι οι χαρακτήρες του είναι ολοζώντανοι(ο Stilk είναι ένα μείγμα από Savage Dragon/Ηulk/Wolverine) και o καθένας με τη δική του προσωπικότητα,χωρίς να επαναλαμβάνουν στερεότυπα που ίσως συνοδεύουν τις περισσότερες φορές κόμικ συγκεκριμένης θεματολογίας.Οι σκηνές δράσης που συνοδεύουν τις μάχες των ηρώων μας είναι εντυπωσιακές και αρκετά δυνατές,βίαιες μεν αλλά γεμάτες δυναμισμό και ενέργεια που ξεχειλίζει από τα καλοσχεδιασμένα panel.



Σχεδιαστικά ο Κωνσταντίνος αν και μου θύμισε τη δουλειά του Jeff Purves(οι παλαιότεροι τον θυμάστε από τα τεύχη του στον Incredible Hulk)πιστεύω ότι ήταν λιγάκι "σφιγμένος" στο πρώτο τεύχος,αλλά στα επόμενα η εξέλιξη του είναι ορατή και πιστεύω ότι τεύχος με τεύχος θα γίνεται ακόμα καλύτερος γιατί και ταλέντο διαθέτει και σχεδιαστικές δυνατότητες που κανένας δεν αμφισβητεί(μία επίσκεψη στις σελίδες του στα social media νομίζω θα σας πείσει).Επίσης ένα άλλο πρόβλημα που εντόπισα είναι ότι το κόμικ επειδή είναι πυκνογραμμένο,σε ορισμένες σελίδες του που περιέχουν πολλά panel,τα γράμματα γίνονται αυτομάτως πολύ μικρά και ίσως κουράσουν στην ανάγνωση τον αναγνώστη.Άμα φυσικά το κόμικ ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων δεν θα υπήρχε αυτό το πρόβλημα,αλλά στις συγκεκριμένες διαστάσεις(αυτές που έχουν τα περισσότερα αμερικάνικα κόμικ όπως της Marvel ή της DC ας πούμε)αυτό πρέπει να προσεχθεί λιγάκι.



Kατα τα άλλα τα τεύχη μου άρεσαν αρκετά και κράτησαν ζωντανό το ενδιαφέρων μου και φυσικά θα παραγγείλω και τα επόμενα για να διαβάσω τη συνέχεια της ιστορίας που αναμένεται άκρως συναρπαστική.Δώστε και εσείς μία ευκαιρία να ανακαλύψετε έναν ταλαντούχο δημιουργό,δικό μας παιδί,που πιστεύει στα όνειρά του και κάνει πάντα το καλύτερο για να τα κάνει πραγματικότητα.Και τα καταφέρνει!!




Περισσότερες πληροφορίες για τον δημιουργό ή παραγγελίες:

kp7911@hotmail.com

https://www.instagram.com/konstantinos.petrocheilos/
https://www.facebook.com/konstantinos.petrocheilos.7
https://www.facebook.com/pg/Kostas7J7/photos/ (art page)
https://twitter.com/Kostas7911
https://www.linkedin.com/in/konstantinos-petrocheilos-849996b4/?trk=public-profile-join-page
https://www.youtube.com/channel/UCyWEW_zyynzsxi5PGJ0rYiA
https://www.patreon.com/KP77

Σπύρος Ανδριανός

Κυριακή 25 Αυγούστου 2019

Coffin Bound από Dan Watters & DaNi

Coffin Bound

"If the world will not have me in it,it cannot have me at all..." - Izzy Tyburn

Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες τίτλους που κυκλοφόρησαν μέσα στον Αύγουστο ήταν και η καινούργια σειρά της Image,το Coffin Bound.Ειδικά γιατί είναι σχεδιασμένο από Έλληνα καλλιτέχνη(στη συγκεκριμένη περίπτωση καλλιτέχνιδα)την πολυτάλαντη και απλά απίστευτη σχεδιάστρια DaNi(Δανάη Κηλαηδόνη/Tales from the Strips).Στο σενάριο έχουμε τον Dan Watters(Limbo,The Shadow,Wolfenstein).





Το σενάριο βέβαια ξεκινά λιγάκι "περίεργα" αλλά αυτό δεν εμποδίζει το τεύχος στο να προκαλέσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη.Κάθε άλλο φυσικά!!Η Izzy μαθαίνει από τον παράξενο φίλο της,τον Vulture-στη κυριολεξία πρόκειται για πτηνό(μάλιστα μετά από φονική απόπειρα εναντίων της)ότι έχει κηρυχθεί συμβόλαιο θανάτου για τη ζωή της.Και ότι ο εκτελεστής που βρίσκεται στο δρόμο της,είναι μία ασταμάτητη μηχανή καταστροφής-ο αυτό αποκαλούμενος Earth Eater-που σπέρνει μόνο τον όλεθρο στο πέρασμα του...Έτσι η Izzy αποφασίζει να σβήσει όλα της τα ίχνη παρουσίας της σε αυτόν το κόσμο...




Από τις πρώτες του σελίδες καταλαβαίνεις ότι το Coffin Bound έχει κάτι το νέο να δώσει.Κάτι το διαφορετικό και φρέσκο,σε μία βιομηχανία που περνάει μεγάλη κάμψη στις πωλήσεις της,αλλά και στη θεματολογία της,επαναλαμβάνεται επικίνδυνα...Οι χαρακτήρες του(ειδικά οι συμπληρωματικοί) διαθέτουν ο καθένας τους την δική του προσωπικότητα,και μέσα από την περίεργη και παράξενη παρουσία τους,ασκούν μία αλλόκοτη "γοητεία" στους αναγνώστες,που σίγουρα θέλουν να δουν περισσότερα πράγματα για αυτούς.


Από τον Vulture(με το κεφάλι γύπα σε κλουβί πάνω σε ανθρώπινο σώμα/συμβολισμός του θανάτου ίσως)μέχρι τον Paulie τον ποιητή και ιδιοκτήτη night club(με ενδιαφέρουσες αρτίστες που κυριολεκτικά τα "δίνουν όλα" για τους θαμώνες του)και τον Earth Eater που μπορεί να μοιάζει με υπερφυσικό σαδομαζοχιστή φετιχιστή αλλά τελικά προκαλεί περισσότερο τρόμο παρά λαγνεία με την παρουσία του...Και άλλοι επίσης...Όλοι τους θα παίξουν το δικό τους ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας και είναι πολλά περισσότερα από όσο φαίνονται...

Και φυσικά έχουμε και την Izzy..Δυναμική,σέξι,μαγκάκι και επικίνδυνη όλα σε ένα σε ένα συνδυασμό που-κυριολεκτικά-σκοτώνει!!Γνωρίζει ότι ήρθε η ώρα της,αλλά δεν θα παραδώσει τα όπλα τόσο εύκολα...""Και έτσι αυτός ο κόσμος είναι όπως πάντα πίστευα ότι θα ήταν.Βραχύβιος..." λέει με μία δόση περισσότερο ειρωνική,παρά που εκφράζει πικρία...Και η Izzy θα "αφαιρέσει" τον εαυτό της από αυτόν τον "βραχύβιο" κόσμο με τους δικούς της όρους,αφήνοντας μόνο φωτιά στο πέρασμά της...Όπως ακριβώς και το γνωμικό του Franz Kafka με το οποίο ανοίγει το πρώτο αυτό τεύχος, "Το τελευταίο μου αίτημα: Όλα που αφήνω πίσω μου ... να καίγονται αδιάβαστα...''Με εκπληκτική μαεστρία ο Watters,χτίζει σιγά σιγά το δυστοπικό,περίεργο και μοναδικά διεστραμμένο κόσμο του Coffin Bound,με έξυπνους διαλόγους και γρήγορη πλοκή,κατορθώνοντας όμως να δημιουργεί περισσότερες ερωτήσεις παρά να δίνει απαντήσεις,αυξάνοντας την επιθυμία του αναγνώστη για να διαβάσει τη συνέχεια...




Και φυσικά μέσα σε όλα αυτά έχουμε και το υπέροχο και εκπληκτικό σχέδιο της υπέροχης DaNi που μεταφέρει με το καλύτερο δυνατό τρόπο τις ιδέες του Watters στο χαρτί.Ένας συνδυασμός από Frank Miller και Eduardo Risso,η DaNi κάνει μία από τις καλύτερες και πιο εντυπωσιακές της δουλειές με σχέδια που σφύζουν από ενεργητικότητα και δυναμισμό,με έντονο το κινηματογραφικό στοιχείο πλαισιωμένα και από τα καταπληκτικά χρώματα του  Brad Simpson.


H DaNi αποδίδει τόσο ρεαλιστικά ειδικά το χαρακτήρα και τον σχεδιασμό της Izzy,που σε κάνει να πιστέψεις ότι είναι αληθινός,θα ξεπηδήσει μέσα από τις σελίδες του κόμικ και θα τρέχει με το αυτοκίνητο μέσα στο χώρο σου!!Ειλικρινά πιστεύω ότι δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερη επιλογή artist για τη συγκεκριμένη σειρά,και αισθανόμαστε όλοι υπερήφανοι που ένα δικό μας παιδί παρουσιάζει μια τόσο άρτια και προσεγμένη σχεδιαστικά δουλειά με επαγγελματισμό που θα ζήλευαν ακόμα και τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου.



Οι Watters&DaNi κατόρθωσαν να με μαγέψουν από το πρώτο κιόλας τεύχος και με έκαναν να περιμένω το δεύτερο με ανυπομονησία.Κάτι που δεν μου συμβαίνει και πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια στα μηνιαία κόμικ.Εύχομαι να συνεχίζει η σειρά με την ίδια όρεξη και μεράκι από τους δημιουργούς της και αν κρατήσει και αυτή τη σχεδιαστική και σεναριακή της ποιότητα σίγουρα θα μιλάμε για το κόμικ-αποκάλυψη της χρονιάς!!


Σπύρος Ανδριανός





Κυριακή 11 Αυγούστου 2019

Spider Man : Life Story #5 (The 00's) Από Chip Zdarsky και Mark Bagley

Spider Man : Life Story the 00's

"You have to fight for a better tomorrow,you have to be a hero..." - Claire Parker

Συνεχίζουμε με μία ακόμα παρουσίαση μου στη σειρά αυτή των Zdarsky&Βagley που μας διηγείται την ιστορία του ανθρώπου αράχνη σε αληθινό χρόνο.



Βρισκόμαστε στις αρχές της νέας χιλιετίας...Και οι κίνδυνοι δεν σταματούν για τον άνθρωπο αράχνη(που όπως είδαμε στην προηγούμενη παρουσίαση μου είναι πλέον ο Ben Reily),αφού έχει να αντιμετωπίσει την απειλή του Morlun,ο οποίος τελικά καταφέρνει να τον σκοτώσει...Η τηλεόραση αποκαλύπτει ότι ο αδικοχαμένος άνθρωπος αράχνη ήταν ο Peter Parker...
Κάπου αλλού ο αληθινός Peter,έχοντας έναν διάλογο σχετικά με το μέλλον της κόρης του,Claire,καλείται από το γιo του τον Benjy να παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα στην Τ.V.





O Peter αποφασίζει να φύγει μακρυά για να απομακρύνει την απειλή του Morlun(ο οποίος γνωρίζει ότι δεν σκότωσε τον αληθινό Spider man)από την οικογένειά του...Η κόρη του όμως του υπενθυμίζει ότι πάντα θα κουβαλάει επάνω του την ευθύνη να είναι άνθρωπος αράχνη και να βοηθάει όσους κινδυνεύουν...Πάντα το έκανε,ακόμα και τώρα που έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση...Είναι ο μόνος που μπορεί να σταματήσει τον Morlun από το να σκοτώσει αθώους...Έχει τη δύναμη να το κάνει αν θέλει ένα καλύτερο αύριο,και αυτό θα το πετύχει με το να παραμείνει ήρωας..




Ο Peter φεύγει για τη Νέα Υόρκη και τα ΜΜΕ μαθαίνουν ότι αυτός είναι ο αληθινός Peter Parker μέσω της εφημερίδας Daily Bugle που πλέον διευθύνει η Betty Brand.Aυτό όμως θα τον κάνει πια και στόχο του Tony Stark,με το registration act που έχει οργανώσει,και θα προσπαθήσει να τον συλλάβει,αφού δεν μπορεί να τον πείσει να πάει με το μέρος του...Στο μεταξύ ο Morlun επιτίθεται στην οικογένεια του Peter,και τα δύο παιδιά του(που έχουν κληρονομήσει τις δυνάμεις του) θα πρέπει να δώσουν τη μάχη της ζωής τους....



Σε αυτό το τεύχος είναι εμφανής οι αναφορές σε δύο saga στην ιστορία του ανθρώπου αράχνη που άφησαν το δικό τους στίγμα και άλλαξαν ολόκληρο το status quo του χαρακτήρα.Tο λεγόμενο Spider Totem(που είχε αρχίσει στο run του Strazinsky στον Amazing)με την εμφάνιση του θανατηφόρου Morlun,και φυσικά του Civil War και όλου του Registration Act που έφερε σε σύγκρουση μεταξύ τους όλους τους ήρωες του Marvel universe,χωρίζοντας τους σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα...Ο Ζdarsky παίρνει αυτά τα δύο story arcs και τα συνδέει μεταξύ τους με θαυμαστό τρόπο.Σε αυτό το τεύχος το plot twist είναι το γεγονός ότι ο κόσμος δεν μαθαίνει από τον Peter Parker τη μυστική του ταυτότητα,αλλά μέσο του θανάτου του Ben Reily,που για μία δεκαετία ζούσε τη ζωή του Peter Parker και προσπαθούσε να καλύψει όλα τα χαμένα χρόνια που πίστευε ότι είχε χάσει...Και οι αναγνώστες καταλαβαίνουν πόσο επικίνδυνος είναι σαν nemesis του Spidey,o Morlun,αφού νίκησε εύκολα τον Ben σαν άνθρωπο αράχνη και μπορεί ανά πάσα στιγμή να κάνει το ίδιο με έναν Peter Parker ο οποίος για 10 χρόνια είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση..Και επίσης δεν δίδαξε τα ίδια του τα παιδιά πώς να χρησιμοποιούν τις δικές τους δυνάμεις σε περίπτωση κινδύνου...

Ο Stark δεν δέχεται την απόρριψη...


Και αυτός ο κίνδυνος θα παρουσιαστεί όταν ο Morlun θα επισκεφτεί το μέρος που ζούνε και ο Peter θα αγωνίζεται για τη δική του επιβίωση αρκετά μίλια μακρυά τους...Ο Ζdarsky με αξιοθαύμαστο τρόπο μας παρουσιάζει την "ενηλικίωση" αυτών των παιδιών,που μέχρι τότε σκεφτόντουσαν αν θα πάνε κολέγιο και πιο θα είναι το μέλλον τους,όταν ο εχθρός βρεθεί προ των πυλών τους...Και εδώ θα ισχύσει το ''With great power,comes great respnsibility" το motto ζωής που χαρακτηρίζει τον Spider man,τώρα θα περάσει και στα ίδια του τα παιδιά...Κάτι το οποίο προσπάθησε να θυμίσει και η ίδια η Claire στον πατέρα της,όταν εκείνος σκέφτηκε τη φυγή σαν λύση για να τους γλυτώσει από μία επικείμενη επίθεση του Morlun..

Γενικά όσο αυτή η σειρά πλησιάζει προς την ολοκλήρωσή της,τόσο περισσότερο μου αρέσει και μου προκαλεί το ενδιαφέρον.Και όπως έχω τονίσει και στα προηγούμενα άρθρα μου,μπορεί να είναι περισσότερο σοβαρή και με έλλειψη χιούμορ από πλευράς του Peter,έτσι ΄πως τουλάχιστον τον έχουμε συνηθίσει τόσα χρόνια,αλλά νομίζω ότι ας βοηθάει να καταλάβουμε καλύτερα το χαρακτήρα και τη ψυχοσύνθεση του Peter που αποδίδουν καλύτερα,στις δύσκολες καταστάσεις,με σοβαρότητα και την ωριμότητα που του αρμόζουν.


Το artwork του Bagley συνεχίζει να εντυπωσιάζει ειδικά στις σκηνές μάχης αλλά και στην εκφραστικότητα των προσώπων με την οποία ο καλλιτέχνης αποδίδει με τέλειο τρόπο τα συναισθήματα τους.Ο Peter και όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες,μεγαλώνουν και εξελίσσονται με το φυσικό τρόπο που σπανίως βλέπουμε στους ήρωες των κόμικ,αλλά εδώ δοσμένο με το σωστό τρόπο από τον σχεδιαστή,βοηθά τον αναγνώστη να νιώθει ότι υπάρχει μία συνοχή σε ολόκληρη την ιστορία έτσι όπως αυτή εξελίσσεται μέσα στις δεκαετίες.

Περιμένω το επόμενο και τελευταίο τεύχος για να δω πώς θα τελειώσει το έπος του ανθρώπου αράχνη έτσι όπως τo φαντάστηκαν οι δύο αυτοί σπουδαίοι δημιουργοί που σίγουρα ακολουθούν τη γραμμή που χάραξαν κοντά εξήντα χρόνια πριν οι Lee και Ditko.

Σπύρος Ανδριανός





Δευτέρα 5 Αυγούστου 2019

Comic Cultura #4 Τα κόμικς είναι εδώ!!

Μπορεί να βρισκόμαστε στη καρδιά του Καλοκαιριού,αλλά αυτό δεν εμποδίζει τους συντάκτες του ψηφιακού περιοδικού Comic Cultura να ετοιμάσουν με αγάπη και μεράκι άλλο ένα καταπληκτικό τεύχος.To τέταρτο τεύχος του περιοδικού είναι άκρως Καλοκαιρινό και ασυναγώνιστο!!Με ένα υπέροχο εξώφυλλο(ότι πρέπει για την εποχή)από την ταλαντούχα και πάντα δημιουργική Aniro και γεμάτο με αξιόλογα άρθρα,νέα,παρουσιάσεις γύρω από την 9η τέχνη(μεγάλο αφιέρωμα στα βραβεία Eisner και παρουσίαση των υποψηφίων κόμικ,καθώς και στην ιστορία των Ευρωπαϊκών κόμικ)μαζί με μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Stefano Zanchi.Kαι όπως πάντα γεμάτο με κόμικ σπουδαίων- νέων και και παλαιότερων- δημιουργών(Βενιζέλος,Καραμπάλιος,Κουλιφέτης,Λάμπος, Λουπασάκης,Μούζου,Malk,Τομπαλίδης,Soloup, κ.α.),το νέο τεύχος θα σας καταπλήξει!!

Μία προσπάθεια που ξεκίνησε δειλά-δειλά από το ρομαντισμό κάποιων ανθρώπων και την ανιδιοτελή τους αγάπη για τα κόμικς,και σήμερα 4 τεύχη μετά έχει εξελιχθεί σε  επαγγελματικό έντυπο,που μπορεί να σταθεί άνετα δίπλα σε παρόμοιες εκδόσεις του έντυπου τύπου που έγραψαν τη δική τους ιστορία στο χώρο της 9ης τέχνης(Βαβέλ,Κολούμπρα,Παρά Πέντε,9,Μπλε Κομήτης κ.α.)



Το Comic Cultura #04 κυκλοφορεί διαδικτυακά και δωρεάν στο Issuu και μπορείτε να το διαβάσετε απλά με ένα κλικ εδώ

Κυριακή 4 Αυγούστου 2019

MARVELS EPILOGUE των Kurt Busiek&Alex Ross

MARVELS EPILOGUE

''The police moved us off, taking control of the scene. And Jenny and Beth wanted to see everything!!'' – Phil Sheldon

Αυτή τη χρονιά γιορτάζουμε 80 χρόνια της Marvel,και φυσικά από το μεγάλο πάρτι δεν θα μπορούσε να λείπει και το κλασικό αριστούργημα των Busiek&Ross: Marvels(που σας είχα παρουσιάσει εδώ)το οποίο επιστρέφει και αυτό με ένα τεύχος επίλογο,ή και αφιερώματος αν προτιμάτε στην ιστορία μιας από τις μεγαλύτερες εκδοτικές του πλανήτη.Παράλληλα γιορτάζοντας και τα 25 χρόνια από τότε που η επική αυτή σειρά κυκλοφόρησε στα stands-αλλάζοντας ολόκληρη την αντίληψη του κοινού για το πως πρέπει να είναι στο εξής τα κόμικ-το δίδυμο επιστρέφει για το afterwords της ιστορίας.



Οι ίδιοι οι δημιουργοί "σοφότεροι" και ωριμότεροι,όπως ακριβώς και ο κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας αυτός του Phill Sheldon,μέσα σε 16 μόνο σελίδες μας παρουσιάζουν τον επίλογο της θρυλικής αυτής σειράς,με έναν συγκινητικό,γλυκό και ανθρώπινο τρόπο,έτσι όπως μπορούν να κάνουν δύο μεγάλοι δημιουργοί.


Φυσικά εδώ να προσθέσουμε ότι ο "επίλογος" αυτός τοποθετείται πριν την ολοκλήρωση του sequel της σειράς Marvels,του Marvels:Eye of the camera που είχε κυκλοφορήσει μέσα στο 2009-2010,αφού η ιστορία εξελίσσεται κάπου ανάμεσα στα τεύχη #2 και #3 της σειράς. Ωστόσο ακόμα και αν κάποιος δεν έχει διαβάσει αυτό το sequel,μπορεί με αυτό εδώ το τεύχος να ολοκληρώσει την ιστορία των Marvels έτσι και αλλιώς.



Ο Phil μαζί με τις δύο κόρες του,αρχές πλέον δεκαετίας του '70,και περίοδο των Χριστουγέννων,επισκέπτονται το Rockfeller center,και θα γίνουν μάρτυρες καινούργιων Marvels,όπως της νέας ομάδας των Χ-ΜΕΝ,και την εμφάνιση ενός νέου ήρωα του Nova,που θα αντιμετωπίσουν την απειλή των Sentinels,και θα βοηθήσουν επίσης να σωθούν αθώοι πολίτες.

Ο Phil θα δει μέσα στα μάτια των παιδιών του(που έχουν πάρει μαζί τους τις φωτογραφικές μηχανές τους)τον ίδιο ενθουσιασμό που είχε και εκείνος,όταν νέος φωτορεπόρτερ στη δεκαετία του '30 είχε δει για πρώτη φορά Marvels να παρουσιάζονται μπροστά του και να τα αποθανατίζει με την "αρχαία" τότε κάμερα του....

Η εντυπωσιακή εμφάνιση της Strom

Ένας φόρος τιμής στην ιστορία της Marvel,μία μεγάλη γιορτή για τα 80 χρόνια της,και στις ιστορίες της που οι δύο δημιουργοί μεγάλωσαν μαζί τους.Με πολλαπλά Easter Eggs και αναφορές(που εξηγούνται και παρουσιάζονται στα comments και στις συνεντεύξεις που περιέχει το τεύχος)σε κλασσικά τεύχη όπως το Uncanny X-men #98(ατόφια μεταφορά των panel)καθώς και στα variant cover του τεύχους που και αυτά παρουσιάζουν κάποιο panel από κλασσικό τεύχος της εταιρείας.Μέσα από το εκπληκτικό σχέδιο του Alex Ross,εμφανίζονται οι Dave και Patty Cockrum,καθώς και ο ίδιος ο Chris Claremont(οι δημιουργοί που αναγέννησαν τους Χ-ΜΕΝ τη δεκαετία του '70)οι Nick Fury και η  Contessa,ο Clark Kent και η Lois Lane, και ο τότε DC  Editor Julius Schwartz.Εκεί όμως που ο Ross εντυπωσιάζει είναι στο panel με την εκπληκτική και μεγαλοπρεπή εμφάνιση της Storm,το οποίο μας θυμίζει γιατί είναι μία από τις μεγαλύτερες ηρωίδες της Marvel,καθώς επίσης και στο spread page όπου ο Phil,έχοντας ερωτηθεί από την εντυπωσιασμένη με όσα είδε κόρη του,αν αισθανόταν και εκείνος το ίδιο όταν έπαιρνε τις φωτογραφίες του,αναπολεί όσα είδε και έζησε όλα αυτά τα χρόνια..Όλη η ιστορία σχεδόν της Marvel μέσα σε δύο σελίδες μόνο...Και αυτό μόνο η καλλιτεχνική ιδιοφυΐα ενός Alex Ross θα μπορούσε να κάνει!!

Ολόκληρη σχεδόν η ιστορία της Marvel σε ένα spread page..

O Βusiek με τη σειρά του κατορθώνει να μας βάλει μέσα στο μυαλό του Phil με μοναδικό τρόπο.Έχοντας γίνει και ο ίδιος πατέρας όπως και ο Phil,από την εποχή που έγραψε τη πρώτη σειρά,μας δείχνει το χαρακτήρα του απλά να θέλει να περάσει ένα ήσυχο,εορταστικό απόγευμα με τις κόρες του,όταν συνειδητοποιεί ότι τελικά τα Marvels,είτε θέλει είτε όχι,θα αποτελούν πάντα μέρος της πραγματικότητας του,καθώς πλέον και των παιδιών του!!Σίγουρα ο Busiek,κλείνει εδώ τη σειρά με έναν πιο γλυκό και νοσταλγικό τρόπο,από όσο είχε κάνει στο Eye of the Camera.Kαι περισσότερο ελπιδοφόρο να προσθέσω...


Κρίμα μόνο που όλη αυτή η μαγεία εξαντλείται σε 16 μόνο σελίδες(πολύ λιγότερες από ένα κανονικό Marvels)αλλά το τεύχος εκτός από την ιστορία μας αποζημιώνει με τις συνεντεύξεις,τα προσχέδια του δημιουργού και την αναφορά στα πολλαπλά easter eggs που υπάρχουν στην ιστορία,και από ποια τεύχη άντλησαν την έμπνευση τους οι δύο δημιουργοί.Επίσης όλα τα variant cover είναι πανέμορφα(ειδικά αυτό με τον Phil Sheldon/Mark Braun που ήταν ο άνθρωπος που αποτέλεσε το μοντέλο πάνω στον οποίο ο Ross ζωγράφισε τον χαρακτήρα του Sheldon)και αποδίδουν hommage σε κάποια τεύχη/ιστορίες της Marvel που άρεσαν στους δημιουργούς.Ένα τεύχος που τελειώνει μοναδικά το έπος εκείνο που ονομάστηκε Marvels,και κλείνει νοσταλγικά το μάτι σε όλους όσους μεγαλώσαμε και αγαπήσαμε τη Marvel comics,αλλά και σε αυτούς που τώρα την ανακαλύπτουν,μέσα από τις κλασικές και αθάνατες ιστορίες των μεγάλων της δημιουργών.

Σπύρος Ανδριανός