Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2018

The Death of Captain Marvel από Jim Starlin

The Death of Captain Marvel 

''I've enjoyed this life.It's had it's bad moments but it's had far more good moments...I'm going to miss it..."

- Captain Marvel

Σε προηγούμενο άρθρο μου είδαμε πώς ο Jim Starlin αναμόρφωσε ριζικά τον Warlock(θα το βρείτε εδώ)Πριν όμως ο Starlin μεταμορφώσει τον Warlock είχε μεγαλουργήσει επίσης σε έναν άλλο ήρωα της Marvel,που είχε και το δικό της όνομα.Φυσικά μιλάμε για τον γαλαξιακό ήρωα με τις κοσμικές δυνάμεις Captain Marvel(Ο Starlin απογείωσε τον τίτλο στα τεύχη #25- #34  από τον Μάρτιο του 1973 μέχρι τον Σεπτέμβριο 1974).




Όπως άλλωστε και με τον Warlock έτσι και με τον Captain Marvel,ο Starlin πήρε έναν όχι και τόσο πετυχημένο ήρωα(που είχε εμφανιστεί από τον Δεκέμβριο του 1967 στο Marvel Super Heroes #12) και κυριολεκτικά τον αναγέννησε και τον έκανε έναν από τους πιο iconic χαρακτήρες στο σύμπαν της Marvel.Μέσα σε μέσα μόλις 10 τεύχη έγραψε το δικό του προσωπικό αριστούργημα,ένα πραγματικό έπος,παρουσιάζοντας τις προσπάθειες του Mar-vell να σταματήσει τον τιτάνα Thanos από το να αποκτήσει το μεγαλύτερο όπλο του σύμπαντος,τον κοσμικό κύβο,και να καταστρέψει όλη την ύπαρξη σαν μία αφιέρωση στην αγαπημένη του Death(Θάνατος).




Στο τελευταίο τεύχος του εκπληκτικού του run στον τίτλο το #34(Σεπτέμβριος 1974)αντιμετωπίζοντας τον villain Nitro που είχε κλέψει ένα μυστικό κυβερνητικό όπλο,το νευρωτικό αέριο compound 13,ο Mar-Vell εκτίθεται στο αέριο στη προσπάθεια του να καλύψει με το χέρι του το για να μην απλωθεί το αέριο στην ατμόσφαιρα...

Χρόνια αργότερα ο Starlin θα χρησιμοποιήσει αυτή την ιστορία για να διηγηθεί το τέλος του διαπλανητικού μας ήρωα στο Death of Captain Marvel #1 τον Απρίλιο του 1982.Ήταν το πρώτο από μία σειρά graphic novels που κυκλοφόρησε η Marvel αρχές της δεκαετίας του '80 σε μεγάλο format,πολυτελές χαρτί και με τα μεγαλύτερα ονόματα της βιομηχανίας να δημιουργούν κλασσικές ιστορίες(όπως το X-MEN:God loves,Man kills που άρθρο μου θα βρείτε εδώ).Σίγουρα ο Starlin δημιούργησε την πιο συγκινητική και αξιομνημόνευτη ιστορία του με τον Captain Marvel ακόμα και αν έμελλε να ήταν η τελευταία του ήρωα...

H αρχή του τέλους...Captain Marvel #34 (Σεπτέμβριος 1974)


Επηρεασμένος βαθιά από την αρρώστια και το θάνατο του ίδιου του του πατέρα ο Starlin δημιουργεί μία ιστορία γεμάτη συγκίνηση,ανθρωπιά,ευαισθησία και μετατρέπει ένα προσωπικό του δράμα,στο κύκνειο άσμα ενός από τους μεγαλύτερους και πιο αγαπητούς ήρωες στο σύμπαν της Marvel και όχι μόνο.




Η ιστορία μας ξεκινά με τον Mar-Vell που κατοικεί πλέον μόνιμα στον πλανήτη Titan,να ηχογραφεί τη διήγηση της ζωής του,για να το βρουν σαν αρχείο οι μελλοντικές γενιές..Το πώς ήρθε στη Γη σαν κατάσκοπος των Kree,για να ετοιμάσει με τις πληροφορίες του το έδαφος για να έρθει η εξωγήινη φυλή για να την κατακτήσει.Για το πώς τελικά αγάπησε αυτόν τον πλανήτη,και μοιράστηκε αυτή του την αγάπη με τη γυναίκα που αγαπούσε την Una.Για το πώς προδόθηκε από τον ανώτερο του διοικητικά Yon Rogg,την παγίδα που του ετοίμασε,που προκάλεσε το θάνατο της αγαπημένης του,και την απόφαση του να εγκαταλείψει τη φυλή του...Την μεταμόρφωση του σε κοσμικό ήρωα από ένα παντοδύναμο και αρχαίο ον τον Eon,και αργότερα για την ένωση του με τον Rick Jones και τη μονομαχία του με τον Thanos... 




Ο Εros(κάτοικος του Titan) διακόπτει τις διηγήσεις του,και μάλιστα τον ρωτάει γιατί κάνει απολογισμό της ζωής του σαν να τον πήραν τα χρόνια..Ο Μar-Vell όμως γνωρίζει...Σε επίσκεψή τους στο διαστημικό στόλο που ο Thanos χρησιμοποιούσε σαν αρχηγείο/ορμητήριο οι Mar-Vell,Eros και Mentor ελέγχοντας το χώρο και επιβεβαιώνοντας ότι ο Thanos είναι ακόμα πεθαμένος(έχει μετατραπεί σε πέτρα)έρχονται αντιμέτωποι με οπαδούς του που τον λατρεύουν σαν Θεό και περιμένουν την ανάσταση του..Ο Μar-Vell προσπαθεί να μην τους χτυπήσει θανάσιμα...Ακόμα και στη προσπάθεια να αμυνθεί και να σώσει τη ζωή τη δική του και των συντρόφων του σκέφτεται και τις ζωές των αντιπάλων του...




Μετά τη μάχη όμως ο Mar-Vell καταρρέει...Πίσω στον Titan οι εξετάσεις από τον Isaac έναν παντοδύναμο υπολογιστή απλά επιβεβαιώνουν αυτό που ο ίδιος ο Ma-Vell υποπτεύονταν με τη κοσμική του συνείδηση...Μετά τη μάχη του με τον Nitro και την έκθεση του στο καρκινογόνο αέριο,ο Mar-Vell προσβλήθηκε και εκείνος από την αρρώστια και μάλιστα αυτό που τον κράταγε ζωντανό μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν τα Nega bands που φοράει στους καρπούς του,τα οποία καθυστερούσαν την εξάπλωση της αρρώστιας,αλλά εμποδίζουν παράλληλα και κάθε μορφή θεραπείας...Παράλληλα οι δικοί του φυλή οι Kree δεν θα τον βοηθήσουν ακόμα και άν έχουν τα τεχνολογικά μέσα για κάτι τέτοιο,αφού τον θεωρούν προδότη..




Ο Μar-Vell αποφασίζει να αποκαλύψει την αλήθεια στην αγαπημένη του Elysius με την οποία όλα δείχνουν ότι δεν θα προλάβει να χαρεί αυτή την τόσο αγνή αγάπη και στον άνθρωπο που μοιράστηκε τη ζωή(κυριολεκτικά)και τις περιπέτειες τον Rick Jones.Ο κάθε άνθρωπος αντιδρά με διαφορετικό τρόπο σε μία άσχημη είδηση ειδικά όταν αφορά ένα αγαπημένο του πρόσωπο...Ενώ η Elysius θρηνεί βουβά στην αγκαλιά του αγαπημένου της,ο Rick αντιδρά με οργή,αφού νιώθει ότι ο Mar-Vell απλά καταθέτει τα όπλα έτσι εύκολα,χωρίς μάχη σαν να περιμένει απλά τη μοίρα του...



Ζητά την βοήθεια των Avengers με τους οποίους ο Mar-Vell είχε αγωνιστεί ενάντια σε απειλές πολλές φορές,αλλά και οι ίδιοι μοιάζουν να είναι ανήμποροι μπροστά σε κάτι τέτοιο,προκαλώντας την απογοήτευσή του...Χωρίς όμως να το ξέρει ο Rick,οι Avengers και τα μεγαλύτερα μυαλά(Stark,Pym,Richards κ.τ.λ.)θα δουλέψουν μαζί με τον Mentor στον Titan για να δούνε αν υπάρχει κάποια ελπίδα...


Σε ένα του ξέσπασμα που του προκαλεί ο πόνος που τον σκίζει σαν μαχαίρι,ο Mar-Vell σαν ήρωας αρχαίας τραγωδίας ή Σαιξπηρικού δράματος,μονολογεί και απορεί πώς επέζησε όλα αυτά τα  χρόνια από τέρατα,εξωγήινους,μεταλλαγμένους,τιτάνες και τώρα αυτό που τελικά τον νικάει είναι το ίδιο του το σώμα που τον εγκαταλείπει...Λίγο αργότερα ο Eros ειδοποιεί τους υπόλοιπους που εργάζονταν αδιάκοπα ενάντια στο χρόνο,ότι ο Mar-Vell κατέρρευσε και βρίσκεται κλινήρης...Η ώρα τoυ αποχαιρετισμού έχει φτάσει και φίλοι και αντίπαλοι(εκπρόσωπος των Skrull του δίνει μετάλλιο ανδρείας,σαν σεβαστό αντίπαλο της φυλής του) θα περάσουν από το δωμάτιο να αφήσουν τα σέβη τους στον μεγαλύτερο ίσως ήρωα του Γαλαξία...Κάποιοι στέκονται δυνατοί απέναντί του και τον προετοιμάζουν για την "μετάβαση" σε ένα άλλο ίσως επίπεδο,κάποιοι άλλοι όπως ο Rick Jones και ο Spider Man δεν αντέχουν το θέαμα...O Rick,ορφανός από μικρός,νιώθει ότι χάνει πάλι μια πατρική και αδελφική φιγούρα,το καλό του φίλο,λυγίζει μπροστά στο θέαμα...Ο Spider Man βλέπει μπροστά του για ακόμα μία φορά το θάνατο,από τον οποίο δημιουργήθηκε και εκείνος τη βραδιά που σκοτώθηκε ο θείος του...Ήρωες και χαρακτήρες που έχουν δει τόσα στη ζωή τους,αλλά απέναντι στο τέλος καταλαβαίνουν και οι ίδιοι ότι απλά είναι άνθρωποι,που λυγίζουν μπροστά στο αναπόφευκτο...


Σε λίγο ο Mar-Vell θα πέσει σε κώμα...Οι προσπάθειες απέτυχαν...Αλλά ίσως τώρα στο κρεβάτι του πόνου ήρθε η στιγμή ο Mar-Vell να δώσει τη μεγαλύτερη και ύστατη μάχη της ζωής του όταν θα εμφανιστεί μπροστά του ο Thanos....

Ποιος μπορεί να πει ότι τα κόμικ με υπερήρωες είναι μονοδιάστατα και έχουν μόνο να προσφέρουν μάχες και ακατάπαυστη κλοτσοπατινάδα;;Ιστορίες σαν το Death of Captain Marvel,το the kid who collects Spider Man(άρθρο μου θα δείτε εδώ) ή η αρκετά χρόνια αργότερα Silver Surfer Requiem(άρθρο μου θα βρείτε εδώ)υπάρχουν για να διαψεύδουν οποιεσδήποτε  Κασσάνδρες..Ότι πιο συγκινητικό και βαθιά ανθρώπινο έχει να επιδείξει το συγκεκριμένο genre(και όχι μόνο θα έλεγα)μέσα στις περιορισμένες σελίδες αυτού του graphic novel.Αποτελεί την αρχετυπική έκφραση που έχει ο αναγνώστης στο μυαλό του,όταν σκέφτεται το ξεκίνημα της "ενηλικίωσης" των υπερηρωικών κόμικ,που ξεκίνησε στα μέσα του '70 με τον θάνατο της Gwen Stacy,συνέχισε το 1982 με ιστορίες όπως το Death of Captain Marvel, για να κορυφωθεί στη μέσα της δεκαετίας του '80,με τα Watchmen και Dark Knight Returns..Και άν σήμερα ο "θάνατος" κάποιου υπερήρωα στις σελίδες των εικονογραφημένων περιοδικών έχει καταντήσει "ανέκδοτο"και το αντιμετωπίζουμε με γέλιο(αφού γνωρίζουμε ότι θα επανέλθει λίγο καιρό αργότερα προφανώς με καινούργιο #1)ο θάνατος του Captain Marvel,35 χρόνια μετά τη δημοσίευσή του,παραμένει μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς στα κόμικς,και ο πιο τραγικός στην ιστορία της 9ης τέχνης.


Γι' αυτό τον λόγο και οι υπεύθυνοι της Marvel δεν έχουν διανοηθεί να τον αναστήσουν,ακόμα και αν ένα τέτοιο γεγονός θα σήμαινε τρελές ίσως πωλήσεις και το hype γεγονός της χρονιάς ή της δεκαετίας αν προτιμάτε...Και καλύτερα και να μην το κάνουν ποτέ γιατί θα αναιρέσουν μία τόσο προσωπική,ευαίσθητη και βαθιά ανθρώπινη ιστορία(δείτε μόνο τα βουβά panels με την Elysius και νιώστε τον πόνο της επερχόμενης απώλειας) για λίγες πωλήσεις παραπάνω...Και αυτό θα με ξενερώσει αφάνταστα όπως και εσάς φαντάζομαι(όσοι τέλος πάντων δεν έχετε ξενερώσει ήδη με όσα γίνονται τα τελευταία χρόνια).Σε αντίθεση δυστυχώς με το "ξεζούμισμα" του Warlock,και τους απανωτούς θανάτους του,που κούρασαν και μπέρδεψαν τον αναγνώστη,ο Mar-Vell ήταν,είναι και θα πρέπει να παραμείνει ένας θρύλος.Έζησε και έφυγε σαν ήρωας,που παρά τις δυνάμεις του, μπροστά στο αναπόφευκτο ήταν τελικά ένας απλός άνθρωπος σαν όλους μας....




Η μεγαλύτερη όμως έκπληξη έρχεται από τον ίδιο τον Thanos που σε αυτή την ιστορία,και ενώ το τέλος πλησιάζει δεν παρουσιάζεται σαν εχθρός...Αλλά σαν οδηγός του Mar-Vell που μαζί θα περάσουν τη λίμνη της Στυγός...Είναι αυτός που θα γνωρίσει την Death στον ήρωα,γιατί ποιος άλλος την γνωρίζει καλύτερα από τον ίδιο;;Ο Θάνατος είναι αναπόφευκτος,παγκόσμιος,ανίκητος και αναπόδραστος..Και εδώ έχουμε και την άποψη του ίδιου του συγγραφέα για τον θάνατο,ίσως στην προσπάθεια του να απαλύνει και τον δικό του πόνο..Ο θάνατος όμως δεν είναι το οριστικό τέλος,αλλά η μετάβαση σε ένα άλλο επίπεδο,η αρχή για κάτι διαφορετικό....




O πιο αληθινός θάνατος στην ιστορία των κόμικ...Όταν οι πραγματικοί ήρωες με υπεράνθρωπες(ή και κοσμικές) δυνάμεις "έφευγαν" σαν αληθινοί,καθημερινοί άνθρωποι.. όχι στο πεδίο της μάχης,κάπου σε έναν μακρινό γαλαξία,αντιμετωπίζοντας μία συμπαντική απειλή, αλλά στο κρεβάτι τους νικημένοι από έναν εχθρό που κανείς δυστυχώς δεν μπορεί να νικήσει...Ένα μοναδικό αριστούργημα στο χώρο της 9ης τέχνης.

Το άρθρο αφιερώνεται στους πολύ καλούς φίλους Stone Nick&Freddy Dyfre .Συνοδοιπόρους στην κομικσική μας τρέλα.

Σπύρος Ανδριανός

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018

Spider Man:Kraven's Last Hunt από J.M.DeMatteis,Mike Zeck&Bob McLeod

Spider Man:Kraven's Last Hunt 

''I have found dignity, not in the cities, but in the jungle. I have found honor, not in the civilized, but in the primal. I have found morality, I have found meaning in the hunt.''
- Kraven the Hunter

Το έχω ξαναγράψει σε προηγούμενο άρθρο μου(The Death of Red Skull που θα το βρείτε εδώ)ότι ο J.M.DeMatteis είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου συγγραφείς.Ο τρόπος με τον οποίο σκιαγραφεί τη ψυχολογία των χαρακτήρων,οποιουδήποτε τίτλου καταπιάνεται(ειδικά στις δουλειές του στη Marvel)καθώς και τα λεπτά ζητήματα που θίγει(ρατσισμός,παιδική κακοποίηση,σεξουαλικότητα, κ.τ.λ.) είναι ένα από τα μεγαλύτερα ατού της γραφής του.




Σήμερα θα μιλήσουμε για μία από τις πιο δυνατές στιγμές της συγγραφικής του καριέρας,και ένα από τα σκοτεινότερα και πιο αναγνωρίσιμα story arcs του Spider Man που γράφτηκαν ποτέ.Το κλασικό τελευταίο κυνήγι του Kraven(Kraven's Last Hunt)που κυκλοφόρησε το 1987.




Αρχικά ο DeMatteis ήθελε να γράψει μία ιστορία με πρωταγωνιστή έναν άλλο ήρωα της Marvel,τον Wonder Man,ο οποίος θα θάβονταν ζωντανός από τον αδερφό του τον Grim Reapper,και τον αγώνα του να βγει στην επιφάνεια.Η ιστορία του όμως τότε απορρίφθηκε,παρ' όλα αυτά η ιδέα παρέμενε μέσα στο κεφάλι του.Αργότερα ο συγγραφέας πρότεινε στους ιθύνοντες της DC μία παρόμοια ιστορία για τον Bat Man με αντίπαλο του τον Joker,η οποία όμως απορρίφθηκε και πάλι γιατί κάποια στοιχεία της υπόθεσης θύμιζαν μία άλλη ιστορία που ήδη είχε κυκλοφορήσει το Killing Joke του Alan Moore.




O DeMatteis ξαναπρότεινε την ιστορία στους υπεύθυνους της Marvel,αυτή τη φορά όμως χρησιμοποιώντας τον Spider man και ίσως κάποιον καινούργιο villain,ειδικά δημιουργημένο για την ιστορία αυτή.Αυτή τη φορά στέκεται πιο τυχερός και η ιστορία εγκρίνεται από τους εκδότες,και μερικές αλλαγές προστίθενται στο σενάριο.Ο DeMatteis αποφασίζει να χρησιμοποιήσει έναν ήδη κλασικό εχθρό του Spidey,τον Kraven τον κυνηγό,στην τελική του μάχη με την αράχνη.Επίσης ο συγγραφέας θα επέμενε στη συναισθηματική σύνδεση ανάμεσα στον Peter Parker και τη Mary Jane(οι οποίοι είχαν μόλις παντρευτεί στο amazing Spider Man annual #21 τη χρονιά εκείνη)δίνοντας έτσι στην ιστορία του ακόμα μεγαλύτερη τραγικότητα.

Βοηθός του σε αυτό το εγχείρημα θα ήταν ο σχεδιαστής Mike Zeck(Μaster of Kung Fu,Secret Wars,Punisher) με τον οποίο ο DeMatteis είχε συνεργαστεί μαζί του σε ένα διαβολεμένα πολύ καλό run στον Captain America στις αρχές της δεκαετίας του '80,και επίσης θα χρησιμοποιούσαν έναν δικό τους χαρακτήρα που είχε εμφανιστεί σε εκείνο το run,τον ανθρώπινο αρουραίο,τον Vermin.


H ιστορία θα ήταν σε 6 μέρη και θα δημοσιεύονταν αρχικά στον δεύτερο τίτλο του Spidey,στο Spectacular Spider Man.Εξ' αιτίας όμως του θέματος της,ο τότε editor της Marvel,Jim Salicrup,πρότεινε να δημοσιευτεί και στους 3 τότε κύριους τίτλους του χαρακτήρα(Amazing,Spectacular,web of..)για να μην υπάρχει σύγχυση σχετικά με τις εξελίξεις της ιστορίας,στους υπόλοιπους τίτλους...Έτσι λοιπόν ολόκληρη η ιστορία δημοσιεύτηκε από τον Οκτώβριο μέχρι και το Νοέμβριο του 1987 στα Web of Spider Man #31-32(μέρος 1+4)Amazing Spider man #293-294(μέρος 2+5)και Spectacular Spider Man #131-132(μέρος 3+6).Θα μπορούσε όμως σύμφωνα με τον συγγραφέα να δημοσιευτεί και σε αυτόνομο graphic novel(όπως έβγαιναν τότε σε μεγάλο σχήμα από την εταιρεία όπως τα Death of Captain Marvel ή X-men God Loves Man Kills άρθρο μου θα βρείτε εδώ).




Η ιστορία μας αρχίζει με τον Kraven να κάνει έναν απολογισμό της ζωής του...Από την εποχή που η αριστοκρατικής καταγωγής οικογένεια του κυνηγημένη από το κομουνιστικό καθεστώς μετανάστευσε στην Αμερική,ξεπέφτοντας οικονομικά και ψυχολογικά,έως τη στιγμή που ο Kraven έγινε ο μεγαλύτερος κυνηγός,αλλά παρά το θαυμασμό ή τις κατηγορίες που κέρδισε,γνώρισε και την ήττα και την ταπείνωση στα χέρια του ανθρώπου αράχνη...Του μοναδικού θηράματος που δεν μπόρεσε να κατακτήσει..Ήρθε η στιγμή που ο Sergei Kravinov ή Kraven ο κυνηγός,πρέπει να κερδίσει ξανά την τιμή και την αξιοπρέπεια του,ακόμα και τώρα που η ζωή του έχει εγκαταλειφθεί από τη νιότη και την δύναμη...Και αυτό θα γίνει μόνο αν αποδείξει ότι είναι καλύτερος και δυνατότερος από τον εχθρό του....Μόνο αν πάρει τη θέση του,αν γίνει ένα με την αράχνη και ο ίδιος...




Στο μεταξύ έχοντας γυρίσει από τον μήνα του μέλιτος,αλλά επηρεασμένος και από το θάνατο του φίλου του Ned Leeds καθώς και εκείνου ενός μικρο κακοποιού που σαν Spidey τον γνώριζε,ο Peter πέφτει θύμα του Kraven ο οποίος τον αιχμαλωτίζει και τον πυροβολεί,φαινομενικά σκοτώνοντας τον....Αργότερα,άνθρωποι που δουλεύουν για εκείνον,θάβουν τον άνθρωπο αράχνη σε μία απέριττη τελετή που παρακολουθεί και ο ίδιος ο Kraven...
Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για τον κυνηγό...Με το να βγάλει από τη μέση τον εχθρό του δεν αποδεικνύει την ανωτερότητα του...Ο Κraven ντύνεται ο ίδιος με τη στολή του ανθρώπου αράχνη,γίνεται αράχνη όπως ήθελε ψυχή και σώματι...Στο μεταξύ περίεργε δολοφονίες συνταράσσουν τους δρόμους της Νέας Υόρκης,με θύματα που έχουν...φαγωθεί..και αποδίδονται σε έναν ανθρώπινο κανίβαλο...




Η Mary Jane έχει τρελαθεί από την αγωνία της,ενώ οι πρώτες φήμες για έναν βίαιο Spider Man που παρουσιάζεται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων,την κάνει να βγει από το σπίτι της και να αρχίσει το ψάξιμο του άντρα της....Εκεί ενώ δέχεται την επίθεση δύο αντρών,τη σώσει ο Kraven που σαν Spider Man πια βγάζει από τη μέση τους δύο άντρες με πολύ βίαιο τρόπο...Η Μary Jane καταλαβαίνει ότι αυτός που υπάρχει μέσα στη μαύρη στολή δεν είναι ο άντρας της...
Τα κατορθώματα του Kraven σαν Spiderman συνεχίζονται όταν αντιμετωπίζει τον λεγόμενο "κανίβαλο" που δεν είναι άλλος από τον Vermin,ελεύθερος στους δρόμους...Ο Kraven χτυπάει βίαια και νικάει τον Vermin,κάτι που ο Spidey δεν είχε κατορθώσει να κάνει και είχε χρειαστεί τη βοήθεια του Captain America για να κάνει (Marvel Team Up #128 Απρίλιος 1983)δείχνοντας έτσι ότι τελικά είναι ανώτερος και καλύτερος άνθρωπος αράχνη από τον προκάτοχό του...




...Κάπου όμως βαθιά θαμμένος μέσα σε ένα τάφο,κλεισμένος σε ένα φέρετρο,στο απόλυτο σκοτάδι,ο Peter Parker(που ο Kraven είχε τελικά ναρκώσει) ανοίγει τα μάτια του....

Ακόμα μία αριστουργηματική ιστορία γραμμένη από έναν από τους καλύτερους-προσωπικά για εμένα-συγγραφείς της 9ης τέχνης(ευτυχώς που δεν έμεινε μόνο στις μουσικές κριτικές με τις οποίες ξεκίνησε τη καριέρα του).Χωρίς να χάνεται σε κουραστικές φλυαρίες και δαιδαλώδη έως ακαταλαβίστικα plot(συγγραφείς όπως π.χ. ο Moore ή ο Morrison που χαίρουν ίσως μεγαλύτερης εκτίμησης),μας εξιστορεί απλά και σταράτα όχι μόνο μία ιστορία εκδίκησης,αλλά τη τραγικότητα ενός χαρακτήρα που τελικά τόσα χρόνια δεν ήταν ο θύτης όπως πίστευε,αλλά θήραμα των ίδιων των δαιμόνων του που τον κατ εδίωκαν...Για να νικήσει αυτόν που θεωρούσε εχθρό του,πρέπει να αποδείξει ότι είναι καλύτερος από εκείνον.Πρέπει να πάρει τη μορφή του ανθρώπου αράχνη,αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να πάρει τη μορφή που είχε εκείνος μέσα στο κουρασμένο, από την τρέλα και ουσίες, μυαλό του για εκείνον....Για τον Kraven ο Spider man είναι απλά η αράχνη,όχι ο άνθρωπος Peter Parker.Αλλά ο Spider Man δεν είναι μόνο μία μάσκα,είναι η ψυχή του ανθρώπου που κρύβεται πίσω από αυτήν.Και αυτήν ο Kraven δεν πρόκειται να την αποκτήσει ποτέ...Με έξοχο τρόπο ο J.M.DeMatteis μας δείχνει το ταξίδι ενός ανθρώπου με προορισμό την παράνοια...Ουσιαστικά υπάρχουν στιγμές που πραγματικά λυπάσαι περισσότερο τον Kraven,από ότι έπαθε ο Spider Man από εκείνον...




Επίσης ο DeMatteis παίρνει έναν μέχρι τότε μονοδιάστατο villain του Spidey,και τον μεταμορφώνει στην τελευταία του ιστορία,από καρικατούρα Ταρζανοκυνηγού σε μία τραγική και δυστυχισμένη μορφή,εξ' ίσου επικίνδυνης και παρανοϊκής όπως ίσως οι Green Goblin/Hobgoblin.Που φυσικά την εποχή εκείνη θεωρούνταν οι μεγαλύτεροι villains του ανθρώπου αράχνη(η ιστορία κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν εμφανιστεί ο Venom στο AMS #300 τον Μαίο του 1988)σπάζοντας έτσι το Goblinικό κατεστημένο που επικρατούσε,και γράφοντας τον καλύτερο επίλογο για έναν από τους πιο πλέον εμβληματικούς εχθρούς του Spider Man.Στο τέλος η τραγική αυτή μορφή θα αποδείξει ότι ακόμα και βουτηγμένος στην τρέλα,διατηρεί τη τιμή και αξιοπρέπεια του απέναντι τόσο στον "εχθρό" του όσο και στον ίδιο του τον εαυτό...

Από την άλλη έχουμε εξαιρετική καταγραφή των συναισθημάτων όλων των χαρακτήρων που αποτελούν αυτό το θίασο του παραλόγου ή μάλλον καλύτερα της τραγωδίας που διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη...Η φοβισμένη Mary Jane,που νιώθει ότι κάτι κακό έχει συμβεί στον άντρα της που μόλις έχει παντρευτεί(και η συνειδητοποίηση ότι έτσι πάντα θα φοβάται τα βράδια που εκείνος θα λείπει από εδώ και πέρα)καθώς επίσης και ο Peter που για πρώτη φορά ίσως στη ζωή του νιώθει να φοβάται τον θάνατο,ειδικά τώρα που εκτός από τη θεία του έχει να αφήσει πίσω και μία γυναίκα που λατρεύει και αγαπά περισσότερο και από την ίδια του τη ζωή...Και αυτή η γυναίκα είναι που θα γίνει ο κινητήριος μοχλός,που θα του δώσει τη δύναμη να βγει μέσα από τον σκοτεινό και νοτισμένο με υγρασία τάφο στον οποίο έχει θαφτεί ζωντανός...Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί επίσης στην αφήγησή του στίχους από το ποίημα του William Blake,"the Tyger",αντικαθιστώντας τη λέξη Tyger με το Spider.




Για το σχέδιο του Mike Zeck δεν μπορείς παρά να θαυμάζεις το έργο ενός τόσο μεγάλου καλλιτέχνη(θυμηθείτε μόνο τι εξώφυλλα κλασικά έκανε στον Captain America την εποχή που ήταν penciller στον τίτλο,και κάποια στιγμή εικονογραφούσε και τα σενάρια του DeMatteis)Το ίδιο συμβαίνει και σε αυτή τη δουλειά που αναλαμβάνει να αποτυπώσει με τον καλύτερο τρόπο επάνω στο χαρτί..Μία από αυτές τις συνεργασίες που έχω ξαναναφέρει στο παρελθόν όπου ο ένας(συγγραφέας)συμπληρώνει τον άλλο(σχεδιαστής)στο στυλ των Claremont/Byrne ή Lee/Kirby...O Zeck αποδίδει πιστά τη μουντή,σκοτεινή,και ενίοτε καταθλιπτική ατμόσφαιρα που αιωρείται σε ολόκληρη την αφήγηση της ιστορίας ενώ η σκηνή που ο άνθρωπος αράχνη βγαίνει από τον τάφο,θεωρώ ότι είναι από τις 4-5 πιο κλασικές και εικονικές στην ιστορία όχι μόνο της Marvel,αλλά και γενικότερα της 9ης τέχνης.Νιώθεις τη βροχή να σε μουσκεύει σε κάθε πόρο του σώματός σου,και την υγρασία να τρυπάει τα κόκαλα σου...Νιώθεις την απειλή που πλανιέται γύρω σου πριν ακόμα την δεις(όπως ακριβώς και ο Spidey)...Ενώ στις εκφράσεις των προσώπων και στην εκπληκτική ανατομία των σωμάτων ο Zeck δημιουργεί σχολή.Οι σκηνές μάχης είναι απλά εκπληκτικές χορογραφίες του Nureyev...




Μία από τις κλασικότερες αλλά και πιο σκοτεινές ιστορίες που έχουν γραφτεί ποτέ για τον άνθρωπο αράχνη.Κάτι ανάλογο επιχείρησε να κάνει και ο Todd McFarlane με το Torment λίγα χρόνια αργότερα,όπως φυσικά και ο ίδιος ο DeMatteis με το the Child within στον Spectacular Spider Man.Πιστεύω ότι οι ιστορίες του Spider Man πρέπει κατά καιρούς να περιέχουν το dark element,γιατί ο χαρακτήρας μπορεί να δείξει περισσότερες πτυχές της προσωπικότητας του,από το να είναι απλά ο "friendly neighbor Spidey"ή να παρουσιάζεται ως ο αστείος της παρέας με τα χαριτωμένα ευφυολογήματα...Ο ήρωας που δημιούργησαν ο Stan Lee και ο αείμνηστος Steve Ditko σίγουρα αξίζει πολύ περισσότερο από αυτό..

To Kraven's Last Hunt ακολούθησε μερικά χρόνια αργότερα τον Αύγουστο του 1992 και ένα sequel ή καλύτερα ένας επίλογος,δημιουργία της ίδιας φυσικά ομάδας το Amazing Spider-Man: Soul of the Hunter.Εκεί έχουμε τη προσπάθεια του ανθρώπου αράχνη να σώσει όχι μόνο τη βασανισμένη ψυχή του Kraven,αλλά και τη δική του.




Η ιστορία του Kraven's Last Hunt έχει ψηφιστεί η καλύτερη ιστορία που γράφτηκε για τον Spider Man από τους αναγνώστες(viewers)του ComicBook Resources και έχει αναγνωριστεί επίσης από πολλούς έγκυρους κριτικούς της 9ης τέχνης ως μία από τις καλύτερες του ήρωα.Διαφωνώ ριζικά με την απόφαση της Marvel να αναστήσει τον Kraven σχεδόν 20 χρόνια αργότερα(και αφού προσπάθησαν ανεπιτυχώς να τον αντικαταστήσουν με τον γιο του,τον αδερφό του,ακόμα και με γυναικεία έκδοση του)αναιρώντας έτσι αυτή την υπέροχη ιστορία που έγραψε ο DeMatteis...Αλλά έτσι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στα υπερηρωικά mainstream comic.Take them or leave them!!!(Τι να πούμε και για την επιστροφή του Barry Allen Flash δηλαδή...)




Μέσα στα χρόνια έχει κυκλοφορήσει πολλές φορές σε trade paperbacks και hardcovers,και στα ελληνικά κυκλοφόρησε σε αυτοτελή τόμο το 2016 από τις εκδόσεις ΟΞΥ.Ένα κόσμημα που θα πρέπει να υπάρχει στη συλλογή σας!!

Το άρθρο μου αφιερώνεται στο καλό φίλο Κώστα Τράκα(και ελπίζω να βγάλει η Marvel τις δουλειές του DeMatteis σε omnibus)


Σπύρος Ανδριανός

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018

Superman : Red Son από Mark Millar,Dave Johnson,Kilian Plunkett,Andrew Robinson&Walden Wong

Superman : Red Son 

“I offered them Utopia, but they fought for the right to live in Hell.”  Superman Red Son

Έιχαμε δει σε προηγούμενο άρθρο μου για τις ευκολίες που προσφέρει στους δημιουργούς το λεγόμενο Elseworlds line της DC(όπως και το What if? της Μarvel)στο να διηγηθούν με μεγαλύτερη σεναριακή ελευθερία ιστορίες εκτός του κανονικού continuity,επαναπροσδιορίζοντας με καινούργιο τρόπο,ήδη γνωστούς χαρακτήρες των κόμικ.


Ο Μark Millar φαίνεται ότι σεναριακά λειτουργεί πολύ καλύτερα(όπως είδαμε και με το Old Man Logan)όταν δημιουργεί μέσα σε αυτό το χώρο.Πριν λοιπόν γράψει την τελευταία ιστορία του Wolverine,o δημιουργός έγραψε μία από τις πιο αξιομνημόνευτες ιστορίες για Elseworlds με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο ατσάλι Superman,αλλά από διαφορετικό πρίσμα.Εκείνου του "αντίπαλου στρατοπέδου".Του τι θα γινόταν αν ο Superman αντί για την Αμερική,είχε μεγαλώσει στη Ρωσία..Και εγένετο ο Superman : Red Son ένα limited series τριών τευχών που κυκλοφόρησε από τον Ιούνιο  μέχρι και τον Αύγουστο του 2003.
O Mark Millar επηρεάστηκε για τη συγγραφή αυτής της ιστορίας από το τεύχος #300 του Superman(Ιούνιος 1976) που είχε διαβάσει μικρός.Στο οποίο υπήρχε η "imaginary tale"(ιστορία φαντασίας)όπως λέγονταν τότε,σύμφωνα με την οποία το διαστημόπλοιο του Superman έρχονταν στη Γη το 1976(χρονιά που κυκλοφόρησε το κόμικ)και προσγειώνονταν στον ωκεανό,σε ουδέτερη ζώνη με αποτέλεσμα να διεκδικούν το παιδί τόσο η Αμερική όσο και η Ρωσία.Ο ίδιος γίνονταν Superman το έτος 2001.

Το τεύχος #300 του Superman Ιούνιος 1976


Πάνω σε αυτό το τεύχος ο Millar θα χτίσει ολόκληρο το οικοδόμημα της δικής του σειράς.Η οποία συνδυάζει διαφορετικές εκδοχές των γνωστών μας ηρώων,με εκείνες αληθινών ιστορικών προσώπων όπως των Joseph Stalin και John F.Kennedy,ενώ καλύπτει μία χρονική διάρκεια σχεδόν πενήντα χρόνων από το 1953-2001(xρονιά που στο κόμικ που είχε διαβάσει ο Millar μικρός,εμφανίζονταν ο Superman).

Με διαφορά μερικών ωρών το διαστημόπλοιο που μετέφερε το μωρό Kal-El,από τον καταδικασμένο πλανήτη Krypton στη Γη, προσγειώνεται σε μία φάρμα στην Ουκρανία,αντί για το Kansas...Το truth, Justice and the American way εδώ πλέον γίνεται Stalin,socialism and the international expansion of the Warsow pact.



Η ιστορία μας ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του '50.Η Ρωσία παρουσιάζει το νέο της όπλο  στο πρόσωπο του "κόκκινου" Kal-El ή Superman.Ο οποίος μάχεται όχι μόνο για τα ιδανικά της μαμάς πατρίδας,αλλά και ολόκληρου του κόσμου.Οι Ηνωμένες πολιτείες πανικοβάλλονται,oι Ρώσοι δείχνουν να παίρνουν κεφάλι στο ψυχρό πόλεμο...Ο πράκτορας της C.I.A. Jimmy Olsen ζητά τη βοήθεια ενός λαμπρού επιστήμονα του Lex Luthor(που εδώ τυγχάνει να είναι παντρεμένος με την δημοσιογράφο Lois Lane)για να καταστρέψει τον Superman.Ο Luthor  βγάζει από την πορεία του έναν πύραυλο(Sputnik2)με κατεύθυνση τη Metropolis στη Νέα Υόρκη,γνωρίζοντας ότι ο Superman θα τον εμποδίσει να χτυπήσει τη πόλη..Σκοπός του είναι να πάρει γενετικό υλικό από τον άνθρωπο ατσάλι και να δημιουργήσει το δικό του υπεράνθρωπο...



Στο μεταξύ υπάρχουν αντιδράσεις από τους υψηλά ιστάμενους στο κόμμα τόσο για την ύπαρξη του superman,όσο και για το γεγονός ότι ο Stalin τον έχει τόσο ψηλά σε υπόληψη...Πώς μπορεί ένας εξωγήινος να φοράει τα χρώματα και το σύμβολο της σημαίας της Ρωσίας;;Μέσα σε αυτούς που δεν βλέπουν με καλό μάτι τον Superman είναι και ο γιος του Stalin o  Pyotr Roslov(elseworld εκδοχή του Peter Ross),αρχηγός του Λαϊκού Κομισαριάτου των Εσωτερικών υποθέσεων,o οποίος βλέπει την άνοδο του στην ιεραρχία να εμποδίζεται από την παρουσία του...Παρόλα αυτά θα σκοτώσει σε μία έκρηξη θυμού,και άκρατου παραδειγματισμού ένα ζευγάρι,μπροστά στα μάτια του γιου τους,γιατί εξέφρασαν αντιρρήσεις για την ύπαρξη του Superman στη χώρα τους...

Ο Stalin από την άλλη επιθυμεί να έχει με το μέρος του τις αμαζόνες του Paradise Island(και γιατί όχι και ένα πάντρεμα του υπεράνθρωπου,με τη Diana την μεγαλύτερη ηρωίδα των αμαζόνων).Φυσικά ο Superman δεν νοιάζεται ούτε για τη θέση του στο κόμμα,ούτε για να κάνει απογόνους με τη Diana.Θέλει να διαλέξει εκείνος τη γυναίκα που θα αγαπήσει πραγματικά...Κάποια ίσως σαν τη Lois Lane...



Tα σχέδια όμως όλων ανατρέπονται όταν ο Stalin δηλητηριάζεται..Το κόμμα πιέζει τον Superman να πάρει τη θέση του στην ιεραρχία,όσο και αν ο ίδιος δεν θέλει,ενώ οι Αμερικάνοι με τη βοήθεια του Luthor,δημιουργούν ένα αντίγραφο-κλώνο του Superman...o Ψυχρός πόλεμος βρίσκεται στο αποκορύφωμά του...Ο Stalin τελικά πεθαίνει,και ενώ ο Superman αρχικά δεν θέλει να πάρει τη θέση του,όταν συναντά μία παιδική του φίλη τη Lana Lazarenko(διαφορετική εκδοχή της Lana Lang)που πήγε στη κηδεία δίνοντας όλα της τα υπάρχοντα,ενώ τα παιδιά της περιμένουν στην ουρά για ένα κομμάτι ψωμί καταλαβαίνει ότι το σύστημα δεν λειτουργεί σωστά και αποφασίζει να πάρει τη κατάσταση στα χέρια του....Από εδώ και εμπρός θα χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για το κοινό καλό,και θα δημιουργήσει μία ουτοπία που δεν θα υπάρχει καμία αδικία για κανέναν,και όλοι θα είναι ίσοι...


Χρόνια αργότερα η Ρωσία έχει γίνει η μεγαλύτερη δύναμη στο πλανήτη,όλα τα κράτη ανήκουν σε αυτήν εκτός από τις Η.Π.Α. και Xιλή(που έχουν όμως διαλυθεί οικονομικά).Έχει εξαλειφθεί η πείνα,η φτώχεια,η εγκληματικότητα αλλά πολλοί νιώθουν ότι έχουν χάσει την ελευθερία τους,όσο βρίσκονται κάτω από τη σκιά του παντοδύναμου ηγέτη τους Superman...Ο οποίος με τη βοήθεια της τεχνολογίας του Brainiac,"διορθώνει" με εγκεφαλική εγχείρηση(μετατρέποντας τους σε υπάκουα ρομπότ) όσους είναι αντίθετοι στο μεγάλο του όραμα...Kαι τότε είναι που αρχίζουν τα τρομοκρατικά χτυπήματα από έναν "αναρχικό" με στολή νυχτερίδας,που εκπροσωπεί το απόλυτο χάος μέσα στον τέλειο( ; ) κόσμο του Superman...

Όταν ο Roslov αρχηγός πλέον της KGB λέει στον Superman ότι κάτι πρέπει να γίνει για αυτό το θέμα,και να "πέσουν κεφάλια" για την κωλυσιεργία,ο Superman του απαντά ότι κανένας σκοτωμός δεν θα υπάρξει στην ουτοπία που εκείνος δημιούργησε.Η ουτοπία αυτή δεν θα "χτιστεί" πάνω στα κόκαλα των αντιπάλων του όπως έκανε ο Stalin....



O Roslov όμως παίζει το δικό του κρυφό χαρτί συνεργαζόμενος τόσο με τον Luthor,όσο και με τον Batman(που τυγχάνει να είναι το παιδί του οποίου σκότωσε τους γονείς του πριν χρόνια)ο οποίος όμως ενώ δέχεται να συνεργαστεί μαζί του για την καταστροφή του Superman,του λέει ότι αργότερα θα τον κυνηγήσει γιατί γνωρίζει ότι είναι είναι τέρας σαν και εκείνον...

Πιάνουν αιχμάλωτη τη Wonder Woman,χρησιμοποιώντας την σαν δόλωμα για να φέρουν τον Superman κοντά της...Θα χρησιμοποιήσει ο Luthor ακτίνες που μιμούνται τις ακτίνες του ηλίου του πλανήτη Krypton,αποδυναμώνοντας πλήρως τον Superman....Kαι αν αποτύχει και αυτό το σχέδιο,τότε ο πρόεδρος Kennedy έχει και εκείνος έναν άσο στο μανίκι του...Ένα διαστημόπλοιο που είχε πέσει χρόνια πριν στο Roosevelt,που είχε πάνω του το σήμα του πράσινου φανού,και που κρύβει ένα τρομερό όπλο μέσα του....



Για μια ακόμα φορά ο Millar αποδεικνύεται μάστορας στο να χτίζει μία ιστορία,χωρίς να δεσμεύεται από το continuity,και να παρουσιάζει διαφορετικές παραλλαγές ηρώων τόσο κλασικών που σχεδόν θα ήταν ιεροσυλία να τους παρουσιάσεις διαφορετικά,αλλά το κάνει με τόσο καλό και προπάντων πειστικό τρόπο είναι η αλήθεια.Μία ίσως "ειρωνική" ματιά του συγγραφέα στον πατριωτισμό και εθνικιστική υπερβολή που συνόδευε τον χαρακτήρα ειδικά στα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του(από κόμικ μέχρι τα cartoon των Fleischer)όπως τους περισσότερους σούπερ ήρωες της εποχής άλλωστε,αλλά από την "αντίθετη" πλευρά..Σίγουρα όμως απεικονίζει με το πιο γλαφυρό τρόπο τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις,ειδικά των αρχών της δεκαετίας του '50.



Δεν προσπαθεί να πείσει τους αναγνώστες ότι ο κομουνισμός απέτυχε στη Ρωσία ή σε όποια ίσως χώρα εδραιώθηκε(ίσως μόνο αν η ιστορία αυτή είχε γραφτεί στη δεκαετία του '50 ή του '80 και πάλι σε μικρότερη προπαγανδιστική ένταση)θέλει απλά να δείξει ότι και η απόλυτη δύναμη,οδηγεί σε απολυταρχικές καταστάσεις(στέρηση ελευθερίας του ατόμου και της βούλησης του).Ειδικά όταν ο οποιοσδήποτε κατέχων δύναμη,και διαχειρίζεται τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων δεν μοιράζεται με όλους το όραμα του για έναν κόσμο όπως τον θέλει εκείνος.Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Superman δεν έγινε δικτάτορας,είναι ο ίδιος ήρωας που ξέρουμε, δεν είναι villain επειδή δεν είναι Αμερικανός,αλλά απασχολημένος στο να δημιουργήσει την ουτοπία που ονειρευόταν,απομάκρυνε τον εαυτό του από τις καρδιές των ανθρώπων που πίστεψαν σε εκείνον.Άφησε συνεργάτες(που είχαν τη δική τους σκοτεινή ατζέντα) που ήταν κοντά του να τον κάνουν να μη βλέπει την ωμή αλήθεια ενός αποτυχημένου πλάνου,μετέτρεψε τον ιδεαλιστή ήρωα που κάποτε υπήρξε σε έναν ονειροπόλο,μεγαλομανή ηγέτη που θα κάνει τα πάντα για να πετύχει το σκοπό του.Ο αλλοτινός θαυμασμός ή έστω η αποδοχή από τα πλήθη,μετατράπηκε σε φόβο και απαξίωση από τον κόσμο που θέλει να σώσει...Προσπαθώντας να φτιάξει τα προβλήματα ενός μη τέλειου κόσμου,δημιουργεί ακόμα περισσότερα,και αυτό προκαλεί ακόμα μεγαλύτερες αντιδράσεις...Το μήνυμα του Superman : Red Son είναι ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση ή εξουσία,ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας ή χώρας,αποφασίζει εκείνη για το τι είναι καλό για το λαό της,προσφέροντάς του τα πάντα σύμφωνα πάντα με το δικό της όραμα,στερεί από εκείνον την ελευθερία του και τον οδηγεί άθελα της,στην καταπίεση....



Μία από τις καλύτερες "παραλλαγές" κλασικού ήρωα στα mainstream superhero comic(κάτι παρόμοιο ίσως πήγε να κάνει και ο Nick Spencer στον Captain America,αλλά όλο το Hydra-Cap premise αποδείχθηκε μεγάλο φιάσκο) αν και προτιμώ ακόμα περισσότερο την εκδοχή του Bat Man στη συγκεκριμένη σειρά(όχι ότι και αυτές των Wonder Woman,Lex Luthor ή Green Lantern δεν ήταν εξ' ίσου ενδιαφέρουσες αν και στους δύο πρώτους πιο περιορισμένες,δεν αλλάζουν τόσο πολύ από το πρωτότυπο).Που εδώ αποδεικνύεται ένας αντί-ήρωας,που δεν ενεργεί με βάση την εκδίκηση ή το να προκαλεί φόβο στους αντιπάλους του,αλλά για τα πιστεύω του και τα ιδανικά του έτοιμος πάντα να θυσιαστεί για αυτά.

Επίσης όπως αργότερα και με το Old Man Logan,έτσι και εδώ ο Millar μπορεί να διηγείται μία καλή ιστορία μέσα σε 3 μόλις τεύχη,βάζει όμως τις βάσεις για να δημιουργηθεί αργότερα ένα ολόκληρο οικοδόμημα για αυτούς τους χαρακτήρες,που σίγουρα όλο και κάτι καινούργιο θα έχουν να εξ ιστορήσουν...To θέμα είναι(όπως έγινε με το Old Man Logan)είναι να βρεθούν οι κατάλληλοι δημιουργοί να τις γράψουν...Χαρακτήρες όμως από το Red Son έχουν χρησιμοποιηθεί τόσο στο new 52 reboot της DC,όσο και σε limited series πριν το new52(Countdown:Αrena &Countdown to Final Crisis το 2007)όσο και μετά από αυτό(Convergence το 2015,Dark Knights Metal το 2017).Φυσικά και εδώ έχουμε και το plot twist στο φινάλε της ιστορίας που προσωπικά το βρήκα πολύ έξυπνο και καθόλου αναμενόμενο(Έβαλε το χεράκι του και ο Grant Morrison βέβαια σε αυτό).Ακόμα ένα δείγμα του πόσο ταλαντούχος συγγραφέας μπορεί να γίνει ο Millar,άμα έχει το κατάλληλο υλικό να χρησιμοποιήσει για να διηγηθεί την ιστορία που εκείνος θέλει να πει.


Μέσα σε όλα αυτά φυσικά δεν ξεχνάμε και το υπέροχο art από την ομάδα των Dave Johnson&Kilian Plunkett(σχέδιο)και Andrew Robinson & Walden Wong(μελάνια)μαζί με τα εκπληκτικά χρώματα από Paul Mounts που μεταφέρουν τον αναγνώστη στις εποχές της προπαγανδιστικής αφίσας μαζί με το στυλ των cartoon των studio Fleischer,δημιουργώντας έτσι έναν πολύ καλό συνδυασμό που δεν θα αφήσει ασυγκίνητο κανέναν που θα διαβάσει αυτό το κόμικ.


O ηθοποιός Henry Cavill που από το 2013 ενσαρκώνει τον άνθρωπο από ατσάλι στον κινηματογράφο, δήλωσε ότι το Red Son ήταν ένα από τις 4 ιστορίες που γράφτηκαν για τον Superman,που του έδωσαν έμπνευση στο πώς να υποδυθεί τον ήρωα στην μεγάλη οθόνη.

Το Red Son κυκλοφορεί σε trade paperback(2004) και hardcover(2009)καθώς και από τις εκδόσεις Anubis στα ελληνικά στα τεύχη του περιοδικού Superman #23-28 προτείνεται για όσους θέλουν να δουν μία διαφορετική εκδοχή στους αγαπημένους τους ήρωες και ίσως να προβληματιστούν και λίγο!!

Σπύρος Ανδριανός

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Old Man Logan από Mark Millar&Steve McNiven

Old Man Logan

'' I will never hurt... another living soul... you can do what you like to me, boy... but I refuse to strike you back.'' - Old Man Logan

Έχοντας γράψει μία από τις καλύτερες ιστορίες για τον Wolverine(Enemy of the state - Wolverine vol.3 #20 - 26 Δεκέμβριος 2004 - Απρίλιος 2005)ο Mark Millar δεν επαναπαύθηκε στις δάφνες του αλλά μας έδωσε ακόμα μία καλύτερη ιστορία για τον Logan.




Αυτή τη φορά όμως ακολουθώντας τη παράδοση της Marvel(με τα What if?)και της DC(με τα elseworlds)μετέθεσε το σενάριο της ιστορίας στο μακρύ δυστοπικό μέλλον...Σε μία "παράλληλη Γαία" που θα ονομαστεί Earth-807128,ο Millar θα μας διηγηθεί την τραγική ιστορία του Old Man Logan στα τεύχη του Wolverine vol.3 #66 - 72 από τον Αύγουστο του 2008 μέχρι και τον Ιούνιο του 2009,για να ολοκληρωθεί στο Giant Size Wolverine: Old Man Logan #1 τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς.Ο χαρακτήρας του Old Man Logan είχε κάνει μία πρώτη εμφάνιση στο Fantastic Four #558 τον Αύγουστο του 2008 που έγραφε τότε ο Millar.




Σε αυτό τον κόσμο έχουν περάσει 50 χρόνια από τη στιγμή που οι super villains ξεπάστρεψαν όλους τους ήρωες,και κατέλαβαν ολόκληρη τη χώρα της Αμερικής,δημιουργώντας μία αυτοκρατορία που δεν υπάρχουν νόμοι ή μάλλον ο νόμος είναι αυτός του ισχυρότερου...Έχουν χωρίσει τη χώρα σε περιοχές(Hulkland,Kingdom of Kingpin,Doom's lair κ.τ.λ.)και δεν υπάρχει κάποιος να τους αντιμετωπίσει...Κανείς δεν θυμάται με ακρίβεια τι έγινε πριν από τόσα χρόνια,ή μάλλον κάποιος θυμάται...Άλλα έχει αποφασίσει να τα θάψει όλα μέσα του,βαθιά,τόσο κρυμμένα που ακόμα και ο ίδιος δεν θα τα βρεί...Έιναι ο Logan στον οποίο τη νύχτα εκείνη,πριν 50 χρόνια που οι ήρωες έχασαν τη μάχη,συνέβη κάτι τόσο τρομερό που τον τσάκισε...Σωματικά αλλά πολύ περισσότερο ψυχικά...Τόσο που έχει ορκιστεί να μην ξαναπαλέψει με κανέναν και να μην πάρει καμία άλλη ζωή...Ούτε καν τα νύχια του να μην ξαναβγάλει...




Ζεί μαζί με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά του στο Sacramento, στο έδαφος εκείνο που "ανήκει" στα εγγόνια του Bruce Banner,τη Hulkland,σαν ταπεινός αγρότης,και δεν επιθυμεί τίποτε άλλο από την ησυχία του...Αλλά αυτό είναι πολύ δύσκολο στις μέρες που ζεί πλέον...

Τα εγγόνια του Hulk(που αποτελούν τη Hulkgang και τυγχάνει να είναι και κανίβαλοι συν της άλλοις)απαιτούν τη μηνιαία καταβολή των χρημάτων τους(το "νοίκι" τους με άλλα λόγια)για το έδαφος που ζει ο Logan...Εκείνος όμως δεν τα έχει,και κινδυνεύει άμεσα η οικογένεια του...Η συμμορία τον χτυπά αλύπητα μπροστά στους δικούς του,ενώ τον απειλεί ότι την επόμενη φορά θα είναι η σειρά των μελών της οικογένειάς του...Εκείνος όσο και αν επιθυμεί να τους ξεκοιλιάσει εκείνη τη στιγμή,δεν θα το κάνει...Έχει δώσει όρκο πριν από 50 χρόνια για κάτι που έκανε....




Τότε εμφανίζεται ένας παλαιός σύντροφος και πρώην ήρωας ο Hawkeye,ο οποίος γλύτωσε της σφαγής,είναι τυφλός και είναι το ίδιο γερασμένος(ή και περισσότερο από τον Logan)αλλά το λέει ακόμα η καρδιά του...Ο Clint λοιπόν προτείνει μία δουλειά στον Logan.Του ζητάει να τον συνοδέψει σαν οδηγός(θα οδηγάει το παλαιό αυτοκίνητο που χρησιμοποίησε για λίγο ο Spidey στα 70's το Spider Buggy- oh yes!!)για να μεταφέρει ένα φορτίο(που ο Logan υποπτεύεται ότι είναι ναρκωτικά-κάπως πρέπει να ζήσει και αυτός)και να διασχίσουν ολόκληρη σχεδόν τη χώρα από το Sacramento μέχρι τη New Babylon(περνώντας τα 4 βασίλεια που είναι απλά έρημοι με τα συντρίμμια του παλαιού πολιτισμού) κοντά στη περιοχή που είναι ο πρόεδρος της χώρας(δεν θα σας πω ποιος είναι φυσικά αποτελεί μεγάλη έκπληξη...Σίγουρα έχει τη πιο μεγάλη όμως συλλογή από super heroes memorabillia και από αυτή του Hulk/Maestro στο Future Imperfect!!).




Ο Logan με πολλούς ενδοιασμούς θα δεχτεί...Με έναν όρο:Δεν θα πολεμήσει δεν θα σκοτώσει κανέναν,δεν θα ανακατευτεί πουθενά.Το κάνει μόνο γιατί χρειάζεται τα λεφτά,γιατί χρειάζεται ζωντανή την οικογένειά του...




Το ταξίδι μας με τους δύο πρώην ήρωες ξεκινά...Μονάχα που η διαδρομή μέχρι τον τελικό προορισμό κάθε άλλο παρά εύκολη θα είναι...Δέστε καλά τις ζώνες σας και ξεκινάμε...Στο δρόμο τους(μας) θα βρουν από τυρανόσαυρους,πεινασμένα Moloids που επιθυμούν ανθρώπινη ζεστή σάρκα μέχρι και το Venom συμβιωτικό που χωρίς να έχει κάποιον host,επιθυμεί σφόδρα κάποιον και τους παρακολουθεί μέσα από τις σκιές....Όλα αυτά μέσα σε ένα δυστοπικό περιβάλλον,με συνεχείς κινδύνους,με το νόμο του ισχυρού να βασιλεύει,σε μία κατεστραμμένη χώρα που υπάρχει μόνο το κακό,και κάθε ελπίδα έχει πεθάνει εδώ και χρόνια...Θα μπορέσει άραγε ο Logan να κρατήσει τον όρκο του όταν κάθε στιγμή κινδυνεύει η ζωή η δική του και του φίλου του,και όταν ο θάνατος και η τραγική του μοίρα,τον ακολουθούν παντού σαν τη σκιά του;;




Συνδυάζοντας τις ταινίες του Mad Max μαζί με τα spaggheti western που πρωταγωνιστούσε ο Clint Eastwood(και ειδικά το δικό του Unforgiven του 1992),και κλείνοντας το μάτι στο Days of future past των Claremont/Byrne,o Millar δημιουργεί το δικό του "Dark Knight Returns"(άρθρο μου εδώ)αλλά για τον Logan, σε μία από τις πιο δυναμικές,ανθρώπινες,σκοτεινές αλλά και τραγικές ιστορίες που έχουν ποτέ γραφτεί στο Marvel universe.

Βλέπουμε έναν άνθρωπο καταρρακωμένο,με το αίμα να μην μπορεί να σβήσει από πάνω του όσα χρόνια και αν έχουν περάσει,παραδομένο στη μοίρα του,έχοντας δεχτεί την ήττα του και μόνο η οικογένεια του,να είναι ο μόνος λόγος που ζει και συνεχίζει...Το ζώο υπάρχει ακόμα μέσα του,διψά για αίμα και εκδίκηση, αλλά για το καλό των δικών του και προπαντός για να μην καταπατήσει τον όρκο που έδωσε εκείνη την εφιαλτική νύχτα που οι ήρωες έπεσαν,και το κακό επικράτησε(και που σημάδεψε ένα γεγονός τον ίδιο μία για πάντα)αποφασίζει να μην ακολουθήσει το δρόμο της βίας...Πώς όμως να το κάνει αυτό όταν η ίδια η βία είναι αυτή που τον ακολουθεί σε κάθε του βήμα;; 




Ο Μillar όπως άλλωστε και στους Ultimates(και ειδικά σε κάθε what if? ιστορία του),έτσι και εδώ δεν διστάζει να τσαλακώσει τους ήρωες του,και να ανακατέψει τη τράπουλα έτσι όπως επιθυμεί ο ίδιος θέλοντας να διηγηθεί όσο καλύτερα την ιστορία που θέλει να πει...Και θα το κάνει ακόμα και αν κάποιες φορές γίνεται ίσως λίγο περισσότερο σκληρός,σοκαριστικός και ωμός στις περιγραφές του(με τη βοήθεια των θαυμάσιων σχεδίων του Steve McNiven).Επίσης ο συγγραφέας είναι εξαίσιος στο να κρατάει σε αγωνία τον αναγνώστη ενώ τα story twists,οι τρομερές αποκαλύψεις όσο προχωράει η ιστορία,και ο τρόπος με τον οποίο τα παρουσιάζει δείχνει τη μεγάλη του συγγραφική ικανότητα και πόσο προικισμένος αφηγητής είναι.Επίσης η Old Man εκδοχή του Hawkeye είναι αυτή που κλέβει την παράσταση(ακόμα και από τον ίδιο τον Logan)παρουσιάζοντας μία άλλη πλευρά του χαρακτήρα που δεν είχαμε ποτέ τη δυνατότητα να γνωρίσουμε γιατί κανένας δεν την είχε γράψει πριν τον Millar.




Ο Steve McNiven ίσως στη καλύτερη δουλειά του μαζί με το civil war.Αποτυπώνει στο χαρτί με τον καλύτερο ίσως τρόπο αυτό το δυστοπικό γκρίζο μέλλον,τους επιζώντες που η παραίτηση φαίνεται πάνω στα κουρασμένα τους πρόσωπα,ενώ στις σκηνές δράσης και μάχης είναι αξεπέραστος και οι εικόνες του είναι ολοζώντανες,παίρνοντας ζωή μπροστά στα μάτια του αναγνώστη.Πολύ καλή δουλειά και από τους colorists Ηollowell&Ponsor που αποδίδουν με τα χρώματα τους αυτή τη μουντή ατμόσφαιρα καθώς επίσης και το ολοζώντανο κόκκινο του αίματος(και όχι μόνο..).

Το πόσο πετυχημένος χαρακτήρας είναι ο Old Man Logan φαίνεται επίσης στο γεγονός ότι πολλά από τα στοιχεία του κόμικ έχουν δανειστεί και οι δύο τελευταίες ταινίες του Wolverine  με τον Hugh Jackman(The Wolverine του 2013 και το Logan του 2017)η πρώτη όσον αφορά στις ενοχές που νιώθει ο ήρωας για αυτό που είχε κάνει,η δεύτερη σχεδόν σε όλα(ο ήρωας που έχει παραιτηθεί,που δεν χρησιμοποιεί βία,που το healing factor του αρχίζει και φθείρει,το δυσοίωνο μέλλον κ.τ.λ.).Επίσης στο γεγονός ότι ο Old Man Logan συνεχίζει την εκδοτική του πορεία(με vol.2 και vol.3) και μετά την ολοκλήρωση στης πρώτης σειράς του Millar.Με σπουδαίους συγγραφείς όπως οι Βrian Michael Bendis,Jeff Lemire και Ed Brisson και σχεδιαστές όπως Andrea Sorrentino και Mike Deodato jr.




Μία από τις πιο definitive ιστορίες του Wolverine και σίγουρα από τις πιο καλογραμμένες,το Old Man Logan αξίζει σίγουρα της προσοχής σας και μία θέση στη συλλογή σας.


Σπύρος Ανδριανός

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2018

Προσφορές στο Relax your Soul Comic Shop

Το γνωστό σε όλους μας Relax your Soul Comic shop(Σολωμού 5Α Εξάρχεια) από τις 15 Σεπτεμβρίου ξεκινά μια σειρά προσφορών  που κανείς δεν πρέπει να χάσει




Από 15 Σεπτέμβρη:

1.Όλα τα limited series (full sets) -20%

2. Όλες οι φιγούρες pvc - 20 %

3. Trade paperbacks -15 %

4. Back issues comics (μέσα στα box) 1.50 ευρώ και πολλά άλλα comics με 1 ευρώ!!

5. Αmazing Spider Man # 666 Relax your Soul comics exlcusive Variant στα 5 ευρώ.




Και τα καλύτερα έρχονται...Stay tuned!! 

Relax your Soul Comic Shop
Σολωμού 5Α , Αθήνα
τηλ. 210 3844994