Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2019

ΑPSIHIA του Κώστα Παντούλα

Αpsihia

Ο Κώστας Παντούλας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Έχει αποφοιτήσει από τη σχολή Ορνεράκη το 2006 και από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, το 2014.

Η δημοφιλέστερη δουλειά του είναι το IRWIN ALLEN’S LOST IN SPACE: THE LOST ADVENTURES, μεταφορά σε comic επεισοδίων της τηλεοπτικής σειράς του Carey Wilber (επιμέλεια Holly Interlandi, χρώμα Patrick McEvoy, έκδοση American Gothic Press – Famous Monsters), που κυκλοφόρησε το 2016.




Από το 2008 μέχρι το 2010, έγραψε και σχεδίασε τη σειρά 5 τευχών ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΚΕΪΝ, ενώ το 2016, δούλεψε στο spin-off του Ουκρανικού comic UPTOWN CHRONICLES (σενάριο Mikhail Pimenov & Richard Mooney), μέρος καμπάνιας για την καταπολέμηση της διαφθοράς στο πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας. Μεταξύ 2017 και 2019, σχεδιάζει για τους τίτλους SHARKS ON A TRAIN (σενάριο John Rapacciuolo), DEAD AND FORGOTTEN (σενάριο Isaac Jean Francois), DECAY OF SANITY (σενάριο, Robert Glowa), 21ST CENTURY MAN (σενάριο Atabay Sarami), UPTOWN CHRONICLES και SUB ZENITH (συγγραφέας Anthony Penhall).

Από το 2013-2015, φιλοτέχνησε εξώφυλλα της σειράς ΓΕΡΟΝΤΟΠΕΙΣΜΑΤΑ, του συνθέτη Δημήτρη Καρά, με συμμετοχές από καλλιτέχνες όπως οι Σωκράτης Μάλαμας, Βασίλης Καρράς, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Κότσιρας, Νικήτας Κλιντ, Πάνος Κατσιμίχας, Μανώλης Μητσιάς, Αρετή Κετιμέ κ.α., ενώ τη διετία 2014-2015, σχεδίασε το promotional τεύχος για τη σειρά action figures, Platinum Dolls, και το στο comic ELECTROMAGNATE για την Annadale Comics (σενάριο John Rapacciuolo).



To APSIHIA είναι μία από τις πρόσφατες δουλειές του πολυτάλαντου Κώστα Παντούλα,που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο φετινό Comicdom con.Το άλμπουμ που είναι αυτοέκδοση του δημιουργού,αποτελείτε από 3 ιστορίες που κοινός παρανομαστής τους είναι ο θάνατος(ψυχικός ή σωματικός)και η κοσμική "αναγέννηση".

Στη πρώτη ιστορία,έχουμε τη καταστροφή του πλανήτη από mecha-Άγγελος θανάτου.Όσα θύματα επιζήσουν θα μετατραπούν και εκείνα σε Dracodes(όπως είναι και ο τίτλος της ιστορίας)

Dracodes


Στη δεύτερη ιστορία από την οποία παίρνει το όνομα του ολόκληρο το άλμπουμ με τίτλο APSIHIA,η Alethia-δαίμονας της Apsihia,αναλαμβάνει από τον Chronos τον άρχοντα του κοσμικού παραδείσου,να εξολοθρεύσει τα σκορπιόμορφα πλάσματα που καταστρέφουν και αφανίζουν ολόκληρους κόσμους,με αντίτιμο τη γαλήνη της ψυχής της....Η αποστολή της όμως δεν θα είναι και τόσο εύκολη υπόθεση....

Apsihia


Στη τρίτη ιστορία KANGEE,έχουμε έναν ερυθρόδερμο που κάποτε είχε απαχθεί από εξωγήινους(που ο ίδιος πίστευε ότι ήταν οι Θεοί του)να συνεχίζει την αποστολή του,την οποία δεν θυμάται πιά ακριβώς ήταν,αφού πλέον έχει μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο που δεν θυμίζει πλέον τον ανθρώπινο εαυτό του...

Kangee


Όλα αυτά μαγευτικά δοσμένα,από το εκπληκτικά σχεδιαστικό ταλέντο του Κώστα Παντούλα,που ξέρει πάντα να εντυπωσιάζει τον αναγνώστη με κάθε νέα του δουλειά,και κάθε φορά να εξελίσσεται τόσο σχεδιαστικά όσο και σεναριακά.
Ένα ταξίδι μέσα στη φαντασία και σε αλλοπρόσαλλους κόσμους,με το στοιχείο της μεταμόρφωσης και της ευθύνης να κυριαρχεί και να χαρακτηρίζει τους πρωταγωνιστές των ιστοριών.




Ο Jodorowski συναντά τους Moebius και Mézières,μέσα σε ένα χορταστικό sci-fi πανδαιμόνιο άψογου σεναρίου,λεπτομερειακού και αξεπέραστου σχεδίου και εκπληκτικών χρωμάτων που μόνο η ποιότητα δουλειάς του Παντούλα μπορεί να προσφέρει.Ένας πραγματικά μεγάλος και σπουδαίος δημιουργός,που φυσικά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους ξένους συναδέλφους του,αφενός γιατί και ο ίδιος είναι πολύ μεγάλος σχεδιαστής,αφετέρου και η δική του δουλειά είναι πασίγνωστη και στην αγορά του εξωτερικού.Και μόνο για την υπέροχη εικονογράφηση που αιχμαλωτίζει για ώρες τα μάτια του αναγνώστη σε κάθε panel των σελίδων,αξίζει να αγοράσετε αυτή τη δουλειά,εκτός φυσικά και για την υποστήριξη σας σε δικό μας Έλληνα καλλιτέχνη.




Από τα καλύτερα άλμπουμ εγχώριας παραγωγής που διάβασα τον τελευταίο καιρό,περιμένω την επόμενη δουλειά του που είμαι σίγουρος ότι θα καταπλήξει και πάλι!Highly Recommended!!

Περισσότερες πληροφορίες για τον δημιουργό στην προσωπική του ιστοσελίδα https://www.kpantoulas.art/


Σπύρος Ανδριανός

Κυριακή, 28 Ιουλίου 2019

GOLGO 13( ゴルゴ13 ) από Takao Saitō

GOLGO 13( ゴルゴ13 ) 

"Do not stand behind him, if you value your life."

O σπουδαίος mangaka Takao Saitō  γεννήθηκε στην Osaka της Ιαπωνίας τον Νοέμβριο του 1936.Νεώτερος ηλικιακά από τον Osamu Tezuka,ο  Saitō άνηκε στη πρώτη εκείνη μεταπολεμική γενιά των manga fans,που μεγάλωσε με τα πρώτα έργα του μεγάλου αυτού δημιουργού.Επηρεασμένος από το έργο του Tezuka και από ταινίες όπως το King Kong(1933)και War of the Worlds(1953 βασισμένη στο βιβλίο του H. G. Wells)o Saitō αποφασίζει να γίνει και αυτός mangaka.H πρώτη του δουλειά είναι το manga Baron Air το 1955.Σύντομα ο Saitō,μαζί με άλλους δημιουργούς όπως οι Υoshihiro Tatsumi,Matsuhiko Matsumoto κ.α.,θα βρουν το δικό τους καλλιτεχνικό στυλ και ελευθερία,και θα αρχίσουν να δημιουργούν ιστορίες που απευθύνονται σε περισσότερο ενήλικο κοινό,τόσο σχεδιαστικά όσο και σεναριακά.Έτσι ο Saitō θα θεωρηθεί ένας από τους πρωτοπόρους των Gekika ιστοριών,που θεωρούνταν περισσότερο ενήλικα σε σχέση με τα πιο "παιδικής" τότε θεματολογίας manga.




Το στυλ Gekiga έγινε σταδιακά σεβαστό στο σύνολο της βιομηχανίας manga και μέχρι το 1965 ο Takao Saitō ήταν αρκετά γνωστός ώστε να ζητηθεί να δημιουργήσει την εξουσιοδοτημένη προσαρμογή των αρχικών μυθιστορημάτων του Ian Fleming James Bond, μια εμπειρία που τον προετοίμασε καλά για το δικό του δημιουργία του Golgo 13.




Ο Golgo 13(γνωστός και με το άλλο του ψευδώνυμο ως Duke Togo)είναι ένας επαγγελματίας δολοφόνος που αναλαμβάνει οποιαδήποτε βρώμικη δουλειά του αναθέσουν,με το κατάλληλο χρηματικό ποσόν.Το γεγονός ότι μπορεί να αναλάβει οποιοδήποτε "συμβόλαιο θανάτου" του αναθέσουν,από να εξοντώσει τον αρχηγό μίας εγκληματικής οργάνωσης,μέχρι δολοφονίες πολιτικών προσώπων,ο Golgo 13 έχει πάντοτε στο κατόπι του από το FBI,την CIA,μέχρι και το στρατό των Ηνωμένων πολιτειών ή και άλλους πληρωμένους δολοφόνους σαν και εκείνων για να τον εξοντώσουν.


Αυτό το γεγονός τον κάνει φυσικά να μην εμπιστεύεται κανέναν,και πάντα να προσέχει τα νότα του(σχεδόν ακόμα και τη σκιά του).Το γεγονός αυτό όμως δεν τον αποτρέπει από το να "συνεργάζεται"κατά καιρούς με όσους μπορούν να του προσφέρουν περισσότερες πληροφορίες για τον επόμενο "στόχο" του ή να τον βοηθήσουν με τον τρόπο τους στην εξόντωση του...

Το παρελθόν του ή το πραγματικό του όνομα αποτελεί ένα μυστήριο.Αν και παρουσιάζεται σαν άντρας ιαπωνικής καταγωγής,σε όλη τη πορεία του κόμικ,οι πληροφορίες που έρχονται στον αναγνώστη είναι τόσο αντιφατικές,που δεν ξέρει ποιες από αυτές είναι αληθινές,ποιες ισχύουν και τι όχι...Ο ίδιος ο Golgo 13 είναι ψυχρός,μιλάει μόνο όταν χρειάζεται και ακολουθεί πάντα το δικό του "προσωπικό κώδικα"όταν αναλαμβάνει δουλειές,χωρίς υποταγή σε οποιαδήποτε ομάδα,αιτία ή έθνος...Το όνομα Golgo 13 πιθανόν να προέρχεται από το όνομα του τόπου που μαρτύρησε ο Ιησούς Χριστός,τον Γολγοθά,και το 13 φυσικά σαν γρουσούζικος αριθμός.Στο λογότυπο της σειράς μάλιστα εμφανίζεται και ένας σκελετός που φοράει ένα στεφάνι από αγκάθια....




Σαν τον Punisher της Marvel,το κορμί του είναι γεμάτο από ουλές που έχουν αφήσει πληγές και τραυματισμοί/ή βασανισμοί σε όλη τη διάρκεια της "καριέρας" του.Όσο ν' αφορά την ηλικία του χαρακτήρα,συμβαδίζει με τα γεγονότα της εποχής που αναφέρεται(τέλη δεκαετίας του '60-αρχές 70)αν και σε διάφορες ιστορίες ο Duke εμφανίζεται π.χ. στη φυλακή με τον Nelson Madela,ή μερικά υπεύθυνος για το θάνατο της Πριγκίπισσας Diana ή αντιπάλων του Al Gore στις αμερικάνικες εκλογές του 2000.

Σχεδιαστικά ο Takao Saitō ανήκει στους mangaka εκείνους(όπως ο Ruichi Ikegami,Νobuyaki Minegishi ή ο Goseki Kojima)που χρησιμοποιούν ωμό ρεαλισμό στο σχεδιασμό των panel τους,με έντονο το στοιχείο της "κινηματογραφικής" δράσης και γρήγορων/εντυπωσιακών σκηνών δράσεων,καθώς επίσης και μεγάλη λεπτομέρεια στα background σκηνικά.



Το Golgo 13 άρχισε τη δημοσίευση του στο τεύχος Ιανουαρίου του 1969 του περιοδικού Big Comic που εκδόθηκε όμως τον Οκτώβριο του 1968.Μαζί με τον Saitō στο σενάριο της σειράς δούλεψαν κατά καιρούς και οι Kazuo Koike και Yoichi Funado.Η εταιρεία Shogakukan μαζί με την προσωπική εταιρεία του Saitō,Leed Publishing,έχουν αναλάβει να εκδίδουν τη σειρά σε τόμους (tankōbon) από τον Απρίλιο του 1973 μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 190 volumes κάτι που καθιστά το Golgo 13 ως τη μακροβιότερη σειρά manga όλων των εποχών.


Πάντα επίκαιρο και αντανακλώντας γεγονότα της εποχής του σε όλα τα χρόνια έκδοσής του η σειρά έχει πουλήσει πάνω από 200 εκατομμύρια αντίτυπα.Στην Αμερική η Leed Publishing πρώτα μόνη της(το 1986 - ένα χρόνο σχεδόν πριν οι αμερικάνικες εταιρείες αρχίσουν να εκδίδουν manga),και αργότερα σε συνεργασία με την Viz media(1991 και 2006)Publishing έχουν βγάλει κάποια volumes με τις καλύτερες ιστορίες του Golgo 13.

H επιτυχία της σειράς(που έχει κερδίσει πολλά βραβεία όπως τα Shogakukan Manga Award και Japan Cartoonist Association award) οδήγησε φυσικά στη μεταφορά της σε live action movie(1973 με πρωταγωνιστή τον Ken Takakura)σε πολλές anime ταινίες/τηλεοπτικές σειρές(1983,1998,2008)καθώς και σε video game.O Golgo 13 είναι ένα από τα έργα που έχουν πιστωθεί με τη δημοφιλία του κινήματος gekiga στα ιαπωνικά κόμικς, το οποίο επιδιώκει πιο ρεαλιστικά και δραματικά έργα.


O ίδιος ο δημιουργός του εκπλήσσεται με την επιτυχία του κόμικ ειδικά στο εξωτερικό,αφού η σειρά έχει έναν περισσότερο ιαπωνικό "χαρακτήρα" βασισμένο στις αξίες και την κουλτούρα των σαμουράι,χωρίς να είναι όμως ιστορική σειρά όπως τα Lone Wolf and Cub ή το Samurai Executioner των Koike&Kojima.Ο Saitō το 2013 σχετικά με το αν σκοπεύει να τελειώσει τη σειρά(που συχνά λόγο των θεμάτων της έχει πέσει θύμα λογοκρισίας και μη αναδημοσίευσης συγκεκριμένων ιστοριών)δήλωσε ότι "Το manga θα συνεχιστεί για πολύ καιρό ακόμα μιας και δεν είναι μόνο ιδιοκτησία μου,αλλά ανήκει σε όλους τους αναγνώστες!"

Αν σας αρέσουν οι detective/crime/espionage σκοτεινές ιστορίες γεμάτες πλούσια δράση και καλογραμμένο ρεαλιστικό σενάριο,τότε αυτή η σειρά θα σας ικανοποιήσει πλήρως!!


Σπύρος Ανδριανός


Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

XIII από Jean Van Hamme και William Vance

XIII 

O γεννημένος στις Βρυξέλλες τον Ιανουάριο του 1939,Jean Van Hamme,θεωρείται-και όχι άδικα-ένας από τους μεγαλύτερους σεναριογράφους στη Βελγική σκηνή των κόμικ.Με δημιουργίες όπως τον Thorgal(1977 με σχεδιαστή τον Grzegorz Rosiński),τον XIII(1984 μαζί με τον William Vance) που θα σας παρουσιάσω σήμερα,και τον Largo Winch(1990 μαζί με τον Philippe Francq).



Το εκπληκτικό ΧΙΙΙ(Κωδικός 13)παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1984 σαν σειρά στο περιοδικό Spirou.Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και σε αυτόνομο άλμπoυμ(το πρώτο της σειράς) με τίτλο "Le Jour du Soleil Noir"(Η μέρα του Μαύρου Ήλιου).Το άλμπουμ αυτό θέτει τις "βάσεις" για την εξέλιξη όλης της υπόλοιπης,μυστήριας και  περίεργης ιστορίας του ΧΙΙΙ.Η σειρά ξεκινάει γύρο στο 1983 με έναν άνδρα που ξεβράζεται σε μία ακτή του Μέιν,χωρίς να έχει καθόλου μνήμη ποιος είναι ή οτιδήποτε από το παρελθόν του.παρά μόνο ένα τατουάζ στην κλείδα του με το Ρωμαϊκό αριθμό ΧΙΙΙ(13).Καθώς και μία φωτογραφία που τον δείχνει με μία γυναίκα η οποία αργότερα αναγνωρίζεται ως Kim Rowland, χήρα του αμερικανικού στρατιωτικού Steve Rowland.Η αμνησία του προέρχεται από πυροβολισμό που δέχτηκε στο κεφάλι του.Ποιος όμως τον είχε πυροβολήσει και γιατί;;



Τα πρώτα 5 άλμπουμ της σειράς ουσιαστικά αποτελούν το πρώτο story arc της ιστορίας,στα οποία ο άγνωστος άνδρας προσπαθεί να θυμηθεί τη ταυτότητα και το παρελθόν του,ανακαλύπτει ότι κυνηγιέται από έναν πληρωμένο δολοφόνο με το όνομα Mongoose,ο οποίος ανήκει σε μία μυστική οργάνωση με το όνομα ΧΧ,η οποία στοχεύει να κάνει πραξικόπημα εναντίων της Αμερικάνικης κυβέρνησης.

Ο XIII όμως θα σωθεί από τους διώκτες του,από τον συνταγματάρχη Amos του ομοσπονδιακού γραφείου ερευνών(FBI),ο οποίος όμως αργότερα θα του δείξει ένα βίντεο στο οποίο ο XIII,φαίνεται να δολοφονεί τον Πρόεδρο των Ηνωμένων πολιτειών,έναν χαρισματικό και δημοφιλή Δημοκρατικό τον William Sheridan.Στο κατόπι όμως του XIII βρίσκεται και ο στρατηγός Carrington με τη βοηθό του την υπολοχαγό Jones.Ο Carrington του επιβεβαιώνει ότι το όνομα του είναι Steve Rowland και ήταν μέλος ομάδας ειδικών δυνάμεων,στην οποία ο στρατηγός ήταν διοικητής της.Υποτίθεται όμως ότι ο Rowland σκοτώθηκε σε συντριβή ελικοπτέρου 2 χρόνια νωρίτερα...Είναι πράγματι ο XIII,o Steve Rowland,και ποιος βρίσκεται πίσω από την επιχείρηση δολοφονίας του Προέδρου;;;



Ένα από τα καλύτερα αστυνομικά/κατασκοπευτικά σενάρια μυστηρίου που έχει παρουσιάσει ποτέ η παγκόσμια φιλολογία των κόμικ.Μία ιστορία γεμάτη δράση,μυστήριο,περιπέτεια,ατελείωτη καταδίωξη,δολοπλοκίες και συνεχείς ανατροπές που κρατάνε πάντα σε εγρήγορση τον αναγνώστη.Ένα πολιτικό/κατασκοπευτικό θρίλερ που μόνο η ευφυΐα ενός μεγάλου μάστορα του σεναρίου,όπως είναι ο Jean Van Hamme θα μπορούσε να (μας) προσφέρει.

Ο σεναριογράφος επηρεάστηκε από το βιβλίο του συγγραφέα Robert Ludlum " The Bourne Identity"με πρωταγωνιστή τον γνωστό σε όλους μας Jason Bourne(ρόλος που υποδύθηκε στο σινεμά ο Μatt Damon)που και αυτό έχει να κάνει με τη δολοφονία του Αμερικανού προέδρου.Η σειρά (που εκδίδεται από το Dargaud)μέχρι στιγμής έχει φτάσει στα 24 άλμπουμ.Από αυτά ο Van Hamme έχει γράψει το σενάριο για τους 19 πρώτους,ενώ από το εικοστό άλμπουμ και μετά ο Yves Sente.

Και φυσικά άρτια και εκπληκτικά σχεδιασμένο από τον William Vance(Bob Morane,Bruce Hawker,Bruno Brazil)ο οποίος δημιούργησε ολόκληρη σχολή με το ανυπέρβλητο,λεπτομερές και ρεαλιστικό του στυλ.Δυστυχώς ο μεγάλος αυτός σχεδιαστής μας άφησε μέσα στο 2018.Δουλειά του στην Ελλάδα,εκτός του ΧΙΙΙ,έχουμε γνωρίσει και από τη δημοσίευση της σειράς Bruce Hawker(Mπρους Χωκέρ)από τη σειρά κόκκινος κύκλος της Μαμούθ κόμικς.O Vance έχει σχεδιάσει τα άλμπουμ 1-17,και το 19ο της σειράς(το 18 το σχεδίασε ο Jean Giraud/Moebius)ενώ τον διαδέχτηκε σχεδιαστικά ο Yuri Jigounov(Αlpha/στα ελληνικά από τη Μαμούθ Κόμικς στη σειρά κόκκινος κύκλος).



Το κόμικ γνώρισε και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως.Οι πέντε πρώτοι τόμοι προσαρμόστηκαν και σε μορφή βίντεοπαιχνιδιού που κυκλοφόρησε το 2003.Ενώ μία τηλεοπτική ταινία με τίτλο ΧΙΙΙ:The conspiracy με πρωταγωνιστές τους Val Kilmer και Stephen Dorff προβλήθηκε το 2008,και χρησίμευσε και σαν πιλότος για την τηλεοπτική σειρά του 2011 με πρωταγωνιστή τον Stuart Townsend.



Στην Αμερική οι πρώτοι τόμοι της κλασικής σειράς κυκλοφορούν από τη Cinebooks,καθώς επίσης και η νέα σειρά που συνεχίζουν οι Sente&Jigounov.Στα ελληνικά τα 8 πρώτα άλμπουμ της σειράς είχαν κυκλοφορήσει το 1997/98 από τις εκδόσεις Δέλτα Γκράφ.


Προσωπικά το θεωρώ ένα από τα πιο αγαπημένα μου κόμικ που έχει να επιδείξει η γηραιά ήπειρος,μαζί φυσικά με το Thorgal και το Dick Herisson(σας το παρουσίασα εδώ) Ένα ακόμα διαμάντι στο χώρο του ευρωπαϊκού κόμικ και όχι μόνο,το ΧΙΙΙ αποτελεί τη καλύτερη επιλογή για όποιον αναγνώστη θέλει να διαβάσει κάτι πραγματικά καλό και ποιοτικό,τόσο σεναριακά όσο και σχεδιαστικά.

Σπύρος Ανδριανός

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

ANITA του Guido Crepax

ANITA 

O μεγάλος Ιταλός δημιουργός Guido Crepax γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1933 στο Μιλάνο της Ιταλίας και ήδη από την ηλικία των 12 ετών είχε εκδώσει τη πρώτη του δουλειά,αντιγράφοντας γνωστούς σχεδιαστές της εποχής.Απέκτησε δίπλωμα αρχιτεκτονικής από το πανεπιστήμιο του Μιλάνου,ενώ παράλληλα δούλεψε στη διαφήμιση και έκανε εικονογραφήσεις για εξώφυλλα δίσκων,βιβλία και περιοδικά(μάλιστα το 1959 έγινε και συνεργάτης του περιοδικού Tempo Medico εικονογραφώντας χαρακτήρες που συνέβαλαν στην ιστορία των ιατρικών επιστημών.).Το 1965 είναι μία χρονιά ορόσημο τόσο για την καριέρα του Crepax,όσο και γενικότερα για τον κόσμο της 9ής τέχνης όταν ο δημιουργός θα παρουσιάσει για πρώτη φορά(σαν δευτερεύον χαρακτήρα στο επιστημονικής φαντασίας κόμικ Neutron)την ερωτική και ονειροπόλα Valentina ή οποία θα δημοσιεύεται στο περιοδικό Linus για πολλά χρόνια μετέπειτα.


Ο Crepax δημιούργησε το δικό του καθαρά προσωπικό του στυλ στο σχέδιο αλλά έδινε πάντα ξεχωριστή σημασία και στο σενάριο.Θα κάνει επίσης πολλές διασκευές σε κόμικ,κλασικών ερωτικών αριστουργημάτων της λογοτεχνίας όπως την Justine  του De Sade,το Histoire d'O(η ιστορία της Ο)της Pauline Reage,και την Emmanuelle του/της Emmanuelle Arsan.

Tempo Medico με εικονογράφηση του Crepax.

Η Αnita που εμφανίζεται στα κόμικ του το 1971 δεν είναι ίσως τόσο γνωστή όπως η "μεγάλη αδερφή της" Valentina.Την εποχή όμως που την παρουσίασε ο Crepax είχε φτάσει ήδη στην ωριμότητα του,και οι διάφοροι δημιουργικοί πειραματισμοί που είχαν αρχίσει ήδη από το 1968,στην Anita βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους.H ηρωίδα θα εμφανιστεί σε 2 άλμπουμ το Anita, una storia possibile (1972) και Hello!Anita(1980).


Η Αnita είναι μία σύγχρονη νεαρή γυναίκα της εποχής της(δεκαετία του '70)εγκλωβισμένη στη μονότονη καθημερινότητα της δουλειάς της και τη μοναξιά του σπιτιού της.Χωρίς όνειρα,με έντονες φοβίες και νευρώσεις,αφήνεται να κυριευτεί από τις ερωτικές φαντασιώσεις της.Με συντρόφους καθημερινά αντικείμενα που υπάρχουν στο σπίτι της όπως η τηλεόραση(Anita)ή το τηλέφωνο(Hello!Anita).H φαντασία της την κάνει να ονειρευτεί ότι δημιουργεί τις πιο αλλόκοτες ερωτικές σχέσεις(με βίαιους άντρες,ένα πλάσμα που μοιάζει με σαύρα,με τον τεχνικό του τηλεφώνου,ακόμα και με τον ίδιο της τον "απελευθερωμένο"εαυτό).Για να τη βοηθήσει να καταπολεμήσει αυτόν τον "δαίμονα"θα κάνει την εμφάνιση της και η ίδια η Valentina.




Στον κόσμο της Anita,τα όνειρα,οι παραισθήσεις,και η φαντασία μπλέκονται με την αληθινή ζωή.Δάσκαλος στην αφήγηση και την εικονογράφηση ο Crepax, σαν καλός αρχιτέκτονας που ήταν επίσης,δημιουργεί το κόσμο της ηρωίδας του,όπου το πραγματικό μπλέκεται με το φανταστικό και τα όρια που χωρίζουν αυτά τα δύο φαίνεται να καταργούνται.Παράλληλα μέσα από τις ερωτικές περιπέτειες της Anita,o δημιουργός ασκεί έντονη κριτική κατά του προοδευτικού "βιασμού" της ζωής των ανθρώπων, από τα ΜΜΕ(Αnita)και την σχέση εξάρτησης τους με την τεχνολογία(Hello Anita!).Σύμφωνα με τον Crepax,ο άνθρωπος πλέον δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει γνήσιες ερωτικές σχέσεις,αφού πλέον ακόμα και ο ερωτισμός του προσφέρεται έτοιμος για "κατανάλωση".Πόσο μπροστά από την εποχή του,όταν σήμερα αυτό το κόμικ παρουσιάζεται δυστυχώς πιο επίκαιρο από ποτέ...


Όλα αυτά σε ένα σχεδιαστικό ντελίριο,με έντονες ερωτικές απεικονίσεις του γυμνού σώματος σε σωστότατες αναλογίες,χωρίς ο μεγάλος δάσκαλος να γίνεται ούτε σε ένα panel χυδαίος ή πορνογράφος.Ο ερωτισμός του Guido Crepax μέσα στους φανταστικούς,ονειρικούς και ψυχεδελικούς απίστευτους κόσμους που δημιουργεί,μπορεί να είναι αληθινός και παντελώς πιστευτός από τους αναγνώστες του.Και αυτό τον καθιστά έναν από τους μεγαλύτερους μάστορες του ερωτισμού στην 9η τέχνη.


Στα ελληνικά η δουλειά του Crepax δημοσιεύτηκε σε περιοδικά όπως Κολούμπρα,Βαβέλ(Valentina) καθώς επίσης και σε αυτόνομα άλμπουμ(όπως και τα 2 της Anita) από τις εκδόσεις Πλειάς αρχές δεκαετίας του '80.O μεγάλος δημιουργός έφυγε από κοντά μας στις 31 Ιουλίου του 2003,αφήνοντας τον κόσμο της 9ης τέχνης φτωχότερο.Οι δουλειές του όπως και οι λάγνες ηρωίδες του όμως  θα ζήσουν όμως στην αιωνιότητα.


Σπύρος Ανδριανός

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019

WAR OF THE REALMS #5-6 Από Jason Aaron,Russell Dauterman&Matthew Wilson

WAR OF THE REALMS #5-6 

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: To παρακάτω review περιέχει spoilers γι'αυτό ΜΗ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟ!!


Μετά από καιρό είναι η αλήθεια,ολοκληρώνω τη παρουσίαση στο τελευταίο event της Marvel,το War of the Realms(τεύχη #1-4 εδώ) με τα δύο τελευταία τεύχη το #5 και #6 που ολοκληρώνουν την επική αυτή σειρά του Jason Aaron.Συγνώμη αλλά πριν λίγες μέρες απέκτησα και τα δύο τελευταία τεύχη ώστε να ολοκληρωθεί η κριτική μου για όλο το limited αυτό series.Χωρίς άλλες καθυστερήσεις λοιπόν ας περάσουμε να δούμε πως τελειώνει αυτή η μονομαχία ανάμεσα στο καλό και στο κακό,που σίγουρα όμως χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε την έκβαση της μάχης,ξέρουμε ότι τίποτα δεν θα είναι το ίδιο τόσο για την ανθρωπότητα όσο και για το σύμπαν της Marvel.


Το πέμπτο λοιπόν τεύχος ξεκινάει με την αναζήτηση του Daredevil(God without fear αφού όπως είδαμε πήρε τις δυνάμεις του Heimdal)και του Thor για το δέντρο της ζωής,το θρυλικό Yggdrasil.To οποίο πλέον μεγαλώνει και αναπτύσσεται στη φωτιά του Ήλιου.Εκεί ο Thor θα προσπαθήσει να λύσει το γρίφο του Malekith.Στο μεταξύ οι μάχες συνεχίζονται αδυσώπητες και σκληρές σε ολόκληρο τον πλανήτη.Στη Wakanda επιτίθενται οι φτερωτές γυναίκες της Haven,στη Νότια Αμερική η Enchantress με το στρατό της που απαρτίζουν οι νεκροζώντανοι αντιμετωπίζει τον Ghost Rider,αλλά ο Doctor Strange και ο Spidey είναι εκεί για να δώσουν και εκείνοι ένα χέρι βοηθείας.Στην Ανταρκτική οι νέοι Agents of Wakanda(Kazar,GorillaMan,Blade κ.α.)αντιμετωπίζουν πράκτορες της Roxxon και η πράκτορας της Shield Roz Solomon τον ίδιο τον ιδιοκτήτη της Dario Agger(που έχει τη κακιά συνήθεια να μεταμορφώνεται σε Μινόταυρο και φυσικά είναι τσιράκι του Malekith).Οι επικοινωνίες που η Roxxon είχε μπλοκάρει όμως  επανέρχονται,και τώρα οι υπόλοιποι ήρωες που βρίσκονταν αποκλεισμένοι στο Avengers mountain,μπορούν να τηλεμεταφερθούν εύκολα στα πεδία των μαχών στην Σανγκάη,στο Μανχάταν και στο Λονδίνο...


Ενώ ο Τhor όπως είχε κάνει και ο πατέρας του πριν από αιώνες,θα κρεμαστεί από το Yggdrasil(μέσα στις φλόγες όμως)για να αποκτήσει την υπέρτατη γνώση,ενώ ο Malekith τον προκαλεί να μονομαχήσουν για να βάλουν τέλος στον πόλεμο μία και καλή κρατώντας ομήρους τους...γονείς του(Ναι!Ο Odin και η Freyja δεν πεθάναν τελικά όπως σας είχα γράψει και στο προηγούμενο άρθρο για την σειρά,δεν είχα πιστέψει ότι είχαμε δει το τέλος τους έτσι εύκολα)

Στο έκτο και τελευταίο τεύχος της επικής αυτής σειράς,ενώ ο Thor είναι κρεμασμένος στο Yggdrasil,εκείνο θα απαιτήσει περισσότερα από το ένα του μάτι για να του προσφέρει την υπέρτατη γνώση του.Τότε ο Thor θα προσφέρει και το τελευταίο κομμάτι από το Mjolnir,για να μάθει επιτέλους την απάντηση για το πως να νικήσει αυτόν τον πόλεμο.Η απάντηση τελικά είναι μία.Άν ο Thor επιθυμεί να νικήσει το πόλεμο,τότε απλά θα χρειαστεί και άλλους Thor στο πλευρό του!!

Thor απαρτία!!!


Όπως είχε κάνει και στη περίπτωση του Gorr του God Butcher (στο θρυλικό run του Aaron με τον Ribic στο Thor God of Thunder).Έτσι από το μέλλον έρχεται ο All Father Thor,από το παρελθόν ο God of Vikings Thor και το καρέ συμπληρώνεται με την Jane Foster που έστω για λίγο αποκτά και εκείνη τις δυνάμεις του Thor ξανά.Όλοι ενάντια του Malekith που εκτός πλέον από το Ebony Blade κατέχει και τη δύναμη του Venom(με ότι αυτό συνεπάγεται...)παράλληλα ο βασιλιάς των Frost Giants,Laufey,και βιολογικός πατέρας του Loki,ο μόνος που απέμεινε ζωντανός στη μάχη αυτή,παγώνει με την ανάσα του ολόκληρη τη Γη.Αλλά ο Thor δεν έχει πει την τελευταία του λέξη,και σύντομα θα φέρει μέσα από τη φωτιά έναν "παλιό" του γνώριμο σε νέα μορφή για βοήθεια...
Welcome back παλιόφιλε!!

''....Όλα αυτά ίσως να καθιστούν προς το παρών το War of the Realms ένα από τα δυνατότερα events της εταιρείας εδώ και μία δεκαετία περίπου ή έστω από την εποχή του πρώτου Civil War το 2006.Στην επόμενη παρουσίαση μου στα δύο πλέον τελευταία τεύχη,ελπίζω να μην με έχει απογοητεύσει ο Aaron και να τελειώσει τη σειρά επικά όπως της αξίζει...'' Έγραφα στο προηγούμενο άρθρο μου στην παρουσίαση των 4 πρώτων τευχών της σειράς.Και ευτυχώς για εμένα και θέλω να πιστεύω για όλους όσους διάβασαν τη σειρά,ο Aaron το πέτυχε και με το παραπάνω.Μας έδωσε αυτό που υποσχέθηκε εξ' αρχής.Μία επική ιστορία,με καταιγιστική δράση,έντονες συγκινήσεις,απίστευτες ανατροπές(δεν θα κάνω άλλα spoiler αλλά στη σκηνή με τον Laufey θα καταλάβετε τι εννοώ,ή ποιόν ακριβώς "φίλο"θα φέρει για βοήθεια ο Thor)το οποίο ο Aaron δούλευε μεθοδικά από τη πρώτη στιγμή που ανέλαβε να γράφει τον τίτλο του Thor,πίσω στο Marvel NOW! αρχές του 2013.Όλα όσα σχεδίαζε από τότε και είχε μέσα στο κεφάλι του,παρουσιάστηκαν μέσα από αυτή τη σειρά,η οποία κυριολεκτικά αναδομεί και εξελίσσει ριζικά το χαρακτήρα του Thor για το μέλλον,και  βάζει τον ήρωα σε νέα πορεία.Και πριν προλάβουν κάποιοι να πούνε ότι όλο αυτό το event έγινε για να εξελιχθεί περισσότερο ο χαρακτήρας του Thor,με μία ανάγνωση της σειράς θα δείτε ότι και οι υπόλοιποι ήρωες δεν αποτελούν απλά "γλάστρες" στο κόμικ,αλλά η παρουσία τους δένει αρμονικά με τα γεγονότα της ιστορίας(αν και θα μπορούσε να ήταν απλά μία ιστορία που θα αφορούσε τον Thor και τους Θεούς της Σκανδιναβικής μυθολογίας)και τονίζει έτσι περισσότερο τον επικό αυτό χαρακτήρα της σειράς,αφού πλέον δεν απευθύνεται μόνο στους fan του Thor,αλλά σε κάθε Marvelmaniac που θέλει να διαβάσει ένα big event,βλέποντας όλους τους αγαπημένους του ήρωες να αγωνίζονται σε μία μεγάλη μάχη blockbuster-ικών προδιαγραφών,σαν αυτές που μπορεί να απολαμβάνει και στις ταινίες στον κινηματογράφο.Ναι μπορεί επίκεντρο όλης της ιστορίας να είναι ο Thor,ο οποίος τα τελευταία χρόνια πέρασε τα πάνδεινα(έγινε unworthy να κραδαίνει το Mjolnir,έχασε το χέρι του και την ταυτότητα του)αλλά πλέον δεν αντιμετωπίζει αυτή την απειλή μόνος του.Έχει και όλους τους ήρωες και συντρόφους του στο πλευρό του.


Στα προηγούμενα events της εταιρείας(Civil War 1+2,Secret Empire,Avengers vs X-men,Inhumans vs X-men κ.α.)είχαμε ήρωες εναντίων ηρώων.Εδώ όλοι οι ήρωες για πρώτη φορά είναι όλοι μαζί ενωμένοι(είτε άνθρωποι,είτε Θεοί,είτε dwarfs)και θα δώσουν τα πάντα,μέχρι τη τελευταία σταγόνα του αίματος τους,για να κερδηθεί αυτός ο πόλεμος.Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό,ο αναγνώστης κατανοεί γιατί το μεγάλο οικοδόμημα που ονομάζεται Marvel universe,είναι στα αλήθεια τόσο σημαντικό και τόσο πραγματικά μεγάλο.Θα δημιουργηθούν επίσης νέες συμμαχίες,νέες ομάδες,νέες φιλίες,ακόμα και αποκατάσταση διαταραγμένων σχέσεων,αφού όλοι οι ήρωες πολέμησαν δίπλα δίπλα σε καταστάσεις που οι περισσότεροι από αυτούς δεν είχαν ξαναντιμετωπίσει(Spidey ή Dardevil που θεωρούνται street level heroes να παλεύουν με Frost Giants και με μαγεία)αλλά οποιαδήποτε και αν είναι η απειλή που παρουσιάζεται,όταν απειλείτε η ανθρωπότητα και ολόκληρο το Marvel Universe,όλοι θα γίνουν μία γροθιά..μεγατόνων!!!Πραγματικά και μόνο για το όλο στήσιμο και την ιδέα ο Aaron αξίζει τα θερμότερα συγχαρητήρια.Μαζί με το επερχόμενο King Thor(όπου θα ξανασυνεργαστεί με τον Esad Ribic)το War of the Realms αποτελεί το καλύτερο επίλογο του συγγραφέα στην δική του επική παρουσία στον Θεό του Κεραυνού.

Όλα αυτά όμως δεν θα μπορούσαν να αποτυπωθούν καλύτερα στο χαρτί από το καταπληκτικό artwork του Russell Dauterman.Σε ένα επικό event,θέλεις και έναν επικό σχεδιαστή για να το παρουσιάσεις.Και ο Dauterman έδωσε το καλύτερο πραγματικά εαυτό του με εντυπωσιακές splash και spread pages,καλοσχεδιασμένοι κόσμοι και τοπία με λεπτομερειακά backgrounds, και χορταστικές σκηνές μάχης και κατάφερε να διαχειριστεί όλο αυτόν τον κακό "χαμό"(ήρωες,Frost Giants,Trolls,Dark Elves κ.τ.λ.) να σας το πω ποιο απλά αξιοσέβαστα,χωρίς να κουράσει ούτε μία στιγμή το μάτι του αναγνώστη,χωρίς να χάσει ούτε στιγμή το πνεύμα της δράσης,χωρίς να πάψει να είναι εντυπωσιακός ούτε σε ένα panel.Θεωρώ ότι η αποστολή του ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και με αυτή τη σειρά απέδειξε πόσο πολύ διαολεμένα καλός είναι σαν σχεδιαστής,ειδικά με τις απαιτήσεις που έχει ένα εβδομαδιαίο event.Και φυσικά τα καταπληκτικά χρώματα του MatthewWilson βοήθησαν τα μέγιστα να αποδοθούν όλα αυτά εντυπωσιακά το χαρτί.


Επιτέλους ένα event που άξιζε την αγορά του και με το παραπάνω.Μία επική μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό,ένα υπερηρωικός οργασμός που μας γύρισε πίσω στις παλιές καλές εποχές του πρώτου Secret Wars και του Infinity Gauntlet,τότε που τα πράγματα ήταν απλούστερα,λίγο πιο αθώα,σίγουρα όμως λιγότερο σεναριακά πολύπλοκα,χωρίς "δηθενιές" και υποδείξεις για το πως πρέπει να γράφετε ένα κόμικ...Τίποτε το λιγότερο από τις ταινίες που παρακολουθούμε στο σινεμά και μιλάμε για ημέρες μετά εντυπωσιασμένοι.Αυτό κατάφερε να προσφέρει ο Jason Aaron και η θαυμαστή ομάδα συνεργατών του μέσα από τις σελίδες του War of the Realms.Άργησε η Marvel να βγάλει event,αλλά όταν βγήκε μας αποζημίωσε με το παραπάνω.Μακάρι και τα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν να έχουν έστω ένα από τα συστατικά του War Of The Realms.Το σίγουρο είναι ότι ενωμένοι οι ήρωες πάντα αποδίδουν καλύτερα από ότι διχασμένοι...

Σπύρος Ανδριανός



Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2019

Silver Surfer : Black από Donny Coates και Tradd Moore

Silver Surfer : Black

"I make myself ashining,guiding star for those who feel abandonded in the abyss...For no matter how long my shadow grows,I will not devoured by the black..." - Norrin Radd/Silver Surfer


To Silver Surfer : Black είναι το νέο κεφάλαιο των περιπετειών του ατρόμητου φρουρού του διαστήματος.Μετά το πολύ αγαπημένο και πετυχημένο run των Slott&Alred(σας το παρουσίασα εδώ) στην ιστορία του Norrin Radd,τη σκυτάλη την αναλαμβάνουν οι Donny Coates(Venom,Guardians of the Galaxy) και Tradd Moore(Ghost Rider,Secret Warriors,Luther Strode)με αυτό το καινούργιο limited series που θα ολοκληρωθεί σε 5 τεύχη,και θα μας ταξιδέψει μαζί με τον Norrin Radd σε καινούργιους(αλλά και επικίνδυνους) κόσμους στα βάθη του γαλαξία...




Η ιστορία συνεχίζεται από εκεί που είχαμε αφήσει τον Norrin Radd στις σελίδες των Guardians of the Galaxy.Μετά το θάνατο(ναι πάλι)του Thanos,οι σύντροφοι του(Black Order)φυλάκισαν τους Guardians(που μέλος τους ήταν και ο Surfer)μέσα σε μία μαύρη τρύπα.Ο Νorrin Radd κατορθώνει να ελευθερώσει τους συντρόφους του,αλλά ο ίδιος παγιδεύεται περισσότερο μέσα σε αυτήν.Χρησιμοποιώντας όσες λιγοστές δυνάμεις του έχουν απομείνει,ο Surfer θα κατορθώσει και αυτός να ξεφύγει από τη μαύρη τρύπα,και να βρεθεί σε έναν άγνωστο για εκείνον πλανήτη,όπου θα βρεθεί αντιμέτωπος με μία καινούργια απειλή που όμοια της δεν έχει αντιμετωπίσει...




Όπως και ο Stan Lee ή ο Dan Slott έτσι και ο Coates δηλώνει fan του χαρακτήρα τoυ surfer,και όταν γράφεις έτσι έναν ήρωα,το αποτέλεσμα πάντα θα είναι ικανοποιητικό και άκρως συναρπαστικό.Γιατί γνωρίζεις και αγαπάς τον χαρακτήρα,προσθέτεις σε αυτόν όλα αυτά τα στοιχεία που αγάπησες από άλλους συγγραφείς μαζί με αυτά που εσύ έχεις δημιουργήσει για εκείνον.Δεν γράφεις επειδή σου έδωσαν έναν τίτλο να γράψεις.Δεν θα γράψεις σαν μισθοφόρος επαγγελματίας μόνο.Δεν θα γράψεις χωρίς να γνωρίζεις την "βαριά" ιστορία του χαρακτήρα.Δεν θα αγνοήσει τη δουλειά που έκαναν σε εκείνον οι προηγούμενοι δημιουργοί πριν από εσένα.Αυτό ακριβώς κάνει και στο Silver Surfer Black ο Coates.


Ξαναγυρίζοντας στο στυλ εκείνο αφήγησης που είχε καθιερώσει ο Stan Lee στον χαρακτήρα,σε πρώτο πρόσωπο,με έντονες φιλοσοφικές και προσωπικές αναζητήσεις ο Coates μας μεταφέρει απόλυτα τη ψυχοσύνθεση του Norrin Radd,που φυλακισμένος,μόνος,μέσα στη μαύρη τρύπα,κάνει έναν αναλογισμό της ζωής του...Σε όλα τα χρόνια της ύπαρξής του για κάποιους είναι φίλος,σύντροφος,ακόμα και σωτήρας...Για κάποιους άλλους όμως που δεν γλύτωσαν από τη πείνα του Galactus,το όνομα του συνδέθηκε με αυτό του θανάτου.Και αυτό είναι κάτι που θα τον κυνηγάει σε όλη του τη ζωή...Είναι κάτι που καθημερινά θα φέρνει δάκρυα στα μάτια του και πόνο στη ψυχή του,που γνωρίζει ότι δεν θα την εξιλεώσει ποτέ...




Πραγματικά ο Coates γράφει ένα ερωτικό γράμμα αγάπης και θαυμασμού στον Stan Lee,με τις δημιουργίες του οποίου(ειδικά τον Surfer)o συγγραφέας μεγάλωσε,και καθώς είναι και η πρώτη ιστορία του Surfer μετά το θάνατο του the man,νομίζω ότι έκανε τα πάντα για να τον κάνει περήφανο για το legacy του..Όταν τον είχε συναντήσει μικρός στο San Diego Con του είχε πει ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα όσα είχε κάνει για τα κόμικς.Ο Stan με την απλότητα που τον χαρακτήριζε,του είχε πει ότι και εκείνος μπορεί να το κάνει αυτό...Και αυτό τώρα με το Silver Surfer Black ο Coates προσπαθεί να κάνει.Πάνω από όλα με σεβασμό στο δάσκαλο και στην ιστορία του ήρωα.Με δημιουργούς σαν τον Coates,που τελευταία σε οποιοδήποτε τίτλο γράφει ποτέ δεν απογοητεύει,ο Stan ξέρει ότι τα "παιδιά" του βρίσκονται σε καλά χέρια.


Φυσικά δεν θα μπορούσε να μην γίνει ειδική μνεία και στην εκπληκτική εικονογράφηση από τον καλό φίλο του Coates,τον Tradd Moore,που πραγματικά απογειώνει τα πολύ καλά κείμενα του φίλου του.Το πολύ ιδιαίτερο και σήμα κατατεθέν στυλ σχεδιασμού του(που θυμίζει έντονα εκείνο του Tim Sale τουλάχιστον σε αυτή την ιστορία),ταιριάζει απόλυτα με το ύφος του κόμικ και προσαρμόζεται στα κείμενα του Coates,τόσο τέλεια που ο αναγνώστης καταλαβαίνει ότι το ένα συμπληρώνει το άλλο σε απόλυτη αρμονία.Ο Μoore σε αυτό το κόμικ δίνει μία από τις καλύτερες σχεδιαστικά δουλειές του,βάζοντας τον αναγνώστη σε ένα απίστευτο σουρεαλιστικό/ψυχεδελικό και συναρπαστικά οπτικό ταξίδι,χαρίζοντας μοναδικές στιγμές αναγνωστικής εμπειρίας..Ο Dave Stewart με τα μοναδικά του χρώματα(πάντα με vintage αναφορές βλέπε DC: the New Frontier),συμπληρώνει μοναδικά το εκπληκτικό αυτό σχεδιαστικό αποτέλεσμα,και μπορεί να θυμίζει έντονα τις δουλειές του βασιλιά Kirby,σε καμία περίπτωση όμως δεν τον αντιγράφει.Περισσότερο σαν homage στη κλασική σχολή το θεωρώ,και ιδιαίτερα στον Surfer που αποτελεί μία από τις σημαντικότερες δημιουργίες του δίδυμου Lee-Kirby στην ιστορία του αμερικάνικου υπερηρωικού κόμικ και όχι μόνο.




Έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από το πρώτο τεύχος και γνωρίζω ότι θα μείνω το ίδιο και στα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν.Γιατί το Silver Surfer:Black είναι το κόμικ εκείνο γραμμένο από έναν fan πρωτίστως,για όλους τους fan.Γιατί όλο το creative team προπαντός "γουστάρει" αυτό που κάνει(και το κάνει καλά) και αυτό φαίνεται σε κάθε σελίδα και σε κάθε panel ή layout του κόμικ.Αξίζει λοιπόν και με το παραπάνω την αγορά του γιατί είναι ένα κόμικ που θα σας ικανοποιήσει σε όλα τα επίπεδα.


Σπύρος Ανδριανός





Σάββατο, 6 Ιουλίου 2019

Spider Man : Life Story #4 (the 90's) Από Chip Zdarsky και Mark Bagley

Spider Man : Life Story the 90's

''You lived a quiet Life,while I lived the loud one...But I'm tired now,I can't do it anymore..." - Peter Parker

Συνεχίζουμε την παρουσίαση μου στη σειρά αυτή των Zdarsky&Βagley που μας διηγείται την ιστορία του ανθρώπου αράχνη σε αληθινό χρόνο.Βρισκόμαστε στα μέσα πλέον της δεκαετίας του '90.Ένας μεσήλικας Peter Parker έχει αφοσιωθεί στην δουλειά του και μόνο,με τη προσωπική του ζωή να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα.Κάποια ελεύθερη σχέση με την ιδιωτική ντετέκτιβ Jessica Jones που του παρέχει και κάποιες πληροφορίες για κάποιο θέμα που τον ενδιαφέρει...Μετά από χρόνια απουσίας επανεμφανίζεται ο παλαιότερος εχθρός του ο Doctor Octopus,και καταφέρνει να πιάσει αιχμάλωτο τον κλώνο του Peter Parker,που ακούει στο όνομα Ben Reily.



Μετά από έναν καυγά που έχει ο Peter με τον Tony Stark και το ναυάγιο της συνεργασίας τους,ο Peter αποφασίζει να βγει για περιπολία με τη στολή του Spider Man(γιατί οι παλιές συνήθειες δεν κόβονται!!)Μέσα από τη συχνότητα της αστυνομίας θα μάθει για την επανεμφάνιση του Ock και θα πάει να τον βρει πριν προξενήσει μεγαλύτερο χάος και καταστροφή στη πόλη.Η ηλικία του όμως τον προδίδει και τα χρόνια του τον βαραίνουν,αφού με κόπο προσπαθεί να σταματήσει το καταστροφικό έργο του Octopus,ο οποίος τελικά τον πιάνει αιχμάλωτο και εκείνον....



Ο Peter ξυπνάει στο εργαστήριο της Oscorp,όπου βρίσκεται δεμένος μαζί με τον Ben Reily.Ο Οctopus έχει και έναν "βοηθό" σε αυτό του το σχέδιο που δεν είναι άλλος από τον Harry Osborn,που έχει ήδη μετανιώσει για αυτή του την απόφαση....Μετά από εξετάσεις ο Ock διαπιστώνει ότι ο Peter Parker ήταν στη πραγματικότητα όλα αυτά τα χρόνια ο κλώνος,και ο Ben Reily ο πραγματικός Peter!!Στην οργή του ο Ben Riley για όλα τα κλεμμένα χρόνια που δεν έζησε σαν αληθινός Peter ορμάει στον Octopus και τον συγκρατεί ο Peter.Ο Οctopus αργότερα προσπαθεί να σκοτώσει τον Ben και τον Peter αλλά ο Harry μπαίνει στη μέση και θυσιάζεται για τον φίλο του.Η τελευταία του ηρωική πράξη όταν κανείς δεν τον θεωρούσε ήρωα...



Αργότερα ο Peter δίνει πίσω στον Ben τη ζωή που δεν έζησε.Τα ηνία της εταιρείας,κωδικούς,πληροφορίες,τεχνολογία,ακόμα και τη ταυτότητα του Spider Man.Και αποφασίζει να ζήσει και εκείνος μία νέα ήρεμη ζωή...Μονάχα που πρώτα θα κάνει μία στάση σε έναν παλαιό γνώριμο,που όπως φαίνεται τα είχε σχεδιάσει όλα από την αρχή....

Έχοντας σαν βάση το clone saga ένα από τα μεγαλύτερα και αμφιλεγόμενα story arcs του Spidey στη δεκαετία του '90 ο Chip Zdarsky μας παρουσιάζει τη δική του μοντέρνα και φρέσκια εκδοχή,στις περιορισμένες σελίδες του τέταρτου τεύχους της θαυμάσιας αυτής σειράς.Όπως και το original clone saga,έτσι και εδώ έχουμε τα απαραίτητα plot twists αλλά με μία έμφαση και στη ψυχολογία των χαρακτήρων,αν και όπως τόνισα και πριν,δεν αναπτύσσονται όσο θα έπρεπε στις περιορισμένες σελίδες ενός και μόνο τεύχους.Ο Peter αρχίζει να καταλαβαίνει ότι η ηλικία του δεν του επιτρέπει πλέον να είναι ο Spider Man και η κούραση έχει αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία της.Ο Doctor Octopus λίγο πριν τη δύση της ζωής του,παραδομένος στη θλίψη των γηρατειών και της απώλειας,βλέπει το τελευταίο του σχέδιο σαν μία ευκαιρία για μια νέα αρχή...
Ο Ben Reily αισθάνεται ότι ήρθε η ώρα να διεκδικήσει τη ζωή που δεν έζησε όλα αυτά τα χρόνια.Το ίδιο όμως τελικά επιθυμεί και ο Peter για τον εαυτό του,και δίνοντας τα πάντα στον Ben,αποφασίζει και εκείνος να ζήσει τη ζωή που ήθελε και δεν του επιτρεπόταν να ζήσει...O Harry έστω και την τελευταία στιγμή θα αποδείξει ότι ήταν περισσότερο ήρωας από όσο πίστευαν οι άλλοι για εκείνον,ή και ο ίδιος για τον εαυτό του...Ο Zdarsky δεν υποτιμά κανέναν χαρακτήρα,έναντι κάποιου άλλου.Όλοι παίζουν το δικό τους ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας,και όλοι με τις πράξεις τους θα καθορίσουν το μέλλον τους.Είναι όλοι άνθρωποι με συναισθήματα,επιθυμίες,αμφιβολίες και διλήμματα τόσο ηθικά όσο και προσωπικά...Ο Spider Man του Zdarsky είναι πιο σκοτεινός και πιο θλιμμένος,και ίσως αυτό να αντανακλά τις μεγάλες δυσκολίες της πραγματικής ζωής,και να τις καθιστά περισσότερο αληθινές στα μάτια του αναγνώστη.Καλή η χιουμοριστική διάθεση του Spidey,αλλά μην ξεχνάμε ότι δεν είναι κωμικός,και επίσης έχει ζήσει μία ζωή που σημαδεύτηκε από μεγάλες τραγωδίες και απώλειες...



Ο Bagley για μία ακόμα φορά "κεντάει" σχεδιαστικά τόσο στις σκηνές δράσεις(εντυπωσιακό το panel με τον Spidey να προσπαθεί να σταματήσει με κόπο το αυτοκίνητο)αλλά εκεί που πραγματικά λάμπει είναι στις εκφράσεις των προσώπων στους χαρακτήρες που σχεδιάζει.Αποτυπώνει τέλεια τα συναισθήματα τους,καθώς και το αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου από επάνω τους.Συνεχίζει να σχεδιάζει με τον ίδιο ενθουσιασμό που μας προξενούσε στη δεκαετία του '90 όταν μεγαλουργούσε στον τίτλο του Amazing Spider Man,ή και αργότερα στον Ultimate Spider Man που δημιούργησε μία νέα γενιά fans.Πραγματικά η καλύτερη επιλογή σχεδιαστή για αυτή τη σειρά.



Ένα ακόμα πολύ καλό τεύχος,που θα μπορούσε να είχε ολοκληρώσει και τη σειρά,αλλά θα συνεχίσουμε με το επόμενο τεύχος που θα εξελίσσεται τη δεκαετία του 2000 και ίσως έχουμε αναφορά στο Civil War.Μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους στην ιστορία του Marvel Universe.Και ίσως και του ίδιου του ανθρώπου αράχνη.

Σπύρος Ανδριανός




Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2019

Superman Year One από Frank Miller,John Romita jr. και Danny Miki

SUPERMAN YEAR ONE

"You can't have Justice without truth.."

H DC συνεχίζει πάντα δυναμικά με το νέο imprint της Black Label.Οι καλύτεροι δημιουργοί της βιομηχανίας των κόμικ,χωρίς τον περιορισμό του continuity,γράφουν σε μοντέρνο στυλ και προσαρμοσμένες στις απαιτήσεις της εποχής μας,ιστορίες για τους μεγαλύτερους ήρωες των κόμικ.




Έτσι και ο Frank Miller μας παρουσιάζει μία ακόμα μοντέρνα εκδοχή του μύθου του Superman,χωρίς να αλλάζει ή να αλλοιώνει αισθητά,τίποτα από το μύθο που δημιούργησαν οι Shuster&Siegel,αλλά με νεωτεριστική διάθεση και προσέγγιση,προσαρμοσμένη στα σημερινά δεδομένα.




Μετά από πολύ καιρό διαβάζουμε κάτι πραγματικά καλό από τον Frank Miller,που τα τελευταία χρόνια έδειχνε να επαναλαμβάνεται μονότονα(Xerxes)έδειχνε ότι δεν ήξερε τι έγραφε(DK2)ή με τι υλικό ή ποιον ήρωα είχε στα χέρια του να δουλέψει(Superman/DK2).Μία ανάκαμψη παρατήρησα στο DK3 The Master Race(που σας παρουσίασα εδώ)ειδικά στο τρόπο που παρουσίαζε τον Superman,αλλά κράτησα μία επιφύλαξη γιατί στο σενάριο ήταν και ο Azzarello..




Εδώ στο Superman Year One φαίνεται να βρίσκει το παλιό καλό του εαυτό,αλλά με μια πιο ευαίσθητη και ποιητική του πλευρά,που δεν μας είχε συνηθίσει στο παρελθόν.Παρακολουθούμε τη διαδρομή του Kal-El από τη στιγμή που καταστρέφεται ο πλανήτης Krypton,την άφιξή του στη Γη,την ανατροφή του σαν φυσιολογικό παιδί από τους Kent στο Smallville.
Την ανακάλυψη των δυνάμεων του,τις συμβουλές των γονιών του να μην τις χρησιμοποιεί άσκοπα ή για επίδειξη παρά μόνο όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη.Τα εφηβικά του χρόνια στο Λύκειο,το μάθημα που δίνει σε bullies που τρομοκρατούν τους πιο αδύναμους φίλους του,έχοντας μάθει στην ασυλία που προσφέρει ο φόβος και η σιωπή των άλλων.Tα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα που νιώθει για τη φίλη του Lana Lang,την απόφαση του να καταταγεί στο ναυτικό με το τέλος του σχολείου,για να γνωρίσει καλύτερα τον πλανήτη που τον ανέθρεψε,να δει τον κόσμο που ανέλαβε να προστατεύει και ορκίστηκε να αγαπά.





Όλα όσα έχουμε ξαναδεί στην ιστορία του Superman,δοσμένα με μία φρέσκια ματιά όμως από τον Miller,χωρίς να χρησιμοποιεί άσκοπη βία και επαναλαμβανόμενα κλισέ που χαρακτήριζαν τη δουλειά του τα τελευταία χρόνια,με ωραίους και κατανοητούς διαλόγους ανάμεσα στους χαρακτήρες,χωρίς άσκοπες πολυλογίες και μπερδεμένες φιλοσοφίες που κουράζουν τον αναγνώστη.Φαίνεται ότι ο Miller κατάλαβε πόσο στο παρελθόν είχε αδικήσει τον άνθρωπο από ατσάλι,τόσο στο κλασικό Dark Knight Returns όσο και στην τραγική του συνέχεια το DK2,και αποφάσισε να επανορθώσει;;Ή τελικά ήταν Superman fan και δεν το είχαμε καταλάβει;;Ή κατάλαβε ο ίδιος με τι Icon έχει επιτέλους να κάνει και αποφάσισε να τον γράψει ακριβώς έτσι;;Ότι και αν τελικά συμβαίνει από τα δύο,το αποτέλεσμα-τουλάχιστον για το πρώτο βιβλίο-φαίνεται να είναι ικανοποιητικό!!Ακόμα και αν ο Miller θέλει 63 σελίδες για να διηγηθεί την πρώτη φάση στο origin του Superman,κάτι που ο John Byrne είχε κάνει στις μισές στο δικό του και all time classic Man of Stell το 1986.




Το σχέδιο του John Romita jr. βελτιωμένο αισθητά σε σχέση με τα τελευταία χρόνια(αν καταφέρει να καταλάβει ότι όλοι οι υπερήρωες δεν σχεδιάζονται 30 κιλά όπως κάνει με τον Spidey),αν και νομίζω ότι βοηθάει αρκετά και το υπέροχο μελάνωμα από Danny Miki,γι'αυτό και σε πολλά σημεία του το σχέδιο θυμίζει αυτό του Greg Capullo,που αυτή την εποχή δουλεύει πάνω σε έναν άλλο Blak Label τίτλο το Bat Man Lat Knight on Earth που σας παρουσίασα λίγες μέρες πριν.Πάντως ο Romita κάνει καλή δουλειά στο πώς αποδίδει τις εκφράσεις και τα συναισθήματα στα πρόσωπα των χαρακτήρων,το ακριβώς αντίθετο από ότι κάνει στις σωματικές ανατομίες του δηλαδή για τον λόγο που ανέφερα πριν.Αλλά επαναλαμβάνω είναι σαφώς βελτιωμένος σχεδιαστικά και σίγουρα δεν θα απογοητεύσει στα επόμενα 2 τεύχη.Εκπληκτική δουλειά στα χρώματα από Alex Sinclair γεμάτα φωτεινότητα και ζωντάνια έρχονται να συμπληρώσουν το όλο ικανοποιητικό αποτέλεσμα.


Όπως και στη περίπτωση του Last Knight on Earth,έτσι και εδώ έχουμε ένα κόμικ που στηρίζεται περισσότερο στον Clark Kent,παρά στον Superman.Δίνεται έμφαση περισσότερο στην ανθρώπινη πλευρά του παρά στην υπερηρωική του,και στο "Θεϊκό" στοιχείο που παρουσιάζεται στον ήρωα τα τελευταία χρόνια ειδικά στον κινηματογράφο.Οι στιγμές με τη Lana ή ο αποχαιρετισμός με τους γονείς του λίγο πριν ξεκινήσει τη νέα του ζωή,είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες και συγκινητικές(σπάνιο για Miller επαναλαμβάνω)και μας δείχνουν ότι πίσω από όλη αυτή τη δύναμη,βρίσκεται ένας απλός,καθημερινός άνθρωπος σαν όλους μας.




Ένα πολύ καλό πρώτο τεύχος,ελπίζω να συνεχίσει το ίδιο καλά με τα επόμενα,σίγουρα με έκανε να περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια της ιστορίας.Αν όχι καλύτερο από το Last Knight on Earth,σίγουρα όμως το ίδιο αξιοπρεπέστατο και συμπαθητικό.Με το Black Label οι κλασικοί(και όχι μόνο)χαρακτήρες της DC βρίσκονται σε καλά χέρια.


Σπύρος Ανδριανός