Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

ΑΝΤΙΟ STAN LEE ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ....

H είδηση μόλις δημοσιεύτηκε και δεν θέλω να το πιστέψω....O αγαπημένος μας Stan Lee,ο δημιουργός όλων σχεδόν των ηρώων του Marvel universe και όχι μόνο δεν είναι πια κοντά μας....




Σύμφωνα με δήλωση της κόρης του ο Stan Lee απεβίωσε σήμερα στην ηλικία των 95...

Το 2018 δεν ήταν καλή χρονιά για όλους εμάς που αγαπάμε τα κόμικς...Έφυγαν τόσοι μεγάλοι της 9ης τέχνης αλλά ο θάνατος του Stan Lee είναι κάτι που ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα ακούσουμε....

Γεννημένος το 1922 σαν Stanley Martin Lieber στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης,το 1939 έπιασε δουλειά στη Timely comics που μελλοντικά θα εξελίσσονταν στη Marvel Comics που γνωρίζουμε σήμερα....Η πρώτη του συγγραφική δουλειά ήταν μία μικρή ιστορία στο Captain America #3 τον Μαίο του 1941.Από τότε παρέμεινε στη εταιρεία όλα τα προ και μεταπολεμικά χρόνια(στη δεκαετία του '50 η εταιρεία λεγόταν Atlas)γράφοντας ιστορίες και δημιουργώντας χαρακτήρες όπως Destroyer,Jack Frost κ.α.



Αρχές δεκαετίας του '60 συνεργαζόμενος με τον σχεδιαστή Jack Kirby δημιουργούν μαζί τη νέα γενιά ηρώων που θα αποτελέσει το λεγόμενο Marvel Universe...Fantastic Four,Hulk,Black Panther,Silver Surfer,Spider Man&Doctor Strange(μαζί με Steve Ditko)Thor,Avengers,Iron Man κ.α.

Αγαπημένε Stan Lee θα σε αγαπάμε για πάντα και σε ευχαριστούμε για όλα όσα μας έδωσες και για το οτι μεγαλώσαμε με τις αθάνατες ιστορίες σου.Αντίο Stan Lee θα σε θυμόμαστε για πάντα.....Mας μεγάλωσες με τις ιστορίες σου,μάθαμε να αγαπάμε τα κόμικς από εσένα...Μας έδειξες ότι όλοι μπορούμε να είμαστε ήρωες....Σήμερα θρηνούμε τη παιδική και εφηβική μας ηλικία..Σήμερα θρηνεί η 9η τέχνη...Καλό σου ταξίδι....Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει...


Σπύρος Ανδριανός

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

Mickey Mouse and the Seven Ghosts(Ο Μίκυ και τα Επτά Φαντάσματα)από Floyd Gottfredson,Ted Osborne&Ted Thwaites


Σήμερα θα σας παρουσιάσω μία από τις πιο αγαπημένες μου κλασικές ιστορίες του Μίκυ της golden age περιόδου των κόμικ.Ακόμα μια δημιουργία του μεγάλου ποντικάνθρωπου Floyd Gottfredson που μας έδωσε τις πιο αξιομνημόνευτες ιστορίες με τον Μίκυ και την παρέα του.



Όλα αρχίζουν με την επιστροφή του Μίκυ στα πάτρια εδάφη και την επίσκεψη του στη Μίνυ.Χρησιμοποιώντας ένα λογοπαίγνιο που περιέχει τη λέξη φάντασμα η Μίνυ πανικοβάλλεται...Όταν ο Μίκυ συναντάει τη Κλάραμπελ,και της λέει ότι η Μίνυ τρόμαξε με τη λέξη φάντασμα,η Κλάραμπελ τρομάζει ακόμα περισσότερο...Το ίδιο θα συμβεί και με τον Ντόναλντ(σε μία από τις πρώιμες κομικσικές εμφανίσεις του)αλλά και με όλους τους κατοίκους της πόλης(ακόμα και με την αστυνομία)στο άκουσμα της λέξεως.Ο μόνος που δεν φοβάται τα φαντάσματα είναι ο Γκούφυ...



Και αυτό γιατί έχει συναντήσει ένα και έχουν γίνει και γνωστοί!!Ο Μίκυ δεν πιστεύει στα φαντάσματα και του λέει να τον πάει στο μέρος όπου έχει δει το δικό του..

Ο Γκούφυ τον οδηγεί στην έπαυλη του συνταγματάρχη Bassett.O Μίκυ όντως εκεί θα συναντήσει ένα φάντασμα και πείθεται και ο ίδιος για την ύπαρξή του....Αποφασίζει με την επιστροφή του ότι ο καλύτερος τρόπος να ερευνήσει την υπόθεση,είναι μαζί με τους φίλους του να ανοίξει ένα γραφείο ντετέκτιβ,να προσληφθούν από τον Συνταγματάρχη και να προσπαθήσουν να λύσουν το μυστήριο...



Ο Συνταγματάρχης καταφτάνει στο γραφείο και τους πληροφορεί ότι τα φαντάσματα στη έπαυλή του είναι Επτά τον αριθμό!!Αρχικά ήταν ένα,νόμιζε ότι ήταν προγονός του,αλλά κουβάλησε και τα υπόλοιπα που καταχράστηκαν τη φιλοξενία του.Η γυναίκα του και οι υπηρέτες τον άφησαν και η κατάσταση είναι απελπιστική..Αν τον βοηθήσουν θα τους ανταμείψει με 5000 δολάρια...ο Μίκυ όμως πιστεύει ότι κάτι άλλο κρύβεται πίσω από όλη αυτή την ιστορία και μαζί με τους φίλους του σπεύδουν στη βίλα του Bassett για να λύσουν το μυστήριο του "στοιχειώματος των επτά"....



Όπως τόνισα στην εισαγωγή μου η ιστορία αυτή είναι η πιο αγαπημένη μου από την πρώιμη περίοδο του Gottfredson.Μία ιστορία που συνδυάζει την καθαρόαιμη περιπέτεια με το αστυνομικό μυστήριο.Ο Gottfredson μαζί με τον Ted Osborne αρχίζουν και θέτουν τις βάσεις για τον κατοπινό Mickey Mouse,που όλοι σήμερα γνωρίζουμε και αγαπάμε.Το πειραχτήρι ποντικάκι των πρώτων χρόνων μετατρέπεται στον σπιρτόζο και πανέξυπνο ντετέκτιβ που γνωρίσαμε στις μετέπειτα ιστορίες του τόσο από Αμερικάνους δημιουργούς επίγονους του Gottfredson(όπως ο Paul Murray)όσο και από Ιταλούς(Romano Scarpa)και η περιπέτεια αυτή πραγματικά μοιάζει να έχει βγει μέσα από τις σελίδες διηγήματος του Sir Arthur Conan Doyla με τον διάσημο χαρακτήρα του τον Sherlock Holmes.



O Mickey με υπομονή και μεθοδικότητα θα προσπαθήσει να λύσει το μυστήριο,έχοντας πίστη στον εαυτό του,ακόμα και όταν η πραγματικότητα φαίνεται να τον διαψεύδει,ότι κάτι άλλο κρύβεται πίσω από την εμφάνιση των επισκεπτών από το υπερπέραν.Σε αυτή την ιστορία ο Μickey είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής που παίρνει ολόκληρη την υπόθεση στις πλάτες του,βάζει σε κίνδυνο τη ζωή του,ανακαλύπτει στοιχεία,κρυφά ανοίγματα και μυστικές στοές,πηδάει έξω από παράθυρα,πέφτει μέσα στα έγκατα της γης και γενικά όλα όσα θα έκανε ένας πρωταγωνιστής της πιο ξέφρενης αστυνομικής περιπέτειας ή ένας ατρόμητος τιμωρός του εγκλήματος,μονάχα που εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ποντίκι χωρίς υπερδυνάμεις, με ένα κόκκινο παντελονάκι και με όπλο ένα μυαλό ξυράφι που το λέει η καρδιά του.


Ο Γκούφυ και ο Ντόναλντ παίζουν καθαρά συνοδευτικό ρόλο στην ιστορία και δεν αποτελούν πρόσωπα κλειδιά στην υπόθεση.Άλλωστε σαν χαρακτήρες βρίσκονται ακόμα σε πειραματικό στάδιο(ο Goofy μόλις είχε εξελιχθεί από Dippy Dawg στη μορφή που τον ξέρουμε σήμερα).Ο Mickey κυριολεκτικά και χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης,κλέβει όλη τη παράσταση σε μία ιστορία που για εμένα προσωπικά,αποτελεί μία από εκείνες που βοήθησαν στο να αλλάξει όλο το status quo του χαρακτήρα.


Πανέξυπνο σενάριο,με αγωνία,μυστήριο,αστεία gag εκεί όπου χρειάζονται(για να μειώνεται και λίγο η ένταση κάποιες στιγμές)και  ξέφρενη περιπέτεια που κρατούν τον αναγνώστη σε εγρήγορση οι Gottfredson&Osborne μας παραδίδουν ακόμα ένα διαμάντι της χρυσής εποχής,και γενικότερα στην ιστορία του Mickey,που ακόμα και σήμερα 80 χρόνια σχεδόν μετά την πρώτη του δημοσίευση του παραμένει πιο ζωντανό από ποτέ.

Η ιστορία δημοσιεύτηκε από τις 10 Αυγούστου μέχρι και τις 28 Νοεμβρίου 1936 στον ημερήσιο τύπο,ενώ 50 χρόνια μετά, κυκλοφόρησε και σε μορφή κόμικ περιοδικού στα Mickey Mouse της Gladstone στα τεύχη #219-221(Οκτώβριος-Δεκέμβριος 1986)με χρωματισμό από την πρόσφατα αποθανούσα Marie Severin!Στην Ελλάδα φυσικά η ιστορία παραμένει αδημοσίευτη,γιατί ο Gottfredson αγνοήθηκε επιδεικτικά από τους προηγούμενους(Ακτίνα)αλλά και τους σημερινούς(Καθημερινή)εκδότες που προτιμάνε να επαναδημοσιεύουν Rosa στο ΚΟΜΙΞ παρά τις κλασικές και αθάνατες δουλειές του Floyd Gottfredson.Βέβαια είναι η αλήθεια ότι το ελληνικό κοινό δείχνει και αυτό την προτίμηση του στις ιστορίες των Duck με αποτέλεσμα ειδικά το ΚΟΜΙΞ πάντα να αποτελούσε την περιοδική έκδοση για τα παπιά ως επί το πλείστον.Αλλά έτσι κάπως το επέβαλλαν και οι εκδότες του...Ευτυχώς που υπάρχουν και οι τόμοι της Fantagraphics(εμείς δυστυχώς προλάβαμε έναν τόμο όλο και όλο,και δεν βλέπω να συνεχίζει κάποιος την έκδοση των υπολοίπων στη χώρα μας και μακάρι να βγω ψεύτης) για να τις απολαύσουν όλοι οι αναγνώστες όπως πρέπει και να ανακαλύψουν το μεγαλείο ενός τεράστιου δημιουργού.

Τέλος να πούμε ότι η ιστορία αυτή αποτέλεσε έμπνευση για την μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων "Lonesome Ghosts" (με πρωταγωνιστές την ίδια τριάδα)που προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 24 Δεκεμβρίου του 1937.

Σπύρος Ανδριανός

Καινούργιος ΜΠΛΕΚ απο τον ερχόμενο Δεκέμβρη!

Υπέροχα νέα διαβάσαμε στο editorial του τεύχους #60 του περιοδικού Νέος Μπλέκ για το μήνα Οκτώβριο.Μια εποχή τελειώνει και μία καινούργια αρχίζει για το περιοδικό.Απο τον επόμενο μήνα και κάθε δίμηνο θα έχουμε τον καινούργιο,πολυσυλλεκτικό ΜΠΛΕΚ με καινούργια αρίθμηση απο το #1!!


Για μια ακόμα φορά οι εκδόσεις Μικρός Ήρως https://www.mikrosiros.gr/ χωρίς να λογαριάζουν κούραση και έξοδα,συμβαδίζουν με τις απαιτήσεις της εποχής και μας προσφέρουν από τον επόμενο μήνα ένα περιοδικό στολίδι για κάθε συλλογή και συλλέκτη!!Επιτέλους το περιοδικό στη μορφή που του αξίζει.Μεγάλο μέγεθος,πολυτελές χαρτί,πολύχρωμο.Και με εξαιρετικές επιλογές ιστοριών και χαρακτήρων!Θα στηρίξουμε ΟΛΟΙ μας αυτή την προσπάθεια!!

Το τελευταίο τεύχος του Μπλέκ και οι σπουδαίες ανακοινώσεις στο editorial

Μπλέκ,Δικαστής Ντρέντ,Φάντομ,Ταρζάν,Στόρμ,Κόρτο Μαλτέζε,Παιδί Πάνθηρας και τόσοι ακόμα αγαπημένοι ήρωες που μεγαλώσαμε μαζί τους θα φιλοξενούνται στις σελίδες του.Μαζί με συνεντεύξεις,αφιερώματα,νέα γύρω απο το χώρο της 9ης τέχνης και όχι μόνο,σημαντικές δημιουργίες ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών και πολλά άλλα.Θα στηρίξουμε όλοι μας και αυτή την προσπάθεια και για μια ακόμα φορά συγχαρητήρια στον Λεωκράτη Ανεμοδουρά γιατί σε δύσκολους καιρούς συνεχίζει να μας προσφέρει ποιοτικές εκδόσεις!!Και συνεχίζει να εκδίδει περιοδικά κόμικς όταν πολλοί τα θεωρούν τελειωμένη υπόθεση κυρίως εκδοτικά στη χώρα μας...Ραντεβού στις αρχές του επόμενου μήνα με το καινούργιο ΜΠΛΕΚ #1!!

Σπύρος Ανδριανός

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2018

Zep : Η ζωή με τον Titeuf και τους άλλους.


Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός
Επιμέλεια Elodie Kohler Ανδριανού

Ο Ελβετός σχεδιαστής Zep(ψευδώνυμο του Philippe Chappuis)γεννημένος στις 15 Δεκεμβρίου του 1967 είναι γνωστός σε όλους μας σαν ο πατέρας του Titeuf,που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία τόσο στη Γαλλία,όσο και σε πολλές άλλες χώρες.Ο Zep έχει δημιουργήσει όμως και άλλους χαρακτήρες δουλεύοντας σε αυτούς είτε σαν σχεδιαστής,είτε σαν σεναριογράφος.Πολυπαραγωγικότατος στο σημερινό μας αφιέρωμα θα δούμε τις πιο σημαντικές δουλειές του ταλαντούχου αυτού δημιουργού.




Γιος ενός αστυνομικού και μιας μοδίστρας δημιούργησε το πρώτο του fanzine το 1979 όταν ήταν μόλις 12 χρονών,και το ονόμασε Zep ως φόρο τιμής στο αγαπημένο του συγκρότημα τους Led Zeppelin.


To 1983 το "Journal de Spirou"τον προσέλαβε,ξεκινώντας έτσι επίσημα την επαγγελματική του καριέρα σαν σχεδιαστής.Δημοσίευσε κάποιες γελοιογραφίες στο "Fluide Glacial" οι οποίες αργότερα βγήκαν σε αυτόνομα άλμπουμ: Τα "Victor n'es rate pas une" το 1988,"Leon Coquillard" το 1990 και το "Kradok Amanite Bunker"το 1991.Όλες αυτά τα πρώρα δείγματα της δουλειάς του,τραβούν την προσοχή των εκδόσεων Glenat που του ζητάει συνεργασία.Έτσι το 1992 δημιουργείται ο αγαπητός σε όλους μας Titeuf.




Το 2001 μαζί με την πρώην γυναίκα του,Hélène Bruller,δημιουργεί τη σειρά Le Guide du zizi sexuel,με χαρακτήρες μέσα από τον Titeuf,μία σειρά που αποτελεί οδηγό για τους γονείς για να απαντάνε στις ερωτήσεις των παιδιών σχετικά με τη σεξουαλικότητα.

Το 2009 ο Zep δημιουργεί το Happy Sex ένα κόμικ για πιο "ενήλικο" κοινό. Το 2010 οι εκδόσεις Glenat κυκλοφορούν το "Le portrait dessine"μία καθαρά αυτοβιογραφική δουλειά του.Το 2011 κυκλοφορεί το "Carnet Intime" με σχέδια ακουαρέλας σε όμορφα πολύχρωμα χρώματα,από πολλά μέρη του κόσμου που ο καλλιτέχνης   επισκέφτηκε(Ιταλία,Ιαπωνία,Τανζανία,Νεπάλ,κ.α.),κάτι σαν ταξιδιωτικό ημερολόγιο.Το Σεπτέμβριο του 2013 κυκλοφορεί και το πρώτο του άλμπουμ με ρεαλιστικό σχέδιο το "Une Histoire d'Homme"που αποτελεί(και πάλι)ένα αφιέρωμα στο αγαπημένο του Rock n' Roll(εκδόσεις Rue de Sevres).Ακολουθεί το one shot "Open Museum #3"τον Μάρτιο του 2016 περί τέχνης(ζωγραφική,προβολές,κ.τ.λ.)ενώ τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφορεί το "Un Bruit etrange et beau" το δεύτερο άλμπουμ του σε ρεαλιστικό στυλ σχεδίου,για έναν άντρα που ακολουθεί μία θρησκεία.Επίσης το 2016 κυκλοφορεί η σειρά Infinity 8 στην οποία στα 3 πρώτα άλμπουμ έχει γράψει το σενάριο σε συνεργασία με τον Lewis Trondheim.Το 2018 κυκλοφορεί το "THE END" το τρίτο του άλμπουμ με ρεαλιστικό σχέδιο.
Το στυλ του ακροβατεί μεταξύ της καθαρής γραμμής(π.χ. Titeuf)και της ακατέργαστης(στα ταξιδιωτικά του ημερολόγια και στα εξώφυλλα για cd που έχει σχεδιάσει).

''Carnet Intime" με σχέδια ακουαρέλας από τον Zep


Οι πιο σημαντικές σειρές κόμικ που έχει δημιουργήσει είναι οι εξής:

1.Titeuf: H σειρά κυκλοφόρησε το 1993 και εξιστορεί τις περιπέτειες του 8χρονου αγοριού που μαζί με τους φίλους του(Manu,Hugo,Francois)μας δείχνουν πώς αντιλαμβάνονται μέσα από τα δικά τους μάτια τον κόσμο των ενήλικων.Μεταξύ τους μιλάνε για το μυστήριο του να είσαι κορίτσι,για το σεξ(ναι ακόμα και από αυτή την ηλικία όπως το αντιλαμβάνονται)και για τον κρυφό έρωτα του Titeuf,την Nadia.




Aν και τα άλμπουμ με πρωταγωνιστή τον οκτάχρονο Titeuf(το όνομα του οποίου προέρχεται από το γαλλικό "tête d'oeuf" δηλ.αυγοκέφαλος ή ίσως και από το p'tit oeuf μικρό κεφάλι) είναι χιουμοριστικά τα κεντρικά θέματα του προέρχονται από την καθημερινότητα μας και αγγίζουν ζητήματα όπως η ανεργία,η ανακάλυψη της σεξουαλικότητας,ο ρατσισμός και ο θάνατος.Η σειρά σημειώνει μεγάλη επιτυχία μέχρι τις μέρες μας,συναγωνιζόμενη σε πωλήσεις και δημοτικότητα κλασικές σειρές όπως το Lucky Luke και Asterix.


Mέχρι τώρα η σειρά έχει πουλήσει γύρο στα 11 εκατομμύρια αντίτυπα και έχει μεταφραστεί σε 25 γλώσσες,σε 15 άλμπουμ.Το κόμικ έχει βγάλει και δύο spin of σειρές που απευθύνονται και σε πιο ενήλικο κοινό τα "Le guide du Zizi sexuel (2001)που είδαμε παραπάνω και το "petite poesie des saisons(2005).Στην Ελλάδα 3 άλμπουμ του κυκλοφόρησαν από τη Modern Times τo 2001 και άλλα 3 από τη Mαμούθ Comix τo 2005.Το Happy Sex κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Anubis.

2.Les Filles Electriques: Η σειρά κυκλοφόρησε το 1997 σε σενάριο και σχέδιο του Zep απο τις εκδόσεις Dupuis(στη συλλογή ''Free Humor")και επανεκδόθηκε το 2010 απο τις εκδόσεις Delcourt σαν Happy Girls.
Κεντρικοί χαρακτήρες και πρωταγωνιστές είναι οι Robert,Serge,Gege και Οlivier ο οποίος είναι και ένας από τους καλύτερους φίλους του Robert.Αγαπημένη του φράση :Βitch! όταν δει μία γυμνή γυναίκα ή το φίλο του τον Robert να τον ξεγελά κάποιο κορίτσι...

3.Les Mini justiciers: Πρόκειται για σειρά βιβλίων για παιδιά,γραμμένα από τη πρώην γυναίκα του Hélène Bruller με ζωγραφιές του δημιουργού με ζωόμορφους ανθρωπομορφικούς χαρακτήρες από τις εκδόσεις Hachette Jeunesse.H σειρά μεταφέρθηκε πετυχημένα στη τηλεόραση σε κινούμενα σχέδια.Κάθε επεισόδιο περιλαμβάνει(όπως και το κόμικ) και έναν διαφορετικό χαρακτήρα της σειράς που υποφέρει από κάποια αδυναμία(εμφανισιακή,σωματική)που γίνεται αφορμή για κορόιδεμα από τους άλλους.



Αυτή όμως η αδυναμία γίνεται και η δύναμη του.Και το μήνυμα τόσο του κόμικ,όσο και της σειράς είναι ότι ο μόνος τρόπος να είμαστε όλοι χαρούμενοι,είναι το να δεχόμαστε την αδυναμία του άλλου.Η σειρά έχει βγάλει 43 βιβλία μέχρι στιγμής.




4.Captain Biceps:Eπίσης γνωστή με το όνομα Εlmer Rateau(το όνομα του ήρωα).Πρόκειται για μια παρωδία των υπερηρωικών κόμικ.Εδώ ο Zep υπογράφει μόνο το σενάριο,ενώ το σχέδιο έχει κάνει ο Tebo.H σειρά κυκλοφόρησε πρώτα στο μηνιαίο περιοδικό "Tcho!"(κάτι σαν hi!)και μετά σε αυτόνομα άλμπουμ.Αρχικά όταν οι Zep&Tebo έδειξαν δείγμα της δουλειάς του κόμικ στον εκδότη τους,εκείνος θεώρησε ότι το κόμικ δεν είναι και τόσο αστείο αλλά αποφάσισε να το εκδώσει για να τους κάνει τη χάρη.


Τελικά το κόμικ γνώρισε μεγάλη επιτυχία πουλώντας πάνω από 70 χιλιάδες αντίτυπα με κάθε άλμπουμ(6 μέχρι στιγμής)τα οποία έχουν κυκλοφορήσει σε πολλές χώρες όπως Γερμανία,Ιταλία,Ισπανία,χώρες ανατολικής Ευρώπης μέχρι και Κίνα!! 
Ο κεντρικός χαρακτήρας έχει υπερφυσικούς μύες αλλά δεν είναι αυτό που λέμε "ιδιοφυία" με την καλή έννοια..Φοράει μία κόκκινη στολή με κίτρινα αστέρια(θυμίζει λιγάκι τον Captain America)και στα νιάτα του είχε φοιτήσει στη σχολή για υπερήρωες(για να μάθει πώς να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του και να αντιμετωπίζει τους κακούς).Η μαμά του βέβαια του φέρεται σαν να είναι ακόμα μωρό...Έχει φίλους άλλους υπερήρωες(όπως τον Hyperman μία παρωδία του Superman)και προσπαθεί να φλερτάρει (Supermenage-Woman που πάντα τον βοηθάει)χωρίς αποτέλεσμα.



Πολλοί από την gallery των εχθρών του προέρχονται(με παραλλαγή στα ονόματα τους) από χαρακτήρες της DC&Μarvel,από διάσημα manga,από ταινίες ακόμα και από τη λογοτεχνία και τους αστικούς μύθους.Το κόμικ έγινε και τηλεοπτική σειρά το 2009 και έβγαλε 78 επεισόδια.6 άλμπουμ έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής από τις εκδόσεις Glenat.

5. Les Chronokids: Άλλη μία σειρά του Zep σε δικό του σενάριο και σχέδια από Stan&Vince,απο τις εκδόσεις Glenat.Η υπόθεση του έχει να κάνει με 2 αδέρφια(ένα αγόρι και ένα κορίτσι)που βρίσκουν σε ένα παλιατζίδικο ένα κινητό,με το οποίο μπορούν να ταξιδεύουν μέσα στο χρόνο(π.χ. για να σταματήσουν τη δημιουργία του σχολείου τους,ή να βρουν ένα σκλάβο να κάνει τις δουλειές του σπιτιού τους).


Κεντρικοί χαρακτήρες είναι οι Adele(μεγάλη αδερφή του Martin)Martin(ο μικρός αδερφός της Adele),Qu(ένας Μάγια που τα αδέρφια έσωσαν από θυσία),Groumf(Ένας προϊστορικός άνθρωπος,ερωτευμένος με την Adele και ο Martin του μαθαίνει για το φως και το Star Academy)Jacquot(Ένας μάγειρας από το Μεσαίωνα ερωτευμένος και αυτός με την Adele)και οι καθηγητές Mr.Pechin(Ιστορίας)και Maurice Μanouchian(Βιολογίας που τον τρώει ένας Τυρανόσαυρος Rex).H σειρά έχει βγάλει 6 άλμπουμ.


Είναι ο πρώτος Ελβετός κομίστας που έχει τιμηθεί με το μεγάλο βραβείο στο διεθνές φεστιβάλ της 'Angoulême.Πολύπλευρο ταλέντο και καλλιτέχνης που συνεχώς αναζητά νέους τρόπους δημιουργίας ο Zep έχει πολλά ακόμα να προσφέρει στο κόσμο της 9ης(και όχι μόνο)τέχνης.

Ευχαριστώ πολύ τη γυναίκα μου Elodie Kohler Ανδριανού για την πολύτιμη βοήθειά της στην συγγραφή αυτού του άρθρου.


Σπύρος Ανδριανός

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2018

Συνεργασία ανάμεσα στη DC και τη Sergio Bonelli Editore!!

Σήμερα τα νέα από τη Lucca Comics & Games Festival είναι ιδιαίτερα ευχάριστα καθώς ανακοινώθηκε από τη Sergio Bonelli Editore η συνεργασία ανάμεσα στη DC και RW edizioni,με πολλά επικά crossover ανάμεσα στους ήρωες των δύο εταιριών μέσα στο 2019 και 2020!!




Το πρώτο crossover, που προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει τον επόμενο χρόνο, θα επικεντρωθεί στους χαρακτήρες του Zagor και του Flash. Πρός το παρών οι δύο εταιρείες κρατούν επτασφράγιστο μυστικό τον τρόπο με τον οποίο οι δύο ήρωες θα συναντηθούν,και ποια άλλα crossovers ετοιμάζονται..Πάντως θα είναι η πρώτη φορά που η ιταλική και αμερικάνικη σχολή των κόμικ θα ενώσουν τις δυνάμεις τους και αυτό αν μη τι άλλο είναι εντυπωσιακό νέο από μόνο του!!!

''Όλοι στο Sergio Bonelli Editore είναι ενθουσιασμένοι που είμαστε μέρος ενός γεγονότος αυτού του μεγέθους", δήλωσε ο Editorial Director Michele Masiero . "Τα δημιουργικά μας μυαλά ξεκίνησαν τη στιγμή που συναντήσαμε τους φίλους DC και RW για πρώτη φορά.

Είμαστε περήφανοι που βοηθήσαμε να γίνει δυνατή αυτή η συνεργασία και να είμαστε μέρος της», δήλωσε ο Pasquale Saviani,διευθύνων σύμβουλος της RW edizioni "Προσβλέπουμε να συνεργαστούμε με το SBE και τη DC για να δώσουμε στους Ιταλούς αναγνώστες τις πιο συναρπαστικές ιστορίες που θα μπορούσαν ποτέ να αναμένουν".



Ο Masiero πρόσθεσε: "Προσβλέπουμε στην κατάλληλη στιγμή για να ανακοινώσουμε τους χαρακτήρες που συνδέονται με τα άλλα έργα και τους υπέροχους καλλιτέχνες που θα δουλέψουν εκεί". 



Η εκδοτική RW edizioni είναι η εταιρεία εκείνη που εκδίδει στην Ιταλία τα graphic novels με τους ήρωες της DC από το 2011.Η Sergio Bonelli Editore είναι μία απο τις σημαντικότερες εταιρείες κόμικ στο κόσμο που περιλαμβάνει μερικές από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες στην ιταλική λαϊκή κουλτούρα όπως Tex Willer, Dylan Dog, Zagor, Mister ΝΟ, Martin Mystere, Dragonero, Nathan Never&Julia.Δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερο timing για αυτή τη συνεργασία αφού ετοιμάζεται και η πρώτη ταινία βασισμένη σε χαρακτήρα της Bonelli τον Dampyr το 2020!!Η συνεργασία αυτή θα δώσει νέα πνοή στις εκδόσεις.

Ελπίζω οι δύο εταιρείες να συνεργαστούν άψογα δίνοντας μας επικές συναντήσεις και αναμετρήσεις,δυνατές ιστορίες και συγκινήσεις,και φρέσκιες ιδέες σε μία βιομηχανία που τα τελευταία χρόνια δείχνει να έχει έρθει σε δημιουργικό τέλμα...Και φυσικά να μην επαναληφθούν , κυρίως από τη DC,λάθη του παρελθόντος όπως το First Wave(Doc Savage,Spirit κ.τ.λ.)Αναμένουμε με αγωνία!!

Σπύρος Ανδριανός

Μικρός Ήρως Το Αεροδρόμιο Φάντασμα από Γιώργο Βλάχο και Κώστα Φραγκιαδάκη

Στις 26 Οκτωβρίου και με την ευκαιρία της εθνικής μας επετείου της 28ης Οκτωβρίου η Εφημερίδα των Συντακτών κυκλοφόρησε με μία εικονογραφημένη ιστορία του θρυλικού Γιώργου Θαλάσση,του παιδιού Φάντασμα,δημιουργίας του αείμνηστου Στέλιου Ανεμοδουρά,σε σενάριο Γιώργου Βλάχου και σχέδια του Κώστα Φραγκιαδάκη.Το ίδιο δίδυμο που μας είχε δώσει τις ιστορίες του Γιώργου και της παρέας του,στο βιβλίο Μικρός Ήρως-Η Ακρόπολη κινδυνεύει επιστρέφει με μία νέα ιστορία αλλά σε μορφή αυτόνομου graphic novel- κόμικ αυτή τη φορά και μας δίνει άλλη μία υπέροχη δημιουργία.Παράλληλα το συγκεκριμένο τεύχος είναι και μία γιορτή για τα 90 χρόνια των εκδόσεων Ανεμοδουρά στο χώρο των περιοδικών και κόμικ.



Ταχύτατα Γερμανικά βομβαρδιστικά εμφανίζονται από το πουθενά,χτυπώντας αιφνιδιαστικά συμμαχικούς στόχους στα παράλια της Αφρικής και της Μεσογείου.Στη συνέχεια χάνονται κάπου πάνω από το Λασίθι στην Ανατολική Κρήτη.Ο Γιώργος Θαλάσσης ,το θρυλικό παιδί Φάντασμα πρέπει να βρει το μυστικό αεροδρόμιο και να το καταστρέψει.Φτάνει μαζί με το Σπίθα και τη Κατερίνα στη Κρήτη με το θρυλικό υποβρύχιο Λάμπρος Κατσώνης,και εκεί θα τον υποδεχτεί ο Μύρωνας Αστράκης,γιατρός στα χρόνια της ειρήνης και αντάρτης τώρα στον αγώνα εναντίων των ναζιστών.

Εντοπίζουν την περιοχή που ο Γιώργος υποπτεύεται ότι υπάρχει η μυστική βάση.Ένα βουνό στο οποίο ο Γιώργος πιστεύει ότι στα σπλάχνα του κρύβεται μία μεγάλη σπηλιά.Αργότερα μαζί με τον Σπίθα(αφήνοντας πίσω τους τη Κατερίνα)και καταδυτικό εξοπλισμό,Ο Γιώργος θα ανακαλύψει ότι μέσα σε αυτό το βουνό κρύβεται η μυστική βάση των Γερμανών μέσα στην οποία υπάρχουν τα 40 βομβαρδιστικά που κάνουν τις επιθέσεις.Στόχος των Ναζί να χτυπήσουν το Κάιρο,το ναύσταθμο της Αλεξάνδρειας για να καταρρεύσει το συμμαχικό μέτωπο.Στη συνέχεια τη Κύπρο,τη διώρυγα του Σουέζ,τη Παλαιστίνη,το Ιράκ για τα πετρέλαια του....Μοιάζουν να είναι ασταμάτητοι...Ο Γιώργος φεύγει μέσα από τη βάση βουτώντας μέσα στο νερό και γυρίζοντας στη βάρκα που τον περιμένει ο Σπίθας,χωρίς όμως να ακούσει ότι συνελήφθη η σύντροφός του η Κατερίνα....



Kαλοδουλεμένο σενάριο με γρήγορη και σφικτή πλοκή,αρκετή δράση και σκηνές βγαλμένες από τις πολεμικές ταινίες,το Μικρός Ήρως το Αεροδρόμιο Φάντασμα καταφέρνει να σταθεί στο ύψος του,και να σηκώσει γερά στις πλάτες του το μύθο του ονόματος που κουβαλά.Ο Γιώργος Βλάχος,όνομα βαρύ σαν ιστορία στις συγκεκριμένες εκδόσεις,παραδίδει μια ιστορία που θα ικανοποιήσει κάθε φίλο του Μικρού Ήρωα παλαιού και νέου,συνεχίζοντας την παράδοση ενός λαϊκού αναγνώσματος που αγαπήθηκε από χιλιάδες ελληνόπουλα.

Για το καταπληκτικό σχέδιο του φίλου Κώστα Φραγκιαδάκη ότι και να πούμε είναι λίγο.Ο σχεδιαστής θα έπρεπε να κάνει ήδη καριέρα στο εξωτερικό,μα παραδίδει μία εικονογράφηση με δυναμικό σχέδιο,καθαρή γραμμή,εντυπωσιακά panels(η σκηνή που αποκαλύπτεται η μυστική βάση,η τελευταία έκρηξη)και άριστη σωματική δομή και ανατομία στους χαρακτήρες και τις εκφράσεις των προσώπων τους(η σκηνή με τον Γιώργο και την Κατερίνα που αγκαλιάζονται δείχνει με τόσο γλαφυρό τρόπο το πόσο αγαπάνε ο ένας τον άλλο)Τον Κώστα Φραγκιαδάκη τον είχε προσέξει από το 2007 όταν είχε κάνει τη θρυλική εκείνη εικονογράφηση σε κόμικ του πρώτου τεύχους του Μικρού Ηρωα,και τον θεώρησα άξιο συνεχιστή του Βύρωνα Απτόσογλου για τον χαρακτήρα.

Γενικά έμεινα πολύ ικανοποιημένος από τη συγκεκριμένη έκδοση και πιστεύω ότι αξίζει τη στήριξη όλων μας ώστε να βλέπουμε περισσότερες τέτοιες προσπάθειες από Έλληνες δημιουργούς να παίρνουν σάρκα και οστά,ή τέλος πάντων να μεταφέρονται στις σελίδες των εικονογραφημένων.Ελπίζω να υπάρξει και συνέχεια στο συγκεκριμένο εγχείρημα!!

Περισότερες πληροφορίες στο site της εκδοτικής https://www.mikrosiros.gr/

Σπύρος Ανδριανός



Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

Skits@kia Spy's Edition#3 Πρίν και Μετά το Γάμο #2

Πρίν και Μετά το Γάμο #2

Kαι λίγο πρίν τελειώσει αυτός ο μήνας,ας μας αποχαιρετήσει με γέλιο...Το πρίν και το μετά του γάμου σε δικό μου σχέδιο/σενάριο και χρωματισμό από τη γυναίκα μου Έλοντυ Κόλερ-Ανδριανού.




Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018

Lone Wolf and Cub (Kazure Okami子連れ狼)από Kazuo Koike και Goseki Kojima

Lone Wolf and Cub 

"Τhe Blood that splatters my body can be cleansed.But the blood that stains my being ,can never be washed away..." - Ogami Ittō



Το θρυλικό Lone Wolf and Cub(Kazure Okami στην Ιαπωνία)ήταν η πρώτη συνεργασία του θρυλικού διδύμου των Kazuo Koike(σενάριο)και Goseki Kojima(σχέδιο)πριν το Samurai Executioner(Kubikiri Asa)που είδαμε σε προηγούμενο άρθρο μου.Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία από το Σεπτέμβριο του 1970 μέχρι και τον Απρίλιο του 1976,και μέσα από τις 8700 σελίδες του(!!) μας διηγείται την ιστορία του Ogami Ittō,ενός Ronin(δηλ.Σαμουράι χωρίς αφέντη)που ακολουθεί το δικό του δρόμο,εκείνων του δολοφόνου,προς την κόλαση,μέσα σε μία ατελείωτη αναζήτηση για αίμα και εκδίκηση.Έχοντας μαζί του τον 3χρονο γιο του,οι δυο τους αποτελούν τους Lone Wolf and Cub,και χρησιμοποιώντας ένα Dōtanuki προσφέρει τις υπηρεσίες του σαν επαγγελματίας δολοφόνος αλλά παράλληλα ψάχνει και τα μέλη της Yagyū clan,που σπίλωσαν άδικα το όνομα του και τον έκαναν περιπλανώμενο δολοφόνο για νοίκιασμα...




Η ιστορία και εδώ εξελίσσεται στην Φεουδαρχική Ιαπωνία της περιόδου του Edo(1603-1868)και ο Ogami Ittō ήταν ο Kogi Kaishakunin (ο εκτελεστής του Σογκούν)στην υπηρεσία του Σογκουνάτου των Tokugawa,που πάντα φρόντιζε για την επιβολή της θέλησης του Σογκούν προς τους υπόλοιπους daimyō (Φεουδαρχικούς άρχοντες),όποια και αν ήταν αυτή και με κάθε τρόπο.Μία σπουδαία θέση με κύρος και δύναμη που του έδινε και τη δυνατότητα(και τη τιμή)να φορά το έμβλημα του Σογκουνάτου.




Όλα αυτά όμως θα αλλάξουν μία μέρα όταν επιστρέφοντας σπίτι του,θα βρει τη γυναίκα του και τους υπηρέτες του άγρια δολοφονημένους,εκτός από το νεογέννητο γιο του Daigorō.Το όλο σκηνικό εκτελέστηκε από τα μέλη μίας καταργημένης-πλέον-clan,της Yagyū , που κάποτε ο Ogami είχε σκοτώσει τον αφέντη τους...Βασικός όμως οργανωτής του σχεδίου είναι ο αρχηγός της clan,o Yagyū Retsudō o οποίος στην πραγματικότητα εκτός του να καταστρέψει τον Ogami, θέλει να ελέγχει τις τρεις βασικές θέσεις εξουσίας(Κατασκόπους,δολοφόνους και Decapitators/αποκεφαλιστές)του Σογκουνάτου.Αυτός είναι που τοποθετεί στο σπίτι του Ogami και ένα Ihai(ταφικό δισκίο)για τον Σογκούν,έτσι ώστε όταν ανακαλυφθεί στην έρευνα που ακολουθεί,ο Ogami Ittō να κατηγορηθεί και ως προδότης....




Έχοντας χάσει τα πάντα ο Ogami,έχοντας μόνο το γιο του μαζί του,παίρνει το δρόμο του δολοφόνου,έχοντας πάντα στο μυαλό του την εκδίκηση από αυτούς που τον έβλαψαν και ιδιαίτερα από τον ίδιο τον Yagyū Retsudō,που φαίνεται να παρακολουθεί κάθε του κίνηση και θα κάνει οτιδήποτε περνάει από το χέρι του για να πεθάνει ο Ogami...Και η διαδρομή μέσα από την κόλαση κάθε άλλο παρά εύκολη θα είναι για τον Ogami Ittō και ειδικά για τον Daigorō ,που καθημερινά καλείται να επιβιώσει κάτω από αντίξοες συνθήκες,και να αποδείξει ότι πραγματικά είναι ο γιος του λύκου!!




Ο ίδιος ο Ogami του έδωσε την ευκαιρία να διαλέξει τη ζωή που θέλει να ακολουθήσει,ανάμεσα σε μία μπάλα(που συμβόλιζε την ειρήνη)και ένα σπαθί(το δρόμο του δολοφόνου)...Το μωρό μπουσούλησε(διάλεξε)προς το σπαθί...Αν είχε επιλέξει τη μπάλα ο Ogami θα το είχε σκοτώσει για να βρει και εκείνο τη γαλήνη και να συναντήσει τη μητέρα του...Κάποιοι θα σκεφτούν ότι το παιδί,σε όλη τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού στη κόλαση,θα αποτελεί την αχίλλειο φτέρνα του πατέρα...Κάθε άλλο όμως παρά έτσι είναι...Υπάρχουν στιγμές που ο "Λύκος" θα προσφέρει σαν δόλωμα το "λυκόπουλο" για να πετύχει το σχέδιο του,και αυτό τις περισσότερες φορές γίνεται με τελείως ψυχρό και ωμό τρόπο,όπως άλλωστε ορίζει ο τρόπος ζωής ενός περιπλανώμενου Ronin...




Το manga κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία όπως αναφέραμε το 1970,και αποτέλεσε ένα πραγματικό φαινόμενο,πουλώντας πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα και βγάζοντας και 6 ταινίες(live action films)από το 1972 μέχρι και το 1980 με πρωταγωνιστές τους  Tomisaburo Wakayama σαν Ogami Ittō και τον Tomikawa Akihiro στο ρόλο του Daigoro.Επίσης υπήρξαν και 2 τηλεοπτικές σειρές στη δεκαετία του '70.Ακόμα και σήμερα επηρεάζει σύγχρονους δημιουργούς τόσο από την 7η όσο και από την 9η τέχνη,και αποτελεί ίσως το definitive Samurai κόμικ που έχει ποτέ κυκλοφορήσει.




Ποτέ άλλοτε ένα κόμικ δεν έχει επηρεάσει τόσους μετέπειτα δημιουργούς(Frank Miller,Max Allan Collins),και να έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς όχι μόνο για τον κόσμο των manga αλλά και γενικότερα της 9ης τέχνης.Mία ιστορία για την απώλεια,την τιμή,τη πειθαρχία,την εκδίκηση,τη θυσία,την αγάπη και τη βία.Όλα αυτά δοσμένα με μοναδικό τρόπο μέσα από τη συγγραφική πένα του πολυτάλαντου Kazuo Koike που εδώ πιστεύω ότι μας προσφέρει την καλύτερη δουλειά του,και κυριολεκτικά το έργο της ζωής του.Ολόκληρη η σειρά περιλαμβάνει μικρά διαμάντια ιαπωνικής τελειότητας,μας προσφέρει ένα ταξίδι στη Φεουδαρχική Ιαπωνία των παραδόσεων,ένα ιστορικό μάθημα στα ήθη και στα έθιμα της και μία κατάδυση στο βίαιο κόσμο των Samurai,μία εικονογραφημένη έκδοση του ίδιου του Bushido.Σαρανταοκτώ χρόνια αργότερα και ποτέ ένα κόμικ δεν διατήρησε τόσο πολύ τη ζωντάνια και φρεσκάδα του,όσο το Lone Wolf όπως όταν κυκλοφόρησε..



Και φυσικά ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στον σχεδιαστή της σειράς,Goseki Kojima,που πραγματικά ζωγράφισε(γιατί πραγματικά κάθε panel ένας πίνακας είναι)αυτό το αθάνατο έργο,μάθημα τέχνης για όλους τους καλλιτέχνες,μέσα από τις 8700 σελίδες του.Με τα ολοζώντανα,εκπληκτικά και νατουραλιστικά σχέδια του,με τις απίστευτες εκφράσεις στα πρόσωπα των χαρακτήρων και ανατομίες των σωμάτων, και τις δυναμικές,κινηματογραφικές και γεμάτες δράση σκηνές μάχης(η τελική μάχη ανάμεσα στον Ogami και τον Retsudō διαρκεί 178 σελίδες,οι περισσότερες που σχεδιάστηκαν ποτέ σε κόμικ)ο Kojima σε κάθε σελίδα προσφέρει ένα μοναδικό έργο τέχνης.Ο αναγνώστης χάνεται στους εκπληκτικούς,γεμάτους λεπτομέρεια σχεδιασμούς των τοπίων που μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από τα έργα των Tomioka Tessai και Katsushika Hokusai,παρασέρνεται από τη μαγεία ενός πραγματικά μεγάλου μάστορα του σχεδίου,που το σχεδιαστικό του στυλ δημιούργησε ολόκληρη σχολή.Δεν θα μπορούσε να έχει βρει καλύτερο συνεργάτη ο Koike για να αποτυπώσει στο χαρτί αυτή την επική ιστορία που οραματίστηκε ο μεγάλος αυτός δημιουργός.Ότι ήταν οι Lee-Kirby για τα αμερικάνικα κόμικ θα έλεγα ότι είναι οι Koike-Kojima για τα "ενήλικα" manga.

Η τελική μάχη ανάμεσα στον Ogami και τον Retsudo διαρκεί 178 σελίδες!!


Στην Αμερική το manga κυκλοφόρησε το 1987 σε μορφή μηνιαίων comic μεγέθους των 64 σελίδων από την First comics,με εξώφυλλα που είχαν επιμεληθεί σπουδαίοι καλλιτέχνες όπως ο Frank Miller(που δηλώνει μεγάλος θαυμαστής της σειράς και τον επηρέασε και στις δικές του δουλειές όπως τα Ronin και Daredevil)Matt Wagner,Bill Sienkiewicz,Mike Ploog κ.α.


Σχέδιο για εξώφυλλο από Frank Miller

Η σειρά έμεινε ανολοκλήρωτη όταν η εταιρεία έκλεισε το 1991.Το 2000 η Dark Horse άρχισε το τιτάνιο έργο της έκδοσης όλου του έργου που ολοκληρώθηκε σε 28 τόμους(σε μικρό μέγεθος) των 300 σελίδων το 2002.Αργότερα το 2013 κυκλοφόρησαν σε omnibus εκδόσεις,ενώ πρόσφατα η Dark Horse εξέδωσε και τη νέα συνέχεια της σειράς Νew Lone Wolf and Cub(Shin Lone Wolf & Cub)με συγγραφέα τον Kazuo Koike και σχεδιαστή τον Hideki Mori(Bokkō,Umizuru)προσπαθώντας να αναβιώσουν το πνεύμα και την επιτυχία της κλασικής σειράς,που δύσκολα θα ξεπεραστεί,ακόμα και από τον δημιουργό της.Δεν θα πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη,κανενός εραστή της 9ης τέχνης και για κανέναν λόγο!!Αθάνατο,κλασικό,αριστουργηματικό.


Σπύρος Ανδριανός


Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2018

Τhe Treasure of the Ten Avatars(Ο Θησαυρός των δέκα Αβατάρ)από Don Rosa

Τhe Treasure of the Ten Avatars

Έχοντας ταξιδέψει στις 4 γωνιές του πλανήτη(και όχι μόνο,όπως άλλωστε και ο δάσκαλος του Carl Barks)ο μεγάλος δημιουργός Don Rosa αποφασίζει να στείλει αυτή τη φορά τους Duck στην εξωτική Ινδία.



Ο Scrooge έχοντας αγοράσει μια αχανής έκταση,προβλέπει νέες επενδύσεις στις οποίες θα τον βοηθήσουν οι ντόπιοι δουλεύοντας για εκείνον.Το μόνο σημείο που δεν έχει αγοράσει είναι η επαρχία του Αφραγκιστάν,η οποία μαστίζεται από τη φτώχεια,γιατί ο Μαχαραγιάς της προτιμά να κρατάει τα εκατομμύρια που στέλνονται για ανθρωπιστική βοήθεια για τον εαυτό του.Γι' αυτό το λόγο οι υπήκοοι του πρέπει να παραμείνουν φτωχοί και μέσα στη μιζέρια...



Οπότε όταν ο Scrooge εμφανίζεται σε αυτόν και του μιλάει για φυσικούς πόρους,και ζητά εργάτες να τον βοηθήσουν τον θεωρεί φυσικά απειλή και αρνιέται κάθε βοήθεια...ο Scrooge αποφασίζει να προχωρήσει μόνος..


Τυχαία όμως ο Donald θα ανακαλύψει έναν κίονα,που τα ανιψάκια επιβεβαιώνουν ότι επάνω του έχει ανάγλυφα στη γλώσσα που μιλούσαν οι αρχαίοι Μακεδόνες-Τα ελληνικά!!
Ο Μέγας Αλέξανδρος έφτασε το 326 π.Χ. μέχρι τις Ινδίες αλλά δεν μπόρεσε να προχωρήσει περισσότερο γιατί κάτι τρόμαξε τους άντρες του. Ξεκινώντας από την κοιλάδα εκείνη,και ακολουθώντας τον ποταμό Σαρασβάτι,δοκίμασε να φτάσει μέχρι τη Σαμπάλα την πιο πλούσια πόλη της αρχαίας Ινδίας..Ο Scrooge μυρίζεται το θησαυρό(ή εμπορική εκμετάλλευση αν βρεθεί η αρχαία πόλη)και η περιπέτεια αρχίζει!!





Όταν μετά από μέρες βρίσκουν τα ερείπια της αρχαίας πόλης(με το Μαχαραγιά να τους ακολουθεί στα κρυφά)το τεράστιο άγαλμα του Βίσνου που προστατεύει τη πύλη με τα 10 αβατάρ,θα δείξει στον Donald&τον Scrooge ποιόν δρόμο να ακολουθήσουν.Με τη βοήθεια των ανιψιών,που θα μείνουν πίσω για να δουν πιο αβατάρ θα πατήσουν στο βάθρο,Donald&Scrooge ξεκινάνε τη αναζήτηση..Μονάχα που η αποστολή τους δεν θα είναι καθόλου εύκολη...Θα χρειαστούν τη βοήθεια των 10 Θεών του αβατάρ για να τα καταφέρουν...Και ίσως και αυτή η βοήθεια δεν είναι αρκετή...




Για μια ακόμα φορά ο Don Rosa σε ένα one man show συναρπάζει τους φανατικούς αναγνώστες του,με μια περιπέτεια με έντονο το Barksικό στοιχείο που τόσο αγαπήσαμε στους Duck(συναρπαστική περιπέτεια,ιστορικά γεγονότα,χιούμορ και έξυπνοι διάλογοι)Ο σχεδιασμός των τοπίων και ειδικά του ναού της χαμένης πόλης βασίστηκε σε πραγματικές φωτογραφίες και πολύωρη μελέτη της ινδικής ιστορίας και αρχιτεκτονικής.Ενώ ο Rosa εμπνεύστηκε και από ταινίες όπως το Gunga Din και The Man who whould be King που εκτυλίσσονται στις Ινδίες και το Αφγανιστάν(και όχι τόσο από τη δεύτερη ταινία του Indiana Jones γιατί δεν άρεσε στον Rosa τόσο πολύ σε σύγκριση με την 1η και 3η που τις θεωρεί καλύτερες).




Η ιστορία περιέχει όλα εκείνα τα υλικά για τα οποία ο δημιουργός θεωρείται ο πιο άξιος επίγονος και συνεχιστής του έργου του θείου Carl.O Scrooge μπορεί μεν να είναι σκληρός,αλλά παράλληλα είναι έτοιμος να προσφέρει δουλειά και ευκαιρίες στους ντόπιους που θα εργαστούν για εκείνον.Είναι δίκαιος και σέβεται έναν λαό που πέρασε και περνάει δύσκολα,όπως θα δούμε και στο τέλος της ιστορίας.Ο Rosa συνεχίζει την εξέλιξη ενός πολύπλοκου και αντιφατικού χαρακτήρα όπως είναι ο Scrooge,από εκεί που τον είχε αφήσει ο μεγάλος παραμυθάς Barks.Κάποιοι ίσως να του προσάπτουν ότι αδικεί τον Donald στις ιστορίες του έναντι του Scrooge και της ιδιαίτερης αγάπης που έχει  για εκείνον...Δεν είναι όμως έτσι!

Κάθε χαρακτήρας στις ιστορίες του Rosa έχει τη δική του προσφορά στην εξέλιξη τους,και μπορώ να πω(όπως και στη συγκεκριμένη ιστορία)ότι ο Donald παρουσιάζεται και πιο αφανής ήρωας από ότι ίσως θα ήθελε να τον παρουσιάζει ο δημιουργός...Μία από τις καλύτερες περιπέτειες με τους Duck που έχει γράψει και σχεδιάσει ο Don Rosa που κάθε δημιουργία του είναι και ένα ερωτικό γράμμα αγάπης και αφοσίωσης στους αγαπημένους Disney χαρακτήρες του.




Η ιστορία δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 24 Ιουνίου του 1996 στο δανέζικο Anders And & co #1996-26 ενώ στην Ελλάδα έχει δημοσιευτεί στο ΚΟΜΙΞ (Ά περίοδος)#195 τον Σεπτέμβριο του 2004.Επίσης έχει αναδημοσιευτεί στον 4ο τόμο της Βιβλιοθήκης ΚΟΜΙΞ που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2011,και στο ΚΟΜΙΞ(Β' περίοδος) #33 τον Μάρτιο του 2017.


Τα Disneyικά μου άρθρα μπορείτε να τα βρείτε και στο blog  https://disneymastersgr.blogspot.com/



Σπύρος Ανδριανός

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

Βat Man : Going Sane από J.M.DeMatteis,Joe Staton&Steve Mitchell

Bat Man : Going Sane

''His kind of madness never really dies. It just keeps cycling back, again and again...to destroy all that's good...to corrupt all that's innocent'' - Bat Man

Σε προηγούμενο άρθρο μου μιλήσαμε για το ότι το αριστουργηματικό Kraven's Last Hunt πάλι από τον J.M.DeMatteis αρχικά θα επρόκειτο για ιστορία του Bat Man με τον Joker.Επειδή τότε θεωρήθηκε ότι κάποια στοιχεία της ιστορίας θύμιζαν το Killing Joke που θα κυκλοφoρούσε λίγο καιρό αργότερα,η ιστορία εκείνη είχε απορριφθεί από τους υπεύθυνους της DC,και φυσικά μετατράπηκε στην κλασική ιστορία του Spider Man που όλοι γνωρίζουμε.


Αλλάζοντας κάποια ακόμα στοιχεία της,τελικά η αρχική ιστορία εκείνη κυκλοφόρησε το 1994 μέσα από τη σειρά Legends of the Dark Knight ενός τίτλου που ειδικεύονταν σε ιστορίες του Bat Man από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του σκοτεινού ιππότη,και σε κάθε story arc είχε διαφορετικό creative team.Στα τεύχη #65 μέχρι #68(Νοέμβριος 1994 - Φεβρουάριος 1995)δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Going Sane.Και εξέταζε το ενδεχόμενο του τι θα γινόταν αν ο Joker έβγαζε από τη μέση τον Bat Man....



H ιστορία μας ξεκινάει για μια ακόμα φορά με τον Joker on the loose.Kαι ο Joker που κυκλοφορεί ελεύθερος είναι ένας δημόσιος κίνδυνος #1.. Ανατινάζει μια υπαίθρια εκδήλωση ενώ λίγο αργότερα απαγάγει μία γυναίκα πολιτικό που την κακοποιεί και εκείνη.Για μια ακόμα φορά ο Bat Man θα τον αναζητήσει για να βάλει τέλος στον όλεθρο που σκορπά γύρω του...Όπως η ιστορία μας πληροφορεί είναι η τρίτη συνάντηση του σκοτεινού ιππότη με τον Joker...Τις άλλες δύο κατάφερε να γλυτώσει αν και ο Bat Man ήταν σίγουρος ότι είχε πεθάνει...Γνωρίζει βέβαια ότι ο Joker δεν θα μείνει κρυμμένος για πολύ,δεν είναι στη φύση του να το κάνει αυτό,είναι πολύ εγωιστής και εγωμανιακός για να αφήσει αυτό να συμβεί...

Ο Joker μέσο ενός μικρο κακοποιού(που απλά έχει μεταμφιεστεί σε Joker)στέλνει οδηγίες που να τον βρει ο Bat Man για να πάρει πίσω τη γυναίκα που είχε απαγάγει...Ο σκοτεινός ιππότης πηγαίνει στη καλύβα μέσα στο δάσος που του υποδεικνύει εκείνος,και εκεί πέφτει στη παγίδα(μην ξεχνάτε ότι είναι ο πρώτος χρόνος ύπαρξης του και δεν έχει την ωριμότητα των επόμενων χρόνων να δαμάσει το θυμό ή τον ενθουσιασμό του),όταν μπαίνει μέσα στη καλύβα που υποτίθεται θα έβρισκε την όμηρο,και τι σπίτι ανατινάζεται....



Μέσα στα συντρίμμια και στα αποκαΐδια ο Joker στέκεται πάνω απο το φαινομενικά άψυχο κορμί του Bat Man..Κατάφερε ο Joker να τον σκοτώσει;;;Και τότε είναι που ο Joker αντιλαμβάνεται ότι με τον Bat Man νεκρό δεν έχει και ο ίδιος λόγο ύπαρξης....Η παράσταση τελείωσε,το κοινό έφυγε και ο ίδιος θα παίζει το ρόλο του σε ένα άδειο θέατρο..Και αφού δεν θα υπάρχει πια ο Joker τη θέση του θα πάρει ένας φυσιολογικός άνθρωπος....O Joseph Kerr,που κατορθώνει να μεταμορφώσει τον εαυτό του σε έναν φιλήσυχο πολίτη...Μονάχα που ο άλλος του εαυτός,που κρύβεται μέσα στα βάθη της βασανισμένης του ψυχής,ακονίζει τα νύχια του για να ξαναβγεί στην επιφάνεια...Βασανίζεται από εφιάλτες,αλλά η αγάπη μιας γυναίκας(ναι βρίσκει και τον έρωτα στο πρόσωπο της Rebecca)του δίνει τη δύναμη να ξεπεράσει όσο μπορεί τα φαντάσματα που τον στοιχειώνουν....Μέχρι που ο Bat Man που όλοι θεωρούσαν νεκρό θα επιστρέψει...Για εκείνον....



Σε αντίθεση με το Killing Joke του Alan Moore,το Going Sane δεν εστιάζει μόνο στη σχέση Bat Man/Joker αλλά και στον κάθε έναν άντρα ξεχωριστά,με ειδική έμφαση στη ψυχοσύνθεση του Joker..Την τραγικότητα αυτού του χαρακτήρα,που χωρίς μεν τον Bat Man δεν μπορεί να υπάρξει,αλλά και που δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο στη ζωή του από αυτό που είναι,ακόμα και αν το θελήσει.Ακόμα και το δικαίωμα στη φυσιολογική ζωή δεν μπορεί να το κατακτήσει όσο και αν προσπαθήσει...

Το τελευταίο πράγμα που είδε ο Joker  πριν τη δημιουργία του, πριν τον κυριεύσει η τρέλα ήταν ο σκοτεινός ιππότης...Όταν συνειδητοποιεί ότι τον σκότωσε,εκείνη ακριβώς τη στιγμή συνειδητοποιεί επίσης ότι όλη η ύπαρξη του Joker δεν έχει κανένα απολύτως νόημα...Πίσω από το πρόσωπο του ψυχοπαθή που συνεχώς γελά,ο Joker στη πραγματικότητα κλαίει...



Aυτό όμως το δικαίωμα στη φυσιολογική ζωή φαίνεται πώς ούτε και ο Bat Man/Bruce Wayne δεν το έχει..Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας από τη στιγμή που αναρρώνει(κάπου σε ένα χωριουδάκι έξω από τα περίχωρα του Gotham,και με τη βοήθεια μιας γιατρού που κάποτε της είχε σώσει τη ζωή)μέχρι τη στιγμή που ξαναγυρνάει,φαίνεται να σκέφτεται την ήσυχη ζωή,μακριά από το κυνήγι ψυχοπαθών και κακοποιών,και το τι δεν θα έδινε για να ξαναγυρίσει πίσω σε αυτήν...Την ίδια περίοδο που ο Joker,με όλες τις δυσκολίες καταφέρνει να ζήσει μία φυσιολογική ζωή,ο Bat Man σκέφτεται πώς θα ήταν αν τα παράταγε όλα για να ζήσει και αυτός μία τέτοια....


Ο μεγάλος μαιτρ της ψυχολογίας χαρακτήρων J.M.DeMatteis μας δείχνει την παράξενη "εξάρτηση"που υπάρχει ανάμεσα στους δυό τους,καθώς ο ένας χρειάζεται ουσιαστικά τον άλλον για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του...Αυτό βέβαια είναι ένα θέμα που θίγεται σε πολλές ιστορίες με τον Joker(Θυμηθείτε πώς "ξαναγυρνά" στο Dark Knight Returns του Miller ή στο Bat Man secrets του Sam Kieth)..Αν ο Bat Man κατά κάποιο λόγο ευθύνεται για τη δημιουργία του Joker,μήπως η απουσία του σκοτεινού ιππότη σημαίνει και την εξαφάνιση του clown prince of crime;;


Και αν ο Bat Man δεν μπορεί να ξεχάσει τον Joker και να αφήσει τον εαυτό του να απολαύσει τα προνόμια μιας φυσιολογικής ζωής,μήπως δεν συμβαίνει το ίδιο και με τον Joker που τα απολαμβάνει ήδη;;;Εδώ ο συγγραφέας με αριστουργηματικό τρόπο βάζει τον αναγνώστη σε βαθύ δίλημμα.Τον κάνει να σκεφτεί και να αναλογιστεί,να προβληματιστεί και τον διχάζει...Μήπως με την επιστροφή του ο Bat Man,ξαναδημιουργεί τον Joker για μια ακόμα φορά;;;Καταστρέφοντας το δικαίωμα στην ευτυχία του εχθρού του,δεν καταστρέφει και τη δική του αν το καλοσκεφτούμε;;Η τραγική ειρωνεία σε όλο της το μεγαλείο...Ο J.M.DeMatteis στήνει τους χαρακτήρες του μέσα σε ένα θέατρο αρχαίου δράματος...Σαν τραγικοί ήρωες μοντέρνας τραγωδίας,περιμένουν τη κάθαρση που ποτέ δεν έρχεται,αφού εξαιτίας αυτού που και οι δυο τους είναι,δεν μπορούν να αποκτήσουν στη πραγματικότητα αυτό που θέλουν...



Αν και δεν φτάνει στα επίπεδα ενός αριστουργηματικού Kraven's Last Hunt(εκεί ήταν άλλοι οι λόγοι που ο Kraven ήθελε να σκοτώσει τον εχθρό του,για να πάρει τη θέση του και να δείξει  ήταν πιο άξιος από εκείνον)η ιστορία του J.M.DeMatteis καταφέρνει να κεντρίσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη,παρά ίσως το αναμενόμενο(και ίσως για μερικούς απογοητευτικό) τέλος της...Ίσως γιατί πρώτη φορά παρουσιάζει τον Joker να έχει μία φυσιολογική ζωή ή τουλάχιστον να προσπαθεί να την αποκτήσει...


To πρόβλημα που εντοπίζεται δεν είναι το σενάριο φυσικά,αλλά η φτωχή εικονογράφηση του Joe Staton,τη θεωρώ πρόχειρη και ξεπερασμένη,και που ειδικά στον Joker προσπαθεί να χρησιμοποιήσει ένα cartoonίστικο στύλ κάτι ανάμεσα σε Bat Man Animates series και Jerry Robinson δεκαετίας του '40 χωρίς όμως ιδιαίτερο σχεδιαστικό αποτέλεσμα...Για ένα τόσο όμορφο σενάριο η επιλογή ενός καλύτερου artist(φανταστείτε την ίδια ιστορία σχεδιασμένη από έναν Αdams,έναν Aparo ή έναν Bingham ας πούμε)η ιστορία δεν θα ήταν τόσο underated σε σχέση με το Killing Joke ή το Μan who Laughs.



To Going Sane κυκλοφόρησε σε trade πριν λίγα χρόνια και αν πέσει στα χέρια σας καλό είναι να του ρίξετε μια ματιά.Love it or hate it,σίγουρα έχει μια διαφορετική προσέγγιση του Joker που δεν είχατε ξαναδιαβάσει ποτέ πριν.

Σπύρος Ανδριανός