Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

ΕPIFANY Comics #2 - Η επιστροφή των κόμικς!!

 Μετά από αρκετή είναι η αλήθεια καθυστέρηση κυκλοφόρησε επιτέλους το δεύτερο και ανανεωμένο τεύχος του Epifany Comics την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας!!

Δυστυχώς ο Covid - 19 που τόσο ξαφνικά εισέβαλλε στις ζωές μας,εκτός από τις ζωές που αφαιρεί καταστρέφει και όλα τα σχέδια μας...Φεστιβάλ κόμικς,εκδόσεις,παρουσιάσεις όλα ματαιώθηκαν κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες...Οπότε και η καθυστέρηση του δεύτερου τεύχους του Epifany ήταν αναμενόμενη...Κάποιοι μάλιστα ίσως να το θεώρησαν και τελειωμένη υπόθεση...


To εξώφυλλο του Epifany # 2 από Βασίλη Λώλο



....Επειδή όμως οι εκδότες και δημιουργοί του περιοδικού ζούνε σε ένα παράλληλο σύμπαν,μακριά από κάθε λογής τρομολαγνεία και με μοναδικό τους όπλο την αγάπη και το μεράκι τους για αυτό που κάνουν,έστω και με καθυστέρηση παραδίδουν το δεύτερο τεύχος του περιοδικού γεμάτο 7 υπέροχες σειρές κόμικς(Ηe Punk,Στρατιώτης Κειν,Talos,Old Man Time,Blood Cracker,Grrrowl,Οι ψίθυροι του Άδη) ταλαντούχων δημιουργών(Χειλάς,Παντούλας,Λώλος,Γέρκου,Κωνσταντόπουλος,Δαλκίδης,Jimmy Captain κ.α.)και αξιόλογα άρθρα από το κόσμο της 9ης τέχνης και όχι μόνο!!Ένα περιοδικό γεμάτο κόμικ που καλύπτουν μία ευρύτερη γκάμα θεματολογίας(sci-fi,horror,manga,fantasy)ικανοποιώντας και το πιο απαιτητικό αναγνώστη και χαρίζοντας μερικές στιγμές κομικσικής ανάπαυλας σε όλους τους φίλους της 9ης τέχνης.




Μαζί με τις γνωστές σειρές κόμικ,η στήλη που επιμελείται ο υποφαινόμενος(the True Masters)με ένα αφιέρωμα στη προσφορά του Herge στην 9η τέχνη,η στήλη The Comic's Chest που υπογράφει ο φίλος μου Διονύσης Τζαβάρας με ένα πολύ ωραίο αφιέρωμα σε ένα στολίδι των γαλλικών BD(Le Vagabond de Limbes των Godard&Ribera)καθώς και η νέα στήλη Alter Frames του Κων/ντίνου Λαζαρίδη με ένα αφιέρωμα στο Final Fantasy VII που θα ενθουσιάσει τους φίλους της σειράς.Τέλος το διήγημα του Τάσου Σαμπάρ Χούμους(που συνεχίζεται και αυτό από το πρώτο τεύχος σε εικονογράφηση του Γιώργου Κωνσταντόπουλου)η στήλη πόσο μεγάλη την έχεις(τη συλλογή αμέσως ο νούς σας στο πονηρό)που φιλοξενεί το συλλέκτη Περικλή Μπέγζο και τις συλλεκτικές του εμπειρίες.


Το δικό μας παιδί η Hope φιλοξενείται στις σελίδες του Epifany #2


Και φυσικά άλλη μία νέα προσθήκη στο περιοδικό είναι και το νέο δισέλιδο με strips ελλήνων δημιουργών το The Comic Strip όπου δίπλα σε νέους και παλαιότερους δημιουργούς(Άγγελο Κωνσταντίνου,Κων/ντίνο Σκλαβενήτη,Μάνο Κοτσιφάκη,Παπαδόπουλο&Μακρυγιάννη)θα βρείτε και τη δική μας δημιουργία(εμένα και της γυναίκας μου Elodie Kohler Aνδριανού)τη μαγισούλα Hope Winslow που ξεκινά και εκείνη το ταξίδι της στις σελίδες του περιοδικού!!Ιδιαίτερη τιμή μας να φιλοξενείται η δουλειά μας σε ένα τόσο προσεγμένο έντυπο που δίνει φωνή στους Έλληνες δημιουργούς σε δύσκολους - για όλους μας - καιρούς.Ένα περιοδικό γεμάτο με κόμικς από τους καλύτερους δημιουργούς που τα αγαπάνε,για όλους εσάς που τα λατρεύετε.Ραντεβού στα περίπτερα και κομιξάδικα της Αθήνας(και ένα μήνα μετά ολόκληρης της χώρας).Το Epifany ξαναχτυπά!!Αναζητήστε το!!

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2020

WE3 από Grant Morrison,Frank Quietly&Jamie Grant

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

...They won't go down without a fight..."

To WE3 είναι μία από τις δημιουργίες του Grant Morrison που τις διαβάζεις και τις θυμάσαι για όλη σου τη ζωή(ΟΚ η άλλη είναι και το All Star Superman)...Παρά τη μικρή έκταση του κόμικ-μόλις 3 τεύχη-ο συγγραφέας θίγει κάποια ευαίσθητα και λεπτά θέματα(κακοποίηση ζώων,ανεξέλεγκτη στρατιωτική τεχνολογία και ανθρώπινη ασυδοσία) όσο δεν έχει κάνει σε πολύ μεγαλύτερες δουλειές του,και μάλιστα χωρίς την ακατάσχετη πολυλογία που τον διακρίνει(αλά Bendis)στις περισσότερες από αυτές.Το κόμικ κυκλοφόρησε από το Vertigo imprint της DC από τον Οκτώβριο του 2004 μέχρι και τον Μάρτιο του 2005.



Βασισμένο στη νουβέλα της Σκοτσέζας συγγραφέως Sheila Burnford με τίτλο Τhe Incredible Journey toy 1961 (το ταξίδι τριών ζώων μίας γάτας και δύο σκύλων που ψάχνουν να βρούν τους ιδιοκτήτες τους)που έγινε και ταινία το 1963 και 1993 ως Homeward Bound:The Incredible Journey,το WE3 ουσιαστικά πρόκειται για την ιστορία τριών ζώων(μία γάτα,ένας σκύλος και ένα λαγουδάκι), όχι όμως στο άγριο τοπίο της Καναδικής φύσης,αλλά κατευθείαν στη κόλαση....



Τα ζώα απαγάγονται από τους ιδιοκτήτες τους,θα υποστούν απάνθρωπα πειράματα και θα μεταβληθούν σε δολοφονικές/πολεμικές μηχανές με κυβερνομεταλλικούς εξωσκελετούς,τα τέλεια στρατιωτικά όπλα που αναλαμβάνουν "βρώμικες" αποστολές σε διάφορα μέρη του κόσμου...Όταν η κυβέρνηση θεωρεί ότι "εκπλήρωσαν"την αποστολή τους πλέον,αποφασίζει ότι απλά τα όπλα αυτά πρέπει να τερματιστούν...Η γιατρός όμως που είχε δουλέψει από την αρχή στο πρόγραμμα δημιουργίας τους,βοηθά να ελευθερωθούν...Και ο αγώνας για την επιβίωση τους αρχίζει,μονάχα που θα είναι βουτηγμένος στην τραγικότητα και προπάντων,στο αίμα...




Πραγματικά ότι πιο διαφορετικό και πρωτότυπο έχει γράψει ο Morrison(γνωστός άλλωστε για την ευαισθησία του στα θέματα βίας κατά των ζώων από την εποχή που έγραφε και το Animal Man) χωρίς να καταφεύγει στις γνωστές του τρελαμένες σεναριακές του υπερβολές.Απλός,χωρίς να φορτώνει την ιστορία με πολυλογίες και κουραστικές περιγραφές,ευαίσθητος αλλά συνάμα σκληρός,παρουσιάζει με συγκινητικό τρόπο τα συναισθήματα και το χαρακτήρα των τριών ζώων(ο σκύλος ισχυρός,δυνατός και ανεξάρτητος,η γάτα πονηρή γεμάτη κυνισμό,το κουνέλι ήρεμη δύναμη και πιστός σύντροφος),που προσπαθούν με οδηγό μόνο το ένστικτο τους,να επιβιώσουν σε ένα εχθρικό και ξένο πλέον προς αυτά περιβάλλον,χωρίς όμως να έχουν ξεχάσει την προέλευση τους,και χωρίς να έχουν χάσει την ταυτότητα τους,μολονότι έχουν μετατραπεί σε κάτι άλλο από αυτό που κάποτε ήταν...



Και αυτά τα τρία ζώα φαίνεται ότι έχουν τελικά μεγαλύτερη ανθρωπιά μέσα τους ακόμα και από τους ίδιους τους ανθρώπους...Και ας τα θεωρούν εμφανισιακά φρικιά...Τα πραγματικά τέρατα είναι μέσα σε στρατιωτικές βάσεις και εργαστήρια,και αυτοί έχουν χάσει όποια ανθρωπιά και αν είχαν εδώ και πολύ καιρό...Μολονότι η συναισθηματική τους αθωότητα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη καταστροφή που αφήνουν πίσω τους,στη προσπάθεια τους να κερδίσουν τη πραγματική ελευθερία...

...Και εδώ είναι που το σχεδιαστικό ταλέντο του Frank Quitely είναι που πραγματικά παίρνει φωτιά!!Μέσα σε μία φρενίτιδα πολλαπλών panel με απόλυτη λεπτομέρεια,γρήγορη δράση και σοκαριστική βία που φτάνει στα όρια του gore(αν νομίζατε ότι είχατε δει βίαιες σκηνές στο Jupiter's Legacy ξανασκεφτείτε το!!)χωρίς όμως να χαλάει τη ροή της ιστορίας ή να καταφεύγει στον εύκολο εντυπωσιασμό,ο Quitely παραδίδει μία από τις καλύτερες δουλειές του,με εντυπωσιακές splash pages και καλοσχεδιασμένα layouts,με καινοτομικές/διαφορετικές γωνίες και προοπτικές σε διαφορετικές αναλύσεις,απεικονίζοντας με το καλύτερο δυνατό τρόπο στο χαρτί το σενάριο του Morrison με τον οποίο πάντα συνεργάζεται άψογα και ουσιαστικά ο ένας συμπληρώνει τον άλλο(η μεγάλη των Lee/Kirby σχολή).Ένας συγγραφέας με τη πείρα του Morrison θα μπορούσε να γράψει μία συγκινητική και συνάμα σοκαριστική ιστορία σε τρία μόλις τεύχη,και ένας σχεδιαστής με το ταλέντο του Quietly να απεικονίσει με το σωστό τρόπο το όραμα του συνεργάτη του.



Τροποποιημένα από τους ανθρώπους για να σκοτώνουν άλλους ανθρώπους,τα τρία κατοικίδια μπορεί να έχουν μεταμορφωθεί σωματικά και εμφανισιακά σε κάτι άλλο,αλλά ποτέ δεν έχασαν τη ψυχή τους,τις αξίες τους και τη πίστη στα ιδανικά τους...




Μία ιστορία με συγκίνηση,βία,προβληματισμό αλλά και καρδιά...Το δύσκολο,αιματηρό,γεμάτο πόνο και θυσία ταξίδι τριών κατοικιδίων για να ξαναβρούν ουσιαστικά το χαμένο τους σπίτι..Απλά διαβάστε το!!

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2020

Bat Man : Three Jokers #1 από Geoff Johns & Jason Fabok

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

"We do what we always do...We try to make a better Joker..." - Joker(one of three?)




Επιτέλους μετά από αρκετή καθυστέρηση(τόσο των δημιουργών όσο και εξ'αιτίας του covid 19)έφτασε στα χέρια μου και η πολυαναμενώμενη νέα κυκλοφορία του Black Label imprint της DC το Βat Man :Τhree Jokers.Του οποίου οι σπόροι της ιδέας του είχαν φυτευτεί ήδη από το 2015 και το Darkseid War event,στο οποίο ο Bat Man(στο τεύχος #42 της Justice League)καθήμενος πάνω στη καρέκλα του Μobius(New Gods)και ρωτώντας για την αποκάλυψη του αληθινού ονόματος του Joker,έπαιρνε την απάντηση ότι υπάρχουν τρεις!!Από τότε με αυτό το cliffhanger να μας έχει "στοιχειώσει" περιμέναμε τον Johns να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις για αυτή του την αποκάλυψη...



..Και ήρθε λοιπόν η ώρα να δωθούν πέντε χρόνια αργότερα μέσα από τις σελίδες του Three Jokers το οποίο θα ολοκληρωθεί στα 3 άλμπουμς,με το πρώτο ήδη να δημιουργεί τη κατάλληλη ατμόσφαιρα και να περιπλέκει ακόμα περισσότερο το μυστήριο κάνοντας εμάς τους αναγνώστες να περιμένουμε σαν τρελοί τη συνέχεια.Μετά την ολοκλήρωση του Doomsday Clock(ένα γράμμα αγάπης του συγγραφέα στο Watchmen) λοιπόν ο Johns πιστός στο λόγο του,εδώ γράφει ακόμα ένα για το Killing Joke του Alan Moore,ή τις golden age ιστορίες του Jerry Robinson,δημιουργώντας ένα ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου και αγωνίας,που θα συνταράξει συνθέμελα ολόκληρη την νυχτεριδοοικογένεια!



Στο πρώτο τεύχος βλέπουμε τους Bat Man,Bat Girl(Barbara Gordon) και Red Hood(Jason Todd)τρεις ανθρώπους που έχουν υποφέρει στα χέρια του πρίγκηπα του εγκλήματος(ειδικά οι δύο τελευταίοι με τις πληγές στη ψυχή και το σώμα τους να είναι ακόμα ορατές))άθελα τους να συνεργάζονται μετά από μια αινιγματική σειρά συμβάντων όπου ο Τζόκερ φαίνεται να βρίσκεται και να ενεργεί σε τρεις ξεχωριστές τοποθεσίες ταυτόχρονα...Τρεις Joker που όπως φαίνεται ο καθένας αντιπροσωπεύει και μία διαφορετική περίοδο της πολύχρονης καριέρας του πρίγκηπα του εγκλήματος: Ο εγκληματίας,ο κωμικός και ο κλόουν.Ποιός είναι ο αληθινός;;Ή μήπως πάντα ήταν τρεις;;Και ποιός ο σκοπός των εγκλημάτων τους και γιατί αυτή ακριβώς τη στιγμή;;Η αναζήτηση των απαντήσεων θα φέρει τους ήρωες μας στα όρια τους και ειδικά τον Jason Tood που κάποτε έπεσε νεκρός από το χέρι ενός από αυτών...




Η μαεστρία της γραφής του Johns,η βαθιά του γνώση για την ιστορία των χαρακτήρων που γράφει και ο σεβασμός του σε αυτούς,και το γεγονός ότι δημιουργεί μία μυστηριώδη ατμόσφαιρα που γεννάει περισσότερα ερωτήματα από όσες απαντήσεις θα έδινε,κάνουν αυτή τη σειρά ακόμα μία σπουδαία προσθήκη τόσο στην εργογραφία του συγγραφέα όσο και στο Black Label imprint της εταιρείας που μόνο σπουδαίες ποιοτικές εκδόσεις έχει παρουσιάσει μέχρι τώρα.


Φυσικά ένα καλό σενάριο χρειάζεται και τον σπουδαίο σχεδιαστή του.Και εδώ για μία ακόμα φορά ο Johns θα συνεργαστεί και πάλι με τον Jason Fabok,που τον θεωρώ τον definitive Bat Man artist για τη δεκαετία του 2010.Φιγούρες που αποπνέουν δύναμη και ζωντάνια,ρεαλιστικές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά,και panels τα οποία αποτελούν φόρο τιμής στην τραγική ιστορία του ανθρώπου νυχτερίδα και των συντρόφων του,στον αγώνα τους ενάντια του παρανοικού κλόουν.Αποτίει και αυτός το δικό του homage σε τραγικές και ιστορικές στιγμές της ιστορίας του σκοτεινού ιππότη,όπως τις σχεδίασαν μεγάλοι δημιουργοί πριν από εκείνον.Η δουλειά του είναι ένα μείγμα από τους Bat Man του Jim Aparo,του Νeal Adams,του Jim Lee με λίγη essance από Bat Man του Tim Burton όλα σε ένα!!Τα  χρώματα του Brad Anderson βοηθάνε στο να ενισχύουν τη σκοτεινή ατμόσφαιρα που εξελίσσεται η ιστορία.




Αν και νομίζω ότι προς το παρών η ιστορία δείχνει να μην ανήκει στο κανονικό continuity της DC.Μολονότι φυσικά γίνεται αναφορά σε ιστορίες που ανήκουν στο main continuity(θάνατος Jason Todd/Death in the family και τραυματισμός Barbara Gordon/Killing joke)το γεγονός ότι στα πρώτα panels βλέπουμε τις ουλές στο σώμα του Bruce Wayne από τις χρόνιες μάχες που έχει δώσει(στο new 52 είχαν σβήσει όλες από την έκθεση του στο Lazarus Pit)το ότι ο Alfred φυσικά είναι ζωντανός,καθώς και στο ότι ο Bat Man έχει κίτρινο έμβλημα στη νυχτερίδα στο στήθος του(κάτι που έχει να σχεδιαστεί από τα mid 90's)με βάζει σε σκέψεις για το αν η ιστορία αποτελεί μέρος του canon continuity.

Φυσικά μη ξεχνάμε ότι και το Killing Joke στο οποίο κάνει πολλές αναφορές,όταν γράφτηκε και εκείνο δεν θεωρούταν μέρος του κανονικού continuity αλλά ενσωματώθηκε αργότερα σε αυτό.Ίσως γίνει έτσι και εδώ,ίσως ο Johns όταν ξεκίνησε να το γράφει δεν είχαμε τις εξελίξεις με το θάνατο του Alfred και τα λοιπά...Το σίγουρο είναι ότι από τις πρώτες του σελίδες βάζει τον αναγνώστη στο tripάκι του,δημιουργεί την αγωνία εκείνη ώστε να περιμένεις με ανυπομονησία το επόμενο τεύχος και τη λύση του μυστηρίου και γενικά τον οδηγεί στο να προσπαθήσει να δώσει τις απαντήσεις,κάνοντας συνειρμούς στο κεφάλι του δίνοντας έτσι την απαραίτητη τροφή για σκέψεις.Ότι δηλαδή ήθελε να πετύχει ο Johns,το πέτυχε ήδη με το παραπάνω.Και είμαστε μόνο στο πρώτο τεύχος!!




Πραγματικά είναι μία ωραία εποχή για να είσαι Bat Man fan...Τόσο με το Three Jokers,το Bat Man-The Αdventures Continue(που αναβιώνει τη κλασική σειρά Bat Man Adventures και ενώνει ξανά τους  Paul Dini, Alan Burnett & Ty Templeton) όσο και με το Joker War στους μηνιαίους τίτλους(ειδικά στο Bat Man αλλά και το Detective comics)έχουμε να διαβάσουμε καλό υλικό από τον σκοτεινό ιππότη.Περιμένω το δεύτερο τεύχος του Three Jokers με την ίδια ανυπομονησία με το πρώτο και είμαι σίγουρος ότι ο Johns δεν θα με(και μας)απογοητεύσει.

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2020

A Hell of an Innocent των Philippe Berthet & Zidrou

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

"You can't erase sins.Not hers,nor anyone else's.You just learn to deal with them,that's all..." - Greg Hopper



To κόμικ Α Ηell of an Innocent(Le Crime qui est le tien)που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Europe Comics είναι μία ιστορία για την εξιλέωση της ψυχής και τα ανομολόγητα πάθη της.



Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του '70 στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας.Ένας άντρας,ο Greg Hopper, που είχε κατηγορηθεί για το φόνο της γυναίκας του Lee,ξαναγυρνάει στο τόπο (;) του εγκλήματος,στη κωμόπολη Dubbo,27 χρόνια μετά,για να ανακαλύψει ότι όσο και αν τρέχουμε μακρυά από το παρελθόν μας αυτό πάντα θα μας καταδιώκει...Oι κάποτε φιλικοί γείτονες και συντοπίτες του,τον βλέπουν πάντα με καχυποψία ακόμα και αν ο αδελφός του "δράστη" ομολόγησε λίγο πριν πεθάνει από καρκίνο ότι εκείνος ήταν που σκότωσε τελικά την Lee...



Eκτός από τη καχυποψία των ανθρώπων της γενέτειρας του,ο Greg αντιμετωπίζει και το χλευασμό,ειδικά από τα αρσενικά της περιοχής,αφού η Lee δεν ήταν αυτό που λέμε υπόδειγμα πιστής συζύγου και είχε κοιμηθεί με πολλούς από εκείνους πριν ή και μετά το γάμο της...Ενώ τόσο η νύφη του Greg(που διατηρεί το τοπικό κατάστημα με καραμέλες που είχε ο άντρας της)όσο και η ανηψιά του πλέον αντιμετωπίζονται και εκείνες εχθρικά ως η οικογένεια του δολοφόνου...Ενώ σκιά του έχουν γίνει τόσο ο σερίφης της πόλης που δε φαίνεται να πιστεύει τελικά στην αθωότητά του,όσο και μία δημοσιογράφος κάποιας τοπικής φυλλάδας που περιμένει το μεγάλο λαυράκι μέσα από αυτή την υπόθεση...Ενώ ο Greg έχει πάντα τη συντροφιά και της αδικοχαμένης Lee....



O Zidrou/Benoît Drousie(La Ribambelle,“L’Elève Ducobu,Le Client ) για μία ακόμα φορά θα ασχοληθεί με αμφιλεγόμενο και δύσκολο θέμα(όπως χαρακτηρίζει τις περισσότερες δουλειές του)και παρουσιάζει ένα ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου,όπου οι κανόνες αντιστρέφονται παρουσιάζοντας ουσιαστικά από την αρχή τον δράστη και στο τέλος της ιστορίας το έγκλημα,αλλά θα κάνει την απόλυτη ανατροπή,καθηλώνοντας τον αναγνώστη μέχρι την τελευταία του σελίδα.Εδώ δε ψάχνουμε το ποιός είναι ο δράστης,αλλά τα αίτια που τον οδήγησαν σε αυτή του την πράξη,καθώς και το πόσο αυτή του η πράξη επηρέασε τον ίδιο και το κοντινό του περιβάλλον.Ο Ζidrou αλλάζει τους κώδικες του θρίλερ προτείνοντας μία ιστορία κλασικού μεν στυλ,αλλά μακρυά από τις τυπικές μορφές του είδους.



Ζωντανοί χαρακτήρες,γρήγοροι διάλογοι σε αργή αφήγηση,και ρεαλιστικά δοσμένη ατμόσφαιρα της εποχής σε συνδυασμό με το συμπαθητικό και όμορφο σχέδιο του Philippe Berthet(ΧΙΙΙ Μystery,Nico,Motorcity)που μπορεί να σχεδιάζει τόσο ρεαλιστικό όσο και καρτουνίστικο/χιουμοριστικό(ειδικά στις παρωδίες του)συνθέτουν ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα που δεν θα αφήσει τον αναγνώστη παραπονεμένο.Ο Βerthet αποδίδει με πειστικότητα το περιβάλλον της Αυστραλιανής επαρχίας,καθώς και της μικρής πόλης που οι χαρακτήρες του κόμικ ζουν.Φαίνεται ότι έχει κάνει τη μελέτη του πριν αρχίσει να αποδίδει στο χαρτί με το πιο ρεαλιστικό τρόπο το σενάριο του Zidrou,κατορθώνοντας σε ένα κόμικ χωρίς γρήγορους ρυθμούς,ή εντυπωσιακές σκηνές δράσης,και με επαναλαμβανόμενα τοπία και μέρη,να συλλάβει το βλέμμα του αναγνώστη και να δώσει πραγματική αξιοπιστία στο περιβάλλον το οποίο αποδίδει.

Μία ιστορία λύτρωσης,όπου όλα δεν είναι όπως φαίνονται να είναι...

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2020

MAESTRO # 1 από Peter David,Dale Keown&Germán Peralta

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Ακολουθούν spoilers για αυτό διαβάστε με δική σας ευθύνη!!

" Everything we did to protect them from the bad guys..But we couldn't protect them from themselves..." - Hulk


Variant Cover από George Perez για το Maestro #1

Γνωρίζω ότι και το προηγούμενο κείμενο μου αφορούσε τον Hulk(έχει φαίνεται την τιμητική του για τον μήνα Αύγουστο)αλλά φυσικά δεν θα μπορούσα να παραλείψω την παρουσίαση του πολυαναμενώμενου Maestro που κατά κάποιο τρόπο ενώνει το δημιουργικό team των Peter David και Dale Keown που μας χάρισε κλασικές στιγμές στον χαρακτήρα(καθώς και το HULK:THE END που ουσιαστικά αποτελεί μέρος πλέον και την συγκεκριμένης ιστορίας.)




Το Maestro θα αποκαλύψει για πρώτη φορά στους αναγνώστες όχι φυσικά το origin του Hulk που οι πάντες γνωρίζουμε,αλλά εκείνο του διαβολικού και διεφθαρμένου μελλοντικού εαυτού του,όπως εκείνος παρουσιάστηκε στο κλασικό πλέον Future Imperfect που είχε δημιουργήσει ο Peter David μαζί με τον George Perez.Mέσα από αυτό το limited series που θα ολοκληρωθεί σε 5 τεύχη θα δούμε τους λόγους που οδήγησαν τον jade giant να ακολουθήσει το μοναχικό δρόμο εκείνο που θα τον μετατρέψει σε έναν απόλυτο και παντοδύναμο δυνάστη με το όνομα Maestro.Στο σχέδιο θα βρούμε τόσο τον Dale Keown(στo opening sequence)όσο και τον Germán Peralta(Agents of SHIELD,Man Thing,Thanos).




To τεύχος ξεκινά με τον Hulk την εποχή που κυριαρχούσε η προσωπικότητα του "Professor Hulk"δηλαδή του Hulk εκείνου που προέρχεται από την ένωση του Banner(του οποίοι διατηρεί τη βασική προσωπικότητα)του γκρίζου Hulk(Joe Fixit-διατηρεί το attitude)και του πράσινου Hulk(του οποίου έχει τη δύναμη).Ο Ηulk φαινομενικά ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του Betty και τα δύο του παιδιά και απολαμβάνει τη ζωή του υπερήρωα,καθώς και την αποδοχή από τους υπόλοιπους Avengers και όλου του κόσμου....Μονάχα που κάποια στιγμή διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.....Και ξυπνάει σε ένα μυστικό υπόγειο εργαστήριο της A.I.M. όπου κρατούνταν για πολλά χρόνια...Για να ανακαλύψει τη φρικτή αλήθεια ότι η ανθρωπότητα όπως τη γνωρίζαμε ουσιαστικά δεν υπάρχει πλέον,και υπεύθυνος για τον αφανισμό της είναι ο ίδιος ο άνθρωπος...Και τότε είναι που θα αρχίσει το μοναχικό του ταξίδι σε ένα δυστοπικό μέλλον που θα τον μεταμορφώσει σε κάποιον άλλο,πέρα του Hulk...





Μπορεί μία κλασική ιστορία σαν το Future Imperfect να έχει ένα prequel;;Μπορεί να προσθέσει κάτι το καινούργιο σε μία ήδη γνωστή και αγαπημένη ιστορία;;Η απάντηση σε αυτά είναι φυσικά ΝΑΙ!!Όταν το γράφει ο Peter David που ακόμα και αν δεν έχει την όρεξη και τις αντοχές που είχε πριν 30 χρόνια,παρ΄όλα αυτά κατορθώνει από τις πρώτες κιόλας σελίδες να κεντρίσει το ενδιαφέρων του αναγνώστη,που όπως άλλωστε και ο Hulk,αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά από την αρχή της ιστορίας...Και φυσικά τους κάνει να νιώσουν το πόνο και το αίσθημα της απώλειας,αλλά και την οργή που νιώθει ο ίδιος ο Hulk,όταν ανακαλύπτει ότι υπεύθυνος για τη καταστροφή του πλανήτη δεν ήταν κάποιο τέρας όπως θεωρούσαν και τον ίδιο,αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος που αποτελεί το μεγαλύτερο εχθρό του εαυτού του...Kαι αυτόν τον εχθρό ούτε όλοι οι υπερήρωες της Γης δεν αρκούν τελικά για να τον νικήσουν,ή έστω να τον σταματήσουν...




Τα σχέδια των Keown και Peralta πραγματικά είναι χάρμα οφθαλμών σε κάθε σελίδα του τεύχους..Ο Dale Keown μας θυμίζει στα opening scenes γιατί-προσωπικά για εμένα-θεωρείται από τους καλύτερους,αν όχι ο καλύτερος και definitive σχεδιαστής του χαρακτήρα,και με τις δυναμικές του φιγούρες φέρνει αυτόν τον αέρα των early 90's στην ιστορία,με ήρωες που σφίζουν από ζωντάνια και δύναμη.Ο Germán Peralta από την άλλη με περισσότερο "σκοτεινό" σχέδιο μας παρουσιάζει με τρομαχτικό ρεαλισμό το δυστοπικό τοπίο στο οποίο καλείται να ζήσει και να επιβιώσει από εδώ και πέρα ο πράσινος γίγαντας.Πραγματικά θαυμάσιος συνδυασμός δύο σπουδαίων σχεδιαστών που δίνουν με το καλύτερο δυνατό τρόπο σάρκα και οστά στο όραμα του David.


Variant cover από Joe Bennett.


Μία παροιμία λέει ότι στους τυφλούς,βασιλεύει ο μονόφθαλμος...Σε έναν κόσμο κατεστραμμένο υλικά και ηθικά,όπου τίποτα σχεδόν δεν έχει επιβιώσει,ακόμα και η δύναμη του Hulk δεν αρκεί για να τον κάνει να σταθεί ξανά όρθιος...Ένας κόσμος χωρίς ηγέτες,χωρίς κάποιο αρχηγό θα χρειαστεί κάτι καινούργιο να τον στήσει ξανά στα πόδια του...Ο ίδιος ο Hulk θα πρέπει να μετατραπεί σε κάτι άλλο...Σε έναν καινούργιο αρχηγό...Σε έναν Maestro...

Περιμένω με αγωνία το επόμενο τεύχος(μπαγάσα David με έκανες πάλι να νιώσω 15 χρονών!!!Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό!!)

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2020

HULK : Return of the Monster από Bruce Jones,John Romita jr. & Tom Palmer

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Return of the Monster (Hulk vol.3 #34-39 Iανουάριος 2002 – Ιούνιος 2002 Συγγραφέας :Bruce Jones.Σχεδιαστής:John Romita jr.)


Το έχω ξαναγράψει και σε παλαιότερα κείμενα μου.O Hulk,το δημιούργημα των Stan Lee&Jack Kirby και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες της Marvel,λειτουργεί καλύτερα όταν πάντοτε ξαναγυρνάει στις horror ρίζες του.Άλλωστε ακόμα και οι ίδιοι δημιουργοί του βασίστηκαν στο μύθο του Doctor Jekyl&Mr.Hyde του R.L.Stevenson καθώς και στις παλιές ταινίες της δεκαετίας του ’30 του Frankenstein με πρωταγωνιστή τον Boris Karloff,για τη δημιουργία του.Ο τρόμος λοιπόν ήταν πάντα αναπόφευκτο στοιχείο του,και χαρακτήριζε περισσότερο τον Hulk,από όσο εκείνο του "παρεξηγημένου" τέρατος που απλά επιθυμεί να μείνει μόνος,αλλά οι άνθρωποι δεν τον αφήνουν ποτέ στην ησυχία του...



Οποιοσδήποτε δημιουργός χρησιμοποιούσε το horror element στον Hulk σίγουρα έγραφε ακόμα καλύτερες ιστορίες για τον χαρακτήρα.H αρχή είχε γίνει χρόνια πριν και από τον Bill Mantlo,και από τον Peter David,αλλά συνήθως επρόκειτο για μεμονωμένα και one shot τεύχη που δε συνέχισαν στο ίδιο κλίμα καθώς οι συγγραφείς τους ασχολήθηκαν στα επόμενα με διαφορετικά story arcs.και ενώ στα τέλη της δεκαετίας του '90 ο Hulk(όπως και όλοι σχεδόν οι ήρωες της Marvel εκείνη την εποχή)ξανάρχιζαν με νέους #1 τίτλους,ένας συγγραφέας βετεράνος στο χώρο του τρόμου,αποφάσιζε να ξαναγυρίσει το πράσινο γολιάθ πίσω στις ρίζες του,αυτή τη φορά όμως για τα καλά!!!



Το εκπληκτικό και αξέχαστο run του Bruce Jones(Twisted Tales,Flinch,Creepy)στον Hulk ξαναγύρισε το χαρακτήρα στις horror ρίζες του(κάτι που επαναλαμβάνει με τρομερή επιτυχία ο Al Ewing αυτή τη στιγμή στο τίτλο Ιmmortal Hulk)όπως ακριβώς οι πρώτες εκείνες ιστορίες των Lee-Kirby.Αλλά προσαρμοσμένες στη δεκαετία των '00s και το σημαντικότερο λίγο πριν το τέλος του κώδικα δεοντολογίας των κόμικ,που φυσικά εκείνη την εποχή ουσιαστικά δεν υπήρχε πλέον.Φυσικά δεν είναι μόνο αυτά τα 6 τεύχη τα καλύτερα ολόκληρου του run που αριθμεί 42 ολόκληρα τεύχη....



..Αλλά εδώ μπαίνουν οι βάσεις για όλη την εξέλιξη της μετέπειτα ιστορίας και κλίματος που θα επικρατεί στο τίτλο στα επόμενα τεύχη.Έντονα επηρεασμένος από τη τηλεοπτική εκδοχή του πράσινου γίγαντα στα τέλη των 70’s(με πρωταγωνιστές τους Bill Bixby&Lou Ferrigno)o Jones μας παρουσιάζει έναν Banner φυγά,για ένα φόνο που ποτέ δεν έκανε,να τριγυρίζει από πόλη σε πόλη,κυνηγημένος από το στρατό και φονιάδες που επιθυμούν το κεφάλι του,μόνος εναντίων όλων(εκτός από έναν μυστηριώδη σύμμαχο που επικοινωνεί μαζί του διαδικτυακά)προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα άκρος εχθρικό περιβάλλον,και αυτό τον κάνει να βυθίζεται περισσότερο στην απομόνωση και τη μοναξιά του..Έχει αποδεχτεί την ύπαρξη του τέρατος,δε προσπαθεί να βρει τρόπους να το εξοντώσει,αλλά διερευνά τους καλύτερους τρόπους για να κρατήσει το θηρίο υπό έλεγχο μέσω τεχνικών όπως ο διαλογισμός και η αυτο-ύπνωση...



Όπως χρόνια αργότερα ο Grek Pak στο Planet Hulk(που σαν ιστορία δεν έχει καμία σχέση με εκείνη του Jones αφού κινείτε σε περισσότερο sci-fi μονοπάτια)έτσι και ο Jones θα ενδιαφερθεί περισσότερο για έναν χαρακτήρα περισσότερο(ο Pak για τον Hulk)και αυτός είναι ο Banner,ο οποίος είχε μέχρι τότε παραμεληθεί και για τον οποίο ο συγγραφέας ενδιαφέρεται να εξερευνήσει τον χαρακτήρα του μέσα από τους ανθρώπους με τους οποίους αλληλεπιδρά...Και όχι τόσο για την εσωτερική πάλη μέσα του,και τα φυλακισμένα του συναισθήματα όπως είχε κάνει ο Jenkins μερικά τεύχη πριν.



Περίφημη δουλειά στα σχέδια και από τον John Romita jr. που αποδίδει με πειστικότητα όλη την μοχαχικότητα και τον πόνο που νιώθει τόσο ο Banner,όσο και το τέρας,και μας δίνει εκπληκτικότατες στιγμές δράσης(θυμηθείτε το τεύχος εκείνο-νομίζω το #37 αν θυμάμαι καλά - στο οποίο ο Hulk δε φαίνεται καθόλου αλλά βλέπουμε κανονικά τη δράση να εκτυλίσσεται με καταστροφές και ιπτάμενα αυτοκίνητα)παραδίδοντας μία από τις καλύτερες σχεδιαστικά δουλειές του.Όσο περιεργο και αν ακουστεί ο Romita jr. λειτουργεί καλύτερα όχι μόνο στις υπερηρωικές ιστορίες δράσης(όχι ότι δεν μας δίνει εντυπωσιακές σκηνές από εκείνην),αλλά και στις ιστορίες εκείνες που προσανατολίζονται περισσότερο στους χαρακτήρες και εκεί είναι που δίνει περισσότερη έμφαση στο πως να σχεδιάζει με ρεαλισμό και αληθοφάνεια τις εκφράσεις στα πρόσωπα τους(κάτι που θα έκανε και αργότερα στο Kick-Ass)και φυσικά εδώ το πετυχαίνει και με το παραπάνω.



Έχει φυσικά δίπλα του και έναν βετεράνο στο μελάνωμα,τον Tom Palmer,που ξέρει να αναδεικνύει με το καλύτερο πάντα τρόπο τα σχέδια των δημιουργών.Kαι τέλος ας μη ξεχνάμε τα υπέροχα εκείνα covers του Kaare Andrews που θυμίζουν(αλλά και αποτίουν φόρο τιμής)σε poster κινηματογραφικών ταινιών και αποτελούν και μόνα τους,ξεχωριστά έργα τέχνης.Φυσικά ακολούθησαν και άλλοι μεγάλοι σχεδιαστές σε ολόκληρο το run του Bruce Jones όπως οι Lee Weeks και Mike Deodato jr.(στο δεύτερο πέρασμα του από τον τίτλο που μας έδωσε μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες σχεδιαστικά στιγμές του πράσινου γίγαντα).



Αριστουργηματικό run αυτό του Jones δεν εκτιμήθηκε ίσως όπως θα έπρεπε,με αποτέλεσμα να θεωρείται πλέον και εκτός κανονικού continuity(πράγμα που δεν με χαλάει προσωπικά καθόλου γιατί όλο το run θυμίζει τη Marvelική εκδοχή Vertigo τίτλου ή έστω θα μπορούσε να είχε κυκλοφορήσει στο πιο ενήλικο MAX imprint της εταιρείας.)αλλά φυσικά μας παρέδωσε ένα από τις πιο κλασικές και τρομακτικές στιγμές του χαρακτήρα,αποτελώντας έτσι το πρόδρομο για το run του Ewing στον Immortal Hulk που αυτή τη στιγμή θεωρείται όχι μόνο ο καλύτερος τίτλος της Marvel,αλλά και ίσως και ένα από τα σημαντικότερα run στην ιστορία του χαρακτήρα.Ο Bruce Jones με το εκπληκτικό του αυτό run ήταν που έδωσε τη σκυτάλη.Απλά φανταστείτε τη Marvelική εκδοχή του Alan Moore στον Swamp Thing,εδώ αυτό γίνεται από τον Bruce Jones στον Hulk.

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2020

Neon Genesis Evangelion manga από Yoshiyuki Sadamoto

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

"My father never needed me..But now he's built a robot that needs me...? " - Shinji Ikari

Ένα από τα κλασικότερα anime της δεκαετίας του '90 αλλά και ίσως και όλων των εποχών ήταν ο Neon Genesis Evangelion του σκηνοθέτη και animator Ηideaki Anno(Cutie Honey,Kare Kano,Gunbuster)που σηματοδότησε τη μεγάλη επιστροφή του είδους mecha(δηλ.anime με μεγάλα ρομπότ)αλλά και του ίδιου του δημιουργού μετά από χρόνια ψυχολογικών προβλημάτων και απομόνωσης.Με αυτή τη σειρά ο δημιουργός μοιάζει να θέλει να ξορκίσει τους δικούς του προσωπικούς δαίμονες...



Σε αυτό το ψυχολογικό,υπαρξιακό και μελοντολογικό δράμα επιστημονικής φαντασίας,εκτυλίσσεται η ιστορία του δεκατετράχρονου Shinji Ikari και των συντρόφων του,που θυσιάζοντας τη εφηβική τους ηλικία χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα και πολεμιστές για να προστατέψουν τη Γη από τους επικίνδυνους "Αγγέλους" μιας αινιγματικής και υπερκόσμιας απειλής.Δεκαπέντε χρόνια πριν την υπόθεση της ιστορίας το 2000,η επαφή ενός άκρως απόρρητου πρoγράμματος στην Ανταρκτική και του πρώτου εξωγήινου ''Αγγέλου" προκάλεσαν τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας...Τώρα που φαινομενικά οι "Άγγελοι" επιστρέφουν ο Shinji καλείται από τον πατέρα του τον οποίο είχε να δει πάνω από 10 χρόνια,να γίνει πιλότος/χειριστής των υπερανεπτυγμένων βιο-ρομπότ EVA.O Shinji δέχεται μόνο και μόνο για να κερδίσει και πάλι την αγάπη και αποδοχή του πατέρα του Gendo,ο οποίος εργάζεται για τη διεθνή οργάνωση NERV που βρίσκεται πίσω από το αμυντικό αυτό πρόγραμμα,και φαίνεται να κρύβει πολλά μυστικά...




To anime γνώρισε τεράστια επιτυχία,δημιούργησε ολόκληρη σχολή,αναγέννησε τη βιομηχανία του anime,έβγαλε εκατοντάδες προιόντα franchise(films,soundtracks,figurines,light novels κ.α.) που έχουν επιτύχει ρεκόρ πωλήσεων σε ιαπωνικές και δυτικές αγορές,έλαβε κριτική αναγνώριση, αλλά και συγκέντρωσε αντιπαραθέσεις για τις βίαιες σκηνές αλλά και για τα τελευταία δύο επεισόδια της που υπαινίσσονταν τη χρήση παραισθησιογόνων από τους μικρούς πρωταγωνιστές της..Ο Αnno υποχρεώθηκε να γράψει ένα εναλλακτικό και λιγότερο σκοτεινό τέλος της σειράς στο Death & Rebirth ταινία-αποσπάσματα του anime το 1997.



Η μεταφορά του anime σε manga ανατέθηκε στον έμπειρο mangaka Yoshiyuki Sadamoto(R20,Fushigi no Umi no Nadia,18R no Taka),o οποίος είχε δουλέψει στο σχεδιασμό της σειράς και των χαρακτήρων στην anime εκδοχή τους(με τον Hideaki Anno ως επόπτη),και ήταν φυσικά εκ των ιδρυτικών στελεχών της εταιρείας Gainax που δημιούργησε τη σειρά.
Το manga που εκδόθηκε από τη Kadokawa Shoten,ξεκίνησε την έκδοση του στο εβδομαδιαίο περιοδικό Monthly Shōnen Ace της εταιρείας,και ολοκληρώθηκε σε 14 volumes από τον Δεκέμβριο του 1994 μέχρι και το Νοέμβριο του 2014.Κυκλοφόρησε πριν από την τηλεοπτική σειρά(μολονότι το anime προηγήθηκε σαν ιδέα και σύλληψη) και προοριζόταν αρχικά ως συνοδευτική προσαρμογή σε αυτήν της τηλεοπτικής σειράς.Γι'αυτό το λόγο το manga είναι πιστό στην ιστορία του anime,χωρίς ιδιαίτερες διαφορές..

Εκεί που ο Sadamoto αλλάζει λίγο τα πράγματα-πάντα όμως με διακριτικό τρόπο-είναι στην ανάπτυξη των χαρακτήρων της σειράς.O Shinji και εδώ προσπαθεί να κερδίσει την αποδοχή του πατέρα του,αλλά σε αντίθεση με το anime στο οποίο ήταν περισσότερο εσωστρεφής,στο manga εκφράζει τα συναισθήματα του περισσότερο και έχει αναπτύσσει για τις συντρόφους του στον αγώνα,την Rei και την Asuka.H Rei Ayanami η αινιγματική αυτή μορφή,πρώτο παιδί και πιλότος της μονάδας Evangelion,είναι πάλι πιο ομιλητική και πιο συνδεδεμένη με τους ανθρώπους γύρω της,από ότι στο anime.Στο manga ο Sadamoto δείχνει τις σκέψεις και τα συναισθήματά της και εμμέσως αποκαλύπτει ότι είναι ερωτευμένη με τον Shinji.

Asuka Langley Soryu
Η τρίτη πιλότος της παρέας η Γερμανο-Ιαπωνέζα Asuka Langley Soryu,στο manga καταφέρνει να διατηρήσει τον επιθετικό και φλογερό χαρακτήρα της,αλλά δεν είναι τόσο επιθετική στον Shinji όπως στη σειρά,ενώ και εδώ ο Sadamoto αφήνει υπόνοιες ότι και εκείνη έλκεται από εκείνον...Ο Sadamoto είχε τη δυνατότητα να ασχοληθεί λίγο περισσότερο με τους χαρακτήρες των ηρώων του μέσο της manga εκδοχής τους,χωρίς φυσικά αυτό να στερεί τίποτα από τη δράση ή να κωλυσιεργεί τη ροή της ιστορίας.


Λόγο ενασχόλησης και με άλλα project και δουλειές,ο Sadamoto άργησε να ολοκληρώσει τη μεταφορά σε manga του Neon Genesis Evangelion,και ενώ αρχικά έβγαζε ένα Tankobon κάθε χρόνο,όσο πλησιάζαμε προς την ολοκλήρωση της σειράς ο χρόνος αναμονής μεγάλωσε ακόμα περισσότερο(παραπάνω από 2 χρόνια ανάμεσα στον 9ο με 10ο τόμο)με αποτέλεσμα οι 14 τόμοι της σειράς να ολοκληρωθούν μέσα σε 18 χρόνια...Το ​​manga έχει πουλήσει πάνω από 23 εκατομμύρια αντίτυπα σε 15 χώρες.Aν και όπως ανέφερα στην αρχή το manga δημιουργήθηκε σαν συνοδευτική σειρά του anime,o Sadamoto έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι το manga είναι το δικό του ατομικό έργο και δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιείται ως αναφορά για οτιδήποτε στο anime.Και όντως αν ο αναγνώστης το δει σαν μία ξεχωριστή οντότητα,το manga μπορεί να κερδίσει μία περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη του.



Η υψηλή σχεδιαστική ποιότητα σε συνδυασμό με τα δυναμικότητα των χαρακτήρων του,τη ξέφρενη δράση που χαρακτηρίζει τις εντυπωσιακές σκηνές μάχης,η ανάπτυξη των χαρακτήρων,και τα χρώματα που ενίοτε χρησιμοποιεί(στην αρχή κεφαλαίων και στο σχεδιασμό των εξώφυλλων)καθιστούν τον Sadamoto ως έναν καλλιτέχνη μεγάλης κλάσης που έχει δημιουργήσει ολόκληρη σχολή,και φανατικούς θαυμαστές που αγοράζουν art prints και βιβλία/άλμπουμ με συλλογές από την τέχνη του.



Από το Νοέμβριο του 2003 κυκλοφορεί και μία εναλλακτική εκδοχή του NGE σε manga το Neon Genesis Evangelion-Angelic Days του Fumino Hayashi,που απευθύνεται σαφώς σε μικρότερες ηλικίες,απουσιάζουν πλήρως οι αναφορές σε βία,σεξ,ενώ οι υπαρξιακοί προβληματισμοί και οι θρησκευτικές αναφορές έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα,εστιάζοντας περισσότερο στις σχέσεις των παιδιών μεταξύ τους.Και οι δύο εκδοχές του manga(Sadamoto&Hayashi)κυκλοφορούν στα αγγλικά από τη VIZ media.

Αν αγαπήσατε το anime αλλά είστε λάτρεις και των manga,μία ματιά στο NGE του Υoshiyuki Sadamoto δε θα σας κάνει τα χάσετε το χρόνο σας.Αντίθετα δείτε το σαν αποτίμηση ενός μεγάλου και επικού έργου.

Το άρθρο αφιερώνεται στη Μαρία-Ελένη Βλαστού(Love Usagi)που κάποτε με έβαλε και εμένα στο κόσμο του Evangelion,όσο δυστοπικός και απαισιόδοξος και αν ήταν...

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2020

Μερικές Προτάσεις για καλό διάβασμα σε BD - Μέρος 2ο

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Σας το είχα υποσχεθεί τη προηγούμενη φορά ότι θα επανέλθω με μερικές προτάσεις για διαμαντάκια  Γαλλοβελγικής σχολής που αξίζει να ρίξετε μία ματιά.Και μπορεί η καραντίνα να πέρασε(και να μην ξανάρθει)αλλά η όρεξη μας να διαβάζουμε κόμικς ποτέ!!Ας δούμε μερικά BD που αξίζει να ρίξετε μία ματιά.




1.The Shadows of Salamanca(Christophe Bec/συγγραφέας - Stefano Raffaele/σχεδιαστής,Humanoids): Ένα νεαρό ζευγάρι ο David και η Sarah,προσπαθούν να κάνουν μία νέα αρχή στη ζωή τους μετακομίζοντας από τη Νέα Υόρκη στη Σαλαμάνκα,μία κωμόπολη στα δάση της Πενσυλβανίας.Η Sarah αντιμετωπίζει τους δικούς της δαίμονες,έχοντας πέσει θύμα απαγωγής και βιασμού όταν ήταν 6 χρονών,από την αρχή θα νιώσει ότι οι κάτοικοι του νέου προορισμού της κρύβουν κάποιο καλά θαμμένο μυστικό...Μα η εχθρική συμπεριφορά τους,μα η έλλειψη παιδιών σε ολόκληρη την πόλη,μα και το γεγονός ότι ανακαλύπτει ένα περίεργο άνοιγμα στο υπόγειο του νέου της σπιτιού,θα κάνουν τη Sarah να ξεπεράσει τις αναστολές και τους φόβους της,αναλαμβάνοντας να ερευνήσει την υπόθεση για χάρη της αλήθειας,αλλά με φρικιαστικά αποτελέσματα για όλους...Η αλήθεια θα την οδηγήσει σε μέρη όπου ο ανθρώπινος και ο υπερφυσικός τρόμος προκύπτουν χωρίς προειδοποίηση, γρήγορα και βίαια...Ένα μείγμα ψυχολογικού και gore τρόμου που είχα καιρό να διαβάσω σε BD,με έντονα Λαβκραφτικά στοιχεία(ο τρόμος που υποβόσκει σε ένα ξένο και εχθρικό περιβάλλον) και με το πιο φρικιαστικό τέλος που θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε.Από τον μαίτρ του υπερφυσικού Christophe Bec(Cathargo,The Fulgur,Pandemonium)μία φρικιαστική ιστορία που θα σας στοιχειώσει για πολύ καιρό αφότου τη διαβάσετε,όμορφα και ρεαλιστικά εικονογραφημένη από τον Stefano Raffaele(Sanctum Genesis,Marvel Zombie,Pandemonium,The Loving Dead)κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Humanoids.




2.Lady S. (Jean Van Hamme/συγγραφέας - Phillipe Aymond/σχεδιαστής,Dupuis/Cinebooks): Η Lady S.(Susan) είναι πράκτορας που εργάζεται για τη μυστική μη κυβερνητική οργάνωση του Κέντρου για την Αντιτρομοκρατική Έρευνα και Συλλογή Πληροφοριών (CATRIG). Είναι επίσης η βοηθός του υιοθετημένου πατέρα της που είναι διπλωμάτης των ΗΠΑ. Παλαιότερα ήταν πρόσφυγας και κλέφτης. Το CATRIG είναι ένας οργανισμός και κανείς δεν έχει ιδέα σχετικά με αυτό. Διευθύνεται από μια ομάδα συνταξιούχων αξιωματικών πληροφοριών της ΕΕ. Υιοθετημένη κόρη και κύριος συνεργάτης του James Fitzroy, πρεσβευτή περιπλάνησης, ειδικός ανταποκριτής της αμερικανικής υπουργού Εξωτερικών στην Ευρώπη, η Susan είναι μια έξυπνη, πολύγλωσση νεαρή γυναίκα, σε πλήρη άνθιση και απόλυτα χαρούμενη στα μάτια ενός προσεκτικού πατέρα...Το παρελθόν της όμως φαίνεται ότι ακόμα τη καταδιώκει και παγιδευμένη από αυτό η Susan θα πρέπει να διαδραματίσει τον πιο επικίνδυνο ρόλο της σε μια ζωή που είναι ήδη πλούσια με περιπέτεια: Lady S, κατάσκοπος υψηλού επιπέδου σε διπλωματικό περιβάλλον.Ακόμα ένα διαμαντάκι της ΓαλλοΒελγικής σχολής από την εκπληκτική πένα του πολυγραφότατου Jean Van Hamme(Thorgal,XIII,Largo Winch)στο στυλ των κατασκοπικών περιπετειών που τον έχουμε συνηθήσει.Έντονη περιπέτεια,συνεχείς ανατροπές,και καταιγιστική δράση που δεν θα αφήσουν κανέναν αναγνώστη ανικανοποίητο.Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Dupuis και στην αγγλική γλώσσα από τη Cinebooks που μας χαρίζει τη μία ποιοτική έκδοση μετά την άλλη.




3.Jack Wolfgang(Stephen Desberg/συγγραφέας - Henri Reculé/σχεδιαστής,Europe Comics): Και συνεχίζουμε στο ίδιο κατασκοπικό κλίμα.O Jack Wolfgang ζει μία διπλή ζωή: Σαν κριτικός φαγητού και εστιατορίων μπορεί να ταξιδεύει σε όλο το κόσμο.Αυτό όμως είναι ένα κάλυμμα για το πραγματικό του "επάγγελμα".Γιατί παράλληλα με τις κριτικές φαγητού ο Jack  είναι και πράκτορας της CIA που αναλαμβάνει και διάφορες άκρως επικίνδυνες αποστολές.Σε  έναν κόσμο όπου άνθρωποι και ζώα(ζωόμορφοι χαρακτήρες)συνυπάρχουν όσο γίνεται αρμονικά...Η μεγάλη του Blacksad σχολή μονάχα που εδώ απουσιάζει το στοιχείο του hard boiled noir που κυριαρχούσε στο κόμικ των Canales&Guanirdo,αν και δεν λείπουν και οι κοινωνικοπολιτικές αναφορές που χαρακτήριζαν και εκείνο(εδώ φυσικά έχουμε και το τρόπο με τον οποίο κάποιοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ρατσιστικά τα ζώα που ζουν ανάμεσά τους).Στο Jack Wolfgang,γραμμένο εξαιρετικά από τον Stephen Desberg(IR$,Desert Star,Sherman)έχουμε να κάνουμε περισσότερο με κατασκοπική περιπέτεια/θρίλερ στο στυλ ταινιών του James Bond,με έντονο το στοιχείο της περιπέτειας,της δράσης,του χιούμορ αλλά και του ρομαντισμού.Όσοι περιμένετε να διαβάσετε άλλο ένα Blacksad ίσως απογοητευτείτε αλλά σίγουρα όχι όσοι θέλετε να διαβάσετε μία καλοσχεδιασμένη και καλογραμμένη κατασκοπική περιπέτεια.




4. Spirou Hope Against All Odds(Emile Bravo/συγγραφέας&σχεδιαστής,Dupuis/Europe Comics): Ο Spirou δεν είναι τυχαία ο πιο εικονικός χαρακτήρας ολόκληρης της ΓαλλοΒελγικής σχολής και συνεχίζει 80 χρόνια μετά τη πρώτη του εμφάνιση να εμπνέει τους μεγαλύτερους δημιουργούς,και να μας παρουσιάζουν αριστουργηματικές ιστορίες με πρωταγωνιστή το μικρό κοκκινομάλλη γκρούμ.Εδώ ο Emile Bravo(που φέτος δυστυχώς δεν τον είδαμε στο φετινό Comicdom που ανεβλήθει)στο πρώτο τόμο της σειράς(από τους 4 που θα βγουν συνολικά),τοποθετεί τον Spirou στα πρώτα χρόνια μετά τη δημιουργία του,στις αρχές δεκαετίας του '40 και την Ευρώπη για άλλη μία φορά να βρίσκεται στα σκοτεινά συμπλέγματα του πολέμου...Αυτή τη φορά όμως ο εχθρός είναι φαινομενικά παντοδύναμος,αλλά και ιδιαίτερα επικίνδυνος..Και ο Spirou θα ζήσει τη φρικτή πραγματικότητα στο πετσί του,τη πείνα,τις καταστροφές,την αβεβαιότητα του αύριο.Θα δοκιμαστούν οι αντοχές του στο έπακρο,όταν ο φίλος του ο Fantasio θα καταταγεί στο βελγικό στρατό,όταν η κοπέλα του η Γερμανοεβραία Cassandra παραμένει αποκλεισμένη(ή και φυλακισμένη ΚΑΙ για τις κομουνιστικές πεποιθήσεις της)στη Γερμανία,αλλά και στο κυνηγητό που θα υποστεί ένας γνωστός του ζωγράφος ο Felix που είναι και αυτός Εβραίος....Και ο Spirou θα ξεκινήσει ένα οδοιπορικό σε όλο το Βέλγιο που έχει υποστεί πόλεμο, ανακαλύπτοντας τον κόσμο καθώς καταρρέει γύρω του....Πιστός στο κλίμα της εποχής και στα ιστορικά γεγονότα,και με σχέδιο που θυμίζει έντονα εκείνο του Jije τα ίδια εκείνα χρόνια που σχεδίαζε τις περιπέτειες του Spirou,o Emile Bravo μας δίνει μία ιστορία βαθιά ανθρώπινη,ευαίσθητη αλλά συνάμα σκληρή και απότομη,με κεντρικό μήνυμα στη πίστη και τη δύναμη του ανθρώπου,και την επιβίωση του σε οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση μονάχα όταν ο ίδιος μένει πιστός στις αξίες και τα ιδανικά του.Μία από τις ωραιότερες ιστορίες με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο μου Spirou που έχω ποτέ διαβάσει και περιμένω με ανυπομονησία το δεύτερο τόμο της σειράς καθώς και τους υπόλοιπους δύο που θα την ολοκληρώσουν.Μία ανάγνωση-εμπειρία που δε θα πρέπει να χάσετε.




5.ΚΟΜΑ (Pierre Wazem/συγγραφέας - Frederick Peters/σχεδιαστής,Humanoids): Το πολύχρωμο,ελεγειακό και ποιητικό ταξίδι ενός μικρού κοριτσιού που ανακαλύπτει έναν παράλληλο κόσμο στην καρδιά της βιομηχανικής μητρόπολης που ζει. Η Addidas είναι μια γλυκιά αλλά και περίεργη νεαρή κοπέλα που περνά τον περισσότερο χρόνο της βοηθώντας τον χήρο του πατέρα της στη δουλειά του ως καπνοδόχος... Όταν η Addidas προχωρά πολύ μακριά σε μια καμινάδα, συναντά έναν παράξενο καινούργιο φίλο και στη διαδικασία αποσταθεροποιεί ένα παλιό σύστημα,που έχει μετατρέψει τους ανθρώπους γύρω της σε μηχανές σκληρής εργασίας...Μη σας μπερδέψει το ελαφρώς καρτουνίστικο σχέδιο του Frederick Peters(Pachyderme,Lupus,Aama)και νομίζεται ότι πρόκειται για παιδικό κόμικ γιατί πραγματικά η ιστορία της Adidas και ο κόσμος της είναι πολύ περισσότερα από ένα all ages κόμικ...Ο Pierre Wazem στήνει ένα σκληρό αλλά συνάμα σουρεαλιστικό σύμπαν όπου το φανταστικό στοιχείο έρχεται να συνδυαστεί αρμονικά με το ρεαλιστικό,η συγκίνηση με το χιούμορ,η παιδικότητα με την ενηλικίωση...Στοιχεία τόσο αντίθετα μεταξύ τους αλλά το ένα συμπληρώνει το άλλο σε μία οπτική και αναγνωστική εμπειρία που θα συνεπάρει τον αναγνώστη και θα τον ταξιδέψει σε άλλους κόσμους,περισσότερο σουρεαλιστικούς αλλά συνάμα το ίδιο μελαγχολικούς όπως το δικό μας,αλλά σίγουρα θα το βοηθήσει να ανακαλύψει πράγματα που ποτέ δεν ήξερε ότι κρύβει μέσα του.Όπως ακριβώς και η μικρή Addidas.Το κόμικ κυκλοφόρησε από τη Humanoids σε 6 τομάκια.Τhanks Kabuki(Λένα Τζιογκίδου/Comic Street)για τη πρόταση!!

Καλοκαίρι πάντα με τα αγαπημένα μας κόμικς!!

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020

BatMan:The Smile Killer από Jeff Lemire & Andrea Sorrentino

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

"I Know the truth..I can never waver from my mission..." - Bruce Wayne

Επιτέλους έφτασε στα χέρια μου(με λίγη καθυστέρηση λόγο των γνωστών προβλημάτων με τον Covid 19)και το τεύχος-επίλογος στο εκπληκτικό Joker:The Killer Smile του εκπληκτικού διδύμου Lemire-Sorrentino,που αποτελούν εγγύηση για να διαβάσεις ένα πραγματικά καλό κόμικ στις μέρες μας.Τίτλος του Bat Man:The Smile Killer,και πραγματικά εκεί που ακόμα προσπαθείς να συνέλθεις από το Killer Smile,οι δημιουργοί κρατούν και ένα τελευταίο χαρτί που πετάνε στο τραπέζι και εκπλήσσουν όλους...Γιατί για ποια καλή ιστορία του Joker θα μιλάγαμε αν αυτή δεν σε εκπλήσσει εκτός από το να σε τρομάξει μόνο...Kαι φαίνεται ότι τόσο ο Joker,όσο και οι δύο δημιουργοί δεν είχαν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη...



Η ιστορία μας αρχίζει με τον νεαρό Bruce Wayne,που όπως όλα τα μικρά παιδάκια της ηλικίας του,βλέπει στην τηλεόραση το αγαπημένο του πρόγραμμα...Στο οποίο παρουσιαστής είναι ο mr.Smiles(o πρωταγωνιστής του παραμυθιού που διάβαζε ο γιος του Ben Arnell,του ανθρώπου που είχε αναλάβει να...γιατρέψει τον Joker από την παράνοια του...)ο οποίος φαίνεται να παρακολουθεί τον Bruce όπως και αυτός εκείνον...Και να του λέει περίεργα πράγματα...Ότι όλα θα πάνε καλά,η μοναξιά και η στεναχώρια του μικρού θα περάσουν,αρκεί το παιδί να ακούει τι έχει να του πει...


Variant cover από Kaare Andrews


Χρόνια αργότερα ο Bat Man θα απαντήσει σε ένα κάλεσμα του Gordon,για να έρθει αντιμέτωπος για άλλη μία φορά με τον Joker.Kαι ενώ τον καταδιώκει σε μία εγκαταλειμμένη αποθήκη,ο Bat Man θα βρει μία χάρτινη μάσκα/ζωγραφιά που είχε δημιουργήσει ο ίδιος σαν παιδί για τον Mr.Smiles...Kαι εκεί είναι που θα αρχίσει ο πραγματικός εφιάλτης για τον άνθρωπο νυχτερίδα,αφού όπως ακριβώς και ο Dr.Arnell πριν από εκείνον,έτσι και αυτός πλέον δεν μπορεί να ξέρει τι είναι η πραγματικότητα και τι όχι...Υπήρξε ποτέ ο Bat Man;;Έιναι ο Gordon αστυνομικός επιθεωρητής ή ο ψυχολόγος που έχει από παιδί;;Και γιατί ο Dr.Arnell είναι ακριβώς δίπλα του σε ένα κελί όπως και ο ίδιος;;



Με αριστουργηματικό τρόπο ο Lemire παίζει με τη ψυχολογία τόσο του χαρακτήρα,όσο και των αναγνωστών,και μας οδηγεί σε ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό μέσα στη παράνοια,τη ψύχωση,και τη τρέλα που φωλιάζει καλά κρυμμένη μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.Έχουμε να κάνουμε με πρώτης τάξεως ψυχολογικό τρόμο,που σε διακατέχει από τη πρώτη στιγμή.Γνωρίζεις ότι κάτι δεν πάει καλά από την έναρξη της ιστορίας,αλλά και πάλι δε μπορείς να διανοηθείς ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως φαίνονται..Δεν έχουμε να κάνουμε με μία ακόμα ιστορία Bat Man εναντίων Joker..Που θα πέσει κυνηγητό άντε και μερικές σφαλιάρες και το καλό θα θριαμβεύσει για μία ακόμα φορά έναντι του κακού...Εδώ ο εχθρός είναι ο ίδιος ο εαυτός του Bruce...Που προσπαθεί να καταλάβει τι τελικά είναι αληθινό και τι όχι...Έιναι κανείς με το μέρος του ή όλοι θέλουν το κακό του...Αυτό που ζει πλέον το αντιλαμβάνεται μόνο ο ίδιος;;Και αν ναι πώς μπορεί να βγει από αυτή την κατάσταση;;



Ο Lemire μαζί με τον ήρωα του βάζει τους σπόρους της αμφισβήτησης και στους ίδιους τους αναγνώστες οδηγώντας τους σε μία πορεία με το τρενάκι του τρόμου όχι σε σπηλιά με τέρατα και σκελετούς,αλλά σε μία συναισθηματική κατάσταση στην οποία τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και εφιάλτη μοιάζουν να μην είναι πλέον ορατά...Ποια περίοδος του Bruce Wayne είναι η αληθινή;;Η παιδική του;Η ηρωική του;Ή εκείνη που τον θέλει έγκλειστο στο Arkham;Ποτέ δεν είναι απολύτως σαφές από τον συγγραφέα για το ποια από αυτές τις διαφορετικές πραγματικότητες είναι πραγματικά αληθινή...Στα παιδικά χρόνια του Bruce το χέρι που κινεί τη μαριονέτα στο παιδικό πρόγραμμα που βλέπει ο Bruce μοιάζει με αυτό του Joker...Πώς μπορεί να είναι αυτό δυνατόν αφού τότε δεν υπήρχε καν ο Bat Man,άρα ούτε και ο πρίγκηπας του εγκλήματος...Και αν οι γονείς του Bat Man δεν πεθάναν με το τρόπο που γνωρίζουμε,τότε πώς μπορεί να υπάρχει έπειτα και ο Bat Man;;Μαθήματα ψυχολογικού θρίλερ από το μάστορα του είδους Jeff Lemire,ο οποίος καταφέρνει να προκαλεί ρίγη και τρόμο στους αναγνώστες που υποβόσκει  καθ'όλη τη διάρκεια της ιστορίας...Και αυτό δείχνει τη συγγραφική του δεινότητα στο ότι ακριβώς δεν καταφεύγει στην εύκολη λύση της βίας,του αίματος και του gore για να σοκάρει ή να τρομάξει τον αναγνώστη...



Σχεδιαστικά για άλλη μία φορά ο Sorrentino παραδίδει μία δουλειά πρώτης σχεδιαστικής ποιότητος,μένοντας σταθερός στο πειραματικό αλλά και ρεαλιστικό του στυλ,και κάνοντας το γνωστό παιχνίδι με τα panels(όπως άλλωστε και στο αριστουργηματικό Gideon Falls) που θα κάνει τα μάτια των αναγνωστών να ασχοληθούν μαζί τους για πολύ περισσότερο από λίγα δευτερόλεπτα.Εκμεταλεύεται στο έπακρο τις δυνατότητες που του δίνει το μέσο για να αποδώσει με το πιο αριστουργηματικό σχεδιαστικά τρόπο τα κείμενα του συνεργάτη του.Η Jordie Bellaire για ακόμα μία φορά μας ενθουσιάζει με την εναλλαγή στη χρωματική της παλέτα από τα φωτεινά(παιδική ηλικία του Bruce)στα σκοτεινά(Bat Man,Arkham)τονίζοντας έτσι την αντίθεση στις 3 διαφορετικές χρονικές περιόδους στη ζωή του Bruce Wayne.Δε θα μπορούσε ο Lemire να είχε διαλέξει πιο ικανούς συνεργάτες για να διηγηθεί την ιστορία του από τους Sorrentino&Bellaire και ελπίζω να συνεχίσει να δημιουργεί μαζί τους για πολλά χρόνια ακόμα.




Το τέλος της ιστορίας αφήνει τον αναγνώστη να αποφασίσει τι ακριβώς νομίζει ότι μπορεί να συμβαίνει...Ίσως όμως να είναι και η αρχή μίας άλλης ιστορίας που οι δημιουργεί να θελήσουν να μας εξιστορήσουν στο μέλλον..Το Bat Man : The Killer Smile αγκαλιάζει θέματα όπως η ψύχωση,ο υπαρξιακός τρόμος,οι παραισθήσεις,οι παιδικοί εφιάλτες και το διφορούμενο μυστήριο χωρίς όμως να δίνει έτοιμες απαντήσεις στον αναγνώστη,ο οποίος θα αναρωτιέται για καιρό τι ακριβώς μπορεί να συμβαίνει...Ο καλύτερος επίλογος ( ; ) σε ένα πραγματικά αριστουργηματικό έργο που το θεωρώ ήδη κλασικό να σταθεί δίπλα σε άλλες μεγάλες ιστορίες του Joker όπως το Killing Joke και το the Man who Laughs,και που σίγουρα θα δώσει στον αναγνώστη τροφή για σκέψη για μεγάλο διάστημα αφότου ολοκληρώσει την ανάγνωση του.Το Black Label δεν με έχει απογοητεύσει ως τώρα ούτε μία φορά και περιμένω με αγωνία και το Three Jokers(αυτό και αν δεν άργησε!!)για να συνεχίσει τη καλή παράδοση του imprint της DC που αποτελεί άξιο παιδί της πάλαι ποτέ Vertigo.