Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2021

Daytripper των Fábio Moon & Gabriel Bá

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

‘’Μόνο όταν αποδεχθείς ότι μία μέρα θα πεθάνεις μπορείς να αφεθείς…και να κάνεις ότι καλύτερο μπορείς με τη ζωή σου’’

Οι εκδόσεις ΟΞΥ πιστοί για μία ακόμα φορά στο ραντεβού τους με την ποιότητα κυκλοφόρησαν πριν λίγους μήνες το υπέροχο και συνάμα βαθιά ανθρώπινο Daytripper των Βραζιλιάνων δημιουργών Fábio Moon&Gabriel Bá(που τυγχάνει να είναι και δίδυμα αδέρφια)και μας έχουν δώσει σπουδαίες δουλειές σε τίτλους όπως τα the Unbrella Academy Casanova, και B.P.R.D:1947.




Ένα έργο-σταθμός στην καλλιτεχνική πορεία των δύο δημιουργών και μία ακόμα υπέροχη προσθήκη στο ποιοτικό κατάλογο της πάλαι ποτέ Vertigo,που τώρα πλέον κυκλοφορεί το υπέροχο αυτό κόμικ κάτω από το DC Black Label imprint της.




Ο Μπρας Ντε Όλιβα Ντομίνγκος, γιός ενός μεγάλου Βραζιλιάνου συγγραφέα, γράφει όμορφες(όσο μπορούν να παρουσιαστούν)νεκρολογίες σε εφημερίδα, ενώ ονειρεύεται μία μέρα να βρει και τη δική του συγγραφική φωνή, ξεφεύγοντας όμως κάτω από τη σκιά του πατέρα του. Θέλει να ζήσει τη ζωή του όπως ακριβώς την ονειρεύεται, όμως τίποτα δε πρέπει να θεωρείται δεδομένο και όλα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα…

Κάθε τεύχος είναι και ένα κεφάλαιο στη ζωή του Μπρας. Πότε όμως η ζωή του ξεκινά;;Όταν θα γνωρίσει τη γυναίκα της ζωής του;;Όταν αποκτήσει και εκείνος γιό ή όταν βρει επιτέλους το δρόμο προς την αναγνώριση ως συγγραφέας και εκείνος;;Και σε όλα αυτά τα διαφορετικά κεφάλαια της ζωής του, ο θάνατος θα έρθει να υπενθυμίσει ότι και αυτός είναι μέρος της ζωής που ζήσαμε ή και ίσως δεν ζήσαμε όπως θα θέλαμε…




Οι δημιουργοί δεν καταφεύγουν σε κλισέ ηθικά διδάγματα και μελοδραματικές καταστάσεις. Μέσα σε 10 τεύχη παρουσιάζουν με σαφήνεια και συγκινητική αμεσότητα εκείνα τα απλά, καθημερινά πράγματα που θεωρούμε τόσο δεδομένα αλλά υπάρχουν για να δίνουν νόημα και να ομορφαίνουν τη ζωή τόσο του Μπρας, όσο και τις ίδιες των αναγνωστών αυτού του πονήματος. Η οικογένεια μας, οι φίλοι μας, ο έρωτας της ζωής μας, η αγάπη και η πίστη όσων νοιάζονται για εμάς. Πράγματα τόσο απλά αλλά συνάμα τόσο σημαντικά για όλους μας.




Το κόμικ δεν είναι σπουδή στα παράλληλα σύμπαντα ή διαφορετικές εκδοχές της ζωής του πρωταγωνιστή. Έιναι ένας ύμνος στην ίδια τη ζωή, στην ανιδιοτελή αγάπη και στη βαθιά φιλία.Η ζωή οφείλει να είναι σπουδαία κάθε στιγμή που περνάει και δεν εκτιμάται μόνο με τη παρουσία του θανάτου. Η ζωή όσο και ο θάνατος είναι μέρος ενός κύκλου που όλοι θα τον ζήσουμε αλλά και τα δύο συνωμοτούν για να δώσουν νόημα στους σκοπούς που μπορεί να εφεύρουμε για τον εαυτό μας.

’..Η ζωή είναι σαν ένα βιβλίο, γιε μου

και κάθε βιβλίο έχει ένα τέλος.

Ανεξάρτητα από το πόσο σου αρέσει αυτό το βιβλίο ...

... θα φτάσεις στην τελευταία σελίδα ...

Και θα τελειώσει.

Κανένα βιβλίο δεν είναι πλήρες χωρίς το τέλος του….’’

Ένα κόμικ που όταν το διαβάσετε σίγουρα θα δείτε τη ζωή από διαφορετική οπτική γωνία. Και σίγουρα θα αναρωτηθείτε και εσείς για το πιά κληρονομιά μπορείτε να αφήσετε πίσω σας, καθώς και για το ότι ποτέ δεν είναι αργά να τη ζήσετε όπως εσείς το επιθυμείτε. Ένας διαλογισμός για τη ζωή και το θάνατο, την αγάπη και την τέχνη, την επιτυχία και την αποτυχία, την απώλεια, τη πατρότητα και τη φιλία, την αγάπη και τον έρωτα. Όλα πανέμορφα, ποιητικά και λυρικά δοσμένα από δύο δημιουργούς που κατόρθωσαν σε τόσο νεαρή ηλικία να δημιουργήσουν το δικό τους έργο ζωής.




Υπέροχα σχεδιασμένο από τον Μοοn αλλά και με εκπληκτική δουλειά στα χρώματα από τον Dave Stewart, σίγουρα θα ξεφυλλίσετε τις σελίδες του και αφού τελειώσετε την ανάγνωση της υπέροχης αυτής ιστορίας και θα αφεθείτε στην χρωματική πανδαισία που μοιάζει να δίνει ζωή σε οτιδήποτε απεικονίζει το κάθε panel πάνω στο οποίο θα πέσει η ματιά σας.



Οι εκδόσεις ΟΞΥ σε έναν καλαίσθητο και περιποιημένο τόμο που περιλαμβάνει και τα 10 τεύχη της σειράς, δίνουν την ευκαιρία στον Έλληνα αναγνώστη να γνωρίσει το σπουδαίο αυτό έργο δύο μεγάλων δημιουργών. Σε εξαιρετική τιμή και με άψογη βιβλιοδεσία, με την προσεγμένη πάντα μετάφραση από τον Σάββα Αργυρού, σίγουρα θα αποτελέσει ακόμα μία πολύ καλή προσθήκη στη βιβλιοθήκη σας, και μία ακόμα σημαντική επιτυχία της εκδοτικής που δε πρέπει να χάσετε.

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2021

Hal Foster - O μεγάλος κλασικός

 Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός


Mια ακόμα μεγάλη μορφή και ένας από τους μεγαλύτερους εικονογράφους του 20ου αιώνα ήταν και ο πανμέγιστος Ηarold Rudolph Foster πιo γνωστός ως Hal Foster. Θεωρείται ένας από τους grandmasters των αμερικανικών κόμικς εφημερίδων(comic strips) και ένας από τους σπουδαίους καινοτόμους του μέσου. Γεννημένος στις 16 Αυγούστου του 1892 στο Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας του Καναδά, με τη μοτοσυκλέτα του ταξίδεψε το 1919 μέχρι τις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής για να μείνει μόνιμα στο Σικάγο.



Εκεί σπούδασε στη σχολή καλών τεχνών (Chicago Art Institute) και δούλεψε ως εικονογράφος κυρίως για διαφημίσεις (Northwest Paper, Popular Mechanics, Jekle Margarine, the Southern Pacific Railroad και το Illinois Pacific Railroad) έως ότου το 1928 αναλάβει τον σχεδιασμό των strip με τον ήρωα του Edgar Rice Burroughs Τarzan, μεταφέροντας στο χαρτί τις περιπέτειες του μέσα από τα βιβλία του δημιουργού του,μετά από προτροπή του Joseph Neebe o οποίος ήταν ο υπεύθυνος ενός διαφημιστικού γραφείου και γνώριζε τον Foster από την δουλειά του στη διαφήμιση.




Στις 27 Μαίου του 1929 όταν ολοκληρώθηκε και η πρώτη μεγάλη ιστορία,ο Foster αποφάσισε να μην συνεχίσει με το comic strip,καθώς δε πίστευε τόσο στη δυναμική του μέσου και προτιμούσε να συνεχίσει με τη διαφήμιση.Ο αντικαταστάτης του, ο σχεδιαστής Rex Maxon όμως δεν άρεσε στον δημιουργό του Tarzan,Edgar Rice Burroughs, οπότε ο Foster θα ξαναεπιστρέψει στο strip το 1931 κάνοντας τις Κυριακάτικες σελίδες αρχικά με τον Maxon Να κάνει τα καθημερινά strip.Φυσικά η επιστροφή του στο μέσο είχε να κάνει με τη κρίση που είχε χτυπήσει τότε και τη διαφήμιση εξαιτίας της μεγάλης και παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929.Η αγάπη όμως του κοινού για τη σχεδιαστική του δουλειά, ήταν που τελικά τον κράτησε στα κόμικς.




Μετά από λίγα χρόνια ο Foster ένιωσε την ανάγκη να δημιουργήσει έναν δικό του χαρακτήρα(ήθελε περισσότερη καλλιτεχνική ελευθερία ενώ συχνά τον απογοήτευαν και τα σενάρια που έπρεπε να σχεδιάζει) κάτι που φυσικά επιθυμούσε και ο ιδρυτής της King Feature Syndicate(που είχε τα δικαιώματα δημοσίευσης του Tarzan και άλλων χαρακτήρων όπως Popeye,Flash Gordon κ.α.) William Randolph Hearst. Έτσι εγκαταλείπει το strip του Tarzan στις αρχές Μαίου του 1937(δίνοντας τη σκυτάλη σε έναν ακόμα σπουδαίο και ταλαντούχο σχεδιαστή τον Burne Hogarth)και στις 13 Φεβρουαρίου του 1937 το πρώτο strip με τον νέο ήρωα τον Prince Valiant κάνει τη πρώτη του εμφάνιση, και συνέχισε την μακρά πορεία του για δεκαετίες σε περισσότερες από 300 εφημερίδες μέχρι σήμερα...




Αρχικά ο Foster είχε ονομάσει τον χαρακτήρα του Derek son of Thane, αλλά ο υπεύθυνος της King Feature Syndicate,Joseph Connelly, έδωσε στον χαρακτήρα το όνομα που όλοι γνωρίζουμε. Μάλιστα ο Hearst ήταν τόσο εντυπωσιασμένος από το strip που υποσχέθηκε στον Foster 50-50 από τα κέρδη που θα έφερνε η σειρά, κάτι το αδιανόητο για τους καλλιτέχνες εκείνης της εποχής.




Τοποθετημένο ιστορικά στη εποχή του Βασιλιά Αρθούρου το strip του Prince Valiant ήταν ένας αξεπέραστος συνδυασμός καθαρόαιμης περιπέτειας και εξαιρετικής εικονογράφησης. Ο Valiant φτάνει στο Κάμελοτ, κερδίζει τη συμπάθεια τόσο του Αρθούρου, όσο και του μάγου του Merlin,γίνεται φίλος με τους sir Tristan και sir Gawain ιππότες της στρογγυλής τραπέζης, και γίνεται και ο ίδιος ένας από αυτούς. Με το σπαθί του το Flamberge(που έχει γίνει από το ίδιο υλικό που κατασκευάστηκε το Excalibur) παλεύει γενναία ενάντια σε κάθε αντίπαλο που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο την ισορροπία στο βασίλειο είτε πρόκειται για Ούνους, Σάξονες, Γότθους κ.α. ερωτεύεται την Aleta βασίλισσα των ομιχλωδών νήσων, η οποία του χαρίζει 5 παιδιά, ταξιδεύει σε πολλά μέρη και χώρες(Ισλανδία, Γροιλανδία, φτάνοντας ως τη Νέα Γη και τους καταρράκτες του Νιαγάρα χίλια χρόνια πριν τον Κολόμβο!!)Στην αρχή φυσικά τα ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία του strip αποτελούσαν αποκυήματα της φαντασίας του Foster οπότε ήταν και πολλές οι ανακρίβειες κάτι που ο δημιουργός διόρθωσε αργότερα και οι ιστορίες έγιναν περισσότερο ρεαλιστικές... Ο ίδιος ο δημιουργός άλλωστε είχε δηλώσει ότι βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στον εαυτό του για τη δημιουργία του Valiant, ενώ η σύζυγός του ήταν μοντέλο για την Αleta. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την προσθήκη εγχώριων θεμάτων στη σειρά, με την παντρεμένη ζωή του Valiant να γίνει βασικό στοιχείο της αφήγησης. Ο Φόστερ ήταν ο πρώτος που απεικόνισε μια έγκυο γυναίκα σε ένα κόμικ των ΗΠΑ, όταν η Αλέτα έφερε στη ζωή τον πρώτο του γιό..




Το comic strip του Valiant θα ξεχωρίσει για την έντονη αίσθηση του ρεαλισμού. Ο Foster έτεινε να παρουσιάζει ακριβείς απεικονίσεις μεσαιωνικών κάστρων, κοστουμιών, όπλων και των διαφόρων χωρών στις οποίες έστειλε τον χαρακτήρα του. Άλλο ένα στοιχείο που ενίσχυε αυτή τη ρεαλιστικότητα ήταν ότι οι χαρακτήρες της σειράς «γερνάνε» σε αληθινό χρόνο, κάνουν παιδιά, αποκτούνε ακόμα και εγγόνια, κάτι που λίγοι δημιουργοί είχαν κάνει μέχρι τότε(ο Frank O.King Με το Gasoline Alley από όσο μπορώ να θυμηθώ)και θα επαναληφθεί χρόνια αργότερα με τον Thorgal των Van Hamme & Rosinski.




Ο Foster μεγάλος σχεδιαστής και άριστος γνώστης της ανατομίας του ανθρώπινου σώματος, δημιουργεί ένα εικαστικό αριστούργημα που όμοιο του δεν είχαν ξαναδεί οι αναγνώστες ειδικά στα εικονογραφήματα. Με λεπτομερέστατο σκίτσο, ρεαλιστικές εκφράσεις προσώπων, χωρίς τη χρήση "μπαλονιού" για αυτά που έλεγαν οι χαρακτήρες, αλλά με επεξηγηματικό κείμενο στα panel του, και σε συνδυασμό με τα ζωντανά χρώματα(ο Foster θεωρείται ένας από τους καλύτερους colorist στο χώρο των κόμικ) ο Foster κάθε εβδομάδα παρέδιδε στο αναγνωστικό κοινό έργα τέχνης και μεγάλης σχεδιαστικής ποιότητας(ειδικά στις επικές του σκηνές μάχης και απεικονίσεις της υπαίθριας ζωής) που δεν έβλεπαν σε μουσεία αλλά διάβαζαν στο σαλόνι του σπιτιού τους(ή όπου αλλού μπορεί να απολαύσει κάποιος ένα πολύ καλό κόμικ τέλος πάντων!!)Ο ίδιος τελειομανής όπως ήταν μπορεί και να ξόδευε πενήντα ώρες τη βδομάδα για να τελειώσει μία σελίδα του Valiant...Όταν σήμερα πολλά πρώτα ονόματα του χώρου δεν ξοδεύουν τόσο ούτε για ολόκληρο τεύχος...

Το 1970 ο Foster μετά από θέματα υγείας και την αρθρίτιδα να τον ταλαιπωρεί αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα να αποσυρθεί από το σχεδιασμό του strip σχεδόν μετά από τριάντα χρόνια. Θα συνεχίζει όμως να γράφει το σενάριο ενώ στα σχέδια τον διαδέχεται ο John Cullen Murphy(και αρκετοί σχεδιαστές επίσης δοκιμάστηκαν για το Κυριακάτικο strip όπως Wally Wood&Gray Morrow).Θα συνεχίσει να συνεισφέρει σεναριακά στον Valiant μέχρι και λίγο πριν το θάνατο του στις 25 Ιουλίου του 1982 μόλις τρεις εβδομάδες πριν από τα 90α γενέθλιά του….



Mαζί με τον Alex Raymond(δημιουργό του Flash Gordon)και τον Burne Hogarth(συνεχιστή του στον Tarzan)θεωρούνται οι μεγάλοι επικοί στην ιστορία των εικονογραφημένων αφηγήσεων σύμφωνα με τον κριτικό και συγγραφέα R.C.Harvey.

H δουλειά του Foster τόσο στον Prince Valiant όσο και στον Tarzan έχει τιμηθεί με πάρα πολλά βραβεία όπως National Cartoonists Society's Reuben Award το 1957, Story Comic Strip Award το 1964,Special Features Award (66-67), Elzie Segar Award το 1978 και Will Eisner Hall of Fame το 1996,και πολλά πολλά άλλα.



O Foster αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς artists της λεγόμενης Golden Age εποχής(και μετέπειτα της Silver Age)και επηρεασμένοι από το έργο του δηλώνουν μεγάλα ονόματα της 9ης τέχνης όπως Jack Kirby, Wally Wood, Carl Barks, Steve Ditko,Jean Giraud(Moebius),Steve Orlando,Jack Davis,John Severin, Joe Kubert, Al Williamson, Bill Ward κ.α. Οι νέες γενιές καλλιτεχνών κόμικς συνεχίζουν να επηρεάζονται από το έργο του. Διεθνείς σειρές κόμικς όπως ‘’El Capitán Truenο’’ των Victor Mora και Ambros , ‘’Eric de Noorman’’ του Hans G. Kresse και ‘’De Rode Ridder’’ του Willy Vandersteen και πολλές άλλες δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν χωρίς τα θεμέλια που πρώτος έβαλε ο Hal Foster. 

Ο μυθιστοριογράφος επιστημονικής φαντασίας Ray Bradbury θεώρησε ότι ο Foster ήταν ’’ο μεγαλύτερος εικονογράφος στις εφημερίδες της Κυριακής που είχαμε ποτέ’’ Ενώ ο Frank Frazetta δηλώνει για τον Foster (και ειδικά για τη δουλειά του και στον Tarzan) ότι " αποτελεί ένα ορόσημο τελειότητας στην αμερικάνικη τέχνη του 20ου αιώνα που δεν πρόκειται να ξεπεραστεί.." Και πραγματικά το ασυναγώνιστο ταλέντο του Foster και η μεγάλη του προσφορά στο κόσμο της 9ης τέχνης δε θα ξεπεραστεί ποτέ.

Το κείμενο αυτό θα το βρείτε και στο 4ο τεύχος του περιοδικού Epifany_Comics που κυκλοφορεί. Μην το χάσετε!!


Πέμπτη, 13 Μαΐου 2021

Skits@kia Friend's Edition # 28 - Λίλιαν Μπλαζουδάκη ( Lil Yan)

 Σήμερα φιλοξενώ ακόμα μία ταλαντούχα δεσποινίδα που από τη πρώτη στιγμή με κέρδισε όχι μόνο με την υπέροχη δουλειά της , αλλά και με τη καλοσύνη του χαρακτήρα της και το γλυκό της χαμόγελο(που ακτινοβολούσε ακόμα και κάτω από τη μάσκα προστασίας!!).Μία καλλιτέχνιδα που έχει πολλά ακόμη να πει!!Παρακάτω σας συστήνεται με τα δικά της λόγια:

Hellooo,

Ονομάζομαι Λίλιαν Μπλαζουδάκη αλλά το καλλιτεχνικό μου ειναι  ‘ Lil Yan” . Είναι ουσιαστικά το όνομα μου λίγο ποιο ‘αλήτικα’ , λίγο ποιό ‘κούλ’! Πάντα σκέφτομαι ότι είμαι ράπερ η τράπερ με αυτο το όνομα. Τέλος πάντων.


Από τότε που με θυμάμαι ,πάντα ζωγραφίζω η δημιουργώ πράγματα με τα χέρια μου. Τα κόμικς και όλος αυτός ο κόσμος μπήκανε λίγο αργότερα στην ζωή μου και ήταν μια απο τις καλύτερες αποφάσεις που έχω πάρει μέχρι τώρα στην καλλιτεχνική μου πορεία!

Στο λύκειο, ξεκίνησα μαθήματα προετοιμασίας για την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών  Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, σχεδόν κάθε Σάββατο, έκανα μαθήματα κόμικς στο ίδιο φροντιστήριο με τον Γιώργο Γούση, ο οποίος μου έμαθε πολλά πράγματα για τα κόμικς και την δημιουργία τους.

Τo 2016 πέρασα στην σχολή της Θεσσαλονίκης όπου πήγα για έναν χρόνο και σπούδασα στο τμήμα της γλυπτικής, με στόχο το stop motion animation. Η αλήθεια είναι πως μέχρι και εκείνη την περίοδο της ζωής μου δεν είχα σκεφτεί ποτέ να ασχοληθώ επαγγελματικά με τα κόμικς, αλλά όλα άλλαξαν όταν πήγα τυχαίa να επισκεφτώ έναν φίλο μου στην σχολή ΑΚΤΟ και με ενημέρωσαν πως υπάρχει τμήμα κόμικς. Χωρίς πολύ σκέψη, αποφάσισα να «παγώσω» την Καλών Τεχνών και να ξεκινήσω τις σπουδές μου στον ΑΚΤΟ όπου και αποφοίτησα το καλοκαίρι του 2020.


Πέρα από τα κόμικς, ασχολούμαι ερασιτεχνικά με την γλυπτική και crafting, την φωτογραφία και τον κινηματογράφο.

Δεν έχω κατι συγκεκριμένο που μου αρέσει να ζωγραφίζω.Μ’αρεσει να αφήνομαι και να εκφράζομαι στο χαρτί και ότι βγει. ‘Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στις γυναικείες φιγούρες όπως και στο να περνάω φεμινιστικά, αντί-ρατσιστικά και αγαθά/γαλήνια/ειρηνικά υπονοούμενα και μηνύματα μέσα απο την τέχνη μου!

Σε γενικές γραμμές, τις περισσότερες ώρες της ημέρας θα με βρείτε κρατώντας ένα μολύβι και ένα χαρτί, ή το ταμπλέτ μου, ή το σημειωματάριο όπου σημειώνω τις ιδέες μου για ιστορίες και σενάρια,ή να περιπλανιέμαι ονειροπολώντας κάπου στην φύση. Κάποιες φορές και όλα αυτά μαζί.


Προς το παρόν έχω δημιουργήσει μόνο ένα κόμικ (αλλά αυτό επρόκειτο να αλλάξει σύντομα), «Η Χρυσή Πέρλα», το οποίο έχει πολλή περιπέτεια, φαντασία, φεμινιστικά μηνύματα και στοιχεία μυθολογίας. Ετοιμάζω επίσης την εικονογράφηση για ένα παιδικό βιβλίο με τίτλο «Για να δούμε...», σε συνεργασία με την Αλεξάνδρα Ασαριώτη για την σωστή ατομική φροντίδα και καθαριότητα των δοντιών μας. Έχω συμμετάσχει  σε εκθέσεις με traditional και digita Art, και ανυπομονώ περισσότερο απ’ οτιδήποτε να πραγματοποιηθεί το Comic-Con σε όλη την Ελλάδα και να σας γνωρίσω όλους εκεί. Θα σας περιμένω με το μεγαλύτερο χαμόγελο που έχετε δει ποτέ!


That’s all folks, είμαι γεννημένη το 1997, Ταύρος στο ζώδιο με ωροσκόπο Παρθένο και Σελήνη στον Σκορπιό . Έξτρα πληροφορία για τους “εκλεκτούς”!!!


Lil

Yan





Τρίτη, 11 Μαΐου 2021

Skits@kia Friend's Edition # 27 - Πηνελόπη Καραμάνου (Kuroisekai)

 Μετά από πολύ καιρό η στήλη επιστρέφει με νέα ταλέντα.Σήμερα καλεσμένη μου η ταλαντούχα δεσποινίδα Πηνελόπη Καραμάνου ή πιο γνωστή ως Kuroisekai.Μας συστήνεται με δικά της λόγια παρακάτω:

 Mέσα από έναν σκοτεινό κόσμο που μόνο τα όνειρα μας μπορούν να φωτίσουν την σκοτεινή του όψη. Γεια σας, ονομάζομαι Kuroisekai ( Μαύρος Κόσμος από την ιαπωνική γλώσσα) δηλαδή Πηνελόπη Καραμάνου στην πραγματική ζωή. Είμαι μια γραφίστρια και ερασιτέχνης εικονογράφος εδώ και αρκετά χρόνια. Πρόσφατα ξεκίνησα να δουλεύω και σαν συγγραφέας/εικονογράφος παιδικών βιβλίων στον εκδοτικό οίκο Rbooks.

Για όποιον ενδιαφέρετε να δει τα έργα μου μπορεί να επισκεφθεί την σελίδα μου στο Deviantart - https://www.deviantart.com/kuroisekaisart

Εκεί μπορείτε να βρείτε αρκετά από τα έργα μου καθώς και τα νέα μου βιβλία. - Η βροχή και το σεντόνι και το κόμικ "lullies" - https://rbooks.gr/book/lullies .

Ζω στην Αθήνα και είμαι 28 ετών. Ο δρόμος προς την τέχνη άνοιξε σε αρκετά μικρή ηλικία, αλλά όχι και τόσο. Στα 16 μου είχα τις πρώτες εκλάμψεις αγάπης για την τέχνη ως προς το κομμάτι του σκίτσου - κόμικ. Αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να φοιτήσω εκεί. Γι'αυτο αργότερα σπούδασα γραφιστική και παράλληλα μέσω μαθημάτων τέχνης προσπαθούσα να βοηθήσω τον εαυτό μου να μάθει σχέδιο, έτσι ώστε να μπορέσω, αυτοδίδακτα πια, να βελτιωθώ σε αυτό που αγαπούσα πραγματικά να κάνω. Μετά από πολύ εξάσκηση και πείσμα κατόρθωσα να κάνω το χόμπυ μου επάγγελμα! Και τώρα ύστερα από 10 χρόνια δουλεύω εικονογράφος παιδικών βιβλίων και κόμικ. Με τα μάτια ψηλά, να κοιτάτε πάντα μόνο το αστέρι σας αυτό που εσείς αγαπάτε να βλέπετε μην σας φοβίζει που είναι νύχτα ακόμα, κάποτε θα ξημερώσει.

Με αγάπη Πηνελόπη Καραμάνου...







Δευτέρα, 3 Μαΐου 2021

Beetle Baily από Mort Walker

 Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός


Ένα ακόμα κλασικό comic strip των αμερικάνικων(και όχι μόνο)εφημερίδων που αρχικά ξεκίνησε(4 Σεπτεμβρίου του 1950)με θέμα τις περιπέτειες ενός φοιτητή πανεπιστημίου(ονόματι Spider ο οποίος ονομάστηκε σε Βeetle Baily)για να καταλήξει πολύ σύντομα σε κωμική παρωδία του αμερικάνικου στρατού όταν ο Beetle κλήθηκε να τον υπηρετήσει στο strip της 13ης Μαρτίου του 1951.Έκτοτε ο Beetle θα κάνει τη μεγαλύτερη θητεία που έχει γίνει ποτέ στο στρατό. Τα δύο επίσης πρώτα χρόνια του strip ο Wakler θα κάνει τα πάντα μόνος του(σενάρια, σκίτσα, μελάνωμα και lettering)ενώ αργότερα θα έχει και βοηθούς(καθώς ο Walker μαζί με τον καρτουνίστα Dik Browne θα κάνουν και τη spin-off σειρά Hi&Lois η οποία Lois μάλιστα είναι η αδερφή του Beetle)όπως τους Fred Rhoads,Jerry Dumas,Frank Johnson κ.α. Το comic strip του Beetle Baily χαρακτηρίζεται βασικά από δύο πράγματα:

Το πρώτο είναι ότι αποτελεί το μακροβιότερο strip στην ιστορία της 9ης τέχνης, που σχεδιάζονταν από τον ίδιο δημιουργό από τον Σεπτέμβριο του 1950 όταν πρωτοδημοσιεύτηκε μέχρι και τον θάνατο του δημιουργού το 2018( περισσότερο και από όσο ο Shultz σχεδίαζε τα Penuts)!!



Το δεύτερο ότι περιέχει ολοζώντανους χαρακτήρες καθένας με τη δική του προσωπικότητα αλλά και κουσούρια!!Και φυσικά χιούμορ που τσακίζει κόκκαλα(περισσότερο και από εκατοντάδες κάμψεις που μπορεί να σου δώσει γαλονάς στη θητεία σου!!)Έξυπνες ατάκες, σπιρτάδα και ζωντανοί διάλογοι των χαρακτήρων που συντροφεύουν τη σειρά όλα τα χρόνια δημοσίευσης της.



Ο τεμπέλης αλλά καλόκαρδος Baily(που ποτέ δεν τον έχουμε δει χωρίς να μη φοράει καπέλο είτε το πηλίκιο του στρατού, είτε ένα απλό τζόκευ στην άδεια του),ο νευρικός Λοχίας Orville P. Snorkel που φέρεται άσχημα στον Βeetle και του φορτώνει όλο τις πιο σκληρές αγγαρείες και η μεταξύ τους σχέση είναι μία σχέση αγάπης-μίσους αλλά στη πραγματικότητα θεωρεί τον Beetle πραγματικό του φίλο,τον Ταξιαρχικό Στρατηγό Amos T. Halftrack που όσο σκληρός δείχνει άλλο τόσο υποτάσσεται στις προσταγές της γυναίκας του, τη σέξι γραμματέα Miss Βuxley που γουστάρει τον αδιάφορο Baily χωρίς ο ίδιος στην αρχή να το αντιλαμβάνεται, ο υπολοχαγός Jackson Flap ένας από τους πρώτους μαύρους χαρακτήρες σε strip που ουσιαστικά «banαρίστηκε» γιατί υπήρχε ο φόβος ότι θα προκαλούσε φυλετική ένταση μεταξύ στρατιωτών και πολλοί πολλοί άλλοι. Όλοι τους αξιαγάπητοι ο καθένας για τους δικούς του λόγους.




Μετά από δεκαετίες δημοσίευσης και άφθονου γέλιου που χάρισε στους αναγνώστες του ο Beetle Baily και ο ίδιος ο δημιουργός του, ο Mort Walker,Βραβεύτηκαν από τον ίδιο τον αμερικάνικο στρατό, παίρνοντας την «τιμητική» αναγνώριση που τους άξιζε. Το (πραγματικό) Πεντάγωνο προσκάλεσε τον Walker σε μια τελετή τον Μάιο του 2000 που τίμησε τον γελοιογράφο για το έργο του στη στήριξη του στρατού.




Ο Beetle Baily είχε καριέρα και στα κόμικς με εκδοτική διάρκεια από το 1953 μέχρι και το 1980 από διάφορες εταιρείες (όπως Dell, Gold Key, Charlton και Harvey που έβγαζαν και τον Popeye επίσης άλλον έναν χαρακτήρα της King Features Syndicate)Μετά το θάνατο του το strip συνεχίζεται από τους τρείς γιούς του δημιουργού Neil, Brian και Greg, και τους σχεδιαστές Mike Yates και Jenny Walker-Yates.

Δευτέρα, 19 Απριλίου 2021

ENIAC #1 Review των Matt Kindt ,Doug Braithwaite&Diego Rodriguez

 Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

''Three days later, a second bomb was dropped on Nagasaki… Only President Truman wasn’t the one who gave order....It was ENIAC....''



Το ENIAC είναι η νέα κόμικ σειρά της BAD IDEA comics, μίας νέας εταιρείας που δίνει τα τεύχη της μόνο σε εξειδικευμένα καταστήματα κόμικ.Αυτό σημαίνει ότι σε έναν συγκεκριμένο αριθμό καταστημάτων θα δοθούν αντίτυπα του κόμικ μόνο σε μορφή τέυχους.Ούτε digital μορφή, ούτε trades,hardcovers ή οποιαδήποτε άλλη (προς το παρών;) μορφή. Στην Ελλάδα το κόμικ έρχεται αποκλειστικά στο κατάστημα Limited Edition Comics στα Πετράλωνα.Όπως είχα παρουσιάσει την ανακοίνωση τους τον περασμένο Δεκέμβριο.Το ENIAC είναι μία δημιουργία του συγγραφέα Matt Kindt(Sweet Tooth,Unity) και του σχεδιαστή Doug Braithwaite(Green Arrow,Justice).



Στο πρώτο τεύχος της σειράς που θα ολοκληρωθεί σε 4 τεύχη,από μία πρώτη ματιά ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται μεν ότι η ιστορία δεν μπορούμε να πούμε ότι ξεχωρίζει για τη πρωτοτυπία της. Καταφέρνει όμως να τον γραπώσει και να τον κολλήσει από τις πρώτες κιόλας σελίδες του. Χρησιμοποιώντας αληθινά ιστορικά γεγονότα την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο συγγραφέας διηγείται την ιστορία δημιουργίας ενός πανίσχυρου υπολογιστή, που αποκτώντας δική του νόηση, έκρινε την τύχη του πολέμου...

Σήμερα δεκαετίες μετά τη λήξη του πολέμου, και έχοντας πλέον γίνει παντοδύναμος, ετοιμάζεται για ένα νέο ολοκαύτωμα(δίνοντας εντολή να χρησιμοποιηθούν όλα τα πυρηνικά όπλα του κόσμου ταυτόχρονα) που θα οδηγήσει στο τέλος της ανθρωπότητας. Και εδώ έρχονται δύο δυναμικά μέλη ειδικών δυνάμεων, που η αποστολή τους θα είναι να εμποδίσουν και να καταστρέψουν τον πανίσχυρο αυτό υπολογιστή....Έχουν όμως δύο μόλις μέρες στη διάθεση τους για να το πετύχουν...Και η αποστολή τους δεν θα είναι καθόλου εύκολη...



Όπως ανέφερα και πριν, το σενάριο της ιστορίας δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί η διαβάσει.Ο ρεαλιστικός τρόπος όμως που γράφει ο Kindt, μαζί με τον αληθοφανή τρόπο που συνδυάζει πραγματικά ιστορικά γεγονότα και γεωπολιτικές τοποθεσίες(Βάσεις, υπαρκτά εργαστήρια και προγράμματα, τοποθεσίες)μαζί με τους γρήγορους ρυθμούς της ιστορίας(δεν κάνει κοιλιά ούτε σε μία σελίδα)και την ξέφρενη δράση(ειδικά των πρωταγωνιστριών των ειδικών δυνάμεων Olivia Fleitcher&Allison Falk)δίνουν στο κόμικ όχι μόνο μία χροιά ρεαλισμού αλλά και μία απίστευτη φρεσκάδα μολονότι το σενάριο δεν φημίζεται για τη πρωτοτυπία του. Ίσως το γεγονός ότι ο Kindt χρησιμοποιεί γυναίκες πρωταγωνίστριες στο ρόλο των κομάντο/πρακτόρων χωρίς να παρουσιάζει μία χιλιοειδωμένη εκδοχή της Lara Croft με όλα τα στερεότυπα που τη συνοδεύουν, δείχνει αν μη τι άλλο ότι παίρνει στα σοβαρά τη δουλειά του και την ιστορία που θέλει να πει. Ενδιαφέρουσα πλοκή, ζωντανοί χαρακτήρες, αγωνία και δράση που χτυπάνε κόκκινο, και όλα αυτά μέσα σε έναν οργασμό κατασκοπικής περιπέτειας και ιστορικού/πολεμικού δράματος, που δεν θα σας αφήσει ασυγκίνητους...



Στο σχέδιο ο Braithwaite παρουσιάζει μία μεστή δουλειά, χωρίς υπερβολές και σέξυ ποζεριές των πρωταγωνιστριών που αναδεικνύονται ακόμα περισσότερο από τα ωραία, ολοζώντανα και φωτεινά χρώματα του Diego Rodriguez(Harbinger Wars).

To τεύχος κλείνει και με μία bonus ιστορία των Matt Kindt&David Lapham βγαλμένη μέσα από τις καλύτερες στιγμές του Twilight Zone ή τίτλων δεκαετίας του '50 όπως Strange Tales ή Tales of Suspense με μία δόση από underground αισθητική. Η ιστορία είναι πολύ διαφορετική από την κύρια, τόσο στο περιεχόμενο όσο και στην εμφάνιση, αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν την απόλαυσα το ίδιο με την αρχική.

Γενικά έμεινα απόλυτα ευχαριστημένος με το πρώτο αυτό τεύχος και ελπίζω να συνεχίσουν στην ίδια ποιότητα και τα υπόλοιπα. Θα προσπαθήσω (αν αυτό είναι εφικτό και αν έρχονται στη χώρα μας) να ακολουθώ καινούργιους τίτλους αυτής της νέας εταιρείας, που όπως όλα δείχνουν θα αποτελέσει τη νέα εκδοτική έκπληξη των επόμενων χρόνων αν συνεχίσει να παράγει τέτοιες δουλειές που παρά τη περιορισμένη διανομή τους έχουν κάτι καινούργιο τελικά να πουν!!

Σάββατο, 3 Απριλίου 2021

Pietrolino των Alejandro Jodorowsky και Olivier Boiscommun

 Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

Το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς το όνομα Alejandro Jodorowsky είναι οι σουρεαλιστικές-avant garde ταινίες του Χιλιανού-Γάλλου καλλιτέχνη όπως το El topo (1970) και the Holy Mountain (1973) που κυριολεκτικά άφησαν εποχή στη μεγάλη οθόνη, δημιούργησαν ολόκληρη σχολή και ήταν πάρα πολύ μπροστά από την εποχή τους. Ή επίσης οι δουλειές του στο χώρο της 9ης τέχνης με τα science fiction αριστουργήματα όπως οι τριλογίες  L'Incal(1980-2014) The Metabarons (1992-2003)μαζί με τους 8 τόμους του The Technopriests (1992-2003).




Στο Pietrolino που κυκλοφόρησε αρχικά στη Γαλλία από τις εκδόσεις Les Humanoïdes Associés σε δύο άλμπουμ το 2013, ο μεγάλος δημιουργός κινείται σε τελείως διαφορετικά μονοπάτια από αυτά που κατά καιρούς μας έχει οδηγήσει με τη φαντασία του για να μας διηγηθεί μία ιστορία βαθιά ανθρώπινη, τρυφερή και συνάμα μελοδραματική, όπου η μελαγχολία ενός μεγάλου αρτίστα κρύβεται πίσω από ένα βαμμένο πρόσωπο και τις πολυδιάστατες, χορευτικές κινήσεις της παντομίμας.




Βρισκόμαστε στη Γαλλία του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου όπου η ναζιστική λαίλαπα κυριαρχεί σε όλο το κόσμο. Αφηγητής της ιστορίας μας είναι ο Simio, συνεργάτης του μίμου Pietrolino, που λόγο του νανισμού του έχει αναλάβει τον άχαρο ρόλο του κλόουν-διασκεδαστή στις υπαίθριες παραστάσεις τους, πριν ο μίμος αρχίσει τη δική του παράσταση για ένα κοινό που τις περισσότερες φορές αδιαφορεί για το τι βλέπει μπροστά του. Άλλωστε οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τον καλλιτέχνη μας, να εκφράζει τη δική του αντιπάθεια ενάντια στον Χίτλερ και το ναζισμό, με μία παντομίμα που κάνει κυρίως με τα χέρια του..

Μέσα σε ένα μικρό μπαρ, και δίνοντας μία από τις καλύτερες παραστάσεις του, ο Pietrolino(προδομένος από την ίδια του τη σύντροφο και τον ιδιοκτήτη του μπαρ) θα γνωρίσει προσωπικά τα δεινά του ναζισμού όταν ένα τάγμα θα τον συλλάβει αφού πρώτα ο διοικητής της φρουράς του τσαλαπατήσει τα χέρια, σπάζοντας τελείως τα κόκκαλα και αχρηστεύοντας τα...Ο Pietrolino θα συλληφθεί, και μαζί με τον φίλο του θα περάσουν όλο τον εξευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, μέχρι τη λήξη του πολέμου...Ακόμα όμως και μέσα στη κόλαση ο Pietrolino με τα σακατεμένα χέρια του θα συνεχίσει να ονειρεύεται για έναν καλύτερο κόσμο, θα συνεχίσει τη παντομίμα του για ένα ανύπαρκτο κοινό, θα συνεχίσει να διατηρεί ένα χαμόγελο στο πονεμένο του πρόσωπο για να μη δείξει σε κανέναν ότι κάτω από τη perfomace του κλαίει γοερά...



Η λήξη του πολέμου θα τον βρει να συνεχίζει τις παραστάσεις για μερικά ψίχουλα σε ένα ίδιο αδιάφορο κοινό όπως και την εποχή του πολέμου, μέχρι που θα δει μπροστά του μία νεαρή καλλιτέχνιδα που ειδικεύεται και εκείνη στη τέχνη της παντομίμας, την Alma, και τότε θα νιώσει ξανά και εκείνος πάλι σαν αναγεννημένος άνθρωπος, αφού ο έρωτας θα σκιρτήσει και πάλι στη καρδιά του, και θα δώσει νόημα στη ζωή του αφού θα πάρει τη νεαρή γυναίκα κάτω από τις φτερούγες του για να τη διδάξει τη τέχνη του(ο ίδιος έχει βρει έναν νέο τρόπο να χρησιμοποιεί προς όφελος του τα σακατεμένα του χέρια), όπως εκείνη τον δίδαξε ξανά πως να αγαπά...Μονάχα που τα προβλήματα δεν μοιάζουν να έχουν τελειώσει...

Ένα όμορφο, άκρως ποιητικό, μελαγχολικό αλλά και μελοδραματικό κόμικ που αποτελεί σημείο αναφοράς στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στον αγώνα για επιβίωση μέσα σε οποιαδήποτε κακουχία και αν παρουσιάζεται εμπρός μας, το Pietrolino, είναι ίσως από τις πιο αληθινές, τρυφερές και συγκινητικές ιστορίες που έχει ποτέ διηγηθεί ο μεγάλος δημιουργός Jodorowsky. 




Ένα μείγμα τραγωδίας, κωμωδίας, και ιστορικού δράματος, εικονογραφημένο με έντονη πλαστικότητα και εκφραστική ρεαλιστικότητα-κυρίως στα πρόσωπα-στους χαρακτήρες μαζί με ζωντανά και ζεστά χρώματα, από τον Olivier Boiscommun( Le Livre de Jack,Troll ) το Pietrolino είναι ένα κόμικ που σίγουρα θα κερδίσει τη καρδιά σας. 

Οι δημιουργοί αφιερώνουν το κόμικ στο μεγάλο δάσκαλο της παντομίμας  Marcel Marceau του οποίου ίσως χρησιμοποιούν και πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία και βιώματα μέσα στην ιστορία του. Μία υπέροχη, συγκινητική και όμορφη αναγνωστική εμπειρία. 

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2021

Wolverine Enemy of the State από Mark Millar και John Romita jr.

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

'' There's something really wrong with me right now. Something isn't right here...'' - Logan

 Πριν το αριστουργηματικό Old Man Logan(που σας παρουσίασα εδώ) ο Mark Millar έγραψε άλλη μία ιστορία για τον Logan που με τα χρόνια έχει βρει και εκείνη τη θέση της ανάμεσα στις definitive stοries που έχουν γραφτεί ποτέ για τον χαρακτήρα. Φυσικά μιλάμε για το Enemy of the State που εκτυλίσσετε στα τεύχη # 20 – 26 του Wolverine vol.3 από τον Δεκέμβριο του 2004 μέχρι τον Απρίλιο του 2005.




Για μία ακόμα φορά ο Wolverine ταξιδεύει στην Ιαπωνία για κάτι που φαίνεται μια απλή υπόθεση απαγωγής(ο ανιψιός της αγαπημένης του Mariko φαίνεται ότι έπεσε θύμα απαγωγής). Στην πραγματικότητα, όμως, αποδεικνύεται πως πρόκειται για μια σκοτεινή πλεκτάνη που έχει στήσει ο μεταλλαγμένος Gorgon για λογαριασμό της οργάνωσης the Hand. To θύμα της απαγωγής θα είναι ο ίδιος τελικά...Με τις ευλογίες και της εγκληματικής οργάνωσης Hydra, Ο Logan θα υποστεί πλύση εγκεφάλου και θα μετατραπεί σε εγκληματικό όπλο ερχόμενος αντιμέτωπος με φίλους και συμμάχους στην προσπάθεια τους να τον σταματήσουν και να τον επαναφέρουν.

Ότι δηλαδή φοβόταν περισσότερο στη ζωή του, σε περίπτωση που θα έχανε τον έλεγχο…Οι αναγνώστες έχουν την ευκαιρία να δουν από πρώτο χέρι τι γίνεται σε περίπτωση που ο Logan άνηκε στην «αντίπαλη ομάδα» εκείνης των κακών, ενώ ο ίδιος ο Logan κυριολεκτικά μετατρέπεται σε αυτό που φοβόταν περισσότερο στη ζωή του, πράξη η οποία θα τον στοιχειώνει για πολλά χρόνια ακόμη στο ήδη βεβαρημένο από σκοτωμούς παρελθόν του. Ιδέα με την οποία θα δουλέψει χρόνια αργότερα και ο Jason Aaron όταν θα στείλει τον Logan στη κόλαση, και το σώμα του θα έχει καταληφθεί από έναν δαίμονα...Επίσης ο Nick Spencer με όλο το Hydra-Cap αμφιλεγόμενο run του, μπορούμε να πούμε ότι κατά κάποιο τρόπο εμπνεύστηκε από αυτή την ιστορία, δείχνοντας μας πόσο επικίνδυνος είναι ο Captain America(όπως ακριβώς o Logan στην ιστορία του Millar), ειδικά όταν ανήκει στο αντίπαλο στρατόπεδο, αυτό των villains..





Ουσιαστικά έχουμε τον Wolverine ενάντια ολόκληρου σχεδόν του Marvel universe,καθώς εμφανίζονται φίλοι και σύμμαχοι (X-MEN,Avengers,Fantastic Four,S.H.I.E.L.D,Elektra κ.α.) που θα τον αντιμετωπίσουν με σκοπό πρώτα να τον βοηθήσουν, και μετά αν αυτό δεν είναι εφικτό να τον εξολοθρεύσουν.. Μονάχα που η αποστολή τους δεν θα είναι καθόλου μα καθόλου εύκολη...Κάθε τεύχος είναι γεμάτο δράση, αγωνία και ανατροπές, με  την αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο και τα cliffhangers να καθιστούν την αναγνωστική αυτή εμπειρία μοναδική! Δεν μπορούμε να πούμε ότι το κόμικ παρουσιάζει κάποια πρωτοτυπία στο σενάριο του ή είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδιαβάσει το παρελθόν(ή και δε ξαναδιαβάσαμε και στο μέλλον όπως ανέφερα πριν)...




Αλλά ο Millar είναι μανούλα στο να γράφει larger than life ιστορίες, οι οποίες περιλαμβάνουν μέσα αρκετούς χαρακτήρες, χωρίς όμως να θυσιάζει τη δράση για τους διαλόγους ή το αντίθετο. Υπάρχει μία σχετική ισορροπία ανάμεσα και στα δύο. Επίσης παρόλο που παρουσιάζονται τόσοι χαρακτήρες μέσα σε μία ιστορία, ο Millar δε γράφει σχεδόν κανέναν out of character(κοινώς δεν χάνει τη μπάλα) και ο καθένας έχει το ρόλο και τη παρουσία που του αναλογούν. Επιπλέον γνωρίζει με ποιόν χαρακτήρα δουλεύει, σέβεται την ιστορία του και το υλικό πάνω στο οποίο θα δουλέψει. Νομίζω αν μη τι άλλο αυτά τα συστατικά αρκούν για να γράψεις μία καλή ιστορία. Και ας τον θεωρούν κάποιοι ένα "κακό" αντίγραφο του J.M.Straczynski...

Στο σχέδιο ο John Romita jr. όταν ακόμα μπορούσες κάπως να τον ανεχτείς(τουλάχιστον σε αποζημιώνει στις σκηνές της μάχης) και ο Millar να παραδίνει μαθήματα Χιτσκοκικού θρίλερ με μία γεύση ξέφρενης δράσεως και χορταστικής περιπέτειας που συναντάς στις ταινίες του Tarantino ή σε μεγάλα blockbuster του Hollywood...Kαι ο κόσμος του Logan δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος!!





 
Το κόμικ κυκλοφορεί και στα ελληνικά από την Anubis (Wolverine Δημόσιος Κίνδυνος) σε δύο τόμους και σε μετάφραση του Χρήστου Τσέλιου.Μια χορταστική ιστορία που θα ικανοποιήσει όλους τους fan του Wolverine και μη.

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2021

"Τα Κόμικς έχουν μεγάλη δύναμη" - Συνέντευξη με τον δημιουργό Κωνσταντίνο Πετρόχειλο

Συνέντευξη στον Σπύρο Ανδριανό


Τον Κωνσταντίνο Πετρόχειλο τον είχα φιλοξενήσει και πριν μερικά χρόνια εδώ στο blog και είχα παρουσιάσει και την πολύ καλή σειρά που γράφει και σχεδιάζει το Stilt & Metal Tim για τη Rising Sun Comics.Ταλαντούχος και συνέχεια εξελισσόμενος σαν καλλιτέχνης, αλλά και με ένα σπάνιο ήθος και ευγένεια που τον χαρακτηρίζει και σαν άνθρωπο, ο Κωνσταντίνος το τελευταίο καιρό δουλεύει και σε άλλα projects για τα οποία θα μας μιλήσει παρακάτω σε μία συνέντευξη που είχα μαζί του και τον ευχαριστώ πολύ για τη τιμή που μου έκανε.



 Kωνσταντίνε σαν ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα δε σταματάς να σχεδιάζεις κόμικ, και να ασχολείσαι με νέα πράγματα.Πώς  όμως ξεκίνησε η σχέση σου με τα κόμικς;  

Τα κόμικς ήταν μια από τις πρώτες πηγές ψυχαγωγίας  των παιδικών μου χρόνων μαζί με τα βιβλία παραμυθιών και τα κινούμενα σχέδια. Ήταν αυτές οι επαφές που δημιούργησαν μέσα μου τον ενθουσιασμό και την επιθυμία να πιάσω μολύβι και χρώματα και με όποιον τρόπο μπορούσα να αρχίσω τις πρώτες μου απόπειρες στο χαρτί. Τα πρώτα μου κόμικ είχαν να κάνουν με τίτλους της Ντίσνεϋ με ακόλουθα τα κωμικά Γαλλοβελγικά (Λούκυ Λουκ, Αστερίξ, Ιζνογκούντ, Λεονάρντο κ.ά.), στη συνέχεια τα Αμερικάνικα με υπερήρωες και από το 2003 και έπειτα, και έχοντας ήδη αρχίσει να μαθαίνω περισσότερα για την ιστορία των κόμικ και τους τίτλους τους σε διάφορες χώρες, ήρθα σε επαφή και με πιο ώριμους τίτλους και διαφορετικών ειδών ιστορίες, τόσο από την Ελλάδα όσο και από άλλα μέρη του εξωτερικού. 



Η όλη πορεία εκμάθησης της ιστορίας του χώρου και η επαφή μου με τους ποικίλους τίτλους του με οδήγησε στο σημείο να εκτιμήσω βαθιά την εξέλιξη του μέσου, πολλούς από τους δημιουργούς καθώς και την επιρροή του σε άλλους συμπορευόμενους ή μη χώρους. Και στα αισθήματά μου αυτά συνέβαλλε ακόμη περισσότερο η εντριβή μου με το χώρο και συγκεκριμένα η αρχή της δημιουργίας του πρώτου μου τεύχους με την πρόθεση να το στείλω σε αγγλόφωνους και κατά κύριο λόγο Αμερικάνικους εκδότες. Έκτοτε, από τότε που ξεκίνησα τη συνεργασία μου με τον συγκεκριμένο εκδότη, όχι μόνο η γνώση μου στο δημιουργικό κομμάτι έγινε πιο τελειοποιημένη και συνειδητή (και πάντοτε με περιθώρια επιπλέον βελτίωσης), αλλά η αγάπη μου για το αντικείμενο, για αυτού του είδους τέχνης και καλλιτεχνικής έκφρασης, έχει γίνει πιο βαθιά και έντονη.

 Ποιές είναι λοιπόν οι σειρές που δημιουργείς; 

Έχοντας ξεκινήσει επίσημη συνεργασία τον Απρίλιο του 2018 με τον εκδοτικό οίκο  Rising Sun Comics, με βάση του το Λος Άντζελες, η πρώτη σειρά που έχω αναλάβει προς υλοποίηση και έκδοση είναι το προσωπικό μου πρότζεκτ που φέρει τον τίτλο 'Stilk & Metal Tim'. Πρόκειται για ένα υπερηρωικό κόμικ με εκφάνσεις επιστημονικής φαντασίας, στοιχεία τρόμου, ενώ ταυτόχρονα αγγίζει ζητήματα μεταφυσικής και  υπαρξιακής φύσεως. Συνοπτικά, στα τέλη του 21ου αιώνα στην πόλη New Glory, η μοίρα ενώνει τα μονοπάτια των δύο παράξενων πρωταγωνιστών, το ανθρωποειδές Stilk και το cyborg Timothy Vince/Metal Tim ενάντια στην αναπτυσσόμενη απειλή των τερατόμορφων Nightmares. Ο αναγνώστης θα βρει μυστήρια που χρίζονται απαντήσεων, ανατροπές και ένα καστ χαρακτήρων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν συνεισφέρει στην ύπαρξη των ηρώων μας, των οποίων οι ζωές δοκιμάζονται σκληρά, κάνοντας αβέβαιο το αν θα αντέξουν μέχρι το τέλος και τι συνέπειες θα έχει αυτό για τον κόσμο τους.  Αυτή η σειρά θα διαρκέσει για 12 τεύχη, χωρισμένη σε 3 κύκλους των 4 τευχών έκαστος. 




Από τον Νοέμβριο του 2018 μέχρι τον Μάιο του 2019, έχουν κυκλοφορήσει τα 4 τεύχη του πρώτου κύκλου που είναι έγχρωμος (και μπορείτε να τα βρείτε στο www.risingsuncomics.com) ενώ στο μεταξύ ετοιμάζω και έχω σχεδόν ολοκληρώσει το δεύτερο κύκλο. Ο δεύτερος και ο τρίτος κύκλος θα είναι ασπρόμαυροι και υπάρχει ένα ενδεχόμενο χρωματισμού τους για μελλοντικές εκδόσεις όπου, αν έχουμε τη στήριξη του κόσμου, ο κάθε κύκλος θα έχει το δικό του τόμο. Η σειρά Stilk & Metal Tim αποτελεί την πρώτη εκ των 7 ιστοριών που έχω υπόψη μου να εκδόσω και ενώ ο κάθε τίτλος είναι κατ'ουσίαν αυτούσιος, υπάρχουν στοιχεία πλοκής και χαρακτήρες-κλειδιά των οποίων η συνεχής παρουσία και θέση στο όλο σκηνικό φέρουν αυτές τις 7 ιστορίες σε σύνδεση μεταξύ τους μέσα σε ένα (πολυ)σύμπαν το οποίο ενώ μοιράζονται από κοινού, παραμένουν την ίδια στιγμή ξέχωρες η μία από την άλλη. 

Από τον Μάρτιο του 2020 και παράλληλα με το βιβλίο μου, έχω συνάψει συνεργασία με τον διευθυντή της Rising Sun Comics Oceania, ένα εκ των 5 δημιουργικών παραρτημάτων της Rising Sun Comics, με έδρα του το Whangarei της Νέας Ζηλανδίας. Ο Άρου Σινγκχ (Aru Singh) ή Μάλφουνκσον (Malphunkson) όπως προτιμάει, εκτός από διευθυντής είναι και ο δημιουργός ποικίλων τίτλων οι οποίοι με την ολοκλήρωσή τους θα κυκλοφορήσουν σύντομα ξεκινώντας από το παρόν έτος. Δύο εξ'αυτών έχουμε αναλάβει το δημιουργικό τους κομμάτι με τον Μάλφουνκσον ως δημιουργό και συγγραφέα. 

Το πρώτο πρότζεκτ, του οποίου εκτός από εικονογράφος είμαι και συνδημιουργός,  ονομάζεται 'PJay & Sheebie-The Modern Bears', ένα ασπρόμαυρο κωμικοσατιρικό στριπ το οποίο μέσα από τη ζωή και τα παθήματα των χαρακτήρων του σχολιάζει θέματα κοινωνικής και πολιτικής φύσεως. Οι χαρακτήρες έχουν όψη ανθρωπόμορφων ζώων με ένα πιο καρτούν σχεδιαστικό στυλ. Τα στριπ αναρτώνται δωρεάν σε εβδομαδιαία βάση από την ιστοσελίδα της Oceania www.plungecomics.com και κάποια στιγμή σκοπεύουμε να τα συγκεντρώσουμε σε έναν τόμο.

 Όσον αφορά το άλλο πρότζεκτ, του οποίου είμαι απλά ο εικονογράφος, ονομάζεται Templeton: Torn (Τέμπλτον: Σκισμένος) και αφορά έναν διάσημο Νεοζηλανδό μουσικό που αναζητά το άτομο που τον δολοφόνησε. Το βιβλίο είναι μια αυτόνομη ιστορία γύρω στις 40 ασπρόμαυρες σελίδες, προορίζεται για ώριμους αναγνώστες και είναι το πρώτο της σειράς Templeton. Η σειρά φέρει το όνομα του γενικού πρωταγωνιστή, Τέμπλτον Σμιθ, ενός πρώην αστυνομικού ντετέκτιβ και Συλλέκτη Ψυχών τις οποίες οδηγεί στην Κόλαση, ένα ρόλο που ανέλαβε μετά τη δολοφονία του από έναν κατ'εξακολούθηση δολοφόνο. Αλληλεπιδρά με αγγέλους και δαίμονες που συναντά στην Κόλαση, στη Γη αλλά και με αγγέλους εκ του Παραδείσου. Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερα νέα σχετικά με τα δύο αυτά πρότζεκτ, έχει στη διάθεσή του την ιστοσελίδα plungecomics ή μπορεί να με ακολουθήσει στα social media όπου μοιράζομαι νέες ανακοινώσεις, τη δουλειά μου και εικόνες από τα υπο εξέλιξη βιβλία.

 Πολύ ενδιαφέροντα ακούγονται όλα αυτά!!Πές μου όμως ποιοί είναι οι δικοί σου λοιπόν αγαπημένοι σου δημιουργοί;

Δύσκολη ερώτηση μιας και πολλοί έχουν βρει μια θέση στο νου μου και την καρδιά μου και σίγουρα έχω κάτι να μάθω από τον καθένα τους. Ενδεικτικά θα αναφέρω εκείνους που αποτέλεσαν τις κύριες επιρροές μου ως προς το εικονογραφικό κομμάτι: Τζιμ Λη, Μάρκ Σιλβέστρι, Μάικλ Τέρνερ, Φρανκ Μίλλερ, Τοντ ΜακΦάρλαν, Τζακ Κίρμπυ, Κέλλεϋ Τζόουνς, Μπάρρυ Γουίνδσορ-Σμιθ, Mπέρνι Ράιτσον, Κάιλ Χοτζ, Ντέηλ Κέον, Τζόε Κεσάντα, Ίθαν Βαν Σκάιβερ, Τρεντ Κανιούγκα, Τιμ Βίτζιλ, Τιμ Τάιλερ, Τζέημς Ο'Μπαρ, Σαμ Κηθ, Μπράιαν Τάλμποτ, Γκλεν Φάμπρυ, Σάιμον Μπίσλεϋ, Χουάνχο Γκουαρνίδο, Χουάν Γκιμένεζ, Ζαν Ζιρό/Μοέμπιους, Μισέλ Μπλανκ-Ντουμόντ και Ένκι Μπίλαλ. Όσον αφορά τα στριπ και το καρτούν σχέδιο, θα ανέφερα τους Καρλ Μπαρκς, Τζόρτζιο Καβατσάνο, Τζιμ Ντέηβις, Tζεφ Σμιθ, Φιλίπ Λιεζουά/Tουρκ, Mισέλ Ρενιέρ/Γκρεγκ, Πιέρ Κουλλιφόρντ/Πέιγιο, Γκουιλέρμο Μορντίλο, Εντουάρντ Καραλί/Έντικα, Αρκάς και Γιοακίν Τεγιόν/Κουίνο. Για το συγγραφικό κομμάτι θα ανέφερα τους Άλαν Μουρ, Νηλ Γκάινμαν, Γκραντ Μόρρισον, Γουόρεν Έλις, Αλεχάνδρο Τζοντορόουσκι και σίγουρα αρκετούς εκ των προαναφερθέντων καλλιτεχνών οι οποίοι έχουν ενεργήσει και ως συγγραφείς για προσωπικά τους πρότζεκτ. Σαφώς και με το πέρασμα του χρόνου έχουν έλθει να προστεθούν περισσότεροι καλλιτέχνες και συγγραφείς και όχι μόνο από το χώρο των κόμικς. Και υπενθυμίζω πως τα παραπάνω αναφέρονται ως επιρροές και μόνο από τις οποίες παίρνω στοιχεία και εκ των οποίων με τον καιρό και την εμπειρία καταλήγω να δημιουργήσω κάτι δικό μου, όσο το δυνατόν μοναδικό, προσωπικό και αναγνωρίσιμο.

 Ζεις και εργάζεσαι στο εξωτερικό. Ποιές οι διαφορές με το να δουλεύεις στο χώρο του κόμικ εκεί με την Ελλάδα;

Τεχνικά, δεν έχει σημασία από πού παράγεις ένα βιβλίο κόμικ, είτε στον τόπο καταγωγής σου είτε κάπου στο εξωτερικό, αρκεί ο προσωπικός σου χώρος να σου προσφέρει ηρεμία, να επιτρέπει τη συγκέντρωση, όπως επίσης να είναι διακοσμημένος με τρόπο που να σε εμπνέει δημιουργικά κάθε φορά που εισέρχεσαι σε αυτόν. Επιπλέον είναι πολύ επιβοηθητικό εάν αυτό που ουσιαστικά είναι το στούντιό σου έχει αρκετό χώρο για την τοποθέτηση των υλικών σου, το χώρο σχεδίου και επιτρέπει μια οργανωμένη κατανομή της όλης μέχρι τώρα δουλειάς σου. Και ας μην ξεχνάμε πως με το Διαδίκτυο πια είναι εύκολο να συνεργαστείς με τον οποιοδήποτε χωρίς τον περιορισμό των αποστάσεων ή την ανάγκη για φυσική παρουσία της δουλειάς σου στον εκδότη.

Oι κόμικ σειρές του Κωνσταντίνου


Τώρα όσον αφορά το κομμάτι της συνεργασίας και της ανταμοιβής, αυτό έχει να κάνει τόσο με το σημείο της δημιουργικής σου πορείας, τις προσωπικές σου φιλοδοξίες όπως επίσης και με το ποιόν συνεργάζεσαι. Εγώ για παράδειγμα θεωρώ πως βρίσκομαι για την ώρα στην αρχή και άρα προτεραιότητά μου ήταν να αρχίσω από κάπου έστω και από έναν μικρό ανεξάρτητο εκδότη του εξωτερικού. Επιθυμούσα το εξωτερικό λόγω της εξοικείωσής μου με την Αγγλική γλώσσα και επειδή, εξαιτίας της αγάπης μου για τα Αμερικάνικα υπερηρωικά κόμικς, ήθελα να δω τη δική μου δουλειά ως μία από αυτές τις αγγλόφωνες εκδόσεις. Επιπλέον η συνεργασία με έναν εκδότη του εξωτερικού σου προσφέρει εμπειρία, ευκαιρίες για άλλα πρότζεκτ, επαφές και την μικρή αλλά απαραίτητη εκείνη ψυχολογική ανάταση ότι κάποιος εκεί έξω είδε κάτι στο προσωπικό σου όραμα και αποφάσισε να του δώσει μια ευκαιρία, ιδίως από ένα μέρος που θεωρείται η γενέτειρα της 9ης Τέχνης, την Αμερική. 

Σχετικά με το κομμάτι της αμοιβής, σίγουρα, αν όχι όλοι, οι περισσότεροι δημιουργοί θα ήθελαν να έβγαζαν αρχετά χρήματα που να δικαιολογούσαν τη συνεχή τους ενασχόληση με το αντικείμενο και τον τεράστιο κόπο που καταβάλλουν για να δημιουργήσουν κάτι που ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει σε μισή ώρα ή παραπάνω ανάλογα με τον αριθμό των σελίδων, σίγουρα όμως σε πολύ λιγότερο χρόνο σε σχέση με το χρόνο παραγωγής. Όπως και να το κάνουμε, πέρα από την προσωπική αγάπη του δημιουργού για αυτήν την τέχνη και τη συναισθηματική αμοιβή που λαμβάνει όταν η δουλειά του χαίρει σταδιακής αποδοχής και θετικής ανταπόκρισης, το οικονομικό κομμάτι συμβάλλει με τον τρόπο του στην επιβεβαίωση της προσωπικής του αυτοπεποίθησης, στην επιβίωση και άρα στη  συνέχιση του έργου του. 

Οι περισσότεροι μικροί ανεξάρτητοι εκδότες της Αμερικής πληρώνουν με ποσοστό επί των πωλήσεων, όπου προτεραιότητα έχουν οι υπεύθυνοι εκτύπωσης, οι διανομείς και ο εκδότης ενώ για το τέλος αφήνονται ο δημιουργός ή η δημιουργική ομάδα. Κάποιος άλλος που προβαίνει σε αυτοέκδοση μέσω crowdfunding έχοντας προσλάβει ανθρώπους για την υλοποίηση του βιβλίου του, τους πληρώνει είτε από την τσέπη του πριν ξεκινήσει η καμπάνια είτε από τα κέρδη μετά την οικονομική επίτευξη του στόχου του, όλα μέσα από κοινού συμφωνίες και προσωπικά τιμολόγια. Και όσον αφορά μεγαλύτερους εκδότες, και άρα σε αυτή την περίπτωση συνήθως οι δημιουργοί είναι ήδη γνωστοί, εκεί υπάρχει πληρωμή με το λεγόμενο page rate, τη χρέωση ανά σελίδα που δηλώνεται από την πλευρά του δημιουργού ή προκύπτει μετά από κοινή συμφωνία μεταξύ των εμπλεκόμενων ατόμων.  Επίσης στους περισσότερους εκδότες υφίσταται και το λεγόμενο royalties, την πληρωμή στον δημιουργό που προκύπτει από τις πωλήσεις επιπλέον αντιτύπων της δουλειάς του μετά το χρόνο της πρώτης του έκδοσης. 

Όπως και να έχει, ακόμη και όταν ο δημιουργός κατορθώνει κάποια στιγμή να έχει σταθερό  εισοδήμα από αυτή τη δουλειά, ο χώρος εξακολουθεί να μην του προσφέρει πράγματα όπως ασφάλεια και συνταξιοδότηση. Είτε λοιπόν βγάζεις αρκετά για να τα προσφέρεις αυτά ο ίδιος στον εαυτό σου ή συνεχίζεις να δημιουργείς παράλληλα με μιαν άλλη πιο συμβατή εργασία, σχετική ή μη με το χώρο της τέχνης. Η ζωή δεν αφήνει περιθώρια, πρέπει να πάρεις τα ρίσκα σου, να δουλέψεις σκληρά για να κερδίσεις αυτά που επιθυμείς και πρέπει να σιγουρευτείς ότι, έστω για κάποια πράγματα που έχουν μεγάλη σημασία για εσένα, κατάφερες να τα υλοποιήσεις ώστε να μην υπάρχουν απωθημένα στο τέλος. Έτσι και με τα κόμικς. 

Εν τέλει, θα έλεγα πως όλα τα παραπάνω υφίστανται λίγο πολύ παντού. Τη διαφορά την κάνουν οι άνθρωποι με τους οποίους θα συνεργαστείς και με το πόσο σεβασμό και εξοικείωση έχει ένας τόπος, και άρα η αγορά και η αντίστοιχη σκηνή του, για το κόμικ. Η Ελλάδα για παράδειγμα, έχει μεγαλύτερη σκηνή κόμικ από την Εσθονία στην οποία βρίσκομαι αλλά μικρότερη σε σχέση ας πούμε με τη Γαλλία και ακόμη πιο μικρή από την Ιαπωνία. Αυτό που μένει λοιπόν είναι η συνεχής παραγωγή από πλευράς των δημιουργών και εκπαίδευσης του κοινού για το χώρο ώστε τα κόμικς να φτάσουν σε ένα σημείο να αντιμετωπίζονται ως μια ακόμη μορφή τέχνης και ναι, ως ένας ακόμη επαγγελματικός κλάδος. Διότι το κόμικ, όσον αφορά την επιχειρηματική του πλευρά, αντιμετωπίζεται από τους εκδότες ως μπίζνες και όσον αφορά το δημιουργό, βιώνεται ως μια ακόμη δουλειά πλήρους απασχόλησης με τα συμβόλαιά της, το ωράριό της, το πρόγραμμά της, τα υλικά της, τις γνώσεις της και τον απαιτούμενο κόπο της.

Και κάτι τελευταίο. Πώς βλέπεις Κωνσταντίνε το μέλλον των κόμικς; Η μορφή του όπως την ξέρουμε θα αλλάξει;

Τα κόμικς έχουν μεγάλη δύναμη. Μέσα από αυτά μπορείς όχι μόνο να μεταφέρεις μηνύματα και να αφηγηθείς διάφορα είδη ιστοριών με ποικίλους καλλιτεχνικούς πειραματισμούς αλλά και να απεικονίσεις αυτές τις ιστορίες με ακόμη πιο μεγαλειώδη και οικονομικό τρόπο σε σχέση με μια κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή. Είναι μια γέφυρα του παλιού με του καινούργιου. Προσφέρει έναν παραδοσιακό τρόπο ψυχαγωγίας, δίνει το κίνητρο για ανάγνωση, ακόμη και για την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας και τροφοδοτεί τη φαντασία  εμπνέοντας τη δημιουργικότητα ενώ παράλληλα, υπάρχει η επιλογή σχεδιασμού και προώθησής τους με σύγχρονα ψηφιακά μέσα. Και όσο υφίστανται άλλες συγγενικές μορφές ψυχαγωγίας, όπως τα βιβλία, τα παραμύθια, το θέατρο και ο κινηματογράφος, έτσι λοιπόν και το κόμικ έχει θέση και λόγο ύπαρξης τόσο στην αγορά όσο και στην καρδιά των εν δυνάμει αναγνωστών. 

Εδώ θα μπορούσαμε να κάνουμε μια μικρή παρένθεση και να αναφερθούμε στον τρόπο σκέψης και δράσης από μεριάς μεγαλοεκδοτών και επώνυμων δημιουργών τα τελευταία λίγα χρόνια, αν όχι την τελευταία δεκαετία. Και αυτό γιατί πολλοί εξ'αυτών τείνουν να επιδεικνύουν μια συμπεριφορά επιστράτευσης του μέσου για χάρην της προσωπικής τους ιδεολογίας συνεχίζοντας πεισματικά προς αυτήν την κατεύθυνση χωρίς να ενδιαφέρονται για το οποιοδήποτε διακυβευόμενο κόστος.

Όταν οι χαρακτήρες ενός μεγάλου εκδοτικού οίκου έχουν γνωστοποιηθεί με τα χρόνια ως περσόνες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και σταθερές αρχές, οι οποίες (θα έπρεπε να) παραμένουν ως έχουν ανεξαρτήτως τον αριθμό των reboot τους (με μόνη εξαίρεση ίσως τις ιστορίες με παράλληλα σύμπαντα), και έρχονται κάποιοι μια μέρα και με το έτσι θέλω τους αλλοιώνουν σε σημείο που σημαντικές στιγμές της ιστορίας τους να παραμερίζονται εντελώς, τότε υπάρχουν συνέπειες για τους αντίστοιχους τίτλους και τον εκδότη τους. Εάν ξαφνικά θεωρούν κάποιοι πως μπορούν να αλλάξουν, χωρίς καν κάποια περίοδο προετοιμασίας και προσαρμογής, τη σεξουαλικότητα των χαρακτήρων, τον τρόπο σκέψης τους και να τους χρησιμοποιούν ως φερέφωνα για τις ιδεολογίες τους, αρνούμενοι να κρατήσουν τις προηγούμενες ισορροπίες και αδιαφορώντας για την αντίδραση του κοινού, τότε πρέπει να είναι και ανοιχτοί προς την κριτική και στο ενδεχόμενο των χαμηλών πωλήσεων όπως και έχει γίνει. 



Οι υπεύθυνοι όμως δε δέχονται κριτική, αντ'αυτού κατηγορούν το κοινό τους χωρίς να επαναπροσδιορίζουν τις τακτικές τους, στέλνουν στους ιδιοκτήτες καταστημάτων κόμικς περισσότερα αντίτυπα απ'όσο μπορούν οι ίδιοι να αγοράσουν, αυτά δεν πωλούν και το αποτέλεσμα είναι το κλείσιμο πολλών μαγαζιών και οι εκδότες που μας ενέπνευσαν με τις δημιουργίες τους να παίρνουν όλο και περισσότερο τον κατήφορο. Το μέλλον τους δε φαντάζει και τόσο λαμπρό αν και λόγω της ιστορίας τους θεωρώ πως θα συνεχίσουν να ενεργούν αλλά όχι με την ίδια αίγλη και σεβασμό που είχαν παλιότερα. Από την άλλη, αυτό αφήνει περισσότερο χώρο ανάδειξης μικρών εκδοτών και δημιουργών πολλοί εκ των οποίων δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τους πιο γνωστούς συναδέλφους τους αρκεί να μη βαδίσουν στα ίδια χνάρια. 

Ναι λοιπόν στην ύπαρξη ποικίλων τίτλων και ιδεών με καλογραμμένες ιστορίες, όμορφο, εμπορικό ή αξιοπρεπές επίπεδο σχεδίου και σεβασμό προς τους αναγνώστες και πελάτες. Όχι στη λογοκρισία, όχι στη σταδιακή ομοιομορφία των ιστοριών για χάριν ιδεολογικής προπαγάνδας και όχι στην υπεροπτική αντιμετώπιση των αναγνωστών αλλά και των συναδέλφων του χώρου. Και αξιοκρατία αντί ιδεολογίας ως το πρωτεύοντα παράγοντα πρόσληψης.  Όσοι είναι δημιουργοί και/ή εκδότες και θέλουν άξιόλογες συνεργασίες και ικανοποιημένη σταθερή πελατεία καλό είναι να αποφύγουν τα προαναφερθέντα κακώς κείμενα. Φυσικά υπάρχουν και εκείνοι που τοποθετούνται ανοιχτά υπέρ των επιβλαβών τακτικών ενώ ορισμένοι την ίδια στιγμή προσποιούνται πως τίποτε από όλα αυτά δε συμβαίνει. Το σίγουρο είναι πως οι πιο λογικοί είναι εκείνοι που θα συνεχίσουν να τα πηγαίνουν καλύτερα και ουσιαστικά εκείνοι που θα κινούν τη μοίρα του μέσου σε ανοδική πορεία. 

Όσον αφορά τη μορφή του κόμικ, είναι γνωστό ότι εδώ και αρκετό καιρό, πέραν της έντυπης μορφής τους κυκλοφορούν και με τη μορφή ψηφιακού αρχείου, συνήθως τύπου pdf ή cbr. To θέμα έχει πολυσυζητηθεί απαριθμίζοντας κάθε φορά τα αντίστοιχα προτερήματα και μειονεκτήματα. Και είναι ακριβώς αυτά τα στοιχεία που με οδηγούν στο να θεωρώ καλό το να υφίστανται και οι δύο επιλογές. Διότι έτσι καλύπτει η μία τα κενά της άλλης και κατ'επέκταση εξυπηρετούν πλήρως τις ανάγκες των αναγνωστών. Και οι δύο εμπειρίες, παραδοσιακής και ψηφιακής, ανάγνωσης μπορούν να είναι ικανοποιητικές. 

Ακόμη περισσότερο όμως πιστεύω πως η φυσική παρουσία του προϊόντος και η επαφή μαζί του κάνει την όλη εμπειρία πιο αυθεντική, πιο βαθιά και πιο ανθρώπινη από τη στιγμή που η λήψη ενός φυσικού αντιτύπου είναι συνυφασμένη με ένα σωρό ενδιάμεσες διαδικασίες όπως η επαφή με άλλους ανθρώπους, η δημιουργία στεκιών και η έρευνα στο χώρο του καταστήματος όπως σε μια βιλιοθήκη, πράγματα και καταστάσεις δηλαδή που δε μπορούν ολοκληρωτικά να προσομοιωθούν μέσα από το πρόγραμμα μιας οθόνης. Συνεπώς είναι ως επί των πλείστον ο παλιός καλός τρόπος επαφής με το μέσο που μας κάνει να το εκτιμήσουμε ακόμη περισσότερο. Και έτσι δεν πιστεύω πως το έντυπο κόμικ θα εξαλειφθεί αλλά ότι για αρκετό καιρό ακόμη θα συνεχίσει να υφίσταται ως τέτοιο δίπλα στον ψηφιακό του δίδυμο.

Σε ευχαριστώ πολύ Κωνσταντίνε και σου εύχομαι καλή επιτυχία σε ότι κάνεις.

- Και εγώ σε ευχαριστώ πολύ Σπύρο!! 

kp7911@hotmail.com


https://www.instagram.com/konstantinos.petrocheilos/

https://www.facebook.com/konstantinos.petrocheilos.7

https://www.facebook.com/pg/Kostas7J7/photos/ (art page)

https://twitter.com/Kostas7911

https://www.linkedin.com/in/konstantinos-petrocheilos-849996b4/?trk=public-profile-join-page

https://www.youtube.com/channel/UCyWEW_zyynzsxi5PGJ0rYiA

https://www.patreon.com/KP77


Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2021

Justice League - Η Ολότητα(The Totality) από Scott Snyder, Jorge Jimenez,Jimmy Cheung&Doug Mahnke

 Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός


Justice League – Η Ολότητα

Εκδόσεις : ΟΞΥ

Σελ: 176 - Διαστάσεις: 16,5 x 25 

ISBN: 978-960-436-791-7 - Τιμή: € 17.99

Μετάφραση : Σάββας Αργυρού


Όταν θυμάμαι διάβασα τότε στα solicitations ότι ο Scott Snyder αναλαμβάνει τη Justice League είναι η αλήθεια ότι προβληματίστηκα…Όχι φυσικά επειδή ο Snyder δεν είναι πολύ καλός συγγραφέας. Αλλά περισσότερο γιατί είναι πολύ καλός συγγραφέας στις σκοτεινές ιστορίες του είτε πρόκειται για το θρυλικό του run στον Bat Man(Το Court of Owls παραμένει πλέον στη δεκάδα με τις definitive Bat Man stories)είτε για τα εκπληκτικά horror αριστουργήματα του όπως τα Wytches και American Vampire(για να μην ξεχνάμε επίσης το πέρασμα του από τις σελίδες του Swamp Thing).




Θα μπορούσε ο Snyder να αναλάβει έναν team τίτλο και μάλιστα με τους μεγαλύτερους ήρωες-icon της εταιρείας και να μας δώσει ένα πραγματικό καλό run;; Η απάντηση δίνεται στο πρώτο τόμο Justice League- Η Ολότητα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΞΥ και περιλαμβάνει τα 7 πρώτα τεύχη της σειράς.

Φυσικά δεν ήταν η πρώτη του ενασχόληση με την ομάδα καθώς είχε προηγηθεί το Justice League:No Justice καθώς και το Dark Knights Metal στο οποίο ο Snyder είχε τη δυνατότητα να δουλέψει με πολλούς χαρακτήρες, αλλά κατα την ταπεινή μου γνώμη κάπου λιγάκι χάθηκε στη πορεία...Θα γινόταν άραγε το ίδιο και με τη νέα αυτή σειρά;;




Τα πρώτα δείγματα στα 7 αυτά τεύχη έτσι όπως απαρτίζουν το πρώτο τόμο της σειράς με τίτλο «Η Ολότητα» δείχνουν ότι ο Snyder ξέρει με τι χαρακτήρες έχει να κάνει, σέβεται το μέγεθος και την ιστορία τους, και το σημαντικότερο όλοι τους είναι πρωταγωνιστές και κανείς δε καλύπτει τον άλλο. O Superman δεν επισκιάζει έναν John Stewart, ή η Wonder Woman την Hawkgirl.Όλοι έχουν το δικό τους δυναμικό και σημαντικό ρόλο στην ιστορία η οποία για εμένα είναι ένα γράμμα αγάπης προς τα παλιά animated cartoons(JL -TAS)και έχει πολλά Morrison-ικά στοιχεία όσον αφορά την επικών διαστάσεων αναμέτρηση των ηρώων μας με την Λεγεώνα του Ολέθρου (Legion of Doom) που την απαρτίζουν οι Lex Luthor,Joker,Chetah και όλοι οι σημαντικότεροι και πιο διαβολικοί villains του DC universe.Και οι δυνάμεις με τις οποίες οι ήρωες μας θα έρθουν αντιμέτωποι είναι κυριολεκτικά κοσμικών διαστάσεων!! Με μια μεγάλη απειλή για τον κόσμο η οποία  βρίσκεται σε μια πορεία κατευθείαν για τη Γη. Όντας το μόνο άτομο που μπορεί να καταλάβει τον υψηλό κίνδυνο αυτής της συγκεντρωμένης ουσίας της μυστικής πηγής όλων των πραγμάτων που ονομάζονται «Ολότητα», ο Martian Manhunter προσπαθεί να καταλάβει ποιες επιλογές απομένουν για τους ήρωες μας, για να σώσουν το σύμπαν από την εξαφάνιση… Ο Snyder από τη μία εμμένει στη προσωπικότητα κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά είτε πρόκειται για ήρωα είτε για villain, χωρίς να γίνεται μελοδραματικός ή να στερεί τίποτε από τη ξέφρενη δράση που ακολουθούν τις εντυπωσιακές σκηνές μάχης.




Στο σενάριο βοηθάει σε κάποιες στιγμές της ιστορίας και ο James Tynion IV ο οποίος τελευταία βρίσκεται σε μεγάλες συγγραφικές και δημιουργικές φόρμες είτε για τα υπερηρωικά στη DC είτε και για τις indie δημιουργίες του(βλέπε Something is Killing the Children για την BOOM).Παρόλα αυτά δεν θα το έλεγα και τόσο friendly reading για όσους θα ήθελαν να ξεκινήσουν από εδώ την ανάγνωση της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης, γιατί περιέχει και στοιχεία που κάποιος θα πρέπει να γνωρίζει έχοντας διαβάσει προηγούμενες δουλειές του Snyder όπως το Dark Knights Metal και No Justice στα οποία αναφέρθηκα προηγουμένως…Η αφήγηση τρίτου προσώπου που δίνει στους αναγνώστες περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τα γεγονότα που ξετυλίγονται δεν είναι ένα στυλ αφήγησης ιστοριών κόμικς που είναι εύκολο να εκτιμηθεί ή να προσαρμοστεί…Πιθανών λοιπόν να νιώσει λίγο χαμένος με τα τόσα στοιχεία και καταστάσεις που θα διαβάσει ήδη από τις πρώτες σελίδες του τόμου, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλογραμμένη η ιστορία και ότι δε θέτει τις βάσεις για όσα ακόμα μεγαλύτερα θα ακολουθήσουν. Και φυσικά εκεί που όλοι θα αποζημιωθούν είναι στην εικονογράφηση. Τόσο οι Jorge Jimenez(Earth 2,Super Sons), Jim Cheung(Young Avengers,Guardians of the Galaxy,Axis)και Doug Mahnke(Final Crisis,Green Lantern)δίνουν πραγματικά τον καλύτερο εαυτό τους για να αποτυπώσουν στο χαρτί με κάθε μεγαλείο μία τέτοια επικών διαστάσεων ιστορία που μόνο σε μία μεγάλη ομάδα σαν τη Justice League Θα μπορούσε κάποιος να διαβάσει.




Η πολύ αξιόλογη και προσεγμένη έκδοση από τις εκδόσεις ΟΞΥ, περιλαμβάνει και όλα τα variant cover της σειράς, με υπέροχα χρώματα σε χαρτί πολυτελείας, άριστη βιβλιοδεσία(μολονότι πολλές οι σελίδες ο τόμος δεν τσακίζει στη ράχη, ούτε φεύγουν σελίδες)και πολύ καλή μετάφραση στα πυκνογραμμένα(είναι η αλήθεια)κείμενα του Snyder/Tynion, από τον Σάββα Αργυρού που πραγματικά κάνει άλλη μία τιτάνια προσπάθεια να το αποδώσει όσο καλύτερα γίνεται. Οι εκδόσεις ΟΞΥ δεν καταφέρνουν ποτέ να μας απογοητεύσουν με τις επιλογές τους.

Λίγες ώρες πριν βγει και η Snyder Director’s Cut Version της ταινίας , αυτός ο τόμος είναι η καλύτερη ευκαιρία να διαβάσετε μία δυναμική και γεμάτη δράση ιστορία της μεγαλύτερης ομάδας υπερηρώων στο Justice League : Η Ολότητα που κυκλοφορεί και σε πολύ καλή τιμή.Αξίζει της προσοχής σας!!

Την παρουσίαση του κόμικ μπορείτε να τη βρείτε και στην ιστοσελίδα της εκδοτικής ΕΔΩ

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2021

VENOM REX από Donny Cates και Ryan Stegman

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός 

Εκδόσεις : ΟΞΥ

Σελ: 144 - Διαστάσεις: 16,5 x 25

ISBN: 978-960-436-744-3 - Τιμή: € 16.99

Μετάφραση : Σάββας Αργυρού


Μία από τις τελευταίες κυκλοφορίες των εκδόσεων ΟΞΥ είναι και ένας από τους καλύτερους τίτλους της Marvel(μαζί με το Immortal Hulk βεβαίως)που μπορεί να διαβάσει κανείς τον τελευταίο καιρό. Φυσικά μιλάμε για το Venom του Donny Cates που κυριολεκτικά επαναπροσδιορίζει τον χαρακτήρα και δημιουργεί ένα ολόκληρο μικροσύμπαν για εκείνον.

Η ελληνική έκδοση


Ο τόμος περιλαμβάνει τα 6 πρώτα τεύχη της σειράς που κυκλοφόρησε το 2018.Και μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι πραγματικά είναι ότι καλύτερο έχει γραφτεί για τον χαρακτήρα από την εποχή του πρώτου Limited Series που έβγαλε τη δεκαετία του ’90 το Lethal Protector(σε σενάριο David Michelinie και σχέδιο Mark Bagley/Ron Lim).Σε μία εποχή βέβαια που ο χαρακτήρας ήταν στα καλύτερα του, πολύ δημοφιλής, ο απόλυτος arch-nemesis του Spidey για τη νέα δεκαετία, ο αντιήρωας βγαλμένος μέσα από τις ιστορίες των Michelinie,McFarlane,Larsen,Bagley.. 



Απο τότε φυσικά κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι , ο (αντι)ήρωας γνώρισε πολλές αλλαγές, σίγουρα όχι προς το καλύτερο, διαφορετικοί άνθρωποι έγιναν οι «ξενιστές» του εξωγήινου συμβιωτικού(MacCargan/Scorpion, Flash Thomson), o ίδιος ο Eddie Brock μετατράπηκε σε anti-Venom,και πολλές άλλες αλλαγές που περισσότερο «κούρασνα» το χαρακτήρα αλλά πολύ περισσότερο τους αναγνώστες, παρά ανανέωσαν το μύθο του. Και εδώ είναι που έρχεται ένας Cates για να μας διηγηθεί μία ιστορία- ερωτικό γράμμα στον αντι-ήρωα, που όχι μόνο ανανεώνει ριζικά στα μάτια των παλαιών αναγνωστών του, αλλά προσελκύει και πολλούς νέους που ίσως δεν είχαν προλάβει τα παλαιά κόμικς, ούτε καν είχαν δει(μη γνωρίζοντας τον χαρακτήρα) την ταινία με πρωταγωνιστή τον Tom Hardy.




Η υπόθεση των πρώτων τευχών(που λειτουργούν σαν πρελούδιο των όσων αργότερα θα ακολουθήσουν για να φτάσουμε στο mega event King in Black που ίσως δούμε στο μέλλον)είναι αρκετά απλή αλλά άκρως καθηλωτική!!Όταν το συμβιωτικό του Eddie Brock αρχίζει να έχει μία αλλόκοτη συμπεριφορά, ο Eddie θα δεχτεί να βοηθήσει έναν παλαιό στρατιώτη και πρώην πράκτορα της Shield, για να βρει τι απέγιναν οι πρώην σύντροφοι του, στους οποίους είχαν γίνει πειράματα με.. συμβιωτικά!!Παράλληλα στα πρώτα αυτά τεύχη μαθαίνουμε και για τη προέλευση του  Knull, του θεού του κενού/χάους και του δημιουργού όλων των συμβιωτικών. Όταν εκείνος είχε φυλακιστεί από τους Celestials, τα παιδιά του ελεύθερα πλέον από την επίδραση του, αλώνισαν στα πέρατα του σύμπαντος. Κάποιο φτάνει στη Γη και συνδέεται με έναν δράκο. Αυτός ο δράκος υποτίθεται ότι είναι Grendel από το Beowulf. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, επιτίθεται στην αίθουσα του Hrothgar για να νικηθεί από την αιώνια αστραπή του Thor…Από εκείνο το συμβιωτικό είχαν γίνει τα πειράματα και στους στρατιώτες…Αλλά τώρα ο Knull αποκτά επαφή με τα «παιδιά του και έρχεται με άγριες διαθέσεις στη Γη…Μπορεί ο Eddie Brock(με λίγη βοήθεια και από τον Miles Morales)να τον σταματήσει;;Και πως θα αντιδράσει το δικό του συμβιωτικό στην επιστροφή του..πατέρα του;;



Όπως ανέφερα και προηγουμένως ο Cates θέτει στα πρώτα αυτά τεύχη τις βάσεις για τη δημιουργία ενός νέου σύμπαντος για τον Eddie Brock και τον Venom.Μας παραδίδει μία ιστορία γεμάτη καθηλωτική δράση, περιπέτεια, ανατροπές, εντυπωσιακές σκηνές μάχης και έναν από τους πιο απειλητικούς villain για ολόκληρο το Marvel universe που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια(ήδη έχει εμφανιστεί και στο Silver Surfer Black που πάλι έγραφε ο Cates).Επίσης για πρώτη φορά ένα backstory για την προέλευση των συμβιωτικών και την αληθινή τους καταγωγή.



Επιτέλους ο Eddie Brock μπορεί να είναι ένας ήρωας αληθινός, και το συμβιωτικό του πιο ανθρώπινο από κάθε άλλη φορά. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο, νοιάζεται για τον άλλο, σαν αχώριστοι σύντροφοι στον αγώνα και στη μάχη όχι μόνο για επιβίωση αλλά για τη σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας. Και αυτή τη φορά(τουλάχιστον μέχρι την επιστροφή του Knull στο King in Black) δεν θα έχουμε τις υπερ-ομάδες των Avengers ή των X-MEN για να αντιμετωπιστεί μία απειλή. Αλλά έναν άνθρωπο που δεν έχει τίποτα να χάσει εκτός ίσως από την αξιοπρέπεια του αν δεν αγωνιστεί ενάντια σε αυτή την απειλή…Ήρθε η ώρα για τον Eddie να αποδείξει ότι δεν είναι δολοφόνος, ούτε αντι-ήρωας. Αλλά ένας πραγματικός ήρωας…με τους δικούς του όμως όρους. Αν πρέπει να πολεμήσει βρώμικα θα το κάνει αν είναι να σώσει ζωές. Το υπέροχο σχέδιο του Ryan Stegman πραγματικά απολαυστικό, θυμίζει τις καλύτερες στιγμές των McFarlane-Larsen-Bagley αλλά είναι πιο σκοτεινό, τραχύ και  μοιάζει σαν να βγήκε μέσα από την ένωση των ταινιών Alien(ειδικά του Cameron) με το the Thing του Carpenter.Αποδίδει τον απαιτούμενο τρόμο που ταιριάζει στο κόμικ αλλά είναι γεμάτο δύναμη και ενεργητικότητα εκεί που χρειάζεται(σκηνές μάχης).




Για μία ακόμα φορά οι εκδόσεις ΟΞΥ κάνουν μία πολύ καλή επιλογή σειράς για να εκδώσουν και το αποτέλεσμα θα ικανοποιήσει και το πιο απαιτητικό αναγνώστη. Υπέροχη ποιότητα χαρτιού, τέλεια εκτύπωση, σε έναν καλαίσθητο τόμο, με γερή ράχη που δεν φοβάσαι όσο και αν ανοίξεις μη τσακίσει ή σκιστούν οι σελίδες. Άψογος συνδυασμός ποιότητας ιστορίας και εκδόσεως και σε πολύ καλή τιμή(μόλις 17 ευρώ) και άριστη μετάφραση από τον Σάββα Αργυρού, κάνει και αυτήν την έκδοση να αποτελέσει ένα κόσμημα στη βιβλιοθήκη σας. Ελπίζω να ακολουθήσει και η συνέχεια αυτής της πολύ καλής σειράς. Θα το βρείτε στα γνωστά μας κομιξάδικα, στα Public και στο brainfood.gr

Το κείμενο μου υπάρχει και στο site της εκδοτικής