Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

Andre Franquin - Από τον Πολύχρωμο Marsupilami μέχρι τις Μαύρες Ιδέες

Franquin 

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός
Επιμέλεια Elodie Kohler Ανδριανού

Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της Γαλλοβελγικής σχολής των κόμικ και γενικότερα της 9ης τέχνης και έναν από τους πιο αγαπημένους μου δημιουργούς.Γεννημένος στις 3 Ιανουαρίου του 1924 ο Andre Franquin έκανε τη παρθενική του εμφάνιση στη βιομηχανία των κόμικ το 1946 όταν ανέλαβε τις ιστορίες των Spirou&Fantasio τις οποίες είχε μόλις αφήσει ο δημιουργός τους Jije(που υπήρξε μέντορας του).Από τότε και μέχρι το τέλος της ζωής του το 1997 δεν σταμάτησε να δημιουργεί ιστορίες που διαβάστηκαν από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και να μας προσφέρει διασκεδαστικούς χαρακτήρες που αποτελούν ορόσημο στον κόσμο της 9ης τέχνης και όχι μόνο.




Γνωστός για την ποιότητα του σχεδιαστικού του στυλ(ειδικά στην κίνηση)την δυναμική του γραμμή,τα πλούσια background και το χιούμορ του(συχνά χρωματισμένο με "ποίηση",αλλά και μαύρους τόνους)ο Franquin δούλεψε σε περιόδους που τα κόμικ θεωρούνταν "παιδικά" αναγνώσματα.Κατόρθωσε όμως να δημιουργήσει ιστορίες που με τα νοήματα τους,μπορούσαν να απευθυνθούν και σε ένα πιο "ενήλικο" κοινό και να βάλει μέσα σε αυτές θέματα πολιτικού και οικολογικού περιεχομένου.Άς δούμε μαζί τις πιο γνωστές(και μη)δουλειές του μεγάλου αυτού καλλιτέχνη.



 Spirou et Fantasio:Οι περιπέτειες του groom Spirou και του δημοσιογράφου φίλου του(και συχνά οξύθυμου)Fantasio είναι κάτι σαν μύθος για την Γαλλοβελγική σχολή των κόμικ.Ίσως το μακροβιότερο BD κόμικ των εκδόσεων Dupuis, με 55 άλμπουμ μέχρι στιγμής,δημιουργημένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο της 9ης τέχνης(Jije,Fournier,Rob-Vel,Tome&Janry κ.α.)Δημιουργήματα του Rob Vel από τα τέλη της δεκαετίας του '30,ήδη οι Spirou και Fantasio ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα και πολυδιαβασμένα BD κόμικ όταν τη σειρά ανέλαβε ο Franquin το 1946,παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Jije που δούλεψε στο κόμικ για μία περίπου τριετία(1943-1946).


O Franquin κυριολεκτικά θα "αναγεννήσει" τη σειρά και θα δημιουργήσει ένα ολόκληρο σύμπαν από αυτήν.Προσθέτοντας νέους χαρακτήρες(Comte de Champiniac,Zantafio,Seccotine και φυσικά τους αξιαγάπητους Gaston και Marsupilami που θα δoύμε και παρακάτω)και δημιουργώντας μεγαλύτερες σε έκταση ιστορίες(συχνά συνεργαζόμενος με σεναριογράφους/σχεδιαστές όπως ο Greg,Roba κ.α.),με πλουσιότερο σενάριο(θίγοντας και θέματα όπως του Ψυχρού πολέμου και των δικτατοριών),μπλέκοντας το δίδυμο σε μεγάλες(και ενίοτε επικίνδυνες)περιπέτειες.Η περίοδος του Franquin θεωρείτε ως η καλύτερη και πιο πετυχημένη(αλλά και πιο ώριμη) του τίτλου,προκαλώντας το θαυμασμό ακόμα και μεγάλων δημιουργών όπως ο Herge.Ο Franquin αργότερα αποφάσισε να αφοσιωθεί στο σχεδιασμό του Gaston και άλλων σειρών και εγκατέλειψε το 1969 την σειρά.Δεν μετάνιωσε που άφησε τον Spirou αφού ποτέ δεν θεώρησε τους κεντρικούς χαρακτήρες "δικά του παιδιά" αλλά μετάνιωσε που άφηνε τους δευτερεύοντες χαρακτήρες(Champignac,Zorglub κ.α.)που ο ίδιος δημιούργησε...Στην χώρα μας έχουν κυκλοφορήσει γύρω στα 18 άλμπουμ της σειράς με τα 7 που κυκλοφόρησε η Μαμούθ κόμιξ να είναι αυτά της περιόδου του Franquin,ενώ 11 άλμπουμ κυκλοφόρησαν και οι εκδόσεις Modern Times αλλά με ιστορίες των Tome&Janry.




Gaston Lagaffe: Ο Gaston πρωτοεμφανίστηκε στις σελίδες του Spirou(τεύχος#985) στις 28 Φεβρουαρίου του 1957 για να γεμίσουν κάποιες κενές σελίδες στο περιοδικό και επίσης για να παρουσιαστεί με χιουμοριστική ματιά η καθημερινή ζωή στα γραφεία του περιοδικού.Στο τεύχος #1014 του περιοδικού ο Gaston εμφανίστηκε πρώτη φορά σε ιστορία των Spirou et Fantasio(που αργότερα βγήκε σε άλμπουμ με γενικό τίτλο Le Voyager du Mesozoique/Ταξιδευτής από τον Μεσοζωικό αιώνα - Μαμούθ 1998).



Στην αρχή είχε μονάχα σύντομες εμφανίσεις στις ιστορίες του διδύμου,αφού δεν άνηκε στο κεντρικό cast της σειράς.Αργότερα όμως  ρόλος του μεγάλωσε περισσότερο όπως στο άλμπουμ La Foire aux gangsters του 1958.Ο Gaston είναι αδέξιος,αθεράπευτα τεμπέλης και κάνει πολλά λάθη στη δουλειά του.Στην αρχή είχε αφεντικό τον Fantasio,αλλά όταν ο Franquin σταμάτησε να σχεδιάζει τις περιπέτειες των Spirou&Fantasio,αντικαταστάθηκε από τον Prunelle μέχρι το τέλος της σειράς.Προσελήφθη στο περιοδικό σαν ένα είδος κούριερ(το παιδί για τα μηνύματα)αλλά ο ίδιος είναι πολλά άλλα πράγματα(εφευρέτης,μάγειρας,χημικός με πλήρη αποτυχία φυσικά)αλλά το πραγματικό του ταλέντο είναι ο ύπνος!!Αγαπάει τη φύση και τα ζωάκια(που κατέχει μπόλικα)Ο Franquin ήθελε να δημιουργήσει έναν χαρακτήρα χωρίς αξιώσεις,λίγο χαζούλη,και άσχημο.

Όπως και ο Segar αρκετά χρόνια πριν με τον Popeye,έτσι και ο Franquin με τη δική του δημιουργία κατάργησε τους στερεοτυπικούς "ωραίους" ή έστω εμφανίσιμους ήρωες στα κόμικς.Με τον συνεργάτη του Yvan Delporte,o Franquin δημιούργησε τη προσωπικότητα του γκαφατζή ήρωα του ενώ το όνομα του βασίστηκε τόσο σε αυτό ενός εξίσου γκαφατζή φίλο του Delporte(κάποιον Gaston Mostraet)όσο και στον πεθερό του Fraquin...Η σειρά απαριθμεί γύρο στα 21 άλμπουμς ενώ στη χώρα μας ο Gaston δημοσιεύτηκε στο βραχύβιο περιοδικό Αστραπή τη δεκαετία του '80 και αρχές δεκαετίας του '90 είχαν κυκλοφορήσει και 6 άλμπουμς απο τις εκδόσεις ΑΛΘΑΓΙΑ.




Modeste et Pompon:Η σειρά δημιουργήθηκε το 1955 από τον Franquin αλλά για το "αντίπαλο" περιοδικό του Le Journal de Spirou,το εξίσου πασίγνωστο Le Journal de TinTin όπου και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 19 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς.O Franquin έχοντας αποχωρήσει από τον Dupuis εξ' αιτίας οικονομικών ρυθμίσεων που αφορούσαν τους χαρακτήρες του.Δεδομένου ότι ο Franquin δεν μπόρεσε να βρει τη γραπτή επιβεβαίωση της συμφωνίας τους,αποφάσισε να συμμετάσχει στο προσωπικό του περιοδικού Tintin δημιουργώντας τους Modeste et Pompon.



Μερικοί γνωστοί δημιουργοί βοήθησαν στο σενάριο όπως ο Rene Goscinny(Asterix,Lucky Luke)Peyo(Smurfs,Benoit Brisefer)Greg(Achille Tallon,Bernard Prince)ακόμα και η μητέρα του δημιουργού!!Ο Franquin βρήκε αργότερα τη γραπτή επιβεβαίωση και το θέμα διευθετήθηκε με τον Dupuis.Αλλά το πεντάχρονο συμβόλαιο που είχε με τους Le Lompard δεν μπορούσε να το αγνοήσει και συνέχισε να σχεδιάζει και για τα δύο περιοδικά,οπότε ζήτησε και τη βοήθεια σεναριογράφων που αναφέραμε.Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να θεωρεί τη δουλειά του στο strip ως "πιεστική".Ο υπεύθυνος του περιοδικού TinTin τον άφησε να αποχωρήσει από τη σειρά το 1959(ακόμα και αν το 5 χρόνο συμβόλαιο του δεν είχε λήξει ακόμα)και τη σειρά την συνέχισαν άλλοι καλλιτέχνες(Attanasio,Μittei,Griffo,Eric κ.α.) μέχρι το 1988.Η σειρά στα χρόνια του Franquin θεωρείται μία ατόφια αντανάκλαση της δεκαετίας του '50(μόδα στα ρούχα,επίπλωση σπιτιών,τεχνολογία κ.α.)Κεντρικοί χαρακτήρες είναι οι εξής:

Modeste:Λίγο αδέξιος και οξύθυμος νέος άντρας,περήφανος για τον εαυτό του.Συνήθως είναι ήρεμος(όταν δεν του σπάνε τα νεύρα τα ανίψια του και οι γείτονες του) και αγαπά τη φύση.




Pompon:Η φίλη του Modeste που προσπαθεί να τον κρατά ήρεμο.Η σχέση της με τον Modeste δεν είναι ξεκάθαρη.Σε κάποια άλμπουμ της σειράς εμφανίζεται σαν γυναίκα του.Είναι όμορφη και καλή και συχνά έχει τη ψυχοσύνθεση μιας teenager.

Felix: Μικροπωλητής και φίλος που πάντα προσπαθεί να πουλήσει στον Modeste προϊόντα που ακόμα δεν έχουν κυκλοφορήσει!!O Felix είναι συχνά το επίκεντρο των ξεκαρδιστικών gags της σειράς..




Tα ανίψια του Felix: Kαι σαν να μην έφτανε ο Felix με τα προϊόντα του που συχνά φέρνουν τη καταστροφή έχουμε και τα ανίψια του που ζουν κυρίως στο σπίτι του Modeste...Kάτι σαν τα ανιψάκια του Donald ένα πράγμα...

Mr.Ducrin: Γείτονας που δουλεύει σε φορολογικό γραφείο,και που έρχεται σε αντιπαραθέσεις με τον Modeste.Εμφανίζεται κυρίως στις ιστορίες που έγραψε ο Greg.




Mr.Dubruit:Ένας άλλος γείτονας με θορυβώδη οικογένεια ( Du bruit είναι η γαλλική για "θόρυβο")δημιούργημα του Goscinny όταν έγραφε το σενάριο.Εγκαταλείφθηκε όταν ο Fraquin έδειξε προτίμηση μεγαλύτερη στον Mr.Ducrin.Γενικά και οι δύο γείτονες παίζουν μεγάλο ρόλο στην κωμική εξέλιξη της σειράς(όπως και το μωρό που έχει αναλάβει να προσέχει ο Modeste αντιμετωπίζοντας προβλήματα αϋπνίας,διατροφής και αλλάγματος πάνας).Οι επόμενοι καλλιτέχνες που δούλεψαν στη σειρά ακολούθησαν διαφορετικά μονοπάτια...Οι ιστορίες των Modeste et Pompon έχουν συγκεντρωθεί σε 19 άλμπουμ.




Idées Noires:Η σειρά μαύρου χιούμορ,Idées Noires, δημιουργήθηκε το 1977 σε συνεργασία του Franquin με τους Yvan Delporte,Luce Degotte,Marcel Gottlib για το βραχύβιο περιοδικό(extra έκδοση του Spirou) Le Trombone illustré.Όταν το περιοδικό σταμάτησε να κυκλοφορεί η σειρά συνεχίστηκε στο Fluide Glacial μετά από προτροπή του Gotlib μέχρι και το 1983.Ο ίδιος ο σχεδιαστής περνούσε μία φάση κατάθλιψης(αλλά παρ' όλα αυτά δημιουργική φάση)όταν δημιούργησε την εν λόγο σειρά...



Ιστορίες που εξερευνούν καταθλιπτικές και τρομακτικές φαντασιώσεις και περιλαμβάνουν μερικά από τα πιο ξεκαρδιστικά αλλά και τελείως (κατα)μαύρου χιούμορ gag που έγραψε ποτέ ο Franquin.Άλλωστε θίγουν πολλά θέματα όπως η αυτοκτονία,η βία,η βιομηχανική απερισκεψία,η οικολογική καταστροφή κ.α. όλα σχεδιασμένα σε έντονη αντίθεση μαύρου και άσπρου.



Σε σχέση με τις άλλες δημιουργίες του Franquin η σειρά αυτή θεωρείται η πιο ενήλικη αλλά και πιο σκοτεινή δημιουργία του(όπως άλλωστε προϊδεάζει και ο τίτλος τους).Στην Ελλάδα είχαμε διαβάσει κάποιες από αυτές τις ιστορίες τη δεκαετία του '80 στα περιοδικά Παρα Πέντε και μικρό Παρα Πέντε.



Marsupilami:Ακόμα ένας χαρακτήρας από το Spirou et Fantasio(μετά τον Gaston)που αποκτά δική του(spin off) σειρά.Δημιουργημένος το 1952,το όνομα είναι ένας συνδυασμός των λέξεων marsupial(Μαρσιποφόρο),Pilou-Pilou (το γαλλικό όνομα για το Eugene the Jeep , ένας χαρακτήρας του Segar στον Popeye,που ο Franquin αγαπούσε ως παιδί) και ami(γαλλικά για φίλο) το αγαπημένο Marsupilami αποτελεί ένα υβρίδιο ανάμεσα σε πίθηκο και σκύλο,με κίτρινο χρώμα,μεγάλη δύναμη,μαύρες βούλες και μακρυά ουρά,το οποίο ζει στο δάσος της Παλομπία,και αποκτά το δικό του τίτλο το 1987.
Κάτω από την επίβλεψη του Jean-Francois Moyersοen που ήταν θαυμαστής του έργου του Franquin ο οποίος πουλάει τα δικαιώματα του χαρακτήρα, που ο ίδιος δημιούργησε,για να εκδίδεται με την εταιρεία του Μοyersoen τη Marsu Productions.Ο Franquin επιλέγει τον Greg στο σενάριο(μέχρι το τρίτο άλμπουμ)και αργότερα τον Yann.Σαν σχεδιαστή ο Franquin επιλέγει έναν νεαρό καλλιτέχνη τον Batem.Η σειρά έχει βγάλει περίπου 30 άλμπουμ μέχρι σήμερα.Στη χώρα μας έχουν εκδοθεί 8 άλμπουμ από τις εκδόσεις Μαμούθ Κόμιξ.

Ένας από τους μεγαλύτερους σχεδιαστές της λεγόμενης Γαλλοβελγικής σχολής και γενικότερα της 9ης τέχνης,ο Franquin ήταν ένα εξέχον μέλος της πρώτης γενιάς της " Marcinelle School " (École de Marcinelle), η οποία συγκροτήθηκε επίσης από τους Morris(Lucky Luke) και Will(Tif et Tondu).Ο Franquin έχει επηρεάσει με το έργο του πολλούς σχεδιαστές και δημιουργούς.
Aνάμεσα στους οποίους τους Marcel Gotlib(που δήλωσε ότι έμαθε να σχεδιάζει διαβάζοντας το άλμπουμ Le Nid des Marsupilamis-Στη φωλιά των Μαρσουπίλαμι/Μαμούθ Κόμιξ 1998)τους συνεχιστές του Spirou Jean-Claude Fournier,Nic Broca και ειδικά τον Janry(Jean-Richard Geurts)και τον Ισπανό Francisco Ibáñez δημιουργό των Μortadelo y Filemon(Αντιρίξ&Συμφωνίξ).Ο Hergé επίσης εξέφρασε επανειλημμένα τον θαυμασμό του για το έργο του Franquin δηλώνοντας : "Σε σύγκριση με αυτόν, είμαι μόνο ένας φτωχός σχεδιαστής".



Ο Franquin μας άφησε λίγες μέρες μετά τα 73α γενέθλιά του,στις 5 Ιανουαρίου του 1997.Τα έργα του και οι χαρακτήρες του όμως θα παραμείνουν αθάνατα και θα διασκεδάζουν πάντα νέες γενιές αναγνωστών.

Eυχαριστώ τη γυναίκα μου Elodie Kohler Aνδριανού για τη πολύτιμη βοήθεια της στη συγγραφή αυτού του άρθρου


Σπύρος Ανδριανός

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2019

Skits@kia Spy's Edition #5 Superheroes in Crisis #2

Super Heroes in Crisis #2

Προβλήματα καθημερινής κρίσεως και για τους ήρωες των κόμικ!!Σε δικό μου σχέδιο/σενάριο και χρωματισμό από τη γυναίκα μου Έλοντυ Κόλερ-Ανδριανού.


Ο Λυκάνθρωπος ως κατοικίδιο...

Έχει και ο Hellboy τα ερωτικά του καυγαδάκια...


Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2019

TinTin et le Thermozero - Θα κυκλοφορήσει το "χαμένο" άλμπουμ του Τεν Τεν;;

Tin Tin et le Thermozero

Λίγες στιγμές πριν αγαπημένος μας Βέλγος ρεπόρτερ συμπληρώσει τα 90 του χρόνια(όπως φέτος και ο Mickey Mouse και Popeye)κυκλοφορούν έντονες φήμες ότι ο εκδοτικός οίκος Casterman σκοπεύει να κυκλοφορήσει σε καινούργιο αλμπουμάκι την "χαμένη" ιστορία του Τεν Τεν : Tin Tin et le Thermozero.




Πρόσφατα η εκδοτική είχε κυκλοφορήσει ένα ακόμα (πρώιμο)άλμπουμ της σειράς το Tin Tin au Congo(ο Τεν Τεν στο Κονγκό)με καινούργιο χρωματισμό,και ίσως τώρα να κάνει το ίδιο και με το Thermozero το οποίο φυσικά ο Herge δεν το είχε ολοκληρώσει,αλλά αντίθετα στοιχεία της ιστορίας αυτής συναντά κανείς σε μία άλλη δημιουργία του Herge τους Jo,Zette&Jocko σε μία δική τους περιπέτεια η οποία ούτε και αυτή ολοκληρώθηκε σαν άλμπουμ,μολονότι ο Herge θα συνεργάζονταν σε αυτό με τον επίσης γνωστό δημιουργό Bob de Moore.Σύμφωνα με το σενάριο του Herge: "Mία φιάλη(ή κάποιο άλλο αντικείμενο)που περιέχει μία θανατηφόρα ουσία μεταφέρθηκε κατά λάθος από κάποιον.Ο Τεν Τεν τον ακολουθεί και τον βρίσκει καθώς η θανατηφόρα ουσία πρόκειται να εξαπολύσει τις επιζήμιες συνέπειες της."

Προσχέδια του Herge για το Thermozero

Λίγο πριν τη δημιουργία του άλμπουμ ο Τεν Τεν στο Θιβέτ,το 1960 ο Herge άρχισε να γράφει το βασικό plot της ιστορίας για το Thermozero,βασισμένος σε ένα άρθρο που είχε διαβάσει το 1957 στο περιοδικό Marie-France και είχε να κάνει με τις επιπτώσεις της ραδιενέργιας.Ύστερα έδωσε το project στα studio Herge όπου ο σχεδιαστής Greg(Achille Tallon,Bernard Prince)ανέπτυξε δύο ιστορίες το les Pilules(τα χάπια)και Thermozero.Μάλιστα ο Herge σχεδίασε και τις 8 πρώτες σελίδες με μολύβι πρίν όμως εγκαταλείψει το project μετά από διαφωνία απόψεων με τον Greg.Σύμφωνα με δικά του λόγια:  ''Ένιωσα σαν ένας φυλακισμένος σε μια στενή ζακέτα που δεν μπορούσε να βγει. Προσωπικά, πρέπει να είμαι συνεχώς έκπληκτος από τις δικές μου δημιουργίες. Εκτός αυτού, οι ιστορίες μου δημιουργούνται πάντα με τον ίδιο τρόπο. Ξέρω την αφετηρία μου και ξέρω λίγο ή πολύ που θέλω να καταλήξω, αλλά η διαδρομή που παίρνω για να φτάσω εκεί εξαρτάται από την ιδιοτροπία μου της στιγμής.Προσπάθησα να δουλέψω με τον Greg που μου έγραψε ένα πολύ καλό σενάριο το οποίο όμως δεν χρησιμοποίησα..."

Προσχέδιο του Herge για την ιστορία.


Ο ίδιος ο Herge μάλιστα "αποκήρυξε" την ιστορία αυτή ακόμα και από τη διαθήκη του καθώς τελικά έμοιαζε πολύ και με την Υπόθεση Τουρνεσόλ(L'affaire Tournesol)αλλά τώρα η Casterman θέλει να βγάλει την ιστορία σε άλμπουμ,βρίσκοντας αντιδράσεις από μερίδα fan τόσο του Τεν Τεν όσο και του ίδιου του Herge.Βρίσκοντας ότι κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με τις επιθυμίες του δημιουργού(ο οποίος είχε δηλώσει ότι ο Τεν Τεν ήταν η προσωπική του δημιουργία και θα πεθάνει μαζί του).
Προσχέδιο του Herge για το L'Alph Art

Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι εκδόσεις Casterman θα πρέπει να περιμένουν μέχρι το 2054,όταν ο Tin Tin θα περάσει σε public domain,σύμφωνα και με το Βελγικό νόμο.Αν φυσικά ο Casterman έχει τα δικαιώματα του άλμπουμ αυτού μπορεί να το βγάλει με τη μορφή που είχε το τελευταίο-και ανολοκλήρωτο-άλμπουμ του Τεν Τεν το L'Alph Art,που ο δημιουργός δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει.Με τα προσχέδια του Herge και συμβουλές από ειδικούς του έργου του οι εκδόσεις μπορούν να ξαναδημιουργήσουν το βασικό σενάριο της ιστορίας.



Όποιες και αν είναι οι εξελίξεις θα περιμένουμε με αγωνία το αποτέλεσμα!!
Ευχαριστώ τη γυναίκα μου Elodie Kohler Ανδριανού για τη σημαντική της βοήθεια στη συγγραφή του άρθρου.

Σπύρος Ανδριανός





Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Conan the Barbarian #1 Review - Η επιστροφή του Βάρβαρου από Jason Aaron,Mahmud Asrar&Matthew Wilson

Conan the Barbarian#1

Η μεγάλη επιστροφή του Conan στα "πάτρια" εδάφη είναι πλέον γεγονός!!Μετά από σχεδόν 18 χρόνια απουσίας από τη Marvel,ο αγαπημένος μας βάρβαρος,δημιουργημένος από την αστείρευτη φαντασία του Robert Erving Howard, ξαναγυρίζει πιο βίαιος,άγριος και αιμοδιψής από ποτέ!!Ύστερα από ένα καταπληκτικό πέρασμα από τη Dark Horse(με τις καλές και όχι τόσο καλές στιγμές του-βλέπε το run του Wood)o Conan γυρίζει πίσω στην εταιρεία που τον πρωτοπαρουσίασε το μακρινό 1970,και υπόσχεται να μας ταξιδέψει ξανά στα χρόνια της Yβoριανής εποχής,των χαμένων βασιλείων,των μάγων και των πολεμιστών...


Yπέροχο εξώφυλλο από Esad Ribic στη παράδοση των Jusko&Frazetta


Ήδη από τις πρώτες σελίδες του τεύχους,με ένα εκπληκτικό κολάζ-συρραφή panels&covers η Marvel αποδίδει φόρο τιμής στην ιστορία του χαρακτήρα,όπως μας την διηγήθηκε αρχικά ο μέγιστος Roy Thomas,και πολλοί άλλοι αξιόλογοι συγγραφείς και σχεδιαστές όπως οι John Buscema,Barry Windsor-Smith,Ernie Chan,Bruce Jones,Michael Fleischer,J.M.DeMatteis και πολλοί πολλοί άλλοι.






Με τέτοια ονόματα βαριά σαν ιστορία να έχουν αφήσει ανεξήτιλη την παρουσία τους στον τίτλο(καθώς και στους άλλους δύο που κυκλοφορούσαν από τη Marvel το εκπληκτικό magazine Savage Sword of Conan και το monthly τίτλο King Conan)σίγουρα το να αναλάβεις να (ξανα)παρουσιάσεις τον ήρωα σε ένα καινούργιο κοινό δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση.




Ευτυχώς το έργο αυτό αναλαμβάνει ο Jason Aaron(Τhor,Wolverine)που πραγματικά πιστεύω ότι δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερη επιλογή για συγγραφέα στον τίτλο.Όπως και με τον Thor,ο Aaron εδώ δείχνει να είναι πραγματικά στο στοιχείο του,κατέχει το περιβάλλον που γράφει και παρουσιάζει,και πραγματικά ξαναγυρίζει τον χαρακτήρα πίσω στις pulp ρίζες του μέσα από τον αφηγηματικό του τρόπο και τις ολοζώντανες περιγραφές του.Επίσης βοηθά το γεγονός ότι ο Aaron δεν δεσμεύεται ή περιορίζεται συγγραφικά από τον κώδικα των κόμικς(πράγμα που γίνονταν στον Conan την εποχή που τα προηγούμενα μεγάλα ονόματα έγραφαν τον τίτλο,εκτός του Savage Sword of Conan που ήταν πολύ πιο ενήλικο)οπότε ο συγγραφέας έχει περισσότερη ελευθερία στο να παρουσιάσει τον Conan σε όλο του το "brutal" μεγαλείο με το αίμα να αναβλύζει σε κάθε σκηνή μάχης και μη,αστείρευτο!!Επίσης όπως και στον Thor,o συγγραφέας συνδέει το παρελθόν,το παρόν και το μέλλον του χαρακτήρα με μοναδικό τρόπο καθώς μία απειλή από τα νεανικά χρόνια του Conan,επιστρέφει στο μέλλον όταν εκείνος είναι πια βασιλιάς για να ξοφλήσει παλαιούς λογαριασμούς.Όπως μας λέει και η ιστορία από την αρχή,δεν πρόκειται για την ιστορία ζωής του Conan αλλά για εκείνη του θανάτου του!!Με αυτό τον τρόπο ο Aaron κεντρίζει ακόμα περισσότερο την περιέργεια του αναγνώστη καθώς και την αγωνία του να διαβάσει και το επόμενο τεύχος για να δει που θα οδηγήσει αυτή η αφήγηση έτσι όπως την διηγείται με μοναδικό τρόπο ο Aaron.


Και αν κάποιοι ίσως πουν με κακεντρέχεια ότι ο Aaron απλά επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο με τον Thor,ή χρησιμοποιεί Θεότητες κοινές και στους δύο τίτλους(Ymir)να τους θυμίσω ότι ο Robert Howard βασίστηκε σε πολλές και διαφορετικές μυθολογίες(Αρχαία ελληνική,Ρωμαική,Σκανδιναβική κ.α.)και λαϊκές παραδόσεις(Από αρχαία Αίγυπτο και χώρες της Ασίας) για να δημιουργήσει την Υβοριανή εποχή και τον κόσμο του Conan.Τέλος το γράψιμο του Aaron δεν απευθύνεται μόνο στους παλαιούς αναγνώστες του Conan αλλά είναι φιλικό και για όσους ξεκινάνε τώρα το ταξίδι τους στο μαγικό κόσμο του ήρωα και πραγματικά δεν υπάρχει πιο κατάλληλη στιγμή να το κάνουν από αυτό το 1ο τεύχος που όμως διατηρεί και το Legacy Numbering με το #276(για να μην ξεχνάμε και την ιστορία μας!!)



Το σχέδιο του Mahmud Asrar δυναμικό,απολαυστικό,γεμάτο δράση και απίστευτη λεπτομέρεια(οι γρατσουνιές στο κορμί του Conan,οι πιτσιλιές του αίματος κ.α.) δείχνει καλύτερο από ποτέ(το προτιμώ προσωπικά από τη δουλειά του στους Χ-ΜΕΝ)και απόλυτα προσαρμοσμένο με το ύφος του κόμικ.Παραμένοντας όμως μοντέρνο όπως πρέπει για την εποχή και χωρίς υπερβολές στις σωματικές κατανομές των χαρακτήρων που σχεδιάζει.Πολύ καλή δουλειά στα χρώματα και από τον Matthew Wilson που παίζει αρκετά με την παλέτα που έχει στα χέρια του δίνοντας τον τόνο που χρειάζεται στις κατάλληλες σκηνές των panels.Το καφέ,το λαδί και το γκρίζο στους εσωτερικούς(ειδικά τους πέτρινους)χώρους και το κίτρινο και έντονο κόκκινο στους εξωτερικούς και ειδικά στις σκηνές μάχης δημιουργούν την κατάλληλη ισορροπία που χρειάζεται.


Ένα πρώτο τεύχος που κερδίζει τον αναγνώστη από τα πρώτα κιόλας panel του,και συνεχίζει με σεβασμό την ιστορία που άρχισε τον Οκτώβριο του 1970 όταν ο Roy Thomas μετέφερε για πρώτη φορά το έργο του Robert Erving Howard στις σελίδες των κόμικ.Για όλους τους fan ,νέους και παλαιότερους,του Conan αυτή η σειρά είναι ακριβώς αυτό που ζητάτε!!Εύχομαι να συνεχίσει έτσι και στα επόμενα τεύχη.


Σπύρος Ανδριανός

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

RAHXEPHON ラーゼフォン από Takeaki Momose

RAHXEPHON ラーゼフォン 

''But I kinda like this scar... I made friends with Ayato because of it. He calls it my "Angel's wing"... - Reika Mishima

Το Rahxephon αποτελεί την μεταφορά σε manga της πετυχημένης anime σειράς 26 επεισοδίων με το ίδιο όνομα,σε σκηνοθεσία του δημιουργού της Yutaka Izubuchi και σε παραγωγή των Bones studios.Ο γνωστός mangaka Takeaki Momose(Miami Guns,Kami Sen,Magikano) ανέλαβε το σχεδιασμό του manga με διφορούμενα αποτελέσματα...



Ο teenager Ayato Kamina ζει μία φυσιολογική ζωή κάπου στο Τόκιο μαζί με τη φίλη του Reika Mishima η οποία έχει μεγαλώσει από μικρή με την οικογένειά του.Μία σειρά από μυστηριώδεις επιθέσεις στο Tokio μοιάζουν σαν να έχει ξεσπάσει πόλεμος.Μυστήριοι τύποι ντυμένοι στα μαύρα θα προσπαθήσουν χωρίς κανέναν εμφανή λόγο να απαγάγουν τον Ayato και την Reika,οι οποίοι όμως θα σωθούν από μία μυστηριώδη γυναίκα τη Haruka Shitou.H Haruka θα οδηγήσει τους δύο νέους στον αρχαίο ναό του Xephon,κάνοντας τον Ayato να αναθεωρήσει τη μέχρι τότε ζωή του.Εκεί θα γίνουν μάρτυρες της γέννησης μέσα από ένα πελώριο αυγό ενός τεράστιου ανθρωποειδούς mecha,του Rahxephon ενός Θεού(σύμφωνα με τη Haruka)και όχι απλά ενός Robot,που ελέγχει τον χρόνο και τον χώρο,ενός επισκέπτη από άλλη διάσταση ή κατάλοιπο ενός ξεχασμένου πολιτισμού...Και ο Ayato είναι ο μόνος που μπορεί να το ελέγξει...



Αυτοί που προσπάθησαν να απαγάγουν τον Ayato και τη Reika ήταν στην πραγματικότητα Mulians(ή απλά ΜU)εξωγήινοι εισβολείς που μοιάζουν με ανθρώπους,και που φυσικά δεν ήταν και θετικοί στη σκέψη να φτάσει ο Ayato στο ναό του Xephon...Ο Αyato όμως έχει τη προστασία της μυστικής οργάνωσης TERRA(Tereno Empireo Rapidmova Reakcii Armeo / Στρατός ταχείας αντίδρασης της Γης) που μάχεται ενάντια στους εισβολείς,θα πρέπει όμως να κατορθώσει να πάρει το Xephon μέσα από το ναό,και φαίνεται ότι είναι ο μόνος που μπορεί να το κάνει...Ποιος όμως είναι και ο ρόλος της μυστηριώδους Quon Kisaragi και τι μπορεί να την συνδέει με τον Ayato;;


Όταν δραπετεύει από τον ναό ο Ayato ανακαλύπτει ότι ο κόσμος που ήξερε μέχρι τότε στο Τόκιο(το οποίο πια ονομάζεται Tokyo Jupiter)είναι κλεισμένος μέσα σε μία κόκκινη σφαίρα όπου ο χρόνος κυλάει διαφορετικά από ότι κυλάει έξω από αυτήν.Τώρα θα έρθει η στιγμή για τον Ayato να ανακαλύψει τον "αληθινό"κόσμο που στην πραγματικότητα αγνοούσε,αλλά επίσης και την τρομακτική αλήθεια ότι ο ίδιος για την οργάνωση TERRA είναι απλά αναλώσιμος και θα εξοντωθεί τη στιγμή που θα δημιουργήσουν από αυτόν ένα νέο "κλειδί"για να κινήσουν το Rahzephon...O εχθρός όμως έχει και εκείνος το δικό του mecha δημιούργημα που ακούει στο όνομα Dolem και το οποίο μοιάζει να είναι ανίκητο...Ο πόλεμος ανάμεσα στο καλό και το κακό θα αρχίσει και καμιά πλευρά δεν θα υπολογίσει τίποτα προκειμένου να πετύχει το σκοπό της..Η Haruka καταλαβαίνει ότι αθώα παιδιά όπως ο Ayato ή η Reika χρησιμοποιούνται σαν πιόνια στη σκακιέρα ενός ανελέητου πολέμου που ξεκίνησε πριν από 31 χρόνια,όταν το Τόκιο μπήκε μέσα σε έναν αδιαπέραστο θόλο από τις δυνάμεις των MU.



Όσες προσπάθειες έγιναν από δυνάμεις της Ιαπωνίας και των ηνωμένων εθνών να εισχωρήσουν μέσα του,αποκρούστηκαν από εκείνες των MU.To Tόκιο έγινε άθελα του ένας παγκόσμιος εχθρός,οδηγώντας τα ηνωμένα έθνη να δημιουργήσουν την οργάνωση TERRA που το 2031 ξεκινά τον πόλεμο με τους εξωγήινους εισβολείς.Ο Αyato τώρα καλείται να σηκώσει το βάρος ενός ανελέητου πολέμου στους νεανικούς του ώμους,και παράλληλα να βρει και τη θέση του μέσα σε έναν κόσμο που νόμιζε ότι ήξερε,όμως τελικά του ήταν τόσο άγνωστος και ξένος...

Όπως και το anime έτσι και το manga του Rahxephon διατηρεί το στοιχείο της επιστημονικής φαντασίας και του εφηβικού ρομάντζου,αλλά υστερεί στο ειδικό βάρος που τους έδινε το anime συνδυάζοντας τα με επιρροές από τη φιλοσοφία,τη μουσική,την ιαπωνική λαογραφία και παράδοση.Επίσης η πλοκή της ιστορίας και οι βασικοί της χαρακτήρες είναι αρκετά αλλαγμένοι(άλλοι καλύτερα,άλλοι χειρότερα) και στην εμφάνιση και στον χαρακτήρα σε σχέση με εκείνους του anime.Ο Momose(που ήταν υποψήφιος για το σχεδιασμό των χαρακτήρων του anime αλλά προτιμήθηκε ο σχεδιαστής/mangaka Akihiro Yamanda τελικά)δίνει τη δική του εκδοχή των χαρακτήρων,ίσως όπως τους είχε στο μυαλό του αρχικά ενώ δεν αποφεύγει κάποια κλισέ fan service,ειδικά στην παρουσίαση των γυναικείων χαρακτήρων με έμφαση στο ερωτικό στοιχείο,και κάποια άχρηστα κατά τη γνώμη μου σεξουαλικά υπονοούμενα που δεν προσθέτουν τίποτα στη πλοκή της σειράς,αλλά και προσδίδουν αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκει ο δημιουργός.Φυσικά για να μην φανώ και άδικος, όλο αυτό λειτουργεί και ως μία υπενθύμιση στους αναγνώστες ότι έχουμε να κάνουμε με συνηθισμένους έφηβους χαρακτήρες οι οποίοι όμως αντιμετωπίζουν ασυνήθιστες καταστάσεις(κοινό στοιχείο στα manga/anime αυτής της κατηγορίας όπως είναι και το αριστουργηματικό Neon Genesis Evangelion).Ίσως να γίνεται και σκόπιμα προκειμένου ο δημιουργός να αποφορτίσει λίγο τη σοβαρή και ενίοτε έντονα συναισθηματική ατμόσφαιρα..Πάντως δεν έχουμε να κάνουμε με μία σχεδόν πιστή εικονογραφημένη απεικόνιση του anime,πράγμα που του δίνει μία ξεχωριστή υπόσταση και το διαφοροποιεί στο βαθμό που θέλει ο δημιουργός.Ίσως αν η ιστορία εξελίσσονταν σε περισσότερα από 3 τόμους ο δημιουργός να μπορούσε να πει περισσότερα.Όπως και στην περίπτωση του Blood δεν μπορείς να διηγηθείς το ίδιο την ιστορία σε 3 ή 5 τόμους όταν στο anime έχεις 26 ή περισσότερα επεισόδια.



Σχεδιαστικά όμως ο Takeaki Momose μπορώ να πω ότι με ικανοποίησε ειδικά στις σκηνές μάχης με εντυπωσιακά δισέλιδα spread γεμάτα ένταση,δυναμισμό και αδρεναλίνη να ξεχειλίζει σε κάθε panel τους.Αναμφισβήτατα έχει μεγάλες σχεδιαστικές ικανότητες,οι χαρακτήρες του είναι συμπαθητικά σχεδιασμένοι στο γνωστό μεταμοντέρνο στυλ των περισσοτέρων mangaka, με ποιότητα και φινέτσα αλλά στα σενάρια του θέλει λίγη δουλίτσα ακόμα.

To manga πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ιαπωνία μέσα από τις σελίδες του Monthly Sunday Gene-X,στο τεύχος Οκτωβρίου του 2001(πριν την προβολή του anime) και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2002(μετά το τέλος του anime)μέσα σε 16 κεφάλαια/αποστολές(birth,awekening,choice,Destiny,Destruction κ.α.).

Στην Αμερική κυκλοφόρησε σε 3 τόμους από την VIZ media το 2004.Για όσους ψάχνουν κάτι διαφορετικό στα mecha manga αποτελεί μια καλή πρόταση.Αρκεί να μην περιμένουν να διαβάσουν(για όσους το έχουν δει)το anime.Ή κάποιο ίσως spin off του Evangelion....

Σπύρος Ανδριανός

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2019

Skits@kia Friend's Edition #14 - Κωνσταντίνος Πετρόχειλος

Σήμερα φιλοξενούμε έναν νέο και ανερχόμενο καλλιτέχνη που σίγουρα η πορεία του διαγράφεται λαμπρή στο μέλλον.Με τη στήριξη πάντα της οικογένειας του που πίστεψαν από την αρχή στο ταλέντο του παιδιού τους,ο Κωνσταντίνος Πετρόχειλος είναι the next big thing στο χώρο του κόμικ.Ας μας συστηθεί με τα δικά του λόγια και ο ίδιος:

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη το 1991. Από νεαρή ηλικία άρχισα να συνειδητοποιώ ότι μου άρεσαν το σκίτσο, η ζωγραφική και φυσικά η ανάγνωση και συλλογή κόμικς. Αργότερα, την περίοδο 2008-2009 ασχολήθηκα με το αρχιτεκτονικό και το ελεύθερο σχέδιο κάτι που αργότερα με οδήγησε στην προετοιμασία και φοίτηση στη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ με ειδικότητα στη ζωγραφική. Όμως η Ένατη Τέχνη εξακολουθούσε να κατέχει μια ιδιαίτερη θέση μέσα μου. 'Ετσι, κατά τη διάρκεια της φοίτησής μου, την περίοδο 2014-2015 δημιούργησα το πρώτο τεύχος για μια σειρά 12 επεισοδίων (μέρος ενός universe μελλοντικών ιστοριών), την οποία δούλευα για κάποια χρόνια στο μυαλό μου. O τίτλος της σειράς, η οποία είναι αγγλόφωνη και διμηνιαίας κυκλοφορίας, είναι 'Stilk & Metal Tim', ένα υπερηρωικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, του οποίου τη συγγραφή και εικονογράφηση έχω αναλάβει. Αφού μετακόμισα στην Εσθονία και άρχισα να υποβάλλω τη δουλειά μου, την περίοδο 2017-2018, σε διάφορους ανεξάρτητους εκδοτικούς οίκους, τελικά σύναψα συμβόλαιο με την Rising Sun Comics (www.risingsuncomics.com) που βρίσκεται στο Λος Άντζελες. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2018 και είναι διαθέσιμο σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή. Επιπλέον κάνω και έργα, συνήθως σχετικά με τα κόμικς και φαντασίας, κατόπιν παραγγελίας.

kp7911@hotmail.com

https://www.instagram.com/konstantinos.petrocheilos/
https://www.facebook.com/konstantinos.petrocheilos.7
https://www.facebook.com/pg/Kostas7J7/photos/ (art page)
https://twitter.com/Kostas7911
https://www.linkedin.com/in/konstantinos-petrocheilos-849996b4/?trk=public-profile-join-page
https://www.youtube.com/channel/UCyWEW_zyynzsxi5PGJ0rYiA
https://www.patreon.com/KP77



Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

SHAZAM(New52)από Geoff Johns&Gary Frank

SHAZAM (New52)

Όταν η DC έκανε ολικό reboot του universe της το 2011 με το the New 52,ο χαρακτήρας εκείνος που ανανεώθηκε περισσότερο από όλους(και το χρειαζόταν θα έλεγα),ήταν εκείνος του original Captain Marvel ή Shazam όπως πλέον είναι γνωστός σήμερα.
Δημιουργημένος το 1939 από τους Bill Parker(σενάριο)και C.C.Beck(σχέδιο)ο Captain Marvel ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους ήρωες της golden age εποχής,ξεπερνώντας συχνά σε πωλήσεις και τον απόλυτο υπερήρωα τον Superman.Πρωτοπαρουσιάστηκε στο WHIZ comics #2 τον Φεβρουάριο του 1940 και συνέχισε την μεγαλειώδη πορεία του μέχρι και τον Ιούνιο του 1953 στο WHIZ#155,και Captain Marvel Adventures #150 τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς.Η DC μήνυσε την εταιρεία Fawcett που τον εξέδιδε,ως αντιγραφή του Superman,σταματώντας ουσιαστικά τη θριαμβευτική πορεία του ήρωα ίσως όμως και σε μια εποχή που τα περισσότερα κόμικ με υπερήρωες είχαν σταματήσει και οι ήρωες με πολύχρωμες στολές πέρναγαν στη λήθη...




Η βασική ιστορία σχετικά απλή.Ο δωδεκάχρονος και ορφανός Billy Batson ανακαλύπτει το rock of eternity,και όταν λέει τη μαγική λέξη Shazam(το όνομα του αρχαίου μάγου προστάτη του βράχου)μια αστραπή τον χτυπά και μεταμορφώνεται στον ενήλικα υπερήρωα Captain Marvel.

Πρώτη εμφάνιση του Captain Marvel Whiz comics#2 το 1940

Ακόμα και όταν η DC απέκτησε τα δικαιώματα του ήρωα το 1972 και τον ενέταξε έτσι στο δικό της universe,διατήρησε χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές το ίδιο origin για τον χαρακτήρα από τη δεκαετία του '40.Δεν μπορούσε όμως να χρησιμοποιεί πλέον στον τίτλο το όνομα Captain Marvel,καθώς η Marvel comics τη δεκαετία του '60(ενώ ο original ήταν απών για χρόνια)είχε δημιουργήσει τον δικό της ήρωα με το ίδιο όνομα(που ταίριαζε φυσικά και με το όνομα της εταιρείας).Έτσι η λέξη SHAZAM που χρησιμοποιούσε ο Billy Batson,έγινε και ο τίτλος της σειράς και με τα χρόνια πολλοί πίστεψαν ότι αυτό ήταν και το όνομα του ήρωα.

Ουσιαστικά λοιπόν λίγα πράγματα είχαν αλλάξει στον ήρωα μέσα σε όλες αυτές τις δεκαετίες υπαρξής του.Μέσα στο 2000 κάποιες εξελίξεις μέσα στο DC universe,είχαν φέρει εξελίξεις που όμως δεν ικανοποιούσαν τους φίλους του ήρωα(π.χ.ο Captain Marvel είχε γίνει ο νέος Shazam/wizard του Rock of eternity και ο Captain Marvel jr. o επίσημος συνεχιστής του).Όλα αυτά όμως όπως επισήμανα και στην αρχή αναιρέθηκαν με το new 52 όταν ο Geoff Johns ανέλαβε την ολική επαναφορά του ήρωα και τον επαναπροσδιορισμό του μετά από 70 σχεδόν χρόνια...

Ο ανανεωμένος Captain Marvel ως Shazam πια στο new 52


Φυσικά η μεγάλη αδικία ήταν ότι τότε δεν δόθηκε αυτόνομος τίτλος στον ήρωα(όταν χαρακτήρες με μικρότερη παρουσία και ιστορία στο σύμπαν της DC απέκτησαν δικό τους τίτλο)αλλά φιλοξενήθηκε μέσα από τις σελίδες της επίσης ανανεωμένης Justice League(minus America)αρχίζοντας από το τεύχος #7 τον Μάρτιο του 2012.Μαζί με τον σχεδιαστή Gary Frank με τον οποίο είχαν συνεργαστεί τόσο στο Action Comics και Superman:Secret origin,όσο και στο περίφημο Bat Man:Earth One(αυτή την εποχή τους απολαμβάνουμε στο Doomsday Clock)ο Johns (ξανα)αρχίζει να εξιστορείται την ιστορία του Billy Batson προσαρμοσμένη στον 21ο αιώνα,όπως και της αρμόζει.




Υπάρχει όμως και κάποια μικρή διαφορά.Ο Βilly Batson είναι ο ορφανός εκείνος νεαρός που γνωρίζαμε όλα αυτά τα χρόνια,αλλά δεν είναι αυτό που λέμε το καλό παιδί.Αυθάδης,κυνικός και λίγο "αλητάκος",έχοντας αλλάξει πολλές ανάδοχες οικογένειες(είτε τον διώχνουν,είτε το σκάει μόνος του) δεν έχει και καμία σχέση με τον Βασιλάκη Καίλα Batson που παρουσιάστηκε 70 χρόνια πριν.Και η επιλογή του από τον μάγο Shazam,για να αποτελέσει τον συνεχιστή του μέσω της μεταμόρφωσης του σε Shazam(Captain Marvel)δεν γίνεται λόγο του καλού χαρακτήρα του(όπως στο original)αλλά ουσιαστικά γιατί ο μάγος δεν έχει πολύ χρόνο στη διάθεση του.Μιάς και ο πρώτος champion που είχε τον ίδιο τίτλο,ο Black Adam,ξαναγυρνά(μέσο του arch villain του Captain Marvel,Doctor Sivana που ανανεώνεται και αυτός και δεν είναι πια αυτό το κακιασμένο γεροντάκι που ξέραμε)για να πάρει την εκδίκηση του από τον μάγο,για όλα τα χρόνια της "φυλάκισης" του..Βέβαια ο μάγος είναι η αλήθεια ότι διακρίνει και κάποια "καλά" στοιχεία μέσα στη ψυχή του Billy,ο οποίος έχοντας ζήσει στο πετσί του την αδικία και τη σκληρότητα της ζωής,ουσιαστικά κρατάει έναν "τοίχο" γύρω του χωρίς να αφήνει κανέναν να καταλάβει ποιός αληθινά είναι...




Επίσης άλλη μία σημαντική διαφορά είναι ότι στη μεταμόρφωση του σε Shazam,o Billy διατηρεί ακριβώς τον ίδιο χαρακτήρα που έχει αν και μετατρέπεται σε ενήλικα.(Δεκαπεντάχρονος σε σώμα μεγάλου και μάλιστα με υπεράνθρωπες δυνάμεις δεν είναι και ο καλύτερος δυνατός συνδυασμός!)Και αυτό γιατί σε αντίθεση με τον αρχικό Captain Marvel,δεν διαθέτει τη σοφία του Σολόμωντα/Solomon(το πρώτο S στη λέξη Shazam)που θα τον κάνει να αποφασίζει και να πράττει με σύνεση και λογική-δίκαιη σκέψη.Και γενικά δεν γίνεται αναφορά πουθενά ότι ο Billy παίρνει τις δυνάμεις των 6 μεγάλων αθάνατων(οι υπόλοιποι είναι οι Hercules,Atlas,Zeus,Achilles,Mercury)αλλά ο Johns δίνει έμφαση ότι οι δυνάμεις προέρχονται περισσότερο από τη μαγεία.Tα επτά όμως θανάσιμα αμαρτήματα υπάρχουν(και μάλιστα προσωποποιημένα) και βέβαια χωρίς να θέλω να κάνω spoilers για όσους ακόμα ΔΕΝ έχουν διαβάσει το κόμικ,θα παίξουν και ρόλο στην έκβαση της μάχης με τον Black Adam.

Ο επίσης ανανεωμένος και επικίνδυνος Black Adam


Ο Johns στη πρώτη του επαφή με τον ήρωα και το περιβάλλον του δεν έχει διατηρήσει φυσικά την αθωότητα και το χιούμορ που χαρακτήριζε τις ιστορίες του Shazam(ξεχάστε το big red cheese) τόσο στην golden age εποχή όσο και αργότερα,αλλά εδώ έχουμε μία περισσότερο σκοτεινή και μουντή εκδοχή του χαρακτήρα,και ειδικά των villains που μπαίνουν στο pantheon των πολύ επικίνδυνων του DC universe(Άν και το χιούμορ επιστρέφει στη καινούργια σειρά του Shazam που βγήκε στα τέλη του 2018 και ανήκει στο rebirth line της DC για το οποίο θα μιλήσω παρακάτω.)




Ένα όμως στοιχείο και μάλιστα σημαντικό που έχει διατηρηθεί στη νέα αυτή σειρά,είναι η παρουσία της λεγόμενης Marvel family.Ο παλαιός Shazam/Captain Marvel είχε την αδερφή του την Mary(Mary Marvel)και τον φίλο του Freddie Freeman(Captain Marvel jr.)που έχοντας και αυτοί τις δυνάμεις του Captain Marvel,τον βοηθούσαν αργότερα σε όλες τις περιπέτειες του.Εδώ ο Shazam του new 52 δεν έχει μόνο 2 αλλά 5 "θετά" αδέρφια στην τελευταία ανάδοχη οικογένεια που πάει να ζήσει,που θα αποκτήσουν και αυτοί τις δυνάμεις του και θα τον βοηθήσουν στην εξόντωση του Black Adam.Έτσι δημιουργείται η Shazam Family(Marvel family όπως ονομάζονταν παλιά).Και ο Billy που ποτέ δεν είχε οικογένεια και αισθανόταν εγκαταλειμμένος,θα βρει τελικά μια πραγματική μέσα από αυτά τα παιδιά,και θα αναλάβει το ρόλο για τον οποίο προορίστηκε να αναλάβει,αυτόν του ήρωα.Ακόμα και αν ο Johns ουσιαστικά μας δίνει αυτόν τον ήρωα μέσα από την προοπτική ενός 15χρονου παιδιού που αργά αλλά σταθερά θα καταλάβει την αποστολή που έχει αναλάβει.


Shazam family επί το έργον...


Ο Geoff Johns που για εμένα είναι ότι οι Roy Thomas,John Byrne,και James Robinson όσο ν'αφορά το σεβασμό στην ιστορία και την ανανέωση που δίνει σε παλαιούς χαρακτήρες,χτίζει μία επική ιστορία η οποία δεν κάνει "κοιλιά" ούτε κουράζει τον αναγνώστη σε όλη τη διάρκεια της.Χρησιμοποιεί όλα εκείνα τα στοιχεία που πολλοί αναγνώστες αγάπησαν στις ιστορίες του Captain Marvel/Shazam χωρίς να τα αλλάζει ολοκληρωτικά,αλλά με το να τα προσαρμόζει απόλυτα στη σημερινή του εποχή.Πολύ καλή σκιαγράφηση των χαρακτήρων όχι μόνο του Billy αλλά και των αδερφιών του,ακόμα και τον villains που επιτέλους δεν παρουσιάζονται(ειδικά ο Shivana)μονοδιάστατοι και επαναληπτικοί.Η απόλυτη ενηλικίωση έρχεται μέσα από την ανάληψη της ευθύνης,και η πραγματική μάχη κερδίζεται όχι μόνο με τις δυνάμεις που διαθέτει καθένας,αλλά με το κουράγιο που δείχνει.Και ειδικά ο Billy είχε κάμποσο ακόμα και πριν γίνει ο Shazam.Κάποιοι παλαιότεροι και σκληροπυρινικοί fan του Shazam ίσως μπορεί να θεωρήσουν ιεροσυλία στον χαρακτήρα τις αλλαγές που έγιναν(πάντως όχι σαν αυτές που έκαναν στον Superman στο new 52 και τις πήραν πίσω κακήν κακώς)αλλά ειδικά στον Shazam είναι απαραίτητες,γιατί αλλιώς μένεις κολλημένος στη δεκαετία του '40 χωρίς καμία προοπτική για εξέλιξη και αποδοχή από τη νέα γενιά...



Το σχέδιο του Gary Frank επικό,εκπληκτικό,μεγαλειώδης όπως ακριβώς ταιριάζει σε έναν μεγάλο ήρωα όπως είναι ο Captain Marvel(γιατί αυτός ήταν και θα είναι ο αυθεντικός όσα ονόματα και αν του αλλάξουν).Ξανασχεδιάζει τη στολή του προσθέτοντας και μία κουκούλα στη μπέρτα του χαρακτήρα,δίνοντας του έτσι ακόμα περισσότερο κύρος στην ήδη μεγαλοπρεπή εμφάνιση του,και οι κίτρινες πειρατικές μπότες(σήμα κατατεθέν οι πειρατικές μπότες στους ήρωες της golden age εποχής)αντικαθίστανται από σανδάλια που δίνουν στον χαρακτήρα περισσότερο μία αρχαιοελληνική essance.Μεγάλος μάστορας τόσο στην ανατομία των σωμάτων,όσο και στις εκφράσεις των προσώπων(που πραγματικά είναι ολοζώντανες)σε κάνει πολλές φορές να χαζεύεις τα εκπληκτικά panel του ειδικά στις μεγαλειώδεις σκηνές μάχης που σίγουρα αποτελούν από μόνες τους έργο τέχνης.

Σκηνές μάχης που κόβουν την ανάσα!


Η επερχόμενη ταινία Shazam που βγαίνει σύντομα στις κινηματογραφικές αίθουσες σύμφωνα με τα trailer που έχω δει βασίζεται ολοκληρωτικά σε αυτή εδώ τη συνεργασία Johns-Frank,που πραγματικά επαναπροσδιόρισαν τον χαρακτήρα στη σημερινή του εποχή.Για εμένα μαζί με τη Justice League πάλι του Johns και τα Bat Man του Snyder η συγκεκριμένη σειρά ήταν ίσως ότι καλύτερο διάβασα από new 52(άντε και λίγο Swamp Thing&Demon Knights)και όσοι δεν την έχετε ακόμα διαβάσει,λίγο πριν δείτε την ταινία νομίζω ότι είναι μία καλή επιλογή για να γνωρίσετε καλύτερα τον χαρακτήρα.

Ο νέος τίτλος του Shazam σε σενάριο Geoff Johns και σχέδιο Dale Eaglesham


Το πρώτο τεύχος του Shazam κυκλοφόρησε πρίν λίγο καιρό σε σενάριο του Geoff Johns και σχέδιο του Dale Eaglesham με τον οποίο ο Johns είχε συνεργαστεί και στην Justice Society of America.Ένα απολαυστικό πρώτο τεύχος με έξυπνους διαλόγους και χιούμορ που θέτει τις βάσεις για μία μεγαλειώδη περιπέτεια.Σύμφωνα με τον Johns η ιστορία που έχει να πει στο run του στον τίτλο θα είναι τόσο επική,όσο και το run του Miller στον Daredevil.Και δεν έχω καμία αντίρρηση για αυτό καθώς έμεινα απόλυτα ευχαριστημένος που το αγόρασα και διάβασα.Και σας προτείνω να το κάνετε και εσείς.Δεν θα χάσετε!!

Σπύρος Ανδριανός