The kid who collects Spider Man(Amazing Spider Man vol.1 #248)από Roger Stern&Ron Frenz

The kid who collects Spider Man

"Spider-Man wants to meet me?! Now I know I'm dreaming!" -Τim Harrison

 H πιο συγκινητική ιστορία του Spiderman προσωπικά για εμένα βρίσκεται στο τεύχος #248 τον Γενάρη του 1984(σε σενάριο Roger Stern και σχέδιο του Ron Frenz) με τίτλο "the Kid who collects Spiderman"...

Η ιστορία αυτή που ήταν η δεύτερη μικρής έκτασης του τεύχους(είχε προηγηθεί η συνέχεια και το τέλος της προηγούμενης από το τεύχος #247 με τον villain Thunderball)αρχίζει με  τον Spidey να επισκέπτεται βράδυ ένα αγοράκι(Tim Harrison) που δηλώνει φανατικός θαυμαστής του κάνοντας συλλογή με ότι αφορά τον ήρωα...

Οι δυο τους περνάνε ευχάριστες στιγμές μαζί.Με τον μικρό να δείχνει στον ήρωα αποκόμματα από εφημερίδες,scrapbooks,video υλικό και ότι άλλο έχει μαζέψει με κόπο όλα αυτά τα χρόνια που ασχολείται με τον ήρωα,και τον Spiderman να αποκαλύπτει λεπτομέρειες για τα κίνητρα που τον οδήγησαν από tv personna στα πρώτα του βήματα, στο να πολεμήσει το έγκλημα σε κάθε του μορφή...O Spidey στο τέλος ετοιμάζεται να φύγει γνωρίζοντας ότι έχει κάνει ένα μικρό παιδί το πιο ευτυχισμένο στον κόσμο...

Ο μικρός όμως ζητάει μία ακόμα χάρη από τον Spidey να αποκαλύψει την ταυτότητα του, το οποίο ο ήρωας μας μετά από ενδοιασμούς το κάνει...

Ο Tim του ορκίζεται ότι δεν θα το πει σε κανέναν και ότι αυτό θα είναι το κοινό του μυστικό.Στο τέλος αγκαλιάζονται και ο ήρωας φεύγει(κάνοντας μια μικρή στάση για να σκουπίσει τα δάκρυα του) στο τελευταίο καρέ μαθαίνουμε ότι το παιδάκι είναι άρρωστο με λευχαιμία και έχει λίγες εβδομάδες ακόμα ζωής...

Καμία σχεδόν άλλη ιστορία σε κόμικ(και πιστέψτε με έχω διαβάσει χιλιάδες όλα αυτά τα χρόνια) δεν με έχει κάνει να δακρύζω κάθε φορά που την ξαναδιαβάζω,έτσι όπως με έκανε το "the kid who collects Spider man" από την πρώτη στιγμή που την διάβασα στα 8 μου χρόνια στο μικρό Σπάιντερ Μαν που έβγαζε τότε ο Καμπανάς...Ότι πιο ανθρώπινο,ζεστό,συγκινητικό,τρυφερό έχει γράψει ο Roger Stern ακόμα και αν πρόκειται για μια μικρή ιστορία λίγων σελίδων...Καμιά φορά ένας δημιουργός μέσα σε λίγες σελίδες ενός τεύχους μπορεί να πει όσα άλλοι δεν μπορούν ούτε σε 100 τεύχη...

Ο Stern μέσα από αυτή την ολιγοσέλιδη ιστορία κατορθώνει να μπει βαθιά στις καρδιές όλων των αναγνωστών,και να μας συγκλονίσει περισσότερο από οποιαδήποτε μάχη έχει δώσει ο Spider Man ή οποιοσδήποτε άλλος ήρωας,αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά γιατί ο άνθρωπος αράχνη πάντα έχει αυτή τη ξεχωριστή θέση μέσα σε αυτές...Ένα τεύχος κόσμημα μέσα σε ολόκληρο το run του τίτλου,που όσα χρόνια και αν περάσουν θα παραμένει πάντα κλασσικό και τόσο σημαντικό στο saga του ήρωα.

Η καλύτερη απάντηση επίσης σε όποιους υποστηρίζουν ότι τα κόμικ με υπερήρωες είναι μονάχα μάχες,ξύλο και κλοτσοπατινάδα,ενώ οι χαρακτήρες τους είναι μονοδιάστατοι και πεζοί....Ευτυχώς τεύχη σαν αυτό(και πολλά άλλα όπως θα δούμε στη συνέχεια άρθρων μου στο Comicmaniacs) τους διαψεύδουν πανηγυρικά!!!Επίσης για την σωστή πληροφόρηση σας,σε αυτή την ιστορία κάνει και το ντεμπούτο του σαν Spidey artist και ο Ron Frenz(ο οποίος είναι αλήθεια ότι μιμείται- με απίστευτο όμως τρόπο- το στύλ του Steve Ditko)καθώς επίσης ότι το συγκεκριμένο story έχει γίνει και προσαρμογή και στην τηλεοπτική σειρά Spider Man:the animated series της δεκαετίας του '90 στο δεύτερο επεισόδιο της τρίτης season με τίτλο "Μake a wish".

Σπύρος Ανδριανός

Skits@kia Friend's Edition # 8 Kωνσταντίνος Μοσχονάς

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε έναν πολύ καλό και ταλαντούχο φίλο τον Κωνσταντίνο Μοσχονά με το δικό του προσωπικό στύλ που έχει αγαπηθεί τόσο!!Άς μας μιλήσει όμως και ο ίδιος για τον εαυτό του!

 Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1983 και από όταν με θυμάμαι, πάντα ήθελα να σκιτσάρω κομικς (των οποίων ήμουν φανατικός συλλέκτης πριν καν μάθω να διαβάζω).Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και διαφορετικές δουλειές, άσχετες με το αντικείμενο, μέχρι που το 2013 αποφάσισα τελικά να κάνω μόνο αυτό και έτσι, από το 2014 ξεκίνησα το "Ρώτα τον Νικήτα" (ο οποίος απέσπασε και ένα βραβείο στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς του Comicdom Con 2017)  και συνεχίζω ακόμα κάθε Πέμπτη στη σελίδα μας Comicbook Bubble. Παράλληλα, κάθε μήνα κάνω το comic "Η Δολοφόνα" στο nyctophilia.gr και ετοιμάζω 2-3 ακόμα κόμικς τα οποία θα ξεκινήσουν (αν όλα πάνε καλά) μέσα στο 2018.

Challengers of the Unkwown :Stolen moments,Borrowed time από Howard Chaykin

Challengers of the Unkwown :Stolen moments,Borrowed time

Oι Challengers of the Unkwown ήταν μια δημιουργία του Jack Kirby(με τη βοήθεια του σεναριογράφου Dave Wood)το 1957 για το Showcase #6 τον Φεβρουάριο εκείνης της χρονιάς. Είχε το απλό concept των μελών μιας ομάδας οι οποίοι είχαν επιζήσει ενός ατυχήματος(πτώση αεροπλάνου)και αυτό τους έκανε εφόσον είχαν μπροστά τους "δανεισμένο χρόνο" να αφοσιωθούν στην περιπέτεια και κάθε λογής πρόκλησης που τους παρουσιάζονταν...

Μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν η ομάδα γνώρισε πολλές αλλαγές στα μέλη αλλά και διαφορετικά incarnations από διαφορετικούς σπουδαίους δημιουργούς.Μία διαφορετική προσέγγιση επιχείρησε και ο βετεράνος δημιουργός Howard Chaykin το 2004 με ένα limited series 6 τευχών που κυκλοφόρησε από Αύγουστο του 2004 μέχρι τον Γενάρη του 2005.
To story ακολουθεί την ίδια δομή με το αρχικό origin των Challengers του Kirby αλλά με πολλές αλλαγές και διαστρεβλώσεις...
5 άνθρωποι (Zach Dyamond,Tessa Crowne,Rudell Starr,Kendra Harte,Holden Crosse)που εκ πρώτης όψεως δεν γνωρίζονται μεταξύ τους επιβιώνουν μία καταστροφική έκρηξη στο Long Beach,μοιράζονται τις ίδιες σκέψεις,βλέπουν τα ίδια όνειρα,κυνηγιούνται χωρίς να γνωρίζουν το γιατί....

Μπροστά τους αποκαλύπτεται η Jessi Brydge η οποία βρίσκεται και πίσω από την ομάδα χωρίς όμως να τους δίνει και πολλές απαντήσεις,ενώ οι ίδιοι ανακαλύπτουν δυνάμεις που δεν ήξεραν ότι διαθέτουν καθώς επίσης ότι μπορεί να είναι ξένοι μεταξύ τους(μέχρι εκείνη τη στιγμή τουλάχιστον)αλλά δεν είναι ξένοι με τη βία(αφού κανονίζουν τους διώκτες τους μια χαρά μέχρι την οπισθοχώρηση τους)κάτι που τους βάζει σε σκέψεις...Πώς 5 φαινομενικά απλοί άνθρωποι διαθέτουν τέτοιες ιδιότητες...

Η αλήθεια κρύβεται πίσω από την Mae Nash Price μια μυστηριώδης γυναίκα με μεγάλη δύναμη και επιρροή(και με τη βοήθεια του συνεργάτη της Lowell Parker μεγιστάνα των media και ιδιοκτήτη της Knowhownet)και της οργάνωσης της HEGEMONY που ελέγχει όλο σχεδόν τον κόσμο εδώ και δεκαετίες,θέλοντας να δημιουργήσουν το τέλειο είδος ανθρώπου ήδη από τη δεκαετία του '20...Οι 5 Challengers είναι δικά τους δημιουργήματα επίσης,πίσω από τη στρατολόγηση τους ήταν η ίδια η Jessi Brydge την ώρα που τα στρατολογημένα media του Parker τους παρουσιάζουν υπεύθυνους για την καταστροφή στο Long Beach καθώς και την σύνδεση τους με άλλα τρομοκρατικά χτυπήματα ανά τον κόσμο....

Η "δραπέτευση" των 5 αποτελεί πλήγμα για την εταιρεία που δεν θέλει να αποκαλυφθούν οι δραστηριότητες της με κανέναν τρόπο όσο και αν ελέγχουν τα media...Κάτι τέτοιο είχε συμβεί και πριν 50 χρόνια όταν άλλοι 5 "εκλεκτοί" ή "πιόνια" είχαν δραπετεύσει βάζοντας σε κίνδυνο τα σχέδια των αφεντικών της Brydge...Η  Brydge το πρώτο πράγμα που έμαθε τότε ήταν ότι κάθε "πιόνι" ζει απλά σε δανεισμένο χρόνο,και ότι και η ίδια είναι ένα τέτοιο "πιόνι"....Οι Challengers όμως είναι έτοιμοι να βρουν όλες τις απαντήσεις και να πουλήσουν πολύ ακριβά το τομάρι τους....

Η ιστορία μετατρέπεται σε μία περίπτωση διεθνούς συνωμοσίας,ενώ ο Chaykin σχολιάζει σε κάθε τρόπο την επιρροή των media και τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης όπως θέλουν εκείνα καθώς και που μπορεί να οδηγήσει η ασύδοτη δύναμη των πολυεθνικών...Σίγουρα κάτι διαφορετικό από ότι είχε γραφτεί για τους Challengers μέχρι εκείνη την στιγμή,ενδιαφέρουσα η ιδέα κάπως όμως ο Chaykin δεν την αξιοποιεί τόσο καλά, και λίγο μπερδεμένο σενάριο με πολύ "πιστολίδι" για Challengers(ούτε η Image τέτοια όπλα στους χαρακτήρες της στα 90's δηλαδή...)Παρ'όλα αυτά αποζημιώνει το σχέδιο του βετεράνου Chaykin καθώς και το ότι προσπάθησε να δώσει μία εντελώς διαφορετική αντίληψη στη σειρά,να την αναμορφώσει ολοκληρωτικά άσχετα αν δεν το πέτυχε στον βαθμό που το ήθελε...Μόνο αν θέλετε να δείτε μια διαφορετική προσέγγιση σε ήδη κλασσικούς χαρακτήρες.

Σπύρος Ανδριανός

AGENTS OF ATLAS του Jeff Parker(Limited series #1-6,vol.1 #1-11 & vol.2 #1-5)

AGENTS OF ATLAS 

Τι κοινό μπορούν να έχουν ένας κατάσκοπος,ένας διαστημάνθρωπος,μία Θεά(κυριολεκτικά όμως),μία πριγκίπισσα από την Ατλαντίδα,ένας γοριλάνθρωπος και ένα ρομπότ;;Έκ' πρώτης όψεως ίσως καμία εκτός αν όλοι αυτοί οι αλλοπρόσαλλοι χαρακτήρες αποτελούν μία ομάδα που πολεμάει κάθε τι που θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για τη ζωή και σταθερότητα του πλανήτη...

Στο what if? #9 τον Ιούνιο του 1978 σε έναν τίτλο που πραγματεύονταν εναλλακτικές εκδοχές γνωστών ιστοριών και origin του Marvel universe,κάποιοι χαρακτήρες της δεκαετίας του '50 είχαν ενωθεί σε μία ομάδα υπό την ηγεσία του πράκτορα Jimmy Woo για να σώσουν τον πρόεδρο Eisenhower από τα νύχια του Yellow Claw και της τρομοκρατικής οργάνωσης του...Ο τίτλος στο εξώφυλλό του τους αποκαλούσε τους Avengers της δεκαετίας του '50...

O Jeff Parker γνώστης της ιστορίας των χαρακτήρων αυτών και της κληρονομιάς της Marvel,συνεχίζει την ιστορία στο σήμερα όταν ο γερασμένος πλέον πράκτορας Jimmy Woo έρχεται και πάλι πρόσωπο με πρόσωπο με την απειλή του Yellow Claw και ξανασυστήνει εκείνη την ομάδα και πάλι για να τον αντιμετωπίσει...

Στην πορεία αποκτά τη νεότητα του αλλά και την οργάνωση του Yellow Claw που κρυβόταν πίσω από το όνομα Atlas Foundation(την οποία προόριζε για εκείνον σαν διάδοχο του)αλλά αυτή τη φορά θα την χρησιμοποιήσει για καλό σκοπό...(Limited series Οκτώβριος 2006-Μάρτιο 2007).Ο τίτλος τους είναι επίσης ένα hommage στην Marvel της δεκαετίας του '50(όπου είχαν εμφανιστεί οι περισσότεροι από αυτούς τους χαρακτήρες)που τότε ήταν γνωστή με το όνομα Atlas.(Στη δεκαετία του '40 η εταιρεία χρησιμοποιούσε το όνομα Timely)

Αυτό που κάνει τη σειρά επίσης τόσο καλή είναι ότι οι χαρακτήρες που αποτελούν την ομάδα,όπως είπα και πριν είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους,αλλά αυτή τους η διαφορετικότητα είναι που τους χαρακτηρίζει σαν ομάδα και παρ'όλα αυτά έχουν ένα δέσιμο ο ένας με τον άλλο και λειτουργούν πραγματικά σαν μία γροθιά..Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο μέσα στο group και καθένας γνωρίζει τον ρόλο του μέσα σε αυτό.Κάθε χαρακτήρας και μια μοναδική προσωπικότητα,μία ζωντανή οντότητα....

Ο Parker συνδυάζει κατασκοπευτική περιπέτεια με sci fi πινελιές και εκλεπτυσμένο humor με μείγμα από silver&modern age αισθητική...Σε αυτό τον βοηθάνε και ταλαντούχοι σχεδιαστές όπως οι Leonard Kirk,Carlo Pagulayan,Jason Paz κ.α.
Προσωπικά πιστεύω ότι ήταν ένας από τους πιο αδικημένους τίτλους(αλλά και πιο καλογραμμένους)της Marvel των τελευταίων χρόνων(μαζί με τον Black Panther του Liss)Πέρα από το πρώτο πετυχημένο αρχικό limited series επαναφοράς των παλαιών χαρακτήρων της δεκαετίας του '50(όταν η Marvel είχε όπως αναφέραμε το όνομα Atlas τότε),και οι δύο monthly σειρές που ακολούθησαν δεν είχαν δυστυχώς τις απαιτούμενες πωλήσεις και σταμάτησαν γρήγορα...

Κρίμα γιατί θα μπορούσε (χωρίς υπερβολή)να ήταν η απάντηση της Marvel(sort of) στο Watchmen του Alan Moore για την DC αν ο Parker είχε την ευκαιρία να γράψει και να πει όσα ήθελε μέσα σε αυτόν την σειρά....Ότι και να πω για τον τίτλο θα ήταν λίγο...Ότι πιο διαφορετικό είχατε διαβάσει για καιρό με τρομερή ανάπτυξη χαρακτήρων...Δοκιμάστε να βρείτε αν υπάρχει ακόμα κάποιο trade να ανακαλύψετε ένα ακόμα διαμαντάκι που δυστυχώς χάθηκε μέσα στην μετριότητα τίτλων που κάνουν όμως καλές πωλήσεις....

Σπύρος Ανδριανός

Incredible Hulk #466 Death of Betty Ross από Peter David&Αdam Kubert

Incredible Hulk vol.1 #466 Death of Betty Ross

Στην πολύχρονη παραμονή του στον τίτλο του Incredible Hulk(κοντά στα 12 χρόνια)ο τεράστιος Peter David προσέφερε τα μέγιστα τόσο στη σειρά όσο και στην ανανέωση και εξέλιξη του χαρακτήρα...Ιστορίες που έμειναν κλασσικές και αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για τους επόμενους συγγραφείς που ακολούθησαν...Για εμένα προσωπικά όμως η πιο προσωπική και ίσως πιο συγκινητική στιγμή στον τίτλο ήταν το προτελευταίο τεύχος που έγραψε ο David το Incredible Hulk #466...

Δεν ήταν προγραμματισμένο να φύγει εκείνη τη χρονική περίοδο από τον τίτλο ο Peter David.Όταν όμως του ζητήθηκε να σκοτώσει το χαρακτήρα της Betty(για να αλλάξει πάλι το status quo του χαρακτήρα και να γυρίσουμε πάλι σε έναν Savage Hulk)o David το έκανε με βαριά καρδιά(ο χαρακτήρας της Betty ήταν αγαπημένος χαρακτήρας τόσο του ιδίου όσο και της τότε γυναίκας του της οποίας είχε δώσει στοιχεία στο χαρακτήρα της Betty)και αποφάσισε ότι ήταν η στιγμή να φύγει από τον τίτλο.....

Το πρωινό της ημέρας που όλα έδειχναν να αλλάζουν ίσως προς το καλύτερο για το Bruce Banner και τη ζωή του(αν και ο Hulk παρέμενε μέσα του)μετά από μία νύκτα γλυκού έρωτα με τη γυναίκα του,εκείνη καταρρέει στην αγκαλιά του με πόνους που προέρχονται από κάποια άγνωστη αρρώστια....Τον παρακαλεί για βοήθεια,ο Bruce χάνει την ψυχραιμία του και γίνεται ο Hulk ανήμπορος όμως να βοηθήσει κουλουριάζεται σαν αβοήθητο μικρό παιδί απέναντι στο μοιραίο...

Όταν ο general Ross(που ήταν στην ίδια βάση)ρωτάει τον Hulk τι έγινε που είναι η κόρη του ο πράσινος γίγαντας δείχνει το ιατρείο όπου ο Doc Samson έχει αναλάβει τη σωτηρία της...Παράλληλα η γυναίκα του Rick Jones,η Marlo,διαβάζει το βιβλίο-αυτοβιογραφία της Betty που εξιστορεί όλη τη ζωή της με τον Bruce από τη πρώτη τους γνωριμία,τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν με την κατάρα που τον βάραινε,τις λιγοστές χαρές(μήνας μέλιτος)και τις πολλές λύπες και δυσκολίες(αποβολή της Betty,απώλειες,μεταμορφώσεις της ίδιας)μέσα όμως από όλα αυτά πάντα η αγάπη της για τον Bruce(ακόμα και μέσο του Hulk) ήταν το μόνο στοιχείο που έμενε αλώβητο και επιβίωσε τις τραγωδίες....

Ο Βruce έχοντας επανέλθει στη φυσιολογική του μορφή προσπαθεί να σώσει τη ζωή της Betty με τη βοήθεια και άλλων ειδικών και της δίνει στο χέρι της το γαμήλιο δακτυλίδι για καλή τύχη...Νιώθει επίσης υπεύθυνος για το ότι ο ίδιος μπορεί να δηλητηρίασε τη γυναίκα του με ακτινοβολία γάμμα(αν και η ίδια είχε δείξει ανοσία όλα τα χρόνια που ήταν μαζί)...

Αυτή η εναλλάγη από την αγωνία να σωθεί η Betty, και την ανάγνωση του βιβλίου της από τη Marlo γίνεται με αριστουργηματικό τρόπο από έναν μάστορα του λόγου όπως είναι ο Peter David και αυξάνει τη συναισθηματική φόρτιση του αναγνώστη....Το πάντα εκπληκτικό σχέδιο του Αdam Kubert με τη δυναμικότητα του βοηθάει επίσης σε αυτό με τις εκφράσεις στα πρόσωπα των χαρακτήρων να αποτυπώνουν την ένταση των δραματικών στιγμών...

Στο τέλος η Betty δεν θα καταφέρει να βγεί νικήτρια...Το χέρι της πέφτει και η βέρα γλυστράει στο κενό για να χαθεί στο σκοτάδι...Οι γιατροί απλά επιβεβαιώνουν τον θάνατο της....(που στα επόμενα τεύχη θα δούμε ότι απλά βρίσκεται σε κατάσταση "παγώματος" μέχρι να βρεθεί θεραπεία αλλά αυτό δεν το έγραψε ο David όμως...Επίσης θα γνωστοποιηθεί ότι υπεύθυνος για τον δηλητηριασμό της ήταν ο Abomination που χρησιμοποίησε το δικό του αίμα...)Ζεις την ένταση,την αγωνία και την απώλεια στο μέγιστο βαθμό.Τραγικοί ήρωες μιας μοντέρνας τραγωδίας,με το θάνατο της Βetty να αποτελεί τη κάθαρση αλλά όχι και την εξιλέωση σε ένα δράμα που βασάνιζε τις ψυχές των πρωταγωνιστών για χρόνια....

Ένα αριστουργηματικό τεύχος,μία υπέροχη,ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία όπως μόνο ένας μεγάλος συγγραφέας σαν τον Peter David μπορούσε να δώσει...Του το είπα όταν είχα την τύχη και την ευχαρίστηση να τον γνωρίσω και από κοντά στο πρώτο Athenscon,και παραδέχτηκε και ο ίδιος ότι ήταν η αγαπημένη του ιστορία όταν μου υπέγραφε το συγκεκριμένο τεύχος...Ένα τεύχος κόσμημα σε μία καταπληκτική 12χρονη σειρά στον τίτλο.

Σπύρος Ανδριανός

Pretty Deadly των Kelly Sue DeConnick&Emma Rios

Pretty Deadly 

Τι συμβαίνει όταν η ποίηση,η μυθολογία και το φολκλόρ στοιχείο μετατρέπονται σε κόμικ;;Την απάντηση μας τη δίνει η Κelly Sue DeConnick μαζί με την Emma Rios και το υπέροχο Pretty Deadly από την Image(που τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί στη νέα Vertigo των indie κόμικς..)

Η ιστορία αρχίζει όπως τα περισσότερα παραμύθια αλλά είναι περισσότερο σκοτεινή και καταραμένη από εκείνα...
Μία όμορφη κοπέλα(Beauty) φυλακίζεται από τον καταπιεστικά ερωτευμένο εραστή της(Mason)σε έναν πύργο μέχρι το τέλος της ζωής της..Εκείνη εξαντλημένη,προδομένη και απογοητευμένη ζητάει να πεθάνει..Ο Θάνατος έρχεται στον πύργο,ερωτεύεται την κοπέλα και της δίνει αυτό που ζητάει,αφού πρώτα εκείνη αφήνει ένα παιδί πίσω...Ο Θάνατος το παίρνει υπό την προστασία του και το ονομάζει Ginny...

Tην τραγική ιστορία της,την τραγουδά και την ζωγραφίζει σε έναν τεράστιο καμβά η μικρή Sissy που ντύνεται σαν κοράκι,και μαζί με τον τυφλό Fox περιφέρονται από πόλη σε πόλη,και την διηγούνται.
Όταν όμως κουρασμένη και αγανακτισμένη η μικρή Sissy ζητά να μάθει την αλήθεια,γιατί συνέχεια τρέχουν μακρυά και από ποιόν,ο Fox της συνεχίζει την υπόλοιπη ιστορία που η ίδια αγνοούσε,στην οποία ο Mason μετανιώνοντας που με την αρρωστημένη αγάπη του οδήγησε στο θάνατο την κοπέλα,έσκαψε και έσκαβε για ημέρες τον τάφο της,μέχρι που βρέθηκε στο βασίλειο του Θανάτου.Εκεί τυφλώνεται από τον άρχοντα των νεκρών,αλλά ανακαλύπτει ότι ο Θάνατος μαζί του έχει ένα κορίτσι...Στην ανάσα του οποίου αναγνωρίζει την μητέρα του και γυναίκα που τόσο παράφορα αγάπησε...Την δική του χαμένη αγάπη...Όταν παρακαλάει τον Θάνατο να την πάρει μαζί του στο κόσμο των ζωντανών,ο Θάνατος του ζητάει κάτι με την σειρά του...Θα του δώσει το κορίτσι μόνο αν ο Mason ακολουθήσει όλες τις σταγόνες αίματος που χύνονται στη γη και σχηματίζουν ποτάμια,μέχρι εκεί που όλα ενώνονται σε έναν ωκεανό,και εμποδίσει την γέννηση ενός νέου κτήνους..Όταν όμως ο Mason φτάνει εκεί,γίνεται μάρτυρας της γέννησης του,δεν μπορεί να σκοτώσει το μωρό που γεννιέται και το παίρνει μαζί του...Το μωρό αυτό είναι η Sissy και προορίζεται να πάρει τη θέση του Θανάτου όταν ο κύκλος του ολοκληρωθεί....Στο μεταξύ η Ginny έχει πάρει το δικό της δρόμο,έχοντας γίνει προστάτιδα και αποδίδοντας εκδίκηση για κάθε αδικημένη γυναίκα(και όχι μόνο)...

Ένα κόμικ που πραγματικά σε ταξιδεύει,καταφέρνοντας να συνδυάσει διαφορετικά στοιχεία από το western και τα horror εικονογραφήματα μέχρι τα manga και τους λαικούς μύθους.
Προσθέστε και το υπέροχο σχέδιο της Ισπανίδας καλλιτέχνιδας Emma Rios που πραγματικά σε ορισμένα panel είναι σκέτη μαγεία,και έχουμε ένα από τα ωραιότερα κόμικ των τελευταίων χρόνων.

Υποψήφιο για πολλά Eisner awards(μεταξύ των οποίων καλύτερης συγγραφέως για τη DeConnick,καλύτερης σχεδιάστριας για την Emma Rios και καλύτερο χρώμα για την Jordie Bellaire)αποτελεί μία must αγορά για όλους όσους θέλουν να διαβάσουν κάτι πραγματικά καλό ή διαφορετικό από τις πιο mainstream εκδόσεις που έχουν κατακλύσει την αγορά.Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!

Σπύρος Ανδριανός

Fantastic Four :The End των Alan Davis&Mark Farmer

Fantastic Four :The End

Με τα χαρμόσυνα νέα περί επιστροφής των Fantastic Four στο σύμπαν της Marvel,θα σας μιλήσω λοιπόν για μία παλαιότερη σειρά που παρουσίαζε απλά το τέλος τους(;)..Το 2001 η Marvel ξεκίνησε μία νέα σειρά με τίτλο The End στην οποία παρουσιάζονταν οι κυριότεροι χαρακτήρες της σε αυτό που θα ονομάζαμε τελευταία ιστορία τους.Η αρχή έγινε με την τελευταία ιστορία του Hulk(Hulk : The End)όπως την παρουσίασε την ίδια χρονιά σε ένα one shot ο Peter David με τον παλιό συνεργάτη του Dale Keown.

Aπο τότε αξιόλογοι δημιουργοί παρουσίασαν μικρά διαμαντάκια μέσα από μεμονωμένα τεύχη ή limited series με ήρωες όπως ο Wolverine,Iron Man,Punisher και φυσικά το πολύ μεγαλύτερο σε έκταση X-MEN The End που ολοκληρώθηκε σε 3 σειρές των 6 τευχών(18 συνολικά)από τον Chris Claremont.

Σήμερα θα παρουσιάσουμε μία από αυτές τις σειρές το Fantastic Four : The End των Alan Davis&Mark Farmer,που μετά την μέχρι πριν λίγων ημερών απουσία της πρώτης οικογένειας της Marvel από τις εκδόσεις της(εξαιτίας του ψυχρού πολέμου της Marvel με τη Fox με αθώα θύματα την ομάδα που δημιούργησε ολόκληρο το Marvel age)μοιάζει ίσως πιο επίκαιρη από ποτέ....Άν και φυσικά μόλις προχθές η Marvel επιτέλους ανακοίνωσε την επιστροφή των Fantastic Four στο universe της με μία νέα σειρά που θα κυκλοφορήσει τον Αύγουστο (σε σενάριο Dan Slott και σχέδιο από τη Sara Pichelli.)

Η σειρά κυκλοφόρησε από τον Γενάρη μέχρι τον Ιούνιο του 2007 σε 6 τεύχη.Με σεναριογράφο και σχεδιαστή τον βετεράνο Άγγλο δημιουργό Alan Davis και τα εκπληκτικά μελάνια του σχεδόν μόνιμου συνεργάτη του επίσης Βρετανού Μark Farmer,η ομάδα μας παρουσίασε την τελευταία ιστορία της ομάδας και πρώτης οικογένειας του Marvel universe.

Bρισκόμαστε κάποια χρόνια στο(όχι τόσο μακρινό)μέλλον...Μετά τον θάνατο των παιδιών του σε μάχη με έναν τελείως μηχανικό Doom,o Reed Richards ζει με τις ενοχές του και τις τύψεις του σε έναν αστεροειδή σε τροχιά γύρο από τη γη στον οποίο εργάζεται στα πειράματα του.Ούτε το γεγονός ότι έσωσε την ανθρωπότητα με την τεχνολογία του από αρρώστιες(Methuselah Treatment)μετά τους μεταλλαγμένους πολέμους, καθώς και την εξάλειψη της εγκληματικότητας μαζί με τους Avengers,μπορεί να καταπραυνει τη ψυχή του.Κλεισμένος στον εαυτό του και χαμένος στη δουλειά και τα πειράματα του(έχοντας μόνο επαφή με τη She Hulk που έχει εγκαταλείψει τη δικηγορία και εκτελεί χρέη ψυχαναλύτριας του)έχει αποξενωθεί από την γυναίκα και τους φίλους του και ουσιαστικά κάθε μέλος των Fantastic Four όπως και εκείνος έχει τραβήξει το δρόμο του...ο Johnny Storm(Human Torch)έχει γίνει αρχηγός των Avengers,Η Sue Richards Storm(Invinsible Woman)ασχολείται με την αρχαιολογία ειδικά κάτω στον βυθό,και ο Ben Grimm(Thing)διαμένει πλέον στον Άρη μαζί με τους Inhumans,οικογενειάρχης και νοικοκύρης πια(παντρεμένος με την Alicia Masters)νιώθοντας ενοχές κατά κάποιο τρόπο που ο ίδιος έχει πια όλα όσα σε μία στιγμή έχασαν τόσο άδικα οι φίλοι του Reed και Sue...

Η τεχνολογία έχει προχωρήσει σε απίστευτα επίπεδα προόδου,ο Reed όπως αναφέραμε έχει βρει τρόπο να επιμηκύνει τη ζωή των ανθρώπων,εξαλείφοντας τις αρρώστιες και μετατρέποντας τον κόσμο σε μία ειρηνική ουτοπία,ενώ κάποιοι δεν βλέπουν με καλό μάτι όλη αυτή την εξέλιξη,και άλλοι προκαλούν διάφορα σαμποτάζ(οι λεγόμενοι Anarchists)που ίσως αποτελούν μέρος μιας μεγαλύτερης στρατηγικής(αν και το έγκλημα με τις προσπάθειες των Avengers και τη τεχνολογία ασφαλών ζωνών του Richards έχει εξαλειφθεί εδώ και χρόνια..)

Η Sue ανακαλύπτει στα ερείπια ενός υποθαλάσσιου ναού στα βάθη του ωκεανού,τα υπολείμματα πολιτισμού των Kree,ενώ λίγο αργότερα φτάνοντας βαθύτερα με το σκάφος της σε έναν ηφαιστειακό αγωγό,γλυτώνει την τελευταία στιγμή αλλά βρίσκεται αιχμάλωτη του Mole man...

Ο Johnny Storm μαζί με τους Avengers,περιπολούν το διάστημα για τυχόν απειλές που θα διαπεράσουν την safe zone του Richards,όταν ανακαλύπτουν ένα περίεργο σήμα που στάλθηκε στον Άρη έξω από το ηλιακό μας σύστημα ενώ αργότερα δέχονται επίθεση από κλώνους παλιών εχθρών τόσο δικούς τους όσο και των Avengers,οι οποίοι όμως διαλύονται αργότερα σε υγρή μορφή για να ανακαλύψουν αργότερα ότι πρόκειται για δημιουργίες του Diablo και του Mad Thinker.O Storm Θα ζητήσει τη βοήθεια του Thing και των Inhumans για να λύσουν τι κρύβεται πίσω από αυτές τις επιθέσεις...Ενώ ο Reed Richards προσπαθεί να βάλει αυτό το ηλιακό σύστημα μέσα στον γαλαξία προκαλώντας την αντίδραση κάποιων άλλων εξωγήινων φυλών(ειδικά Kree και Shi'ar) και  για τη δύναμη που έχουν αποκτήσει οι γήινοι...Αργότερα θα δεχτεί την επίθεση του super Skrull(δεν θα πιστέψετε πώς τρύπωσε μέσα στο εργαστήριο του)και τον εκτοξεύει στη negative zone όπου θα έρθει αντιμέτωπος με τον(ποιόν άλλο)Annihilus...

Πολλά γεγονότα ανακατωμένα μεταξύ τους ίσως να μπερδέψουν αρκετά και να κουράσουν τον αναγνώστη.Ο Αlan Davis σαν τρελαμένος fan boy και από σεβασμό στη δουλειά των Lee&Kirby προσπαθεί να "στριμώξει" μέσα σε 6 τεύχη σχεδόν όλο το σύμπαν των Fantastic Four,εμφανίζει περίπου κάθε φίλο και εχθρό της ομάδας,ενώ ουσιαστικά κάθε μέλος της ενεργεί μόνο του ή σε συνεργασία με άλλους ήρωες και όχι σαν ομάδα που πρωταγωνιστεί στην τελευταία της ιστορία(μόνο στο τελευταίο τεύχος θα εμφανιστούν όλοι μαζί)...Παρ'όλα αυτά όλη η ιστορία έχει μία silver age essence και βρίσκουμε στοιχεία δημιουργών που αγαπήσαμε τη δουλειά τους στον τίτλο(Kirby,Lee,Perez,Byrne)διάσπαρτα εδώ και εκεί,και το γεγονός ότι βρίσκεται εκτός κανονικού continuity δίνει στο δημιουργό μια ανάσα ελευθερίας και περισσότεροι πειραματισμού σε κάποια θέματα που ίσως να μπορούσαν να δουλέψουν κανονικά και στον main τίτλο...

Σχεδιαστικά φυσικά ο Davis αποζημιώνει με το παραπάνω την ίσως μπερδεμένη ιστορία του!!Στους Fantastic Four πάντοτε τον θεωρούσα άξιο παιδί τον Buscema&Perez,με αυτό που όπως ανέφερα και πριν αποτελεί μία silver age αισθητική στον τίτλο,με σωστές ανατομίες,εκφράσεις στα πρόσωπα,δυναμικότητα στη κίνηση,λεπτομερειακά background στα οποία χάνεται το μάτι σου,και το εκπληκτικό μελάνωμα του του Mark Farmer που εδώ και αυτός θυμίζει την καταπληκτική δουλειά που έκανε ο Joe Sinnott στα σχέδια των Kirby,Buscema,Perex,Sienkiewicz,Buckler κ.α.

Ίσως να είναι και ο μοναδικός τίτλος της σειράς(και δεν κάνω spoilers) που δεν έχει άσχημο τέλος,αλλά να προδιαθέτει και για μια νέα αρχή...Πρόκειται άλλωστε για το αφιέρωμα ενός fan σε όλους τους fan της πρώτης οικογένειας του Marvel Universe...Νομίζω ότι αξίζει της προσοχής σας και καλό είναι να ρίξετε μια ματιά στην ιστορία αυτή.Σίγουρα θα ξυπνήσει μέσα σας παλαιότερες και πιο αθώες εποχές....

Σπύρος Ανδριανός

Skits@kia Friend's Edition # 7 Χρήστος Μακροζαχόπουλος(Chris Makro)

Σήμερα φιλοξενούμε έναν καλό και ταλαντούχο φίλο με τον οποίο γνωριστήκαμε την εποχή που η δουλειά μας δημοσιεύτηκε στο ηρωικό περιοδικό Real Comics που είχε την επιμέλεια του ο Bασίλης Χειλάς.Aπο τότε ο Χρήστος Μακροζαχόπουλος εξελίχθηκε ακόμα περισσότερο σαν σχεδιαστής και έχει φτάσει σε πολύ υψηλά και ποιοτικά επίπεδα τη καταπληκτική δουλειά του.Ακολουθεί ένα μικρό βιογραφικό του από τον ίδιο.

Χρήστος Μακροζαχόπουλος:Εχει συμμετάσχει σε διάφορες εκθέσεις ζωγραφικής και κόμικς από το 1999 έως σήμερα και δουλειές του έχουν εμφανιστεί σε πολλά έντυπα. Από το 2004 έως το 2009 γελοιογραφούσε συστηματικά, αρχικά στην εφημερίδα «Συνείδηση» της Αιτωλοακαρνανίας και στη συνέχεια στην «Εβδομάδα». Ιστορίες του δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά όπως το "Real Comics", το «Τσόφλι» και άλλα, ενώ έχει εικονογραφήσει εξώφυλλα για βιβλία και περιοδικά.  Έχει εκδόσει μέχρι στιγμής 6 προσωπικά κόμικς και βιβλία, τα «Ωμέγα», “Makro works”, «Βάλε καρπούζι και φύγαμε», «Οι Μαϊμούδες» (2 άλμπουμ) και "40 faces", ενώ ετοιμάζει και άλλες δουλειές. Από το 2011 διδάσκει «σκίτσο – κόμικς» στο Εικαστικό Εργαστήρι του δήμου Αγρινίου.

Περισσότερα στο http://www.chrismakro.gr

Η επιστροφή των Fantastic Four!!

Επιτέλους μετά από 3 χρόνια(αδικαιολόγητης για εμένα)απουσίας η θρυλική πρώτη οικογένεια της Marvel επιστρέφει τον Άυγουστο με νέο τίτλο!!Χθές η Marvel μας γνωστοποιούσε ότι για σήμερα(29/3)θα είχε μία σημαντική ανακοίνωση να κάνει.Άν σας πώ ότι κάτι μέσα μου,έλεγε ότι θα ήταν για την επιστροφή των 4 Φανταστικών θα με περάσετε για ψεύτη ή για μάντη...Αλλά πώς να σας το εξηγήσω το ένιωθα...

Τον νέο τίτλο θα γράφει ο Dan Slott(τον οποίο δεν φοβάμαι καθόλου γιατί όπως και στον Spidey,πρόκειται για fan boy) και θα σκιτσάρει η Ιταλίδα σχεδιάστρια Sara Pichelli(Runaways,Ultimate comics :Spider Man)που αποτελεί εγγύηση για σίγουρα καλοσχεδιασμένο κόμικ.Το μόνο που μένει είναι Slott&Pichelli να μείνουν πιστοί στο πνεύμα των ιστοριών των Lee-Kirby(αλλά σας είπα δεν τον φοβάμαι τον Slott και ελπίζω να μην με διαψεύσει)αλλά να δώσουν παράλληλα και ένα μοντέρνο χρώμα στις ιστορίες που θα ακολουθήσουν όπως αρμόζει στην εποχή μας.

Μετά την ανόητη διαμάχη της Disney με τη Fox(που τέλος πάντων είχε τελικά αίσιο τέλος) με αθώα θύματα την οικογένεια Richards,τα πράγματα διορθώθηκαν,οι Φανταστικοί βγήκαν κατά κάποιο τρόπο από τη "μαύρη"λίστα(όπως είχε συμβεί και με τους X-MEN)και επιτέλους γύρισαν πίσω εκεί που πάντα άνηκαν.Γιατί κακά τα ψέμματα Marvel universe χωρίς την πρώτη του οικογένεια δεν υπάρχει!!!

Welcome back guys!!!(Η δεύτερη φώτο από comic Book Resources)

Σπύρος Ανδριανός

Phoenix από Osamu Tezuka

Phoenix

Το απόλυτο αριστούργημα και magnum opus του Θεού (ένας είναι ο Θεός) των manga Osamu Tezuka είναι το Phoenix (火の鳥 Hi no Tori).

Ένα έργο που αρχικά ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του '50 (και συγκεκριμένα το 1954) για να αρχίσει στην τελική του μορφή το 1967 και δυστυχώς να μείνει ανολοκλήρωτο (τουλάχιστον για έναν ακόμα τόμο) μέχρι το 1989, λόγω θανάτου του δημιουργού, σε 12 τόμους...
Το έργο μιλάει για την αναβίωση και την προσπάθεια του ανθρώπου να αποκτήσει την αθανασία σε κάθε εποχή της ύπαρξης του (από την προϊστορία μέχρι το μακρινό μέλλον που εναλλάσσονται σε κάθε τόμο/tankobon της σειράς) και αυτό θα γίνει δυνατό μόνο με το να έχει στην κατοχή του το μυθικό πουλί Φοίνικα, που το αίμα του δίνει αυτή την δυνατότητα… Η αθανασία δεν είναι ευλογία όπως ο άνθρωπος νομίζει αλλά τελικά κατάρα όπως διαπιστώνει στη συνέχεια… 

Όλες οι φιλοσοφικές αναζητήσεις του Tezuka (όπως και στο Buddha) βρίσκονται μέσα σε αυτό το κλασσικό manga-έργο ζωής όπως ανέφερα για το μεγάλο δημιουργό- σε έναν συνδυασμό από historic &science fiction πλοκή όπως μόνο ένα ιερό τέρας της 9ης τέχνης μπορεί να δημιουργήσει...Σχεδιαστικά ο Tezuka έχει φτάσει στο ανώτερο σημείο της καριέρας του,με λεπτομερέστατα panels και τρομερή πλαστικότητα κινήσεων στους χαρακτήρες του.Τα plot twist,η σκληρότητα με την ευαισθησία,το αίσθημα της μοναξιάς και της απώλειας,η ιστορία με τη φαντασία εναλλάσσονται μέσα από κάθε σελίδα του εξαίσιου αυτού έργου καθηλώνοντας τον αναγνώστη και κάνοντας τον να συγκινηθεί,να σκεφτεί και πάνω απ'όλα να δεί τον κόσμο με μιαν άλλη ματιά μετά την ανάγνωση του κόμικ,χωρίς να παίρνει πλέον τίποτα ως δεδομένο...

Όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζονται για να δημιουργήσει κανείς ένα αριστουργηματικό έργο,υπάρχουν μέσα στις σελίδες του Phoenix.Ότι άλλο και να πούμε γι' αυτό το εικονογραφημένο ποίημα θα ήταν άσκοπο… Ένα manga που αξίζει να υπάρχει στη συλλογή κάθε φίλου (και όχι μόνο) των κόμικς...Φυσικά υπάρχει και anime όσο και live action εκδοχή(σε σκηνοθεσία του Kon Ichikawa παρακαλώ!) του Phoenix που κρατάνε και αυτά με τη σειρά τους τη φλόγα της εξαίσιας αυτής δημιουργίας ζωντανή.Τα manga κυκλοφόρησαν από τη VIZ αρχίζοντας το 2003 και ολοκληρώνοντας τα το 2008.

Σπύρος Ανδριανός

Hellboy Seed of Destruction από Mike Mignola και John Byrne

Hellboy Seed of Destruction 

O γεννημένος το 1960 Mike Mignola είχε ήδη μια πετυχημένη καριέρα πίσω του σαν illustrator,inker και penciller τόσο για τη Marvel(Alpha Flight,Hulk,Rocket Racoon) όσο και για τη DC(Cosmic Odyssey,Gotham by Gaslight,Phantom Stranger),όταν σε ένα convetion στο San Diego το 1993 παρουσίασε για πρώτη φορά τον Hellboy(στο συνοδευτικό πρόγραμμα του συνεδρίου).Πρώιμα σχέδια βέβαια του χαρακτήρα υπήρχαν από το 1991,αλλά επίσημα ο χαρακτήρας εμφανίστηκε σε εκείνο το convetion.Πάντα το στυλ του είχε κάτι το διαφορετικό και δεν ταίριαζε απόλυτα με αυτό το σουπερηρωικών κόμικ όσο και αν οι δουλειές του πάντα χαρακτηρίζονταν από μία ποιότητα και ένα στυλιζάρισμα που δεν έβρισκες εύκολα στις mainstream παραγωγές.Το οποίο στυλ αυτό θυμίζει έντονα μεγάλους σχεδιαστές των horror κόμικ όπως τον Mike Ploog,Kelley Jones και Bernie Wrightson για να αναφέρουμε μερικούς.

O Mignola στην αρχή δεν σκόπευε να κάνει κάποια δουλειά με τον χαρακτήρα που είχε δημιουργήσει εντελώς ξαφνικά.Όταν κάποια στιγμή αποφάσισε ότι ήθελε να κάνει ένα κόμικ με δικούς του χαρακτήρες(που πίστευε ότι ταίριαζαν περισσότερο στο σχεδιαστικό του στυλ καθώς και στις ιστορίες που ήθελε να πει)ξαναθυμήθηκε τον χαρακτήρα εκείνον που είχε σχεδιάσει γιατί του άρεσε το όνομα που του είχε δώσει.
Το κόμικ στην αρχή ήταν να παρουσιαστεί στους υπεύθυνους της DC οι οποίοι αν και τους άρεσε σαν ιδέα,δεν ήθελαν έναν χαρακτήρα που το όνομα του να περιέχει τη λέξη Hell(κόλαση)Παράξενο αν αναλογιστεί κανείς ότι η ίδια εταιρεία έχει χαρακτήρες με ονόματα όπως Demon,Hellblazer κ.α.Τελικά το κόμικ θα το κυκλοφορούσε η Dark Horse μέσω του inprint της Legend(που είχαν δημιουργήσει ο Frank Miller&John Byrne)όπου οι δουλείες των καλλιτεχνών που κυκλοφορούσαν ήταν copyright owned.Δηλαδή οι δημιουργοί(σχεδιαστές,σεναριογράφοι)μιας σειράς είχαν τα αποκλειστικά δικαιώματα της δημιουργίας τους.

Έτσι από τον Μάρτιο του 1994 μέχρι τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς εκδόθηκε η πρώτη μίνι σειρά του Hellboy με τίτλο Seed of Destruction σε σχέδιο του ίδιου του Mike Mignola τον οποίο είχε βοηθήσει στο σενάριο ο John Byrne.(ο Mignola δεν είχε εμπιστοσύνη στον εαυτό του σαν σεναριογράφο την περίοδο εκείνη,αλλά φυσικά ο ίδιος διέψευσε τον εαυτό του αφού στις επόμενες εκδόσεις του Hellboy ο ίδιος έγραψε ακόμα καλύτερα,πιο πλούσια και σύνθετα σενάρια ξεπερνώντας κατά πολύ την πρώτη σειρά του Byrne!!)

Η ιστορία μας αρχίζει τον Δεκέμβριο του 1944.Σε ένα απομονωμένο χωριό κάπου στην Αγγλική επαρχία(το νησί Tarmagant στις Σκοτσέζικες ακτές).Μία ομάδα του Αμερικάνικου στρατού μαζί με συμμαχικές δυνάμεις έχει πληροφορηθεί για την παρουσία μίας άλλης ομάδας Γερμανών μυστικιστών Ναζί οι οποίοι βρίσκονται εκεί για κάποια τελετή με την κωδική ονομασία Ragnarok.

Mε τις συμμαχικές δυνάμεις υπάρχουν ένας μασκοφόρος ήρωας και 3 μέλη της βρεταννικής εταιρείας του παραφυσικού με επικεφαλής τον καθηγητή Trevor Bruttenhold(ή Broom).Οι Γερμανοί με τη βοήθεια ενός μυστηριώδους γενειοφόρου άντρα που κάνει τη δέηση σε δαίμονες,προσπαθούν να φέρουν κάτι από τα βάθη της κόλασης που θα τους βοηθήσει να νικήσουν τον πόλεμο αλλάζοντας ολόκληρη την έκβαση του...

Αυτό το ''κάτι'' έρχεται με το τέλος της τελετής αλλά από τη πλευρά των Αμερικάνικων δυνάμεων και των συμμάχων...Ένα μικρό πλάσμα,περισσότερο σαν μωρό παιδί,παρά σαν δαίμονας(όσο και αν δείχνει έτσι η μορφή του),με κόκκινο χρώμα και ένα μεγάλο πέτρινο χέρι.Ο καθηγητής το παίρνει υπό την προστασία του.Και εγένετο ο Ηellboy!!

Κάπου 50 χρόνια αργότερα  καθηγητής Bruttenhold πολύ γερασμένος και σκιά πλέον του εαυτού του,καλεί κοντά του τον ενήλικα Hellbοy για να του μιλήσει για το ναό που ανακάλυψε σε κάποιο ταξίδι του στην Ανταρκτική,για το σκοτεινό άγαλμα κάποιας σκοτεινής και αρχαίας θεότητας,στη βάση του οποίου καθόταν μία παράξενη μορφή που φαινόταν σαν ανθρώπινη....Μία επίθεση ενός βατραχόμορφου τέρατος διακόπτει την περιγραφή,ο καθηγητής χάνει τη ζωή του ενώ ο Hellboy κατορθώνει να το σκοτώσει...

Ο Ηellboy ειδοποιεί την υπηρεσία παραφυσικών φαινομένων στην οποία είναι μέλος Bureau for Paranormal Research and Defense - BPRD (όπως ήταν και ο ίδιος ο καθηγητής Bruttenhold)και μαζί με 2 ακόμα συνεργάτες του(Abe Sapien&Liz Sherman)ακολουθεί το νήμα της ιστορίας που τους οδηγεί στον οίκο των Cavendish.Εκεί τους υποδέχεται η τελευταία απόγονος των Cavendish η Emma της οποίας οι γιοί ήταν στην αποστολή μαζί με τον καθηγητή Bruttenhold και θεωρούνται χαμένοι...Τους επισημαίνει επίσης ότι την ίδια σπηλιά την έψαχναν εδώ και 9 γενιές όλοι οι άντρες των Cavendish.

Γίνεται όμως επίθεση και εκεί από βατραχόμορφα τέρατα,η Liz εξαφανίζεται,ο Hellboy αντιμετωπίζει τον υπηρέτη του οίκου(που συμπτωματικά είναι πρόσωπο που 50 χρόνια πριν ήταν στο Ragnarok project,όσο και μέλος της αποστολής στην Ανταρκτική)ενώ ο Abe εξερευνεί τα θεμέλια του σπιτιού κάτω από το νερό..

Ο Hellboy βρίσκει τελικά νεκρή την ιδιοκτήτρια του σπιτιού,ενώ ένα πρόσωπο από τα παλιά κάνει την εμφάνιση του...Πρόκειται για εκείνον τον γενειοφόρο άντρα που 50 χρόνια πριν έφερε τον Hellboy στο δικό μας κόσμο σε εκείνη την τελετή των Ναζί...Ο μόνος που ξέρει τον σκοπό ύπαρξης του Hellboy στη γη,ο μόνος που μπορεί να δώσει απαντήσεις για τα μυστικά που πάντα τον απασχολούσαν και προβλημάτιζαν,ο μόνος που μπορεί να φέρει τον όλεθρο στη γη....

O Mike Mignola βάζει με αυτή την ιστορία τις θεμέλιες βάσεις του μεγάλου οικοδομήματος που αποτελεί στις μέρες μας το λεγόμενο Mignolaverse.Ένα από τα κεντρικά franchise πλέον της Dark Horse(ειδικά μετά την απώλεια του Star Wars Franchise που ξαναγύρισε στα χέρια της Marvel)με πολλές spin-off σειρές των οποίων στους κόλπους βρίσκονται αξιόλογοι σχεδιαστές και δημιουργοί πάντα όμως με την επίβλεψη του Mignola.Ο ίδιος με το δικό του προσωπικό και αναγνωρίσιμο στυλ έχει δημιουργήσει ολόκληρη σχολή.

Με Λαβκραφτικά υλικά(o Mignola πρέπει να είναι μεγάλος fan του Lovecraft άλλωστε σε εκείνον αφιερώνει την πρώτη αυτή σειρά) και έντονο το στοιχείο του τρόμου,με αναφορές σε ιστορικά θέματα και λαικούς μύθους και παραδόσεις το Hellboy θεωρείται ένα από τα διαμάντια της Dark Horse και ο ήρωας ένας από τους καλύτερους fictional characters της τελευταίας 25ετίας...Ένα κόμικ που στα πολλά χρόνια της ύπαρξης του δεν έχει κουράσει και δεν έχει προδώσει το φανατικό κοινό του που το ακολουθεί φανατικά.Χαρακτήρες με εμφάνιση και δυνάμεις εξωπραγματικές αλλά τόσο αληθινοί και ανθρώπινοι που τους καθιστούν "οικείους" στον αναγνώστη από την πρώτη ανάγνωση της σειράς.Σίγουρα το Seed of Destruction θα μπορούσε να ήταν και καλύτερο σεναριακά.(ορισμένες φορές νομίζεις ότι οι χαρακτήρες είναι λίγο μονοδιάστατοι και όχι τόσο περίπλοκοι όπως παρουσιάζονται αργότερα)Ο Mignola το εξέλιξε πολύ περισσότερο(σενάριο και characterization) όταν το έγραφε μόνος του στις επόμενες σειρές που ακολούθησαν.Έιναι όμως η αρχή του μύθου,η αρχή ενός πανέμορφου ταξιδιού που διαρκεί εδώ και 25 χρόνια τώρα.Μας αποζημιώνει το υπέροχο σχέδιο και τα ολοζώντανα χρώματα ειδικά αυτής της πρώτης σειράς.

Μιας σειράς που έχει μεταφερθεί με απόλυτη επιτυχία τόσο στον κινηματογράφο,όσο και σαν animated series.Το Seed of Destruction αποτέλεσε και τη βάση για την ταινία του 2004 σε σκηνοθεσία Guillermo del Toro.

Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει 12 trades από την Dark Horse για τον Hellboy και πολλά άλλα για τις spin off σειρές(B.P.R.D.,Abe Sapien,Witchfinder κ.α.)που συνεχίσουν την παράδοση του καλού εικονογραφημένου αναγνώσματος που ξεκίνησε 25 χρόνια πριν με το Seed of Destruction και την έναρξη του μύθου του Hellboy.Στα ελληνικά οι ιστορίες κυκλοφορούν σε τόμους από την Jemma press σε προσεγμένες εκδόσεις.Μην τα χάσετε για κανένα λόγο!!

Σπύρος Ανδριανός