BOOKS OF DOOM από Εd Brubaker,Pablo Raimondi και Mark Farmer

BOOKS OF DOOM 

Πάντα το origin ενός ήρωα είναι αυτό που καθορίζει την μετέπειτα πορεία του μέσα στην ιστορία του.Γιατί να μην συμβεί το ίδιο και με το origin ενός villain;;Και μάλιστα του βεληνεκούς του Doctor Doom που θεωρείται ο μεγαλύτερος villain του Marvel universe.Αυτό φυσικά αναλαμβάνουν να μας δείξουν οι Ed Brubaker,Pablo Raimondi και Mark Farmer μέσα σε 6 τεύχη με τίτλο Books of Doom που κυκλοφόρησαν από τον Γενάρη του 2006 μέχρι και τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς.

Φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά που παρουσιάστηκε στον αναγνώστη το origin του Doctor Doom.Τόσο ο Jack Kirby από τα πρώτα σχεδόν τεύχη των Fantastic Four,όσο και αργότερα ο John Byrne από το δικό του πέρασμα από τον τίτλο, είχαν δώσει στοιχεία για την καταγωγή του και τις συνθήκες που καθόρισαν την δημιουργία του.Εδώ ο Brubaker στηριγμένος στα στοιχεία αυτά,και προσθέτοντας κάποια δικά του πηγαίνει τον μύθο ακόμα παραπέρα...

H σειρά αρχίζει με τον ίδιο τον Doom να αφηγείται σε κάποιον ή και σε εμάς τους αναγνώστες την ιστορία του.
Οι αναμνήσεις ξεκινάνε από την παιδική του ηλικία.Η μητέρα του ήταν παραδομένη στις σκοτεινές δυνάμεις της μαγείας,όχι για να αποκτήσει δύναμη για την ίδια αλλά για τους ανθρώπους της φυλής της(Ρομά)για να μη ζουν κάτω από το φόβο ενός δυνάστη βαρώνου της περιοχής.Οι σκοτεινές δυνάμεις όμως δεν μπορούν να ελεγχθούν και οι συμφωνίες με δαίμονες έχουν και το ακριβό τους τίμημα το οποίο θα πληρώσει τελικά με τη ζωή της...
Στη κηδεία της ακούγοντας τους ανθρώπους της φυλής του να κατηγορούν τη μητέρα του σαν μάγισσα που τους οδήγησε στη καταστροφή,ο Victor αν και μόλις 4 ετών υψώνει το ανάστημά του στους ασεβείς και τους απειλεί ότι αν διώξουν αυτόν και τον πατέρα του από τη φυλή,όταν μεγαλώσει θα γίνει ισχυρός και δυνατός όπως η μητέρα του και θα φέρει μεγαλύτερο σκότος σε αυτούς από ότι έκανε εκείνη...Οι σπόροι του μελλοντικού Doom υπήρχαν ήδη μέσα στο σώμα και τη ψυχή ενός 4χρονου παιδιού από τότε...

Τα χρόνια περνούν και ο Victor νιώθοντας πάντα ενοχές για τη μητέρα του που δεν μπόρεσε να σώσει,μεγαλώνει σαν ένα φυσιολογικό παιδί και η πονεμένη ψυχή του μπορεί να νιώσει τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα στο πρόσωπο μιας νεαρής τσιγγάνας της Βαλέρια.Αλλά η μοίρα για μια ακόμα φορά θα παίξει άσχημα παιχνίδια.Σε μία στιγμή ανακωχής ο βαρώνος θα ζητήσει τη βοήθεια του πατέρα του Victor,για να σώσει την άρρωστη γυναίκα του.Όταν εκείνος θα αποτύχει,θα τον κατηγορήσει και θα τον θεωρήσει υπεύθυνο για το θάνατό της.Πατέρας και γιος αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη φυλή τους,καταφεύγοντας στα βουνά της Latveria..Θα παγώσουν μέσα στο κρύο,και ο Victor θα νιώσει πάλι το παγωμένο άγγιγμα του γονιού όπως είχε νιώσει και με εκείνο της μητέρας του...Τώρα πια δεν θα υπάρχει τίποτα το ζεστό μέσα στη ψυχή του...
Μετά το θάνατο του πατέρα του ο Victor θα συνεχίσει να ασχολείται με τη μαγεία,βρίσκοντας τα βιβλία της μητέρας του,με σκοπό να βρει τη παγιδευμένη της ψυχή και να τη σώσει...Με τα χρόνια αφήνει λίγο τις σκοτεινές τέχνες για να ασχοληθεί και με την επιστήμη.Σκοπός του είναι να συνδυάσει και τα δύο μεταξύ τους ώστε να ακολουθούν τους δικούς του κανόνες...Έτσι στα 16 του γίνεται αρχηγός της φυλής του,που τους βοηθάει τρέποντας σε φυγή τους στρατιώτες του βαρώνου,αλλά και τους ίδιους από κοντά του με τη τεράστια δύναμη που έχει αποκτήσει...Μία δύναμη που έχει ξεπεράσει τα όρια της Latveria...

Όταν ένας στρατηγός από τις Ηνωμένες πολιτείες του ζητά συνεργασία ο Victor δέχεται και φεύγει για Αμερική.Το ταξίδι στο πεπρωμένο του μόλις έχει αρχίσει...Και τίποτε δεν θα είναι το ίδιο ξανά...
Στα εργαστήρια κοντά στο πανεπιστήμιο που φοιτά θα συναντήσει και ένα άλλο παιδί θαύμα τον Reed Richards,ο οποίος του "τσιγκλά" το ενδιαφέρον με τις θεωρίες του.Παρ'όλα αυτά τον θεωρεί απλά ονειροπαρμένο και αθώο,κατώτερό του σαν όλους τους υπόλοιπους μαθητές που ενδιαφέρονται μόνο για εύκολες απολαύσεις...
Νιώθοντας πάντα ένοχος που δεν μπόρεσε να σώσει τη ψυχή της μητέρας του,ο Victor παράλληλα με την εργασία του στα εργαστήρια,διατηρεί και το δικό του όπου εκεί μαζεύει τα υλικά για να κάνει το πείραμα που θα τον βοηθήσει να σώσει την ψυχή της....Αυτό όμως θα τον οδηγήσει στη καταστροφή...Βρίσκει τη φυλακισμένη ψυχή της μητέρας του αλλά το τίμημα που πληρώνει είναι πολύ βαρύ και αλλάζει τη ζωή του για πάντα...

Παραμορφώνεται φρικτά,αποβάλλεται από τη σχολή(και τελειώνει και η συνεργασία του με τον Αμερικάνικο στρατό)και με την αποτυχία να τον έχει καταρρακώσει περισσότερο και από τις ουλές στο πρόσωπο του,καταστρέφει όλη του την εργασία και φεύγει από την Αμερική....Κατατρεγμένος από την αποτυχία του και τους εφιάλτες του καταφεύγει στην Ευρώπη...Κρυμμένος σε καταγώγιο και κλεισμένος στον εαυτό του,ξαναβρίσκει τον παλιό του έρωτα τη Valeria,και αρχίζει να πιστεύει ότι όλα όσα πέρασε έγιναν για να γιατρευτεί στα χέρια της,για να ξανανιώσει πώς είναι να είσαι άνθρωπος ξανά...

Μαθαίνοντας έναν χρησμό που του αποκαλύπτει ότι προορίζεται να γίνει ο επόμενος αρχηγός μιας σέκτας μοναχών σε έναν ναό του Θιβέτ που συνδυάζουν μαγεία με επιστήμη ο Victor θα φύγει για μια ακόμα φορά μακρυά από τη Valeria,ακολουθώντας και πάλι το πεπρωμένο του...Και ο Victor θα πάψει να υπάρχει και τι θέση του θα πάρει κάτι νέο,κάτι ανώτερο και δυνατότερο αλλά και λιγότερο ανθρώπινο..Από εδώ και πέρα θα υπάρχει μόνο ο Doctor Doom που δεν θα νιώθει πόνο,φόβο και θα τρέφεται μόνο με εκδίκηση.....Και τίποτε δεν θα είναι το ίδιο ξανά...

Ο Εd Brubaker μας δίνει ίσως με τον καλύτερο τρόπο το πιο ολοκληρωμένο origin του Doom.Προσθέτοντας αρκετά δικά του στοιχεία στο μύθο του.Περιγράφοντας μέσα από την αφήγηση της ίδιας του της ιστορίας,τη ψυχοσύνθεση του,το χαρακτήρα του,τους φόβους, τις ανασφάλειες και τις ενοχές για τον τραγικό χαμό τόσο της μητέρας του που δεν μπόρεσε να σώσει,όσο και του πατέρα του που τον γέμισε με οργή και δίψα για εκδίκηση.Η δίψα αυτή τον γέμισε επίσης με επιθυμία για δύναμη και εξουσία μέσο όμως του φόβου,τον έκλεισε μέσα σε ένα σιδερένιο περίβλημα που συμβόλιζε όχι μόνο την εσωτερική αλλαγή του την εξαφάνιση κάθε ίχνους συναισθήματος και ανθρωπιάς,αλλά και της ανάγκης του να κρυφτεί μέσα στον εαυτό του έτσι ώστε να μην εξισωθεί ποτέ με τους απλούς ανθρώπους,ούτε και να έχει ποτέ κανέναν ανάγκη....Ο Brubaker μας δείχνει μέσα από τη γραφή του,ότι για τον Doom η νέα του ταυτότητα είναι η προσωποποίηση της δύναμης,της ανωτερότητας,της εξουσίας και για να τα αποκτήσεις όλα αυτά πρέπει όχι μόνο να θυσιάσεις την ανθρωπιά σου αλλά και την ίδια σου την ψυχή....Τελικά ο μεγαλύτερος εχθρός του Doom είναι ο ίδιος του ο εαυτός.Δεν μπορεί να δεχτεί το γεγονός ότι και αυτός είναι ένας άνθρωπος σαν όλους τους άλλους...Δεν είναι απλά ένας κλασσικός "κακός" που θέλει το τέλος της ανθρωπότητας...Είναι κάτι πιο βαθύ και περισσότερο από αυτό.Εξαιρετική δουλειά του Brubaker στην σκιαγράφηση του χαρακτήρα του Doom.Μεγάλος μάστορας της γραφής.

Σχεδιαστικά ο Raimondi είναι άψογος με  έμφαση στις εκφράσεις των προσώπων και σωστές ανατομίες,χωρίς ωστόσο να είναι κάτι το εξαίσιο.Προσωπικά θα προτιμούσα όπως και τα covers,την ιστορία να την είχε σχεδιάσει ο Rivera.Kαλή δουλειά στα μελάνια από τον Mark Farmer(τεύχη 1-4)όσο και τον Hennessy που δεν διαφοροποιείται από το στυλ του Farmer αισθητά.
Γενικά ένα limited series που δεν προσθέτει κάτι παραπάνω στο μύθο του Doom,ίσως κάποιες περισσότερες λεπτομέρειες,παρ' όλα αυτά καλογραμμένο και καλοσχεδιασμένο,μας υπενθυμίζει γιατί ο Doom θεωρείται ένας από τους καλύτερους αν όχι ο καλύτερος villain του Marvel universe(όπως χωρίς να κάνω άλλο spoiler)θα δείτε και στην τελευταία σελίδα της ιστορίας.Μία ωραία origin ιστορία που αξίζει να της ρίξετε μια ματιά.

Σπύρος Ανδριανός

Ένα αντίο στην Lois των παιδικών μας χρόνων...

Τώρα θα πετάει μαζί με τον Christopher Reeve όπως στις ταινίες του Superman....

Η Margot Kidder η ηθοποιός που ενσάρκωσε τη Lois Lane στις ταινίες του Superman με τον Christopher Reeve,πέθανε στο σπίτι της την Κυριακή 13 Μαιου.Ήταν 69 ετών.

Τα αίτια θανάτου δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστά.Για όλους εμάς θα είναι πάντα η Lois των παιδικών και εφηβικών μας χρόνων...Καλό της ταξίδι...

Ronin από Frank Miller και Lynn Varley

Ronin 

Έχει ειπωθεί σε προηγούμενο άρθρο μου στο Comicmaniacs ότι η δεκαετία του '80 ήταν η χρυσή εποχή του Frank Miller τόσο δημιουργικά όσο και καλλιτεχνικά.

Έχοντας απογειώσει τον Daredevil,ο Miller έψαχνε περισσότερα στοιχεία να προσθέσει για το κόμικ μέσα από τις ταινίες με Samurai και ιαπωνικά manga τα οποία διάβαζε(ή καλύτερα παρακολουθούσε τα panel γιατί δεν είχαν μεταφραστεί στη δύση και ο ίδιος δεν ήξερε ιαπωνικά)την εποχή εκείνη...Ο δημιουργός άρχισε να επηρεάζεται από τον τρόπο γραφής και το σχεδιασμό εκείνων των manga(για τα οποία έλεγε ότι σε αυτά η βία είναι αληθινή ενώ οι Αμερικάνοι συνάδελφοί του υποκρίνονται..)και ήθελε να κάνει κάτι αντίστοιχο με αυτά manga που διάβαζε όπως ήταν το Kozure Ōkami των Kazuo Koike&Goseki Gojima,το οποίο μεταφράστηκε λίγα χρόνια αργότερα και κυκλοφόρησε στην Αμερική ως Lone Wolf and Cub(στα οποία ο ίδιος ο Miller έκανε κάποια εξώφυλλα)από τη First comics και αργότερα από τη Dark Horse που ολοκλήρωσε τη σειρά..

Ο Miller λοιπόν συνδύασε την αισθητική των manga εκείνων όπως το Lone Wolf&cub με το Cyberpunk genre και ταινίες σαν το 2001: A Space Odyssey&Βladerunner με μία μικρή δόση από Δαιμονικό τρόμο και το αποτέλεσμα ήταν ότι πιο διαφορετικό είχε δημιουργήσει ως τότε ο δημιουργός(ένας πρόδρομος της επιτυχίας του Dark Knight Returns που θα έρχονταν 3 χρόνια αργότερα)..Όλη η σειρά κυκλοφόρησε σε 6 τεύχη απο τον Ιούλιο του 1983 μέχρι τον Αύγουστο του 1984.Από τη DC comics.Αρχικά ήταν να κυκλοφορήσει από τη Marvel(στην οποία ο Miller έκανε το Daredevil)αλλά τελικά το έκανε για την DC γιατί του υποσχέθηκαν μεγαλύτερη καλλιτεχνική ελευθερία καθώς και τα πνευματικά δικαιώματα από τη σειρά.

Η ιστορία ακολουθεί τα βήματα ενός samurai πολεμιστή του 13ου αιώνα,που αποτυγχάνει να σώσει τον αφέντη του τον Lord Ozaki από τα νύχια του δαίμονα Agat.Ατιμασμένος και χωρίς πια να έχει αφέντη,κυκλοφορεί σαν Ronin θέλοντας να πάρει εκδίκηση από τον Δαίμονα o οποίος σκότωσε τον Lord Ozaki από εκδίκηση όταν ο τελευταίος του πήρε το σπαθί.Το οποίο σπαθί παίρνει τη δύναμη του από το αίμα αθώων και είναι το μόνο που μπορεί να σκοτώσει τον Δαίμονα Agat...Ο Lord Ozaki όμως έχει κρύψει το σπαθί....

To πνεύμα του Lord Ozaki εμφανίζεται στον Samurai και τον προειδοποιεί να βρει το σπαθί και όταν θα είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τον Δαίμονα,που θα είναι δύσκολο να πεθάνει αφού το σπαθί δεν έχει σκοτώσει κανέναν αθώο....
Όταν ο Ronin έρχεται στο κάστρο του Agat και αντιμετωπίζει τον δαίμονα,όταν εκείνος του επιτίθεται ύπουλα από πίσω ο Ronin καρφώνει το σπαθί στη δική του κοιλιά,τρυπώντας έτσι και το Δαίμονα πίσω του....Έτσι οι ψυχές και των δύο παγιδεύονται μέσα στο σπαθί....
Η ιστορία και η θυσία του Ronin γίνονται κάτι σαν θρύλος που περνάνε από γενιά σε γενιά.Μέχρι που φτάνουμε σε μία διεφθαρμένη και δυστοπική Νέα Υόρκη του 21ου αιώνα που κατοικείται από σφετεριστές,άστεγους και μεταλλαγμένους και ουσιαστικά διοικείται από ένα γιγαντιαίο εμβιομηχανικό εργαστήριο το Aquarius Complex που διοικείται από τη τεχνική νοημοσύνη Virgo και ειδικεύεται στη βιοτεχνολογία...

Εκεί ένας επιστήμονας που δουλεύει στο εργαστήριο ο Billy Challas,γεννημένος χωρίς άκρα αλλά με ισχυρές τηλεπαθητικές δυνάμεις,συνεργάζεται(αλλά παρακολουθείται στενά)με τον Virgo δοκιμάζει προσθετικά μέλη για την εταιρεία Aquarius.O Billy βλέπει συχνά στα όνειρα του την ιστορία του Ronin,τον αφέντη του Lord Ozaki και τον δαίμονα Agat.Η Virgo αντιλαμβανόμενη ότι οι δυνάμεις του Billy είναι πολύ ισχυρές,και έχοντας μάθει για τα όνειρα που βλέπει,δημιουργεί μία ρομποτική version του Agat και ενθαρρύνει τον Billy να πάρει το ρόλο του Ronin.O Billy χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του και την βιοτεχνολογία για να δημιουργήσει προσθετικά μέλη για τον εαυτό του και να γίνει ο Ronin...Έτσι έχοντας αποκτήσει νέα σώματα οι δύο αιώνιοι εχθροί ετοιμάζονται για τη νέα τους μάχη για εκδίκηση...Σε έναν κόσμο ξένο,σκοτεινό και εχθρικό για εκείνον ο Ronin θα αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη nemesis του όχι μόνο για τη σωτηρία της ζωής του αλλά και την εξιλέωση της ψυχής του...

Ευφάνταστο και πρωτοποριακό κόμικ για την εποχή του,λιγάκι "δύσκολο" στη πρώτη ανάγνωση σίγουρα από τα κόμικ εκείνα που τα διαβάζεις 2-3 φορές για να συλλάβεις όλα όσα θέλει να αποτυπώσει ο δημιουργός και τα νοήματά του,ο Μiller μας παραδίδει ένα σχεδιαστικό πανόραμα ενός δυστοπικού και σκοτεινού μέλλοντος,χωρίς να επαναλαμβάνει σχεδιαστικά κλισέ που συνήθως βλέπουμε σε sci-fi κόμικ κατά καιρούς...Γραμμές κοφτερές όσο ένα katana,και η σκοτεινή και noir ατμόσφαιρα τσακίζει κόκαλα..Τα εκπληκτικά χρώματα της Lynn Varley(ειδικά το κόκκινο του αίματος νιώθεις να σε πιτσιλάει)σίγουρα αποτελούν ένα μεγάλο ατού στο ολικό αποτέλεσμα.Σίγουρα όχι καλύτερο του Dark Knight Returns αλλά με βεβαιότητα μία πολύ καλή δουλειά του δημιουργού.Σίγουρα υπάρχουν δυσκολίες και σεναριακές "τρύπες" στην πλοκή αλλά αυτό δεν αναιρεί τη δυναμικότητα της ιστορίας...

Το Ronin έχει γίνει πολλές φορές reprint σε trade paperbacks όσο και σε single volumes(στις οποίες συστήνω το Ronin Deluxe Edition για καλύτερη εκτίμηση του σχεδίου του Miller)ενώ στα ελληνικά δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα.To καλωδιακό κανάλι SyFy έχει ανακοινώσει την τηλεοπτική μεταφορά του κόμικ σε σειρά.

Σπύρος Ανδριανός

NYX από Joe Quesada,Joshua Middleton&Rob Teranishi

NYX

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα limited series με mutants της περασμένης δεκαετίας ήταν και το ΝΥΧ που έγραφε τότε ο μετέπειτα editor in chief της Marvel Joe Quesada με σχέδια από Joshua Middleton (τεύχη #1–4) and Rob Teranishi (τεύχη #5-7) από το Νοέμβριο του 2003 μέχρι τον Οκτώβριο του 2005.

Η σειρά εστιάζει στη ζωή 4 νέων ανθρώπων μεταλλαγμένων (που oι περισσότεροι μόλις ανακαλύπτουν τις δυνάμεις τους)και μιας γυναίκας που δεν είναι μεταλλαγμένη αλλά μπλέκεται και αυτή σε φασαρίες όταν αποφασίζει να ακολουθήσει μία κοπέλα από την ομάδα που τυγχάνει να είναι και μαθήτρια της στο σχολείο που εργαζόταν.

Να σημειώσουμε ότι μία από τις μεταλλαγμένες της παρέας είναι και η γνωστή πια (και κλώνος του Wolverine) Laura Kinney/X-23 που εδώ σε αυτή τη σειρά κάνει και την πρώτη επίσημη κομικσική της εμφάνιση(η πρώτη της επαφή με το κοινό και "κανονική" πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα έγινε στην τηλεόραση και στη σειρά X-men Evolution στο 11ο επεισόδιο της τρίτης season)...

Αγώνας για επιβίωση, όχι ενάντια σε sentinels ή hellfire club και κακές αδελφότητες μεταλλαγμένων,αλλά της ίδιας της καθημερινής ζωής,της προκατάληψης και του ρατσισμού που τις περισσότερες φορές είναι σκληρότερα και πιο "θανάσιμα" από οποιονδήποτε άλλο αντίπαλο...Θέματα που ίσως να τα έχουμε συναντήσει και άλλες φορές ειδικά στους τίτλους των αγαπημένων μας Μεταλλαγμένων,παρ'όλα αυτά εδώ παρουσιάζονται περισσότερο "brutal" για το μέσο αναγνώστη,και σίγουρα αφήνουν μία γλυκόπικρη γεύση...

Εκτός από το πολύ καλό σενάριο,το κόμικ αποζημιώνει και στο σχέδιο αφού και οι δύο pencilers κάνουν πολύ καλή δουλειά,αποφεύγοντας σχεδιαστικές υπερβολές που τις περισσότερες φορές συναντάμε στα mainstream κόμικ και ειδικά στα υπερηρωικά...Επίσης θα πρέπει να αναφερθούμε και στα ολοζώντανα χρώματα του Chris Sotomayor που αποτελούν και αυτά μέρος του όλου πετυχημένου πακέτου!!Η σειρά έβγαλε και ένα δεύτερο λιγότερο πετυχημένο sequel το 2008 NYX: No Way Home γραμμένο από την Marjorie M. Liu σε σχέδια του Kalman Andrasofszky.

Σπύρος Ανδριανός

Prince Valiant από Hal Foster

Prince Valiant 

Mία ακόμα μεγάλη μορφή και ένας από τους μεγαλύτερους εικονογράφους του 20ου αιώνα ήταν και ο παν μέγιστος Ηarold Rudolph Foster πιo γνωστός ως Hal Foster.Γεννημένος στις 16 Αυγούστου του 1892 στο Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας του Καναδά,με τη μοτοσυκλέτα του ταξίδεψε το 1919 μέχρι τις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής για να μείνει μόνιμα στο Σικάγο.Εκεί σπούδασε στη σχολή καλών τεχνών και δούλεψε ως εικονογράφος κυρίως για διαφημίσεις εως ότου το 1928 αναλάβει τον σχεδιασμό των strip με τον ήρωα του  Edgar Rice Burroughs Τarzan,μεταφέροντας στο χαρτί τις περιπέτειες του μέσα από τα βιβλία του δημιουργού του.Σύντομα όμως ο Foster άρχισε να γράφει τις δικές του ιστορίες.

Μετά από λίγα χρόνια ο Foster ένιωσε την ανάγκη να δημιουργήσει έναν δικό του χαρακτήρα,κάτι που φυσικά επιθυμούσε και ο ιδρυτής της King Feature Syndicate(που είχε τα δικαιώματα δημοσίευσης του Tarzan και άλλων χαρακτήρων όπως Popeye,Flash Gordon κ.α.) William Randolph Hearst.Έτσι εγκαταλείπει το strip του Tarzan στις αρχές Μαίου του 1937(δίνοντας τη σκυτάλη σε έναν ακόμα σπουδαίο και ταλαντούχο σχεδιαστή τον Burne Hogarth)και στις 13 Φεβρουαρίου του 1937 το πρώτο strip με τον νέο ήρωα τον Prince Valiant κάνει τη πρώτη του εμφάνιση,και συνέχισε την μακρά πορεία του για δεκαετίες σε περισσότερες από 300 εφημερίδες μέχρι σήμερα...
Αρχικά ο Foster είχε ονομάσει τον χαρακτήρα του Derek son of Thane,αλλά ο υπεύθυνος της King Feature Syndicate,Joseph Connelly,έδωσε στον χαρακτήρα το όνομα που όλοι γνωρίζουμε.Μάλιστα ο Hearst ήταν τόσο εντυπωσιασμένος από το strip που υποσχέθηκε στον Foster 50-50 από τα κέρδη που θα έφερνε η σειρά,κάτι το αδιανόητο για τους καλλιτέχνες εκείνης της εποχής.

Τοποθετημένο ιστορικά στη εποχή του Βασιλιά Αρθούρου το strip του Prince Valiant ήταν ένας αξεπέραστος συνδυασμός καθαρόαιμης περιπέτειας και εξαιρετικής εικονογράφησης.Ο Valiant φτάνει στο Κάμελοτ,κερδίζει τη συμπάθεια τόσο του Αρθούρου,όσο και του μάγου του Merlin,γίνεται φίλος με τους sir Tristan και sir Gawain ιππότες της στρογγυλής τραπέζης,και γίνεται και ο ίδιος ένας από αυτούς.Με το σπαθί του το Flamberge(που έχει γίνει από το ίδιο υλικό που κατασκευάστηκε το Excalibur) παλεύει γενναία ενάντια σε κάθε αντίπαλο που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο την ισορροπία στο βασίλειο είτε πρόκειται για Ούνους,Σάξονες,Γότθους κ.α. ερωτεύεται την Aleta βασίλισσα των ομιχλωδών νήσων,η οποία του χαρίζει 5 παιδιά,ταξιδεύει σε πολλά μέρη και χώρες(Ισλανδία,Γροιλανδία,φτάνοντας ως τη Νέα Γη και τους καταρράκτες του Νιαγάρα χίλια χρόνια πριν τον Κολόμβο!!)Στην αρχή φυσικά τα ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία του strip αποτελούσαν αποκυήματα της φαντασίας του Foster οπότε ήταν και πολλές οι ανακρίβειες κάτι που ο δημιουργός διόρθωσε αργότερα και οι ιστορίες έγιναν περισσότερο ρεαλιστικές...

Ο Foster μεγάλος σχεδιαστής και άριστος γνώστης της ανατομίας του ανθρώπινου σώματος,δημιουργεί ένα εικαστικό αριστούργημα που όμοιο του δεν είχαν ξαναδεί οι αναγνώστες ειδικά στα εικονογραφήματα.Με λεπτομερέστατο σκίτσο,ρεαλιστικές εκφράσεις προσώπων,χωρίς τη χρήση "μπαλονιού" για αυτά που έλεγαν οι χαρακτήρες,αλλά με επεξηγηματικό κείμενο στα panel του,και σε συνδυασμό με τα ζωντανά χρώματα(ο Foster θεωρείται ένας από τους καλύτερους colorist στο χώρο των κόμικ) ο Foster κάθε εβδομάδα παρ έδιδε στο αναγνωστικό κοινό έργα τέχνης που δεν έβλεπαν σε μουσεία αλλά διάβαζαν στο σαλόνι του σπιτιού τους(ή όπου αλλού μπορεί να απολαύσει κάποιος ένα πολύ καλό κόμικ τέλος πάντων!!)Ο ίδιος τελειομανής όπως ήταν μπορεί και να ξόδευε πενήντα ώρες τη βδομάδα για να τελειώσει μία σελίδα του Valiant...Όταν σήμερα πολλά πρώτα ονόματα του χώρου δεν ξοδεύουν τόσο ούτε για ολόκληρο τεύχος...

Το 1970 ο Foster μετά από θέματα υγείας και την αρθρίτιδα να τον ταλαιπωρεί αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα να αποσυρθεί από το σχεδιασμό του strip.Θα συνεχίζει όμως να γράφει το σενάριο ενώ στα σχέδια τον διαδέχεται ο John Cullen Murphy(και αρκετοί σχεδιαστές επίσης δοκιμάστηκαν για το Κυριακάτικο strip όπως Wally Wood&Gray Morrow).Θα συνεχίσει να συνεισφέρει σεναριακά στον Valiant μέχρι και λίγο πριν το θάνατο του στις 25 Ιουλίου του 1982.
Mαζί με τον Alex Raymond(δημιουργό του Flash Gordon)και τον Burne Hogarth(συνεχιστή του στον Tarzan)θεωρούνται οι μεγάλοι επικοί στην ιστορία των εικονογραφημένων αφηγήσεων σύμφωνα με τον κριτικό και συγγραφέα R.C.Harvey.

O Foster αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς arists της λεγόμενης Golden Age εποχής(και μετέπειτα της Silver Age)και επηρεασμένοι από το έργο του δηλώνουν μεγάλα ονόματα της 9ης τέχνης όπως Jack Kirby,Wally Wood,Carl Barks,Steve Ditko,Joe Kubert,Al Williamson,Bill Ward κ.α. Ενώ ο Frank Frazetta δηλώνει για τον Foster(και ειδικά για τη δουλειά του και στον Tarzan)ότι " αποτελεί ένα ορόσημο τελειότητας στην αμερικάνικη τέχνη του 20ου αιώνα που δεν πρόκειται να ξεπεραστεί.."

H δουλειά του Foster τόσο στον Prince Valiant όσο και στον Tarzan έχει τιμηθεί με πάμπολλα βραβεία όπως  National Cartoonists Society's Reuben Award το 1957,Story Comic Strip Award το 1964,Special Features Award(66-67),Elzie Segar Award το 1978 και Will Eisner Hall of Fame το 1996,και πολλά πολλά άλλα.

Πολλές εταιρείες τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εκδώσει τον Prince Valiant(Nostalgia Press,Manuscript press)αλλά η Fantagraphics έχει σχεδόν βγάλει ολόκληρο το έπος σε 18 σκληρόδετους τόμους(ο αριθμός των τόμων θα φτάσει τους 50 καθώς δεν θα περιλαμβάνει μόνο τη δουλειά του Foster αλλά και των συνεχιστών του)αρχίζοντας από το 2009 μέχρι σήμερα.Στα ελληνικά κυκλοφόρησαν μερικά άλμπουμ αρχές του 2000 από την Mοdern Times αλλά λόγο χαμηλών πωλήσεων σταμάτησαν στα 7 άλμπουμ.Τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν στα ελληνικά έχουν τους εξής τίτλους.

1:ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ 
2:ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ ΤΟΥ ΧΑΝ 
3:ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΘΟΥΛΗ  
4:ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ  
5:ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ
6:ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΣΠΑΘΙ
7:Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

Ένα comic στολίδι για κάθε βιβλιοθήκη που πραγματικά θα κάνετε χάρη στον εαυτό σας να του ρίξετε μία ματιά είτε βρείτε κάποιο από τα ελληνικά άλμπουμ είτε αγοράσετε κάποια αμερικάνικη έκδοση.  

Σπύρος Ανδριανός

Skits@kia Friend's Edition #10 Βασίλης Γκογκτζιλάς

Σήμερα φιλοξενούμε ένα από τα μεγαλύτερα εγχώρια ταλέντα μας που το μεγάλο ταλέντο του φυσικά ξεπέρασε τα όρια της χώρας μας και εκπλήσσει εξ'ίσου το κοινό του εξωτερικού.Εκτός από σπουδαίος καλλιτέχνης είναι σπουδαίος ως άνθρωπος. Άς ακούσουμε τι έχει να μας πεί για τον εαυτό του με δικά του λόγια!!

Εικονογράφος, δημιουργός κόμιξ και ζωγράφος.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1978.

Πρώτη δημοσίευση στο Μπούμερανγκ ένα τοπικό περιοδικό το οποίο κυκλοφόρησε σε τρία τεύχη το 1993. Από τότε δε σταμάτησε να δημοσιεύει εργασίες σε περιοδικά κόμικς, περιοδικά, εφημερίδες και όλα τα πεδία της εικονογράφησης. Μερικές αξιοσημείωτες εργασίες ως εικονογράφος είναι συνεργασίες με τις εφημερίδες Μακεδονία και Θεσσαλονίκη, Αγγελιοφόρος, το περιοδικό κόμικς 9, Athens voice και περιοδικό Soul. Το διαφημιστικό κόμικς Deniman το οποίο εικονογράφησε μέσω του διαφημιστικού γραφείου Red Creative απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Προώθησης Προϊόντος.

Από το 2007 δημιουργεί και εικονογραφεί κόμικς για την IDW Publishing και την Image comics που εδρεύουν στην Αμερική. Εργασίες περιλαμβάνουν το The Adventures of Augusta Wind σε σενάριο του J.M. DeMatteis και το The Bigger Bang σε σενάριο του D.J. Kirkbride.

Οι εργασίες του στην εικονογράφηση παρουσιάστηκαν στο Illustration Now VOl.2 της TASCHEN.

The Unworthy Thor από Jason Aaron&Olivier Coipel

The Unworthy Thor

Όταν διαβάζεις στα forums & letters pages αναγνώστες να λένε ότι πριν δεν διάβαζαν Thor τίτλους και τώρα ο Θεός του κεραυνού είναι ο αγαπημένος τους ήρωας καταλαβαίνεις την ήδη μεγάλη προσφορά του Jason Aaron στον χαρακτήρα.Kαι γενικά σε σχεδόν όλους τους mainstream ή μη τίτλους που έχει περάσει αυτός ο εκπληκτικός συγγραφέας(Punisher MAX,Wolverine,Doctor Strange)

Μετά το αριστουργηματικό run στο Thor God of Thunder 1-25(Γενάρης 2013-Νοέμβριος 2014)και τα δύο επόμενα run του τίτλου με την Jane Foster να έχει γίνει η νέα Thor(αφού ο Thor ήταν ανάξιος να κρατάει το Mjolnir - όλα γίνονται στο Original sin limited series)ο Αaron συνέχισε ακάθεκτος να εξιστορεί (παράλληλα με την Foster που είχε αναλάβει τον monthly τίτλο) και την συνέχεια της ιστορίας του Thor που πλέον ονομάζεται απλά Odinson στο limited series Unworthy Thor 1-5(Γενάρης-Μάιος 2017)...

Βλέπουμε έναν έκπτωτο Θεό του κεραυνού,πραγματική σκιά του εαυτού του και πνιγμένο μέσα σε ωκεανούς από mead,έχοντας χάσει τον τίτλο του,το σφυρί του,τη θέση του σαν μέλος των Eκδικητών,και τέλος τον ίδιο του τον εαυτό,να περιπλανιέται επάνω στo τράγο του  Toothgnasher ανάμεσα στον cosmos αναμένοντας μέσα από ανούσιες μάχες και καβγάδες να εξιλεωθεί...
Μετά από μία μάχη στο φεγγάρι με τον Ulik και κάποιους Trolls o Οdinson συναντάει τον the Unseen(τον Nick Fury σε ρόλο νέου Watcher μετά το original sin)o οποίος τον πληροφορεί ότι υπάρχει ένα νέο σφυρί,ενός νεκρού Thor από έναν νεκρό πια κόσμο...Το οποίο φυσικά αναζητάει έναν νέο κάτοχο,έναν νέο Thor και που αλλού φυσικά θα τον έβρισκε από τη παλαιά Asgard για την οποία ο ήρωας μας ξεκινά...

....Για να βρει απλά το απόλυτο τίποτα γιατί απλά δεν υπάρχει η Asgard,την οποία όπως τον πληροφορεί ο παλαιός σύντροφος Beta Ray Bill την πήρε ο Collector στη συλλογή του...Όχι ακριβώς την ίδια την Asgard αλλά το σφυρί που έπεσε στο χώμα της φυσικά...Το οποίο σφυρί όπως μαθαίνουμε στα επόμενα τεύχη θέλει να το αποκτήσει και ο φρεσκοδραπέτης από το Triskelion τιτάνας Thanos!!

Ο Odinson όμως θα προστεθεί και ο ίδιος στη συλλογή του Collector μαζί με τον Bill!!Wow!!Και όλα αυτά ουσιαστικά είναι τα 2 πρώτα τεύχη της σειράς!!Μόνο ένας συγγραφέας με τη μαεστρία του Aaron θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο...Χωρίς όμως άλλα spoiler στα επόμενα τεύχη θα δούμε τον Odinson να παίρνει και πάλι τα πάνω του(με το απαραίτητο κούρεμα φυσικά)να δραπετεύει από τις βιτρίνες του Collector,να δοκιμάζει να δει αν το νέο σφυρί ήρθε για εκείνον(;)και φυσικά μαθαίνουμε τι επιτέλους είχε ψιθυρίσει ο Unseen(ex Nick Fury)στο αυτί του και τον έκανε ανάξιο!!!Και τι γίνεται με τα σχέδια του Thanos φυσικά!!

To σχέδιο του Olivier Coipel είναι καταπληκτικό,ο καλλιτέχνης έχει γεννηθεί για να σχεδιάζει τον χαρακτήρα και πραγματικά αποδίδει με το καλύτερο και εκφραστικότερο τρόπο την εικόνα ενός έκπτωτου Θεού που τα έχει χάσει όλα αλλά έχει την αξιοπρέπεια και τη δύναμη να συνεχίζει τον αγώνα για τη λύτρωση και εξιλέωση της ψυχής του...

Ο Jason Aaron και με αυτή τη σειρά συνεχίζει το ίδιο δυναμικά και αριστουργηματικά να αφηγείται την ιστορία που ξεκίνησε στο Thor God of Thunder 1-25(και από ότι φαίνεται έχει πολλά ακόμα να πει)και πραγματικά κανένα τεύχος δεν απογοητεύει στο ελάχιστο...Περιμένουμε πολλά από τον Aaron τώρα ειδικά που ξαναγύρισε ο original Thor(ναι όχι πια μόνο Odinson)στο νέο τίτλο του ολοκαίνουργιου Fresh start της Marvel..Ελπίζω να παραμείνει στον τίτλο για αρκετό καιρό ακόμα γιατί πραγματικά ανανέωσε τον χαρακτήρα,πρόσθεσε καινούργια πράγματα στην ήδη μεγάλη μυθολογία του κάτι που είχε να γίνει από την εποχή του Simonson στον τίτλο...Αν δεν βρίσκετε πλέον τα τεύχη η επόμενη trade αγορά σας ξέρετε ήδη πια θα είναι!!!

Σπύρος Ανδριανός

Black Panther από Jack Kirby

Βlack Panther

Mε την επιστροφή του Jack Kirby στη Marvel εκεί στα mid 70's(μετά από το πέρασμα του από τη DC που όμως δεν εκτιμήθηκε όσο του άξιζε και προσέφερε μολονότι άφησε πίσω του πληθώρα νέων ηρώων και χαρακτήρων όπως New Gods,Forever people,Demon,Omac,Mr.Miracle κ.τ.λ.)ο Βασιλιάς δημιουργεί και πάλι καινούργιους χαρακτήρες(Eternals,Devil Dinosaur,Machine Man)αλλά αναλαμβάνει και τα "μεγαλύτερα" παιδιά του Captain America και Black Panther.

Στον Black Panther(όπως και σε όλες τότε τις δουλειές του που πλέον ήταν one man show υπόθεση με τον Kirby σαν writer,penciler&editor) ακολουθεί μία τελείως διαφορετική προσέγγιση από ότι ο προκάτοχός του Don McGregor στο Jungle Action.Οι ιστορίες γίνονται πιο sci-fi,ο Panther δεν πολεμάει την ku klux klan αλλά εξωγήινους,φύλακες αρχαίων παντοδύναμων αντικειμένων,και διεφθαρμένων στρατηγών που προσπαθούν να φέρουν τον όλεθρο στη Wakanda(προσθέστε σε όλα αυτά και τις περίεργες ψυχικές δυνάμεις που αναπτύσσει ο Panther)μέσα σε ένα σχεδιαστικό οργασμό από τέρατα και ρομπότ και φουτουριστικά τοπία έτσι όπως μόνο ο Βασιλιάς ήξερε να δημιουργεί...

Σχεδιαστικά ο Κirby έχει φτάσει στην απόλυτη ωριμότητα του με λεπτομερέστατα panels και πολλές splash pages(το αντίθετο από ότι έκανε τη δεκαετία του '60 με τα μονοσέλιδα του panel),και τρομερή δυναμικότητα στον σχεδιασμό τόσο των σωμάτων,όσο και των σκηνών δράσης(τόσο που νομίζεις ότι οι χαρακτήρες θα ξεπηδήσουν έξω από τη σελίδα,μπροστά στα μάτια σου!!)

Δυστυχώς λόγο χαμηλών πωλήσεων και διαφωνίες του βασιλιά με τους editors της Marvel(κάτι που θα τον οδηγήσει για δεύτερη και οριστική φορά να αποχωρήσει από την εταιρεία)ο Kirby εγκαταλείπει τον τίτλο στο τεύχος #12 τον Νοέμβριο του 1978, και μέχρι το τεύχος #15(Μάιος 1979) όπου και η σειρά γίνεται canceled τα ηνία αναλαμβάνουν οι Ed Hannigan(σενάριο) και Jerry Bingham(σχέδιο)αλλά η τύχη της σειράς είχε πλέον αποφασιστεί....

Κυκλοφορεί όλο το run του Kirby στον Black Panther σε δύο καλαίσθητα τομάκια(trades)και δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να τους ρίξετε μία ματιά!!Στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν τα 8 πρώτα τεύχη από τον Καμπανά στα περιοδικά της σκληρής γενιάς στα μέσα της δεκαετίας του '70.

Σπύρος Ανδριανός

Avengers Infinity War Afterthoughts...

Από την αρχή έναρξης αυτού του blog είχα έναν κανόνα.Να μην ασχοληθώ με τις ταινίες αλλά να επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου στα κόμικς και μόνο...Με αυτά μεγάλωσα,αυτά αγαπώ και με αυτά θα πορεύομαι πάντα στη ζωή μου...Το ίδιο φυσικά και με τους αγαπημένους μου υπερήρωες τόσο της Marvel όσο και της DC..

Σήμερα όμως μετά από την προβολή της ταινίας Avengers Infinity War αποφάσισα να σπάσω αυτόν τον κανόνα...Τα συναισθήματα που με κατέκλυσαν και εμένα και τη γυναίκα μου ήταν τόσα πολλά,που έπρεπε να τα μοιραστώ και μαζί σας...

Σήμερα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά σε ταινία τόσο της Marvel,όσο και γενικά υπερηρωική ένιωσα τα ίδια ακριβώς συναισθήματα που ένιωθα κάθε φορά που διάβαζα ένα πολύ καλό κόμικ,μία πολύ καλή ιστορία,ένα επικό story arc...Σήμερα αληθινά είδα το Infinity Gauntlet που διάβασα έφηβος το μακρινό 1991 να ζωντανεύει μπροστά μου,και ένιωσα την ίδια ανατριχίλα βλέποντας τον Thanos να φορά το γάντι και να μαζεύει τα stones ένα,ένα αφήνοντας στο πέρασμά του κυριολεκτικά συντρίμμια τόσο υλικά όσο και ανθρώπινα...

Δεν θα κάνω spoilers για όσους δεν έχουν δει την ταινία,ούτε θα κρίνω τι μου άρεσε και τί δεν μου άρεσε σε αυτήν(άν και δεν υπάρχει περίπτωση να μη σου αρέσει κάτι στις 2 ώρες και 40 τόσα λεπτά της).Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι πιο σπουδαγμένοι στο χώρο του κινηματογράφου από ότι εγώ.Και πάλι ποτέ μου δεν έβαζα τη μεγάλη οθόνη παραπάνω από τα κόμικς.Πάντα τα κόμικς έρχονται πρώτα στη συνείδηση μου...

Θέλω μόνο να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στα Marvel studios και σε όσους δουλεύουν σκληρά για να βγούν αυτές οι πραγματικά επικές ταινίες,που πριν κάποιες δεκαετίες φάνταζαν όνειρο για εμάς τους φανατικούς και ζούσαμε με τη στιγμή που θα βλέπαμε μία πραγματικά καλή μεταφορά των αγαπημένων μας ηρώων και ιστοριών στη μεγάλη οθόνη...Ευχαριστώ γιατί κάθε φορά που βλέπω ταινία σας ξυπνά μέσα μου ο ίδιος πιτσιρικάς που περίμενε κάθε εβδομάδα να πάρει το Σπαιντερ μαν του Καμπανά ή κάθε μήνα τα (πανάκριβα για την εποχή) original αμερικάνικα για να διαβάσει με αγωνία τη συνέχεια της ιστορίας σε Εκδικητές,Σπάιντυ,Χούλκ κ.α.

Η Marvel εδώ και μία δεκαετία έχει κτίσει ένα μεγάλο και ανυπέρβλητο οικοδόμημα που με κάθε καινούργια ταινία της γιγαντώνεται και περισσότερο...Ίσως και τα αντίπαλα στρατόπεδα πρέπει να πάρουν μαθήματα από τα Marvel studios για το πώς θα πρέπει να γίνονται οι τανίες με θέμα τους μεγαλύτερους ήρωες του πλανήτη,με σεβασμό στην πολύχρονη ιστορία τους...

Η Μarvel κέρδισε το στοίχημα και εδώ και 10 χρόνια παράγει ταινίες που αποτελούν κόσμημα για το genre και γενικά για το κόσμο του φανταστικού σινεμά...Και ελπίζω και τα επόμενα 10(20,30..)χρόνια να συνεχίσει να μας μαγεύει,να μας συγκινεί,να μας ταξιδεύει,να μας ΠΟΡΩΝΕΙ το ίδιο όπως έκανε σε εμένα,τη γυναίκα μου και δεκάδες χιλιάδες φάν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο...Περιμένουμε με τόση μεγάλη αγωνία τη συνέχεια.Ποτέ μου δεν ευχήθηκα στη ζωή μου να περάσει τόσο γρήγορα ένας χρόνος..MAKE MINE MARVEL!!!

(Y.Γ.Όλα τα λεφτά στην ταινία ο Thor.Mετά από ένα λιγάκι απογοητευτικό Rangarok,εδώ ο Θεός του κεραυνού δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο του..)

Σπύρος Ανδριανός

O Popeye,o Segar και η προσφορά του στην 9η τέχνη

Σήμερα θα σας μιλήσω για έναν από τους πιο αγαπημένους μου δημιουργούς στο χώρο της 9ης τέχνης,ο οποίος με μία ειδικά δημιουργία του και μόνο,τον μονόφθαλμο σπανακοφάγο ναύτη Popeye,έγραψε με χρυσά γράμματα το όνομα του στο χώρο των κόμικς και όχι μόνο.

Γεννημένος στο Τσέστερ του Ιλινόις τον Δεκέμβριο του 1894,ο Elzie Crisler Segar ανήσυχο πνεύμα,έζησε μια ταραχώδη νεανική ηλικία στην οποία ακολούθησε ένα σωρό δουλειές(ελαιοχρωματιστής,ταπετσιέρης,ντραμίστας σε τοπικό συγκρότημα και μηχανικός προβολής)μέχρι να αρχίσει να ασχολείται με το σχεδιασμό κόμικς.Σαν μηχανικός προβολής είχε δεί πολλές από τις πρώτες μικρού μήκος ταινίες του Charlie Chaplin,οι οποίες τον επηρέασαν στο να αποτυπώσει παρόμοιες τρελές καταστάσεις στο χαρτί.Όταν οι πρώτες του δουλειές απερρίφθησαν,αποφάσισε να παρακολουθήσει εντατικά μαθήματα σχεδίου δι'αλληλογραφίας και να δοκιμάσει την τύχη του στο Σικάγο.

Εκεί θα τον πάρει υπό την προστασία του ένας άλλος μεγάλος δημιουργός ο Richard F.Outcault(πατέρας του Yellow boy και του Buster Brown)που είχε εξελίξει τα κόμικ με τη μορφή που έχουν σχεδόν μέχρι σήμερα.Ο Outcault τον συστήνει αμέσως στον διευθυντή της Chicago Evening Post,όπου εκεί θα αρχίσει το πρώτο του comic strip το Charlie Chaplin's Comic Caper εμπνευσμένο φυσικά από τις ταινίες του Chaplin που έβλεπε(του οποίου ο Segar ήταν μεγάλος θαυμαστής).Σύντομα το ταλέντο του θα τραβήξει τη προσοχή τών υπεθύνων της King Feature Syndicate που είχε ιδρυθεί το 1916 από τον Randplh Hearst.O Segar αρχίζει να δουλεύει για αυτούς ,μετακομίζει στη Νέα Υόρκη και δημιουργεί τo 1920 ένα νέο stripάκι το 5.15(ή Sappo όπως ονομάστηκε αργότερα τo 1926 από το όνομα του πρωταγωνιστή του).

Η σχετική επιτυχία του strip κάνει τα αφεντικά του να του ζητήσουν τη δημιουργία ενός δεύτερου strip και έτσι τον Δεκέμβριο του 1919 ξεκινά το Thimble Theater του οποίου οι πρωταγωνιστές(Olive Oyl,ο αρραβωνιαστικός της Harold Hamgravy και ο κακός της υπόθεσης Willie Wormwood)μέσα σε μονοσέλιδα panels αναλαμβάνουν σε κάθε ιστορία και έναν διαφορετικό ρόλο(εξ'ού και Theater)Σταδιακά στο strip (που αλλάζει μορφή και γίνεται με ιστορίες σε συνέχειες)προστίθενται νέα πρόσωπα όπως ο αδελφός της Olive o Castor,οι γονείς της Cole & Nana Oyl κ.τ.λ. και κάπως έτσι το strip συνεχίζει για τα επόμενα 10 χρόνια...

Στο strip της 17ης Ιανουαρίου του 1928 στη Ney York Evening Standard και ενώ ο Castor ψάχνει στο λιμάνι για κάποιο ναυτικό που θα τον πάει στο νησί Dice στις ακτές της Αφρικής,συναντά έναν άσχημο και μονόφθαλμο ναύτη με μία πίπα στο στόμα,τον οποίο ρωτάει(τι έξυπνος..)άν είναι ναυτικός για να πάρει τη πληρωμένη απάντηση από εκείνον "'Ja Think I'm a cowboy?" και ο Castor τον προσλαμβάνει...Κάπως έτσι ξαφνικά ο Popeye,εισέβαλε στις ζωές των πρωταγωνιστών του Thimble Theater όσο και των αναγνωστών...

Ο Segar δεν είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει το νέο αυτό χαρακτήρα περισσότερο από ένα story arc,αλλά τα γράμματα που έπαιρναν από τους αναγνώστες,καθώς και το πώς η παρουσία του ναυτικού άλλαξε ολόκληρη τη φιλοσοφία του strip(οι ιστορίες έγιναν ακόμα πιο χιουμοριστικές,πιο σπιρτόζικες και δυναμικές,απέκτησαν τσαγανό και εκρηκτικό "μπρίο")τον έκαναν να τον κρατήσει σαν μόνιμο χαρακτήρα.Η δημοτικότητα του ναύτη ξεπέρασε αυτή των εδώ και χρόνια πρωταγωνιστών του strip ,με αποτέλεσμα ο Popeye να παραμερίσει τους περισσότερους(ο Harold Hamgravy αποτέλεσε παρελθόν τόσο από τη καρδιά της Olive ,όσο και από το strip)και να γίνει η κεντρική φιγούρα ολόκληρου του θιάσου...

O Segar μαζί με το σχέδιο του εξέλιξε συνεχώς τον χαρακτήρα του ναυτικού με το πέρασμα του χρόνου.O Popeye έγινε πολυδιάστατος σαν χαρακτήρας,παρότι όπως και οι υπόλοιποι ήρωες της σειράς ήταν περιορισμένης νοημοσύνης...Σίγουρα όμως το θάρρος,και η δύναμη του καθώς και διάθεση του να βοηθήσει όποιον έχει ανάγκη περισσεύουν!!!Ο θίασος συμπληρώνεται και με άλλους χαρακτήρες (που δυστυχώς δεν επιβίωσαν οι περισσότεροι από τους συνεχιστές του Segar)όπως ο J.Wellington Wimpy(τον γνωρίσαμε σαν Πόλντο στα ελληνικά Ποπάυ του Δραγούνη ακολουθώντας τη ιταλική μετάφραση)και ο Sweepy(Ρεβυθούλης)που πρωτοεμφανίζεται στις 28 Ιουλίου του 1933 και γίνεται η μεγάλη αδυναμία του Popeye που τον υιοθετεί αμέσως,και ο πατέρας του Popeye τον οποίο ο ναυτικός μας πάντα τον αναζητούσε και τελικά τον βρίσκει το καλοκαίρι του 1937.

Ο Segar για πρώτη φορά παρουσιάζει έναν θίασο που κερδίζει τη συμπάθεια του αναγνωστικού κοινού,με το να μην αποτελείται από όμορφους ή έστω ευπαρουσίαστους χαρακτήρες,όπου όλοι τους είναι περιορισμένης διανοητικής ικανότητας,ο ίδιος ο πρωταγωνιστής είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ονομάζουμε όμορφος....Ούτε καν συμπαθητικό δεν μπορούσες να τον πεις στην πρώτη του εμφάνιση...

Ο Segar δεν μπόρεσε να δει το δημιούργημα του να μεγαλώνει μαζί του(μολονότι πρόλαβε και τον είδε στις κινηματογραφικές αίθουσες από τα κλασσικά cartoon των studio Fleischer)Πέθανε νεότατος από λευχαιμία στις 13 Οκτωβρίου του 1938...Φυσικά το strip το συνέχισαν άλλοι δημιουργοί όπως οι Doc Winner,Tom Sims και Bill Zaboly,ενώ ο βοηθός και γαμπρός του Segar,Bud Sagendrof ανέλαβε από το 1948 το κόμικ του Popeye και το Κυριακάτικο strip μέχρι το δικό του θάνατο το 1994.

Γιατί αλήθεια είναι μεγάλη η προσφορά του Segar στην 9η τέχνη;;Μα φυσικά γιατί πέρα από τις αναμφισβήτητα σχεδιαστικές του ικανότητες ο Segar μέσα από τους ήρωες του Thimble Theatre, και ειδικά του βασικού πρωταγωνιστή(μετά το 1929)Popeye,παρουσίαζε (και συχνά ασκούσε κριτική)την Αμερική και τα ιδανικά της,της εποχής του μεγάλου κραχ,τις δυσκολίες της ζωής,τον πουριτανισμό της κοινωνίας απέναντι σε έναν ανύπαντρο,σχεδόν παραμορφωμένο ναυτικό που μεγάλωνε μόνος του ένα παιδάκι που κάποιοι εγκατέλειψαν(όπως άλλωστε είχε συμβεί και στον ίδιο) μαζί με την κακομαθημένη και προβληματικιά αρραβωνιαστικιά του...

Μέσα από ένα "παιδικό"(όπως τα θεωρούσαν ειδικά εκείνη την εποχή)ανάγνωσμα ο Segar παρουσίαζε την ζωή όπως ήταν και όχι όπως ο κόσμος θα ήθελε να τη "διαβάζει"...Λίγα comic strip είχαν μπορέσει να δείξουν αυτά τα στοιχεία μέχρι τότε...Και μάλιστα με χαρακτήρες τόσο αληθινούς που "μίλαγαν" κατ'ευθείαν στις καρδιές των αναγνωστών...Ο Segar τόλμησε να τα βάλει με το συντηρητισμό τον οποίον οι περισσότεροι δημιουργοί κόμικ της εποχής του απλά δέχονταν ή προσπαθούσαν να τον αγνοήσουν στην καλύτερη των περιπτώσεων...Η επιτυχία του strip Thimble Theater και ειδικά μετά την είσοδο του Popeye στη σειρά,ήταν ότι οι χαρακτήρες του μπορούσαν να κάνουν ότι ακριβώς ήταν απαγορευμένο στη λογικοκρατούμενη και συντηρητική κοινωνία(και του κόσμου των κόμικ) της εποχής εκείνης..

Μπορούσαν να είναι άσχημοι,να είναι χαμηλής νοημοσύνης,να μην είναι τέλειοι το αντίθετο μάλιστα,να μεγαλώνουν παιδί εκτός γάμου,να φέρονται άσχημα στους ενοχλητικούς γονείς τους,να ενεργούν σύμφωνα με το ατομικό τους συμφέρων αδιαφορώντας για τον διπλανό τους και τις συνέπειες μιας τέτοιας πράξης κ.α. Κανένας από τα μεγάλα ταλέντα που διαδέχτηκαν τον μεγάλο δάσκαλο στο comic του Popeye(Sagendorf,Sims&Zaboly,Wildman και οι Ιταλοί δημιουργοί)δεν μπόρεσαν να φτάσουν το επίπεδο και την ωριμότητα του Segar...Ολόκληρη η δουλειά του Segar στον Popeye κυκλοφορεί σε 6 καλαίσθητους(και μεγάλους)τόμους από τη Fantagraphics.

Σπύρος Ανδριανός

Skits@kia Spy's Edition # 2 Πρίν και Μετά το Γάμο... #1

Πρίν και Μετά το Γάμο#1

Καλό μήνα σε όλους!!Το πρίν και το μετά του γάμου σε δικό μου σχέδιο/σενάριο και χρωματισμό από τη γυναίκα μου Έλοντυ Κόλερ-Ανδριανού.