Come Into Me από Zac Thompson,Lonnie Naddler&Piotr Kowalski

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

"Τhe deepest principle in human nature is the craving to be appreciated.." - William James

To Come into Me είναι η δεύτερη κόμικ συνεργασία των Thompson&Naddler μετά το πολύ καλό The Dregs που κυκλοφόρησε και εκείνο από την Black Mask Studios.Μονάχα που σε αυτή τους τη δουλειά κινούνται σε διαφορετικά μονοπάτια από εκείνο...To κόμικ κυκλοφόρησε σαν limited series των 4 τευχών από τον Μάρτιο μέχρι και το Νοέμβριο του 2018.

Βρισκόμαστε στην εποχή όπου τα ανθρώπινα όντα έχουν εμμονή για να μοιράζονται την προσωπική τους ζωή μέσα στα κάθε λογής Social Media και γι 'αυτό η ιδέα του Come Into Me μπορεί να φαίνεται μεν λίγο παράξενη αλλά είναι άκρως εφιαλτικά ρεαλιστική...Οι συγγραφείς πηγαίνουν αυτή την ιδέα και λίγο παρακάτω και μας κάνουν να αναρωτιόμαστε τι θα γινόταν άμα εκτός από τις πληροφορίες ή τις ιδιωτικές μας στιγμές,μοιραζόμασταν τα πάντα - ακόμα και το σώμα,τη συνείδησή ή τις αναμνήσεις - μαζί με κάποιον άλλο άνθρωπο..

Ο επιχειρηματίας Sebastian Quinn,ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην επιστήμη και τις νέες ανακαλύψεις, μέσο της εταιρείας του INBeing μπορεί να παρέχει αυτή τη δυνατότητα(την οποία ονομάζει Social Flesh).Συνδέοντας δύο άτομα μέσω ενός "βιολογικού" υπολογιστή, ο Sebastian υποστηρίζει ότι η ίδια η ψυχή ενός ατόμου μπορεί να μοιραστεί,να μεταφερθεί και ακόμη και να αποθηκευτεί σε ένα άλλο σώμα.αν και τα πειράματά του δεν είναι ακριβώς μέχρι εκείνη τη στιγμή πετυχημένα,καθώς παρουσιάζονται πολλές παρενέργειες στους συμμετέχοντες στα πειράματα,ενώ επιθυμεί να βρεθούν και χρηματοδότες να στηρίξουν οικονομικά το όλο εγχείρημα που φαίνεται να μη μπορεί να σταθεί δυνατά στα πόδια του....

Τότε είναι που θα εμφανιστεί η μυστηριώδης Becky,η οποία ζητά να συμμετέχει στο πείραμα μόνο για την εμπειρία που θα της προσφέρει ενώ είναι διατεθειμένη να δώσει σαν ενίσχυση το ποσό των 50 χιλιάδων δολαρίων...Ο Sebastian δέχεται με τον όρο να μοιραστεί μαζί της την εμπειρία αυτή,προσφέροντας το δικό του σώμα για να ενωθεί μαζί της...Τα πράγματα όμως θα δυσκολέψουν όταν η κοπέλα θα πεθάνει την ώρα του πειράματος,παγιδευμένη έτσι μέσα στο σώμα του Sebastian...Και η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις δύο υπάρξεις θα σβηστεί τελείως,μη μπορώντας να συνειδητοποιήσει τι είναι δικιά του ανάμνηση και τι όχι...Και σαν παράσιτο δεν θα ελέγχει μόνο τις αναμνήσεις αλλά και το ίδιο του το σώμα...Οδηγώντας τον Sebastian σε ένα σκοτεινό ταξίδι στη παραφροσύνη και στον εφιάλτη...Ένας αγώνας για το ποιος θα ελέγχει ποιόν θα αρχίσει με καταστροφικά αποτελέσματα για όλους....

Mία σκοτεινή,εφιαλτική και σουρεαλιστικά τρομακτική απεικόνιση του πως είναι να μοιράζεσαι πραγματικά τα πάντα με κάποιον άλλο άνθρωπο και οι τρομερές συνέπειες που μπορούν να συμβούν όταν προσκαλείς το λάθος άτομο στο μυαλό σου και γενικότερα στη ζωή σου...Η απεγνωσμένη ανάγκη του ανθρώπου για αποδοχή,για έγκριση ή ακόμα και για αγάπη μέσα στη μοναξιά του, που στις μέρες μας εξαργυρώνεται με μερικά likes στα social,αποτελεί την κινητήρια δύναμη που εμπνέει τους δύο συγγραφείς να κάνουν ένα ακόμα κοινωνικό σχόλιο για τη ματαιότητα της κοινωνικής δικτύωσης,τη μοναξιά,την ανικανότητα πραγματικής επικοινωνίας,τη συνεχόμενη ανάγκη για επιβεβαίωση...Όπως και στο the Dregs έτσι και σε αυτή τη δουλειά οι συγγραφείς,προβάλλοντας περισσότερο το στοιχείο του τρόμου,χτίζουν τεύχος με τεύχος έναν συμπαγή,ζωντανό και εφιαλτικό κόσμο,χωρίς επίσης να μασάνε τα λόγια τους και κάνουν και τη κοινωνική τους κριτική...

Ο Piotr Kowalski(Marvel Knights : Hulk,Dark Tower: The Drawing of the Three)καταφέρνει να ζωντανέψει στα εντυπωσιακά και άκρως εφευρετικά του panel όλο τον τρόμο και την εφιαλτική ατμόσφαιρα που αφηγούνται οι συγγραφείς με μοναδικό τρόπο.Η γραμμή του Kowalski είναι ξεκάθαρη και απόλυτα ακριβής καθώς καθιστά το ολοένα και πιο τρομακτικό υβρίδιο Sebastian / Becky με καταπληκτική ανατριχιαστική λεπτομέρεια.Οι επιρροές από το The Fly του David Cronenberg και όλο το body horror του,της μεταμορφώσεως,της φρικιαστικής αλλαγής είναι εμφανέστατες τόσο σχεδιαστικά,όσο και συγγραφικά σε όλη την ιστορία.Επίσης μου θύμισε τις δουλειές του Junji Ito ειδικά στο Gyo και Tomie.Η δουλειά του μαζί με τα σκοτεινά και ζοφερά χρώματα της Niko Guardia κάνει σίγουρα το σενάριο των Thompson&Naddler να δείχνει ακόμα πιο εφιαλτικότερο και τρομακτικό αποτυπωμένο στο χαρτί...

Ένα κόμικ που σίγουρα θα λατρέψουν οι θαυμαστές των horror κόμικ,ένα τεχνολογικό δράμα επιστημονικής φαντασίας και τρόμου,αλλά παράλληλα και μία εφιαλτική ματιά στην εικονική πραγματικότητα των social media και της ανθρώπινης ματαιοδοξίας,που θα δώσει αρκετή τροφή για σκέψη και θα σας στοιχειώσει για αρκετό καιρό αφότου διαβάσετε την ιστορία αυτή.

The Dregs από Zac Thompson, Lonnie Nadler, Eric Zawadzki&Dee Cunniffe

Γράφει ο Σπύρος Ανδριανός

"It's all gray and we're trying to make colors of it...It's all gray forever..." - Arnold

Το The Dregs αποτελεί το συγγραφικό ντεμπούτο των Zac Thomson&Lonnie Nadler στο χώρο των κόμικ,και ένας από τους καλύτερους τίτλους της ανεξάρτητης εταιρείας Black Mask Studios,που αν και δεν είναι τόσο γνωστή όσο π.χ. η Image,αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βγάζει πολύ αξιόλογα κόμικ στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.Kυκλοφόρησε σε 4 τεύχη από τον Γενάρη μέχρι τον Ιούνιο του 2017 και αποτελεί ένα μήνυμα κοινωνικής ευαισθητοποίησης σε συνδυασμό με hard boil noir και gore στοιχεία.

Πρωταγωνιστής του ένας άστεγος ο Arnold,εθισμένος στα ναρκωτικά(και συγκεκριμένα στην ουσία listo,εμπνεύσεως των συγγραφέων) και λάτρεις των αστυνομικών μυθιστορημάτων,που τριγυρνά στους κακόφημους δρόμους του Βανκούβερ των Η.Π.Α.εκεί όπου ζούνε όλοι οι άστεγοι,περιθωριακοί και ξεχασμένοι από τη κοινωνία άνθρωποι,μέσα σε έξι οικοδομικά τετράγωνα,αναζητώντας τα ίχνη ενός φίλου του(Manny) που εξαφανίστηκε κάτω από μυστήριες συνθήκες...

Ως άλλος Phillip Marlow,και έχοντας στο πλευρό του(ως αποκύημα της θολωμένης από τα ναρκωτικά, φαντασίας του)τη μοιραία γυναίκα που συντροφεύει(ή στοιχειώνει)πάντα τον ντετέκτιβ στις ιστορίες του,ο Arnold προσπαθεί να φτάσει στη λύση του αινίγματος,που αν και υποψιάζεται τη τραγική αλήθεια(και αργότερα την επιβεβαιώνει με το πιο φρικτό τρόπο)παρόλα αυτά αναζητά τις απαντήσεις...Ο δρόμος του όμως θα είναι μακρύς και δύσκολος... 

H πόλη που σε όλα σχεδόν τα noir μυθιστορήματα παίζει πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο,μοιάζει πλέον ξένη στον Arnold παρόλο που έχει ζήσει τόσα χρόνια μαζί της...Μία πόλη που έχει υποστεί την οικοδομική ανάπλαση(gentrification)της μεσοαστικής τάξης,δεν δείχνει οίκτο ή συμπόνια για τους άστεγους σαν τον Arnold,δε μπορεί να είναι σύμμαχος του,δε μπορεί να τον δεχτεί ως μέρος της πλέον αφού τον θεωρεί ανίκανο να εξελιχθεί μαζί της...Ο Αrnold θα ξεκινήσει ως Marlow των αστέγων και στη πορεία θα μετατραπεί σε έναν σύγχρονο Δον Κιχώτη όπου τα κτίρια της πόλης ως άλλοι ανεμόμυλοι θα μετατραπούν σε γίγαντες που θα θελήσουν να τον κατασπαράξουν...O Arnold θα λύσει το μυστήριο,αλλά η αλήθεια δε φτάνει από μόνη της για να αλλάξει τίποτα,και τα όρια ανάμεσα στη πραγματικότητα και τη φαντασία θα καταργηθούν,όπως καταργείτε και η έννοια κάθε λογικής στη λύση αυτής της υπόθεσης. 

Οι συγγραφείς μετακόμισαν στη συγκεκριμένη περιοχή του Βανκούβερ(από τον ανατολικό Καναδά),για κινηματογραφικές σπουδές,και είχαν μία ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά την κατάσταση και τις κοινωνικές ανισότητες που κυριαρχούσαν,και έγραψαν το σενάριο(αρχικά για ταινία)το οποίο o Lonnie Nadler το μετέτρεψε σε κόμικ.Χρησιμοποιώντας το σοκαριστικό στοιχείο του κανιβαλισμού(που έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές τόσο στο κινηματογράφο,όσο και στη λογοτεχνία)οι συγγραφείς το είδαν σαν ευκαιρία να ασχοληθούν με τις ταξικές/κοινωνικές δομές και κοινωνικοοικονομικές/πολιτισμικές διαφορές που κυριαρχούν μέσα στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις.

To σχέδιο του Eric Zawadski(Headspace,Heart Attack,Last Born)απεικονίζει με το πιο ρεαλιστικό τρόπο τη κατάθλιψη και την απελπισία που χαρακτηρίζει τους δρόμους της Dregs,θυμίζοντας ένα μείγμα από εκείνο του Εduardo Risso(στις noir σκηνές) αλλά και Αndrea Sorentino(ειδικά στο στήσιμο και το παιχνίδι με τα panels)με έντονο το κινηματογραφικό στυλ(αρχής γενομένης στους αρχικούς τίτλους κάθε τεύχους)υπαγορεύει σε κάθε panel την υποβλητική,meta noir  ατμόσφαιρα του κόμικ.Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στα χρώματα του Dee Cunniffe (Stronghold,Eternal,Redneck)και την θαυμάσια εναλλαγή από τα έντονα χρώματα της πόλης(ή στα πρόσωπα των ανθρώπων όταν ο Arnold είναι υπό την επήρεια του listo)στα γκρίζα χρώματα που αντανακλώνται στα πρόσωπα του dealer που τον προμηθεύει με ουσίες,και στη famme fatalle που συντροφεύει τον Arnold στη φαντασία του,μέχρι το συγκλονιστικό τέλος της ιστορίας που η πόλη μοιάζει να καταπίνει τον Arnold,και τα χρώματα ξεθωριάζουν ακόμα περισσότερο,κάνοντας τον (αντι)ήρωα μας να μονολογήσει "Παντού γκρίζο και προσπαθούμε να δώσουμε χρώμα...Παντού γκρίζο,παντοτινά..."

Μια μακάβρια ματιά στις σύγχρονες αστικές πόλεις και των αλλαγών που επιβάλλουν οι εταιρικές ανακαινίσεις,αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν τους ανθρώπους που δεν μπορούν να τις ακολουθήσουν.Εφιαλτικό,μελαγχολικό,βουτηγμένο στην ανθρώπινη κτηνωδία και ασυδοσία...Ένα κόμικ γροθιά στο στομάχι...

Ένας σύγχρονος Δον Κιχώτης ή ένας σκληροτράχηλος ντετέκτιβ βγαλμένος από τα noir μυθιστορήματα του Raymond Chandler,μόνος εναντίων όλων,εναντίων μίας κοινωνίας που τρώει(στη κυριολεξία)τα-ενός κατώτερου Θεού-παιδιά της...Αν ισχύει το μότο "Έιμαστε ότι τρώμε" τότε σίγουρα το the Dregs δίνει μία νέα έννοια στη φράση και σίγουρα θα προβληματίσει αρκετά τον αναγνώστη για πολύ καιρό μετά την ανάγνωση του κόμικ.