Skits@kia Spy's Edition # 16 - LOL Patrol #2

LOL Patrol #2

Ιστορίες καθημερινής(και μη)τρέλας σε σχέδιο και χρώμα δικό μου πάνω σε ιδέες της γυναίκας μου Έλοντυ Κόλερ Ανδριανού.

To ηθικό δίδαγμα...

Δεν φημίζεται για τις μαγειρικές της ικανότητες...

MISTER NO:REVOLUTION - VIETNAM Των Michele Masiero & Matteo Cremona

BIETNAM

Υπεύθυνος έκδοσης/Αρχισυντάκτης : Λεωκράτης Ανεμοδουράς
Graphic Design/Lettering : Τίνα Χελιώτη
Mετάφραση/Επιμέλεια κειμένου: Γεωργία Σώζου,Γαβριήλ Τομπαλίδης
Σελίδες 132 Τιμή 7.90 ευρώ
Εκδόσεις : Μικρός Ήρως
ISBN : 978-618-5362-24-9

''You say you want a revolution
Well, you know
We all want to change the world
You tell me that it's evolution
Well, you know
We all want to change the world

But when you talk about destruction
Don't you know that you can count me out...''

The Beatles - Revolution(White Album,1968)

Το τρίτο graphic novel Mister NO Revolution παρουσιάστηκε από τις πάντα πολύ καλές και ποιοτικές εκδόσεις Μικρός Ήρως για πρώτη φορά στο Comic con 5 της Θεσσαλονίκης που διήρκεσε από τις 10 έως τις 12 Μαΐου.Στην Ιταλία είχε κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο του 2018 από τις εκδόσεις Sergio Bonelli Editore.Είναι ο πρώτος από τα 3 συνολικά novels που θα κυκλοφορήσουν με θέμα τη ζωή του Jerry Drake σαν στρατιώτη στο Βιετνάμ,σαν βετεράνο του πολέμου που προσπαθεί να προσαρμοστεί στη ζωή της πόλης και σαν Mister NO που όλοι γνωρίζουμε που ζει στο Manaus της Βραζιλίας.Εδώ όμως έχουμε όπως θα δούμε και παρακάτω μία σημαντική διαφορά σε σχέση με τις παλαιότερες σειρές του αγαπημένου χαρακτήρα των ιταλικών fumetti.

O Mister NO παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1975 και είναι δημιούργημα του σεναριογράφου Sergio Bonelli και του σχεδιαστή Galieno Ferri τους δημιουργούς του θρυλικού Zagor!Ο ήρωας που έχει γεννηθεί το 1922,είναι βετεράνος του 2ου Παγκοσμίου πολέμου,και δραστηριοποιείται σαν πιλότος(με το δικό του piper σαν τουριστικός οδηγός) στο Μanaus της Βραζιλίας της δεκαετίας του '50.Πνεύμα ανήσυχο,ανυπότακτο και ελεύθερο ο mister NO αηδιασμένος από τη φρίκη του πολέμου,αγωνίζεται για να κερδίζει καθημερινά την ελευθερία και την ηρεμία του,αλλά και να προστατεύει όσους έχουν ανάγκη,στις πολλές περιπέτειες που θα ζήσει και σε άλλες χώρες εκτός της Βραζιλίας όπως σε αυτές της Λατινικής Αμερικής,της Ασίας,της Αφρικής κ.α.Πολλοί δημιουργοί επίσης εκτός των Bonelli&Ferri θα αφήσουν το στίγμα τους στον ήρωα όπως Tiziano Sclavi,Franco Bignotti,Claudio Nizzi,Roberto Diso,Fabio Civitelli και πολλοί άλλοι.

Μαζί με τον Dylan Dog,oMister NO είναι ο πιο αγαπημένος μου Bonellικός χαρακτήρας.Θεωρούσα μεγάλη αδικία που είχε σταματήσει η έκδοση του στη γειτονική μας χώρα,γιατί ο Jerry Drake,αυτός ο ασυμβίβαστος αντι-ήρωας των ιταλικών Fumetti ήταν ίσως και ο πιο ρεαλιστικός χαρακτήρας των εκδόσεων Βonelli.Για αυτόν το πέρασμα στην εκδοτική λήθη,ήταν απλός ένα μικρό διάλειμμα,μια διακοπή για να απολαύσει ένα μπουκάλι ουίσκι,συνοδευόμενο από ένα άφιλτρο τσιγάρο και μία καλή συντροφιά,έτσι ώστε να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του και να επανέλθει δριμύτερος.Γιατί ο Mister NO αποδεικνύει ότι είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει(εκδοτικά)και πολύ σημαντικός για να ξεχαστεί...

Το Νοέμβριο του 2018 θα κυκλοφορήσει μία νέα σειρά με τίτλο Mister NO Revolution σε σενάριο του Michele Masiero και καταπληκτικό σχέδιο του Matteo Cremona.Η νέα αυτή σειρά επαναπροσδιορίζει τον χαρακτήρα του Mister NO και τον τοποθετεί 25 χρόνια αργότερα από το origin που ήδη γνωρίζουμε,στην Αμερική του 1967,την μεγάλη περίοδο της αμφισβήτησης,των παιδιών των λουλουδιών,του LSD,και των διαδηλώσεων εναντίων του πολέμου στο Βιετνάμ.Χωρίς αυτή η χρονική αλλαγή να αλλοιώνει τίποτα από την ταυτότητα και την προσωπικότητα του χαρακτήρα.Παραμένει το ίδιο ασυμβίβαστος,αντιδραστικός σε κάθε μορφή εξουσίας και καταπίεσης της ελευθερίας,και όντας ελεύθερος ζει τη δική του ζωή  με τους κανόνες που θέτει ο ίδιος.Μέχρι όμως να φτάσει εκεί,θα πρέπει να περάσει μέσα από τη κόλαση ενός πολέμου,που κάποιοι άλλοι διάλεξαν για εκείνον και τους νέους της γενιάς του...Θα περάσει μέσα από τη φωτιά,και θα αναγεννηθεί όχι πλέον σαν Jerry Drake,αλλά σαν Mister NO....

Εδώ να κάνω μία μικρή παρένθεση για να πω ότι όταν ο Mister NO πρωτοκυκλοφόρησε στη χώρα μας,ο αείμνηστος Στέλιος Ανεμοδουράς,στο εισαγωγικό σημείωμα με το οποίο παρουσίαζε τον ήρωα,δήλωνε ότι ήταν πιλότος της αμερικάνικης αεροπορίας που "αηδιασμένος από τις σφαγές που είδε στον πόλεμο του Βιετνάμ.."που φυσικά κάτι τέτοιο δεν υφίστατο αφού ο Mister NO ήταν βετεράνος του Β' παγκοσμίου πολέμου και ζούσε στο Μανάους τη δεκαετία του '50.Κατα διαβολική σύμπτωση λοιπόν ο Στέλιος Ανεμοδουράς με αυτή τη μικρή αλλαγή που είχε προσθέσει,προέβλεψε (ή έδωσε έμπνευση)σε αυτό που έκαναν οι Ιταλοί εκδότες του 40 χρόνια αργότερα!!

To Μister NO Revolution-Vietnam είναι μια νέα ανανεωμένη προσέγγιση στον εμβληματικό χαρακτήρα που δημιούργησε ο Sergio Bonelli(με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Guido Nolitta)και η πρώτη που γίνεται για χαρακτήρα της εταιρείας.Παρακολουθούμε τη ζωή του νεαρού Jerry Drake όπως ανέφερα στη Νέα Υόρκη το 1967.Ζωή δύσκολη με την επιβίωση να είναι ένας νέος καθημερινός αγώνας,όπου τίποτα δεν σου χαρίζεται και τίποτα δεν θεωρείς δεδομένο...Μέσα σε όλη αυτή τη μουντή ατμόσφαιρα θα έρθει και ο έρωτας στο πρόσωπο της Μariane..Παράλληλα λίγους μήνες αργότερα βλέπουμε΄ήδη τον Jerry μαζί με τους συντρόφους του να περιδιαβαίνουν τις ζούγκλες του Βιετνάμ,και να βλέπουν,ζώντας το στο πετσί τους,από πρώτο χέρι τη φρίκη ενός άνευ σκοπού πολέμου,που θα τους τσακίσει ηθικά και σωματικά...

Ο Μasiero παρουσιάζει με ωμό ρεαλισμό και πολύ σκληρό τρόπο,τη καθημερινή ζωή όχι στη ζούγκλα της μεγαλουπόλεως,αλλά εκείνης του Βιετνάμ,όπου ποτέ δεν γνωρίζεις αν θα ζεις την επόμενη μέρα,λεπτό ή στιγμή.Ο συγγραφέας δεν μασάει τα λόγια του και μέσα από το στόμα των ηρώων του,θεωρεί ότι εκείνος ο πόλεμος ήταν άσκοπος και ανώφελος..Δεν υπάρχουν σωστοί ή λάθος πόλεμοι,νικητές ή χαμένοι...Παρά μονάχα η καταστροφή που κάποιοι αποφασίζουν στο όνομα της ελευθερίας....Και ενώ ο Drake είχε την ευκαιρία να αποφύγει το πόλεμο(έστω και αν χρειαζόταν να γίνει λιποτάκτης)που άλλοι αποφάσισαν για αυτόν,το αδιέξοδό του στη σχέση του με τη Μariane,η οποία δεν μπορεί να ξεφύγει από τους εφιάλτες της,θα τον οδηγήσουν σε αυτόν...

The Freewheelin' Mister NO!Πολλές αναφορές του κόμικ στη κουλτούρα της δεκαετίας του'60.

Οι ρομαντικές στιγμές του Drake που ζει με τη Μariane,εναλλάσσονται με τις εφιαλτικές στιγμές του πολέμου,τη μυρωδιά καμμένων σωμάτων,τη καταστροφή...Τα όνειρα του Drake και της Mariane είναι το ίδιο ανεκπλήρωτα με εκείνα που θα μοιραστεί με τον συνάδελφο του τον Jim,την ώρα που είναι αιχμάλωτοι...Ανεκπλήρωτα,καταραμένα από την ώρα που δημιουργούνται να μην πραγματοποιηθούν...Η μελαγχολία και η ποίηση εναλλάσσονται με το θάνατο και την ωμή βία.Οι εικόνες της Mariam έχοντας πάρει τη δόση της,με τις εικόνες καταστροφής ενός ολόκληρου χωριού αθώων γυναικόπαιδων ή ενός φαγωμένο από τους αρουραίους αιχμάλωτου στρατιώτη,είναι όλες τους γροθιά στο στομάχι του αναγνώστη.Άκρως σκληρές και σοκαριστικές,ίσως γιατί είναι τόσο αληθινές και δείχνουν τη σκληρότητα του κόσμου στον οποίο ζούμε.Με έντονες αναφορές σε ταινίες ίδιας θεματολογίας όπως το Platoon του Oliver Stone και Apocalypse Now!του Coppola,o Μasiero αποδεικνύει πόσο μεγάλος και σπουδαίος συγγραφέας είναι όταν μπορεί να μας συγκινεί και να συγκλονίζει με τον ίδιο ρυθμό,και παράλληλα να είναι τρυφερός και συνάμα βίαιος στην εξιστόρηση του.

Και φυσικά όλα αυτά τα αναλαμβάνει να τα μεταφέρει με μεγάλη λεπτομέρεια ο πολυτάλαντος Matteo Cremona που πραγματικά εδώ κάνει μία από τις καλύτερες δουλειές του σχεδιαστικά.Αν και έντονα επηρεασμένος από τα Γαλλικά BD,διακρίνεις και διάσπαρτα στοιχεία αμερικάνικης σχολής.Αποτυπώνει με έντονες,κοφτερές γραμμές με το καλύτερο και ίσως πιο ολοζώντανο τρόπο τη φρίκη του πολέμου.Οι εκφράσεις των προσώπων αντανακλούν απόλυτα τα συναισθήματα τους.Επίσης γίνεται πολύ καλή δουλειά στο χρωματισμό που συνδυάζεται άψογα με το σχέδιο,και προσθέτει ακόμα περισσότερο ρεαλισμό(μουντό στη πόλη,φωτεινό στο Βιετνάμ,και έντονο κόκκινο στο αίμα που τρέχει ακατάπαυστο)και φυσικά η κινηματογραφικού τύπου εξέλιξη της ιστορίας στα panels,ο ωμός τρόπος με τον οποίο αποτυπώνεται η βία και οι φρικαλεότητες του πολέμου δείχνουν τις σχεδιαστικές ικανότητες του Cremona,που τόσο άξια μετέφερε στο χαρτί το σενάριο του Masiero.

Περιμένω με ανυπομονησία τη κυκλοφορία του 2ου άλμπουμ(California)που θα βλέπουμε τον Jerry να προσπαθεί να προσαρμοστεί και πάλι στη ζωή στην πόλη,σαν βετεράνος πολέμου πλέον,έχοντας όμως αφήσει ένα κομμάτι του εαυτού του πίσω στις ζούγκλες του Βιετνάμ...Τα θερμά μου συγχαρητήρια για τις μοναδικές σε ποιότητα και περιεχόμενο εκδόσεις της και εύχομαι να συνεχίζουν πάντα έτσι δυναμικά,στο δύσκολο εκδοτικό τοπίο των κόμικ,να μας χαρίζουν τέτοια εικονογραφημένα έντυπα.Εδώ να τονίσω την πολύ καλή δουλειά που έχει γίνει τόσο στη μετάφραση,όσο και στο lettering από τους πολύ καλούς συνεργάτες των εκδόσεων Σώζου-Τομπαλίδη-Χελιώτη,που πραγματικά ξεπέρασαν τους εαυτούς τους για να έχουμε στα χέρια μας μία τόσο άρτια ποιοτικά έκδοση.Μία πολύ καλή επιλογή από τις πάντα πολύ δυνατές εκδόσεις Μικρός Ήρως που είμαι σίγουρος ότι θα βρει την ανταπόκριση που του αξίζει.Γιατί μπορεί το Mister NO Revolution να μην είναι αυτός με τον οποίο κάποιοι μεγάλωσαν πριν 40 χρόνια,είναι όμως ότι πιο αληθινό και συγκλονιστικό έχετε διαβάσει εδώ και πολύ καιρό!!

Σπύρος Ανδριανός

MISTER MIRACLE από Tom King & Mitch Gerards

MISTER MIRACLE 

"..And the Fourth world,my child,that is my world,the world I see when I close my eyes...And try to escape.." - Scott Free(Mr.Miracle)

Ένας από τους πιο ταλαντούχους συγγραφείς της βιομηχανίας των κόμικ της εποχής μας είναι αναμφισβήτητα και ο Tom King.Ένας ωραίος τύπος που ξεκίνησε σαν πράκτορας της C.I.A. για να αρχίσει κάποια στιγμή να γράφει αριστουργήματα τύπου Sheriff of Babylon και Vision(κριτική μου εδώ) για Image και Marvel αντίστοιχα.Δουλειές που έκαναν τη διαφορά σεναριακά και έδωσαν μία μοντέρνα πνοή και ποιοτικό χαρακτήρα ειδικά στις πιο mainstream εκδόσεις.Φυσικά η DC δεν θα άφηνε την ευκαιρία να πάει χαμένη και "άρπαξε" κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια της Marvel τον King με το να υπογράψει αποκλειστικό συμβόλαιο μαζί του.

Εκεί ο King ανέλαβε να γράφει έναν τίτλο που φυσικά αποτελεί "βαρύ πυροβολικό" της εταιρείας τον Bat Man.Kαι μάλιστα μετά από το ιστορικό run των Snyder/Capullo που άφησαν εποχή στον τίτλο,σε μία από τις κλασικότερες περιόδους του τουλάχιστον για αυτή τη δεκαετία.Ο King δε δίστασε να "τσαλακώσει" ουκ ολίγες φορές τον "άκαμπτο"σκοτεινό ιππότη μέχρι και γαμπρό πήγε να τον ντύσει,άλλο τελικά αν αυτό δεν έγινε εφικτό ή η μη τέλεση του εξυπηρετούσε κάποια ειδικά story arcs που θα συνδεθούν με big event της εταιρείας...

Γενικά μέχρι στιγμής το run του King στον τίτλο είναι take it or leave it,love it or hate it,σίγουρα έχει διχάσει τους περισσότερους αναγνώστες και fan του Bat Man.Κάπου όμως εκεί ο King άρχισε ίσως να νιώθει κάτι σαν ο νέος Alan Moore της δεκαετίας..Γιατί αυτή την εντύπωση μου έχει δώσει στις επόμενες δουλειές του το Mister Miracle που σας παρουσιάζω σήμερα,και το Heroes in Crisis που μέχρι στιγμής(τεύχος #8)με έχει απογοητεύσει οικτρά....

Όταν αναλαμβάνεις έναν ήρωα που έχει δημιουργήσει ο "Βασιλιάς" Kirby, και ολόκληρο το κόσμο του που αποτελεί τόσο προσωπική του μυθολογία/μυθοπλασία,σίγουρα κάθε δημιουργός θα νιώσει ότι σηκώνει ένα τεράστιο βάρος στους ώμους του.Ο Κing σεβάστηκε μπορώ να πω με το καλύτερο δυνατό τρόπο αυτό το δημιούργημα του Βασιλιά.Το κόμικ άλλωστε αρχίζει με μία εισαγωγή στην ιστορία του Scott Free(Mr.Miracle)και σε ολόκληρο το σύμπαν των New Gods/Fourth World,αρκετά κατατοπιστική και φιλική ειδικά προς τους νέους αναγνώστες που ίσως δεν γνώριζαν το χαρακτήρα.

Επίσης στη διάρκεια της ιστορίας υπάρχουν πολλά Easter eggs και αναφορές σε χαρακτήρες και story arcs του Kirby(Όπως τον Funky Flashman που αποτελούσε μία σάτιρα του Kirby για τον Stan Lee,αλλά ο King τον παρουσιάζει αξιαγάπητο).Μέχρι εδώ λοιπόν όλα καλά.Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο King έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό του,σε συνδυασμό με έντονες AlanMoorικές επιρροές,καθώς και δικά του προσωπικά βιώματα(θα δείτε παρακάτω γιατί)μας διηγείται μία ίσως πιο μπερδεμένη από όσο έπρεπε ιστορία,που ενώ θα μπορούσε να βγει άνετα σε 4-5 τεύχη,τελικά ολοκληρώνεται (;) σε 12....

DARKSEID IS....

To πρώτο τεύχος αρχίζει με μία σκηνή που ίσως δεν θα περιμέναμε...O Scott Free κάνει απόπειρα αυτοκτονίας(κάτι που κάποτε δυστυχώς είχε επιχειρήσει και ο King...)με σκοπό,όπως θα δηλώσει αργότερα,να κάνει το μεγάλο κόλπο.Να κάνει αυτό που κανένας δεν έκανε πριν.Να δραπετεύσει από το θάνατο...Μια σκηνή που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε ειδικά σε υπερηρωικά κόμικ,που προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα στον αναγνώστη...Ειδικά για έναν χαρακτήρα που από μικρό παιδί πέρασε τα πάνδεινα στα σκοτεινά μπουντρούμια της Apokolips,βασανιζόμενος από τη Granny και τα υπόλοιπα τερατουργήματα του Darkseid,και παρ'όλα αυτά κατάφερε να δραπετεύσει,και να διεκδικήσει τη ζωή που δεν έζησε...Φαίνεται ότι ο King μπέρδεψε λίγο τον Bat Man με τον Mr.Miracle και γράφει ακριβώς όπως θα έγραφε και τον σκοτεινό ιππότη,ίσως σε ακόμα μία παράξενη στιγμή του...Εδώ βλέπουμε έναν άνθρωπο παραδομένο στη κατάθλιψη...Κάτι που δεν θα περίμενες να δεις σε έναν ήρωα,σε έναν μαχητή της ζωής αλλά ο Mr.Miracle του King is not your dad's Miracle...Tα υπόλοιπα έρχονται σε γρήγορους,καταιγιστικούς ρυθμούς από εκεί και έπειτα...Ο Free βγαίνει από το νοσοκομείο(ή έτσι θέλουμε να νομίζουμε)αρχίζει και βλέπει πράγματα που δεν υφίστανται,καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά,ο Darkseid αποκτά το Anti-life Equation,ξεσπάει πόλεμος ανάμεσα σε New Genesis και Apokolis,και η γυναίκα του η Big Barda περιμένει το πρώτο τους παιδί...

Από εκεί και πέρα τόσο οι αναγνώστες όσο και ο Scott Free δεν ξέρει τι είναι η πραγματικότητα και τι όχι.Μήπως το anti-life Equation βρίσκεται μέσα του και τον κάνει να βλέπει πράγματα που δεν υπάρχουν;;Μήπως υπάρχει στο νέο -πλέον-Highfather και αδερφό του Orion;;Ή το χάπι του Dr.Bedlam αποτέλεσε τελικά τη "τέλεια" παγίδα για τον Mr.Miracle απο τη οποία τελικά δεν μπόρεσε να αποδράσει;;;Μήπως τελικά από το θάνατο δεν δραπετεύει κανένας;;Παγιδευμένος ίσως στο Anti-life Equation ζει στον κόσμο που πάντα ονειρευόταν να ζήσει για τον εαυτό του και τη γυναίκα του;;;

Όλα αυτά τα(αναπάντητα)ερωτήματα πίσω από την κουρτίνα του μυστηρίου με μία δόση από Jacob's Ladder του Adrian Lyne,και τις υπαρξιακές ανησυχίες του συγγραφέα σχετικά με την ύπαρξη του Θεού,από το στόμα του Scott Free(που στην τελική και αυτός Θεός είναι)στο τεύχος #5,περιπλέκουν περισσότερο το σενάριο από ότι θα χρειαζόταν κατά τη γνώμη μου...Άλλοι αναγνώστες ίσως να βρήκαν συναρπαστικό όλο αυτό το tripάκι στο οποίο πολύ έξυπνα μας βάζει ο King,με το τι είναι τελικά αληθινό και τι όχι,εμένα να σας πω την αλήθεια μου με κούρασε λίγο...Μία ιστορία πρέπει να έχει μία αρχή-μέση-και τέλος.Το θέμα όμως είναι να μη χάνεσαι κάπου στο ενδιάμεσο....

Ίσως ο King να χρειαζόταν περισσότερο χρόνο και χώρο να πει κάποια πράγματα καλύτερα,ίσως έμπλεξε άλλα μεταξύ τους και δεν του βγήκε(κατα εμένα)η συνταγή όπως θα ήθελε ή ίσως(και δεν θέλω σε καμία περίπτωση να το σκεφτώ)άρχισε να "ξεμένει"από δυνάμεις ή έμπνευση(στη καλύτερη περίπτωση)ή απλά να "κάηκε" πρόωρα(στη χειρότερη)πράγμα το οποίο φυσικά συμβαίνει και στους καλύτερους δημιουργούς...

Ίσως πάλι να φταίω και εγώ που αγάπησα τόσο πολύ τη σειρά του Visin,που λανθασμένα περίμενα να διαβάσω κάτι αντίστοιχο και με το Mr.Miracle.Πάντως του αναγνωρίζω ότι και με τους δύο χαρακτήρες,κατάφερε να τους(ξανά)κάνει σχετικά δημοφιλής στο αναγνωστικό κοινό που συνήθως δίνουν μεγαλύτερη σημασία και αγοράζουν τους γνωστούς και big seller ήρωες όπως Bat Man,Spidey,Superman,Wolverine κ.α.

Και κατάφερε να παρουσιάσει αξιόλογες δουλειές και στους δύο τίτλους απλά δεν του βγήκε(κατα τη ταπεινή μου γνώμη)η "μαγιά" στον Mr.Miracle...Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για ένα κακό κόμικ φυσικά τουναντίον, ούτε όμως και τόσο καταπληκτικό όσο παρουσιάστηκε.Υπερεκτιμημένο θα μπορούσα να το πώ με σιγουριά.Νομίζω ότι ο King προσπαθεί να πατήσει πάνω σε προηγούμενες δουλειές των Moore,Gaiman,Morisson με το να παρουσιάσει μία ιστορία όσο πιο πολύπλοκη,ψυχεδελική,σουρεαλιστική και "δήθεν" γίνεται..Δεν κάνουμε έτσι αποδόμηση του super hero genre ή των κόμικ γενικότερα,αλλά συναγωνισμό για το πόση χιπστεριά και κουλτούρα μπορούμε να χωρέσουμε μέσα σε ένα κόμικ,με το σενάριο του οποίου, μπλέξαμε τα αυγά και τα πασχάλια...Darkseid is but Mr.Miracle is not....

Αν και πρέπει να αναγνωρίσω ότι ο Scott Free παρουσιάζεται πιο ανθρώπινος από ποτέ,προσπαθώντας να αναλάβει τις ευθύνες του ως σύζυγος,πατέρας,και υπερασπιστής του πλανήτη του που βρίσκεται απέναντι σε πόλεμο...Και η τρομερή ανακάλυψη ότι τελικά έχει πεθάνει(!!)από την αρχή της ιστορίας και τώρα πρέπει να διαλέξει σε πιο κόσμο θέλει να ζήσει.Στο κόσμο που διεκδίκησε σκληρά να ζήσει μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του,ή στο κόσμο του mainstream continuity της DC με τα συνεχόμενα reboot και Crisis(μπηχτή φυσικά στις δύο μεγάλες εταιρείες και την εμπορευματοποίηση των πάντων,στις οποίες όμως συνεχίζουμε να γράφουμε για αυτές...Sorry αλλά τo θεωρώ λίγο προσποιητό όλο αυτό..)

Μέσα στην αρχική μαυρίλα έχουμε και πολλές αστείες σκηνές.Οι διάλογοι του ζεύγους Scott-Barda αποτελούν ίσως το πιο απολαυστικό και χιουμοριστικό στοιχείο της σειράς(ειδικά η σκηνή της μάχης όπου ο Scott μιλάει για το θηλασμό με τη γυναίκα του)και μας υπενθυμίζουν γιατί αποτελούν ένα από τα πιο αξιαγάπητα ζευγάρια της 9ης τέχνης.Οι σκηνές με το μωρό επίσης είναι πολύ τρυφερές και συγκινησιακά ανθρώπινες....Αλλά επαναλαμβάνω όλο αυτό θα μπορούσε να είχε παρουσιαστεί σε λιγότερα τεύχη,και λιγότερο επαναλαμβανόμενα και μπερδεμένα.Δεν επιθυμώ ο King να πάρει τα πρωτεία πολυλογίας από τον Brian Michael Bendis.Και το κυριότερο θέλω να διαβάζω μεν κάτι το καινούργιο,το μοντέρνο ή το πρωτοποριακό ειδικά σε υπερηρωικό κόμικ(που συνήθως επαναλαμβάνουν/παρουσιάζουν τα ίδια μοτίβα και θέματα)χωρίς όμως η "δηθενιά" να μου αλλάζει τα φώτα στο να αναρωτιέμαι τι θέλει ακριβώς να πει ο ποιητής...Ή να με αφήνει να το μαντεύω σαν άλλη Πυθία...

Σχεδιαστικά όμως αποζημιώθηκα από τον Mitch Gerards(The Activity,Sheriff of Babylon,Punisher)που πάντα η τέχνη του είναι ξεχωριστή και μοναδική,αν και σε πολλά panels έχουμε επανάληψη σχεδίων που απλά αλλάζει η λεζάντα..Παρόλα αυτά ο Gerards είναι εκπληκτικός στο σχεδιασμό τόσο των σωματικών ανατομιών ,όσο και στην εκφραστικότητα των προσώπων των χαρακτήρων,που εμφανίζονται πιο αληθινοί από ποτέ.Τα λεπτομερειακά background σε συνδυασμό με την απίθανη δουλειά στο χρωματικό pastel,αποτελούν το κερασάκι στη τούρτα σε ένα καλοσχεδιασμένο κόμικ από το πρώτο του μέχρι το τελευταίο του panel.Ένα υπέροχο μείγμα ρεαλισμού και εξπρεσιονισμού που δείχνουν πόσο ταλαντούχος καλλιτέχνης είναι και έχει πολλά ακόμα να δώσει σχεδιαστικά.

Το Mister Miracle είναι η ιστορία ενός Θεού και ήρωα που προσπαθεί να ζήσει σαν καθημερινός άνθρωπος επιθυμώντας να βρει την αληθινή ευτυχία μέσα σε μία ζωή που δεν του δόθηκε,αλλά τη διεκδίκησε.Και θα κάνει τα πάντα για να το πετύχει ακόμα και αν χρειαστεί να "δραπετεύσει" από τα όρια που θα του θέσει το πεπρωμένο του...Δεν είναι το κλασικό υπερηρωικό κόμικ με τις καταιγιστικές σκηνές δράσης και τις υπερβολές.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να νιώθω και ότι διαβάζω βιβλίο φιλοσοφίας του Πλάτωνα,για να καταλάβω τα βαθύτερα νοήματα...

Σίγουρα ένα κόμικ που θα σας δώσει τροφή για σκέψη,αλλά και που δεν θα σας δώσει και τις απαραίτητες απαντήσεις..

Σπύρος Ανδριανός

Ghost in the Shell(Kōkaku Kidōtai, 攻殻機動隊) από Masamune Shirow

Ghost in the Shell

''Well, I guess cyborgs like myself have a tendency to be paranoid about our origins...''-Major Motoko Kusanagi

To Ghost in the Shell του σπουδαίου mangaka Masamune Shirow(καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Masanori Ota)που είχε παρουσιάσει αξιόλογες δουλειές όπως το Applesed και το Dominion, κυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του '80.Συγκεκριμένα στην εικονογραφημένη ανθολογία Weekly Young Magazine,από τον Απρίλιο του 1989 μέχρι και το Νοέμβριο του 1990.Όπως και οι προηγούμενες δουλειές του Shirow,έτσι και στο Ghost in the Shell(που στην Ιαπωνία χρησιμοποιεί και τον τίτλο Mobile Armored Riot Police/Kōkaku Kidōtai)χρησιμοποιεί τα ίδια sci-fi και Cyberpank στοιχεία που έγιναν σήματα κατατεθέν του mangaka.Αργότερα ο εκδοτικός οίκος Kondansha που έβγαζε και το περιοδικό,εξέδωσε όλη τη σειρά σε Tankōbon το 1991.

Βρισκόμαστε στο 2029,η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του ανθρώπου και της μηχανής είναι αμείλικτα θολή, καθώς οι άνθρωποι βασίζονται στην ενίσχυση των μηχανικών εμφυτευμάτων και τα ρομπότ αναβαθμίζονται με τον ανθρώπινο ιστό...Το manga ακολουθεί τις περιπέτειες μιας ομάδας ειδικών επιχειρήσεων(Public Security Section 9) που απαρτίζεται από πρώην στρατιωτικούς και αστυνομικούς ντετέκτιβ,με επικεφαλής τον αρχηγό Daisuke Aramaki και τη Μotoko Kusanagi η οποία είναι επιφορτισμένη να εντοπίσει τους πιο έξυπνους και πιο επικίνδυνους τρομοκράτες και κυβερνοεγκληματίες, συμπεριλαμβανομένων των "χάκερ φάντασμα", οι οποίοι είναι σε θέση να εκμεταλλευτούν την υβριδική ύπαρξη ανθρώπου / μηχανής και να επαναπρογραμματίζουν τους ανθρώπους για να γίνουν μαριονέτες τους ποινικούς σκοπούς των χάκερ.

Η έρευνα επικεντρώνεται σε έναν μυστηριώδη κυβερνο-χάκερ με το όνομα Puppeteer(Kουκλοποιός) ο οποίος διαπράτει κυβερνο-εγκλήματα,με το να "χακάρει" ανθρώπους που διαθέτουν cyber-brains(κυβερνοεγκέφαλους)..Καθώς όμως η έρευνα της Kusanagi συνεχίζεται, η αναζήτηση της την οδηγεί σε έναν κόσμο πέρα ​​από την πληροφορία και την τεχνολογία, όπου η ίδια η φύση της συνείδησης και της ανθρώπινης ψυχής αναποδογυρίζονται....Και οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε άνθρωπο και μηχανή καταργούνται....

Το manga περιέχει όλες τις απόψεις και τα πιστεύω του δημιουργού του,σχετικά με τη κοινωνία,τη θρησκεία,τη μεταφυσική,τη φιλοσοφία,τη ανεξέλεγκτη τεχνολογική εξέλιξη,καθώς και την επίπτωση της στη φύση της συνείδησης και στην απώλεια της ταυτότητας των ανθρώπων.Είναι η πύλη που οδηγεί τον αναγνώστη στο μέλλον μίας φουτουριστικής και υπερτεχνολογικής Ιαπωνίας,έτσι όσα λίγα manga είχαν κάνει μέχρι τότε(θα μπορούσα να αναφέρω και τις δουλειές του Leiji Matsumoto,του Katsuhiro Otomo και της Keiko Takemiya που θα παρουσιάσω σε μελλοντικά μου άρθρα).

Σχεδιαστικά ο Shirow ανήκει μεν στη κλασική σχολή(στο στιλ μιας Takahashi ή ενός Toriyama)αλλά το λεπτομερές του σχέδιο,η δυναμική και ζωηρή γραμμή του,καθώς και η καινοτόμος(για την εποχή της) χρήση γραφικών CGI,δίνουν στο έργο του σπουδαίου αυτού mangaka μία πνοή φρεσκάδας και άκρατου μοντερνισμού,που λίγοι αναγνώστες είχαν δει μέχρι τότε.Θρυλικές επίσης οι σελίδες που περιείχαν γυμνό και ερωτικές σκηνές(σε μια virtual reality εξομοίωση της Motoko)που κοπήκανε στη λογοκρισία στις επόμενες εκδόσεις...Ακόμα και σήμερα,τριάντα χρόνια μετά τη πρώτη κυκλοφορία του,το Ghost in the Shell,παραμένει τόσο μοντέρνο σεναριακά και σχεδιαστικά,τόσο καινοτόμο και πρωτοποριακό.Ένα ασύγκριτο οραματιστικό έργο εικονογραφημένης φαντασίας.

H επιτυχία του Manga οδήγησε και σε δύο ακόμα συνέχειες.Η πρώτη ήταν το Ghost in the Shell 2: Man-Machine Interface στο ίδιο περιοδικό(από Σεπτέμβριο του 1991 μέχρι και Νοέμβριο του 1997)το ποίο κυκλοφόρησε σε Tankōbon το 2001,καθώς και 4 επεισόδια που είχαν μείνει "εκτός" που κυκλοφόρησαν και αυτά σαν Ghost in the Shell 1.5: Human-Error Processor το 2003.Οι αμερικάνικες εκδόσεις τους κυκλοφόρησαν από τη Dark Horse σε trades το 1995,2005 και 2007 αντίστοιχα(και με πρόσφατες επανεκδόσεις).Επίσης έχουν κυκλοφορήσει πολλά βιβλία τέχνης που περιγράφουν λεπτομερώς την ιδέα της τέχνης και του κόσμου του Ghost στη Shell.

Εξίσου μοντέρνες και πρωτοποριακές ήταν και οι μεταφορές του Ghost in the Shell τόσο σε ταινίες anime(το 1995,το 2004,το 2006 και το 2015)όσο και στη τηλεόραση(2002 και το 2013)που σημείωσαν επιτυχία,ειδικά το πρώτο anime του 1995 που θεωρείται πλέον κλασικό όπως εκείνο του Akira.Το 2017 βγήκε στους κινηματογράφους και η αμερικάνικη έκδοση με πρωταγωνίστρια τη Scarlet Johanson που όμως δεν γνώρισε επιτυχία.

Το συγκαταλέγω ανάμεσα στα 10 manga που πρέπει να έχει διαβάσει κάθε φίλος της 9ης τέχνης.Λιγάκι περίπλοκο σε ορισμένα σημεία του,πιστεύω όμως να σας αποζημιώσει τουλάχιστον σχεδιαστικά,αλλά και αν θέλετε να διαβάσετε κάτι το διαφορετικό.

Το άρθρο θα το βρείτε και στο τρίτο τεύχος του δωρεάν ψηφιακού περιοδικού Comic Cultura στο issuu εδώ

Σπύρος Ανδριανός

DOOM PATROL - H μεγάλη τηλεοπτική έκπληξη!

DOOM PATROL

Σε προηγούμενο άρθρο μου για τη δεύτερη σεζόν της σειράς Punisher της Μarvel  είχα αναφέρει ότι "Το Netflix με σειρές όπως το Punisher & Daredevil ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη,και κάποιες άλλες (τύπου CW) συγκρινόμενες μαζί τους μοιάζουν με παραμυθάκια για μικρά παιδιά...."Και κάπως έτσι ήταν όταν κάποιος προσπαθεί να συγκρίνει π.χ. το Punisher με το Supergirl ή το Legends..Σαν να συγκρίνεις μια καλή ταινία του Woody Allen με βιντεοταινία δεκαετίας του '80 με ήρωα τον Ταμτάκο ένα πράγμα..Βέβαια γνωρίζω ότι πολύ DC fans διαφωνούν με την άποψή μου,αλλά οκ γούστα είναι αυτά(αν και καταβάθος ξέρω ότι και εσείς το βλέπετε αυτό να ισχύει)Χαίρομαι τελικά που διαψεύστηκα τόσο πανηγυρικά όταν εμφανίστηκε η σειρά Doom Patrol στη steaming service πλατφόρμα DC universe στις 15 Φεβρουαρίου του 2019.

Πρόκειται για spin off της άλλης σειράς Titans που είχε αρχίσει να μεταδίδεται από τις 12 Οκτώβρη του 2018,και στην οποία σε ένα της επεισόδιο(συγκεκριμένα στο 4ο με τίτλο Doom Patrol και γραμμένο από τον Geof Johns) είχαν πρωτοεμφανισθεί οι χαρακτήρες του Doom Patrol.H νέα αυτή σειρά με εξέπληξε ιδιαίτερα και με ενθουσίασε συνάμα..

Επιτέλους μία σειρά της DC που με είχε κάνει να περιμένω ανυπόμονα πότε θα βγει το επόμενο επεισόδιο της...Και είχαν μεταφέρει με απόλυτη επιτυχία όλη την τρέλα,τον σουρεαλισμό και Ντανταϊσμό του Morrison που διέπρεψε στον τίτλο (στα τέλη της δεκαετίας του '80 και αρχές της επόμενης,άλλωστε θα δείτε και ένα μικρό tribute-αναφορά στα πρώτα επεισόδια)που τόσο αγαπήσαμε,καλογυρισμένη,με χαρακτήρες που μπορεί ο τηλεθεατής να δεθεί μαζί τους και ο καθένας κουβαλά και τη δική του πονεμένη ιστορία,με πολύ καλές ερμηνείες(συγκλονιστική η πολυτάλαντη Diane Guerrero στον δύσκολο και απαιτητικό ρόλο της Crazy Jane)από ένα cast ταλαντούχων αλλά και βετεράνων ηθοποιών(Timothy Dalton,Βrendan Frazer)με άναρχο χιούμορ και έξυπνα "φευγάτο"σενάριο για εμένα η σειρά αυτή μπορεί επιτέλους να συναγωνιστεί κάποια της Marvel στα ίσια...

Και φυσικά με τον καλύτερο και πιο "απρόσμενο" villain που έχουμε δει ποτέ σε σειρά τον Mr.Nobody(τον υποδύεται υπέροχα ο Αlan Tudyk)κάνει τη σειρά να ξεχωρίζει από οτιδήποτε άλλο είχαμε δει μέχρι εκείνη τη στιγμή.Κάτι το διαφορετικό από τις σαπουνόπερες που μας σέρβιρε το CW και εύχομαι να συνεχίσει για πολλές season ακόμα(αν και ακόμα δεν έχω ακούσει για δεύτερη σεζόν)...Η σειρά συνδυάζει τόσα διαφορετικά genre μεταξύ τους(Sci-fi,Drama,Action,Mystery)που σίγουρα θα ικανοποιήσουν και το πιο απαιτητικό θεατή.Κάτι το διαφορετικό,το "φρέσκο" που δίνει διαφορετικό χρώμα και πνοή στο ήδη επαναλαμβανόμενο και (ίσως)κουρασμένο genre.Μία διαφορετική και συνάμα άκρως διασκεδαστική πρόταση που είχαμε καιρό να δούμε στους τηλεοπτικούς μας δέκτες.Πραγματικά δεν θυμάμαι πότε είχα περάσει τόσο καλά βλέποντας σειρά με υπερήρωες(προτιμώ πάντα τις κομικσικές τους εκδοχές,έχω μεγαλώσει με αυτές)γεμάτη περιπέτεια,αγωνία και τρελό χιούμορ(η σκηνή με τον ομαδικό οργασμό από τις δυνάμεις του Flex Mentalo ακόμα με κάνει να πέφτω κάτω από τα γέλια)πιστή στη τρελή ατμόσφαιρα που έχουν τα κόμικ με τους "καταραμένους" αυτούς χαρακτήρες.

Σίγουρα θα ανυπομονώ για το πότε και αν θα ξεκινήσει και ο δεύτερος κύκλος,κάτι που είχε να μου συμβεί από την εποχή του Daredevil.Και αυτό τελικά νομίζω ότι είναι και η μεγάλη επιτυχία της σειράς πέρα από το πολύ καλό cast της.Να κάνει τους θεατές της να αδημονούν για τη συνέχεια της.Θέλω να πιστεύω ότι σειρές σαν το Doom Patrol(και το Titans δεν ήταν καθόλου άσχημο μπορώ να πω)θα αποτελέσουν το κομβικό σημείο εκείνο,που οι σειρές της DC θα περάσουν στην "ενηλικίωση" τους...

Το άρθρο αυτό μπορείτε να το βρείτε και στο τρίτο τεύχος του ψηφιακού περιοδικού Comic Cultura δωρεάν στο Issuu εδώ

Σπύρος Ανδριανός

Comic Cultura issue #3 - Η ψηφιακή Ένατη τέχνη που ξεχωρίζει!!

Ένα ψηφιακό περιοδικό που ξεκίνησε δειλά με όνειρα και ελπίδες στην αρχή του χρόνου,σήμερα φτάνει αισίως στο τρίτο τεύχος του πιο δυνατό,ενημερωμένο,άρτιο και κομικσικό από ποτέ!!

 Στις 5 Ιουνίου "κυκλοφόρησε" στο issuu ελεύθερο(free)και ωραίο όπως πάντα το τρίτο τεύχος του ψηφιακού περιοδικού για κόμικς(και όσους τα αγαπάνε) Comic Cultura.Mε τη γνωστή ομάδα συντακτών και άξιων συνεργατών,το περιοδικό έχει ως κεντρικό του θέμα το Diversity,και δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο,αφού γιορτάζοντας αυτή την περίοδο, 50 χρόνια ΛΟΑΤΚΙ ιστορίας και αγώνων,δίνει "βήμα" να εκφράσουν την άποψη τους επί του θέματος σε γνωστούς καλλιτέχνες και δημιουργούς του χώρου της 9ης τέχνης.Το εξώφυλλο επιμελήθηκε η ταλαντούχα Φωτεινή Τυροβούζη.

Στο τεύχος εκτός από τις καθιερωμένες στήλες με αρθρογραφία και νέα γύρω από την 9η τέχνη(Από το 7 στο 9,9η τέχνη,Disney Corner)περιλαμβάνει συνέντευξη με τον σχεδιαστή του Lucky Luke,Achde,καθώς και πολύ ωραία κείμενα-οδοιπορικά για φεστιβάλ των κόμικ(Comicdom και 3 ιταλικά cons από Αγγελή και Ιατρού)και πολλά πολλά κόμικς από ταλαντούχους ανθρώπους που αγαπάνε το αντικείμενο,ακόμα και αν σε αυτή η χώρα δεν...ανταμείβει(ηθικά και οικονομικά) τους δημιουργούς όσο θα έπρεπε...Έτσι δίπλα σε καταξιωμένους καλλιτέχνες(Soloup,Σκλαβενίτης,Τσαούσης,Μητσομπόνος)θα γνωρίσουμε και νέα ταλέντα,νέο αίμα καλλιτεχνών όπως Βενιζέλος,Λουπασάκης,Σόλου,Μακρυγιάννης,Θωμάς κ.α.

Μία προσπάθεια που έχει αγκαλιάσει το αναγνωστικό κοινό από τη πρώτη στιγμή κυκλοφορίας του,και όλοι εμείς που δουλεύουμε για να βγάλουμε αυτό το αποτέλεσμα(που ελπίζουμε να σας ικανοποιεί)σας λέμε μόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μας.Και σας υποσχόμαστε να γινόμαστε καλύτεροι,πάντα υπηρετώντας πιστά την 9η τέχνη,που δεν είναι απλά έρωτας,αλλά τρόπος ζωής.Ανανεώνουμε το ραντεβού μας μέχρι το τεύχος #4 λοιπόν!!

Το τρίτο τεύχος του ψηφιακού περιοδικού Comic Cultura μπορείτε να το διαβάσετε στο issuu εντελώς δωρεάν εδώ

Σπύρος Ανδριανός

Spider Man : LifeStory #3 (the 80's) από Chip Zdarsky και Mark Bagley

Spider Man : Life Story the 80's

''I'm trapped in a war of my own making and it never ends...." - Peter Parker

Σε προηγούμενο άρθρο μου είχαμε δει το δεύτερο τεύχος αυτού του Limited series που όπως έχουμε πει ακολουθεί τις περιπέτειες του Peter Parker/Spider Man σε αληθινό όμως χρόνο.Στο τρίτο τεύχος της σειράς αρχίζουμε 6 χρόνια μετά τα γεγονότα του δεύτερου τεύχους.Βρισκόμαστε στα μέσα της δεκαετίας του '80 (γύρο στο '84).Ο ψυχρός πόλεμος μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων έχει φτάσει στο αποκορύφωμα του...

Ο Peter Parker έχει αφήσει πίσω την έγκυο γυναίκα του τη Mary Jane,για να πολεμήσει μαζί με τους άλλους υπερήρωες σε έναν μακρινό πλανήτη έναν μυστικό πόλεμο...Όταν γυρίζει πίσω συνειδητοποιεί ότι έλειψε περισσότερο ίσως από ότι νόμιζε..Η γυναίκα του έχει κάνει δίδυμα(ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι)φροντίζοντας τη Θεία Μέι που πάσχει από άνοια,και οι Ρώσοι επωφελούμενοι από την απουσία των ηρώων στην Αμερική,εκτόξευσαν πυρηνικό πύραυλο καταστρέφοντας ολοσκερώς την περιοχή της Πενσυλβανια...O Vision δεν μπόρεσε δυστυχώς να σταματήσει τον πύραυλο,απλά του άλλαξε πορεία(δεν χτύπησε το Μανχάταν)..Βλέποντας από πρώτο χέρι το μέγεθος και τη φρίκη της καταστροφής,παραμένει άυλος και χαμένος....

Ο Peter νιώθει και αυτός το ίδιο χαμένος.Έχοντας γυρίσει φέρνοντας μαζί του και ένα εξωγήινο συμβιοτικό που αποτελεί τη νέα του στολή(κάτι το οποίο ο ίδιος το γνωρίζει αλλά συνεχίζει να το φορά για να του δίνει περισσότερη δύναμη να συνεχίζει το έργο του σαν ήρωας)δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στο νέο του ρόλο σαν πατέρας και υπερήρωας,ενώ η κατάσταση της Θείας του για το αν πρέπει να κλειστεί σε κάποιο οίκο ευγηρίας ή όχι,θα τον φέρει σε διένεξη με τη γυναίκα του που τη θεωρεί πλέον επικίνδυνη για τα μωρά...Μέσα σε όλα αυτά η εμφάνιση ενός "άλλου" ανθρώπου αράχνη που κυνηγά βίαια τα θύματα του,θα μπερδέψει περισσότερο την είδη μπερδεμένη κατάσταση,και ο Peter θα ζήσει ίσως το μεγαλύτερο εφιάλτη της ζωής του,μέχρι εκείνη τη στιγμή....

Ένα δυνατό τεύχος τόσο σεναριακά όσο και σχεδιαστικά.Ο Zdarsky μας παρουσιάζει έναν Peter κουρασμένο τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά,που πλέον δεν μπορεί να αναλάβει δύο ρόλους αυτόν του ήρωα που πρέπει να σώζει τους πάντες,και αυτόν του οικογενειάρχη που πρέπει να βρίσκεται κοντά σε αυτήν.Ο ήρωας μας θα νιώσει αβοήθητος και απελπιστικά μόνος όταν καταλάβει ότι προσπαθώντας να σώσει τους πάντες,τελικά καταφέρνει να παγιδευτεί μέσα στον ίδιο του τον ιστό που υφαίνει σαν άνθρωπος αράχνη..Αποξενώνεται από την οικογένεια του και από τον ίδιο του τον εαυτό...

Η Μary Jane από την άλλη νιώθει ότι στις πιο κρίσιμες και δύσκολες στιγμές παλεύει μόνη της χωρίς την παρουσία(αν όχι τη στήριξη)του άντρα της,στον οποίο πρέπει να δώσει να καταλάβει ότι τώρα η υπευθυνότητα δεν έχει να κάνει με τη μεγάλη δύναμη,αλλά με το να βρίσκεται κοντά στους δικούς του ανθρώπους που τον χρειάζονται...

Όταν όμως ο Peter χάσει τον έλεγχο με το να φοράει το συμβιοτικό που τρέφεται από εκείνον υλικά και πνευματικά,η ίδια θα καταλάβει ότι ο άντρας της αποτελεί τον πιο επικίνδυνο εχθρό τόσο για τον εαυτό του,όσο και για τους ανθρώπους που αγαπά και θα πάρει μία σημαντική απόφαση,που θα διαλύσει τον Peter περισσότερο και από το χαμό της Gwen...

O Ζdarsky γνώστης της ιστορίας του Spidey,σε αυτό το τεύχος αναμυγνύει δύο διαφορετικά story arcs το Secret Wars και το Kraven's Last Hunt σε συνδυασμό με την αληθινή κρίση στις σχέσεις των δύο υπερδυνάμεων και ποια κατάληξη ίσως να είχαν αν είχαν ξεπεραστεί τα όρια...Μέσα σε όλα αυτά βλέπουμε με συγκινητικό τρόπο πώς ο χρόνος είναι αμείλικτος απέναντι στους ανθρώπους,με τη θεία Μέι χαμένη μέσα στο δικό της πλέον κόσμο,και τον Peter που αντιμετώπιζε εχθρούς σε έναν πλανήτη χαμένο στο διάστημα,τώρα να είναι αβοήθητος απέναντι σε αυτή τη κατάσταση..Εξαιρετική απεικόνιση των χαρακτήρων με τους οποίους ο αναγνώστης συμπάσχει σε καταστάσεις που είναι γνώριμες για τον καθένα....

Ο Bagley συνεχίζει να παραδίδει αξιοσέβαστη ποιότητα δουλειάς,με εντυπωσιακές σκηνές δράσης και spread pages,γεμάτα δύναμη,νεύρο και ζωντάνια.Ο Peter μεγαλώνει εμφανισιακά και αυτό αποτυπώνεται πολύ εκφραστικά μέσα από το σχέδιο του Bagley,που είναι βετεράνος στο σχεδιασμό του χαρακτήρα αυτού.Πολύ καλή δουλειά και στα χρώματα από τον D'Armata που διατηρεί μία 80's αισθητική,αλλά παράλληλα ειδικά σε αυτό το τεύχος είναι ακόμα πιο σκοτεινά και μουντά,όπως χρειάζεται να είναι...

Και το τρίτο τεύχος μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις και περιμένω να δω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο τέταρτο που χρονιά θα αναφέρεται στα 90's(και φυσικά θα έχουμε clone saga θέλω να πιστεύω)με έναν Peter....λιγάκι υπέρβαρο ή μου φαίνεται;;;

Σπύρος Ανδριανός

DCeased - Οι Ζωντανοί Νεκροί έρχονται στο DC universe!!

THE END OF EVERYTHING STARTS HERE!!!!

Προσοχή ακολουθούν κάποια spoilers για αυτό ΜΗ ΤΡΩΤΕ ΤΟΝ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟ!!!

Επιτέλους από χθες έχω στα χέρια μου το πρώτο τεύχος της πολλά υποσχόμενης,αλλά και άκρως τρομαχτικής νέας σειράς της DC comics,του DCeased.Αυτό είναι τo νέο event της εταιρείας με το που τελειώνει το Heroes in Crisis του Tom King,και λίγο πριν αρχίσουν ακόμα δύο το Leviathan του Brian Michael Bendis και το Year of the Villain που ακολουθεί σύντομα...Φυσικά ακόμα δεν έχει τελειώσει ούτε το Doomsday Clock που τελικά θα πάει μακριά η βαλίτσα μέχρι να ολοκληρωθεί...Βλέπουμε λοιπόν ότι η DC "ζήλεψε" τα παλιά κολπάκια της Marvel και βγάζει τo ένα event μετά το άλλο χωρίς σταματημό...Σε αυτά φυσικά δεν υπολογίζουμε και τις black label εκδόσεις της που θα συζητηθούν(Last Knight of Earth των Snyder/Capullo και Superman Year One των Miller/Romita JR.).

To σενάριο της ιστορίας φαίνεται απλοϊκό στη σύλληψη του,αλλά είναι άκρως τρομακτικό αφού πραγματεύεται ένα θέμα το οποίο αν το σκεφτεί κανείς σε βάθος,δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα ή δεν είναι αδύνατο να μην συμβεί στο μακρινό μέλλον....

Ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή...Η ιστορία ξεκινά με τη Justice League να εμποδίζει με επιτυχία άλλη μία έφοδο του Darkseid στη Γη...Τον υποχρεώνουν σε μία βαριά και εξευτελιστική ήττα,αλλά τα λόγια του πριν αποχωρήσει με σκυφτό το κεφάλι,είναι ότι "πήρε αυτό που ήθελε...".Στο μεταξύ ο Bat Man δεν μπορεί να εντοπίσει τον Cyborg,τον οποίο όμως θεωρεί ότι βρίσκεται εκτός Γης,σύμφωνα με τον ανιχνευτικό μηχανισμό που διαθέτει,προκαλώντας έτσι την αντίδραση του Green Arrow,της Black Canary και άλλων συντρόφων του....Στο μεταξύ εμείς μαθαίνουμε ότι ο Cyborg βρίσκεται αιχμάλωτος(και βασανίζεται από τον Desaad)στα χέρια του Darkseid στην Apokolips,αφού έχοντας στα χέρια του το μισό anti life Equation,μέσω του Cybrog προσπαθεί να αποκτήσει το άλλο μισό(ναι ο Victor το διαθέτει μέσα του!!).Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα...Αναμιγνύοντας το τεχνολογικό με το φυσικό στοιχείο θα φέρεις μπελάδες,ειδικά όταν στην εξίσωση της anti life(αντί Ζωής)προσθέσεις και το θάνατο....

Τότε είναι που η εξίσωση θα αποτύχει....Ή μάλλον θα δημιουργήσει έναν techno virus μέσα στον Cyborg...Με καταστροφικές συνέπειες για όλους...Ο Darkseid επηρεασμένος από τον ιό επιδίδεται σε ένα καταστροφικό αμόκ και καταστρέφει ολόκληρη την Apokolips...Ενώ ο Desaad λίγο νωρίτερα είχε στείλει τον Cybοrg πίσω στη Γη....Μαζί όμως με τον Cyborg γύρισε και ο ιός μέσα του...Σαν zero patient o Cyborg θα μεταδώσει τον techno virus σε όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές(κινητά,tablets,υπολογιστές)που χρησιμοποιούμε καθημερινά,με αποτέλεσμα 600 εκατομμύρια άνθρωποι  μέσα σε μία μέρα να προσβληθούν από τον ιό και να μετατραπούν σε βίαια ζωντανά νεκρά πλάσματα....Και σε λίγες μέρες σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Bat Man ο αριθμός θα φτάσει σε δισεκατομμύρια....

Για πρώτη φορά οι ήρωες είναι τόσο ανήμποροι να αντιδράσουν σε μία ανεξέλεγκτη  απειλή που ούτε οι δυνάμεις τους δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν...Οτιδήποτε ηλεκτρονικό χρησιμοποιούν όλοι σχεδόν οι άνθρωποι πάνω στο πλανήτη μεταδίδει αυτόματα τον ιό...Κανένας δεν είναι απρόσβλητος από αυτόν...Κανείς υπερήρωας δεν μπορεί να το νικήσει με γροθιές ή έξυπνα τεχνάσματα...Και το μόνο που μπορούν οι ήρωες να κάνουν όταν συνέλθουν από το πρώτο σοκ,είναι να προστατεύσουν αγαπημένα τους πρόσωπα...Αν φυσικά δεν έχουν περάσει ήδη στην άλλη πλευρά....

Όπως ανέφερα και προηγουμένως,το σενάριο αν και απλό,έχει τέτοιο εφιαλτικό υπόβαθρο που καταφέρνει όχι μόνο να προκαλέσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών,αλλά και να τους παγώσει το αίμα,αφού μία τέτοια πιθανότητα δεν απέχει και πολύ από το να γίνει κάποια στιγμή πραγματικότητα και να οδηγήσει την ανθρωπότητα στον αφανισμό της....Ο Tom Taylor(Ιnjustice)με μεγάλη μαεστρία θέτει τις βάσεις για ένα μετα-αποκαλυπτικό θρίλερ που υπόσχεται να κόψει την ανάσα των αναγνωστών σε κάθε τεύχος που θα ακολουθήσει.Από τις πρώτες κιόλας σελίδες ο συγγραφέας παρουσιάζει με τρόπο άμεσο και τελείως ωμό,την καταστροφή του πολιτισμού τουλάχιστον έτσι όπως τον γνωρίζαμε έως τώρα,και το γεγονός ότι κανένας πλέον,απλός άνθρωπος ή υπερήρωας δεν θα είναι ασφαλής.Το Walking Dead συναντά τα Marvel Zombies(ή το 28 days Later του Danny Boyle συναντούν το Cell του Stephen King) σε ένα κρεσέντο αίματος και τρελής αγωνίας για το τι μέλλει γενέσθαι για τους αγαπημένους μας ήρωες και την ανθρωπότητα από εδώ και στο εξής....Και φυσικά  η ιστορία λογικά ΔΕΝ πρέπει να ανήκει στο κανονικό continuity της DC ή είναι κάτι σαν Elseworlds,γιατί ειλικρινά δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρχει επιστροφή από κάτι τέτοιο....

Για το σχέδιο του Trevor Hairsine(Legends of the Dark Knight)δεν τρελαινόμουν ποτέ ιδιαίτερα,και εδώ παρουσιάζει κάποια θεματάκια.Μερικά ανατομικά,και άλλα όσο ν'αφορά τις εκφράσεις των προσώπων των χαρακτήρων,ειδικά του Superman...Kαλύτεροι σχεδιασμένοι είναι οι ζωντανοί νεκροί του,αφού η κτηνώδης κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για εκφραστικότητα στα πρόσωπα τους....Στις τρομακτικές σκηνές(όπως στο μέγαρο Wayne με τον zombie Nightwing)είναι καλύτερος σχεδιαστικά πρέπει να παραδεχτώ..Ο James Harren κάνει και αυτός μία αξιοσέβαστη δουλειά στις δικές του 7 σελίδες και μας παρουσιάζει μία εντυπωσιακή καταστροφή του πλανήτη Apokolips.Τέλος να πούμε ότι στα μελάνια κάνει πολύ καλή δουλειά ο Stefano Gaudiano που έχει θητεία και στο Walking Dead τίτλο της Image.Στα χρώματα επίσης γίνεται προσεγμένη δουλειά από τον Rain Beredo.Η εναλλαγή μεταξύ φωτεινών και σκοτεινών χρωμάτων γίνεται εκεί που χρειάζεται και συμβαδίζουν με το εκάστοτε mood της κάθε σκηνής.

Με δυνατές(και πολλές φορές βίαιες και αποκρουστικές)σκηνές,ακατάπαυστη δράση,ζωντανούς διαλόγους,την αγωνία,το φόβο,και τα τρομακτικά συναισθήματα  να φτάνουν στο κατακόρυφο,νομίζω ότι η DC μας δίνει μία καθαρόαιμη σειρά τρόμου που αγγίζει σε βάθος τα πιο εφιαλτικά μας όνειρα...Περιμένω με αγωνία τη συνέχεια στα επόμενα τεύχη...

Σπύρος Ανδριανός

Skits@kia Spy's Edition #15 - Πριν και Μετά το Γάμο #8

Καλό μήνα με το comic strip που σας καταλαβαίνει!!Σε σχέδιο,σενάριο και ψηφιακό χρώμα δικό μου.